หญิงสาวร่างอรชร ใบหน้ารูปไข่เฉี่ยวคมที่แต่งแต้มเครื่องสำอางเพียงบางเบา ทอดสายตาไปยังประตูบานใหญ่ของห้องจัดเลี้ยงคืนสู่เหย้ามหาวิทยาลัยด้วยความกระวนกระวายเธอนั่งรอมานานกว่าครึ่งชั่วโมงแล้ว แต่ก็ยังไร้แววของคนที่เธอเฝ้ารอ จนเพื่อนสนิทที่นั่งข้างๆ ต้องหันมามองด้วยความฉงน“มองหาใครอยู่เหรอภัทร” เสียงใสของมีนาดังขึ้น ทำให้สิริภัทรต้องละสายตาจากประตูหันมามองเพื่อน“ไม่มีอะไรหรอกมีน” สิริภัทรตอบปัด แต่ความรู้สึกในใจกลับตรงกันข้าม เธอกลั้นใจอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะแสร้งถามถึงคนที่เป็นต้นเหตุแห่งการชะเง้อคอย“เออ... วันนี้พี่สุดเขตไม่มาเหรอ”“เดี๋ยวคงมานะ” มีนาตอบพลางตักขนมของว่างส่งให้เพื่อน“ภัทร! ทางนี้จ้า” เสียงเรียกจากกลุ่มเพื่อนร่วมรุ่นดังขึ้น“อิจฉาคนได้ทุนไปเรียนต่อโทจังเลยเนาะ”"เกรช" เอ่ยแซวทันทีที่เธอนั่งลง“แล้วเธอจะเดินทางเมื่อไหร่เหรอภัทร”"กุ้งพลอย" ถามด้วยน้ำเสียงแกมริษยา“อีกประมาณสองเดือนกว่าๆ จ้ะ” สิริภัทรตอบยิ้มๆ“แล้วระหว่างที่รอจะไปเรียน ถ้าอยู่ว่างๆ มาช่วยงานพ่อเราที่โรงแรมก็ได้นะ” มีนาที่เดินตามมาสมทบเอ่ยชวนด้วยความหวังดี“คงไม่ได้หรอก เราทำงานแล้ว... ที่เดียวกับแคทไง จำแคท
Last Updated : 2026-07-01 Read more