ในเวลาเดียวกัน ที่โรงแรมหรูใจกลางกรุงลอนดอน... สุดเขตกำลังก้าวออกจากลิฟต์เพื่อไปยังห้องอาหารชั้นใต้ดิน ทว่าจู่ ๆ ร่างสูงสง่ากลับรู้สึกหน้ามืดวูบจนทรงตัวไม่อยู่ ต้องรีบยื่นมือไปเหนี่ยวรั้งราวบันไดไว้แน่น!หัวใจข้างในอกเต้นสั่นระทึกอย่างไม่มีสาเหตุ ความรู้สึกเจ็บแปลบและรวดร้าวแล่นพล่านบีบรัดแน่นตรงกลางอก จนชายหนุ่มต้องยกมือขึ้นมากุมอกเสื้อตำแหน่งหัวใจเอาไว้แน่น ร่างสูงยืดตัวยืนพักอยู่ครู่ใหญ่ กระทั่งความรู้สึกปั่นป่วนและอาการหน้ามืดคล้ายโลกหมุนนั้นค่อยๆ เลือนหายไป ราวกับพายุลูกใหญ่ที่สงบลงทิ้งไว้เพียงความรู้สึกโหวงเหวงในอกพนักงานสาวฝ่ายประชาสัมพันธ์ของโรงแรมรีบตรงเข้ามาดูอาการของแขกกิตติมศักดิ์ด้วยความห่วงใย ใครๆ ก็รู้ดีว่าสุดเขตเป็นเพื่อนสนิทของฐากูล เจ้าของโรงแรม“ขอบคุณมากครับ” สุดเขตบอกพนักงานสาวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล สุภาพผิดวิสัยปกติที่เป็นคนใจร้อนและปากไว ก่อนจะควานหาโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าสูท แล้วกดโทรออกไปยังหมายเลขล่าสุดอีกครั้ง“อยู่ไหนแล้ววะ! ยังไม่เสร็จธุระอีกเหรอ” สุดเขตบ่นข้ามสายอย่างหัวเสีย เขาไม่เคยต้องมารอใครนานขนาดนี้มาก่อน ขนาดนั่งรอสาวๆ ในสต็อกยังใช้เวลาน้อยกว่าการรอเ
Last Updated : 2026-08-02 Read more