All Chapters of Fake Darling | เด็กเลี้ยงคนโปรดของมาเฟีย: Chapter 91 - Chapter 100

“ผมว่าบางทีคุณภานุอาจจะไม่รู้จริง ๆ ก็ได้ครับ” พลพูดขึ้นอย่างระมัดระวังเพราะรู้ดีว่าตอนนี้ผู้เป็นนายเครียดมากแค่ไหนเสียงถอนหายใจของราชาดังออกมา ใบหน้าที่เคยเต็มไปด้วยความเคร่งขรึมในตอนนี้กลับเหนื่อยล้าเต็มไปด้วยความโทรม“กูจนปัญญาไอ้พล” “นายอย่าท้อนะครับ” พลรีบสวนขึ้นเพื่อหวังปลุกใจให้กับผู้เป็นนายเพราะรู้ดีการคว้าน้ำเหลวแบบนี้มันทำให้หมดกำลังใจ คนอย่างราชามีอำนาจมากมายแต่ในตอนนี้อำนาจของเขากำลังถูกจำกัดเพราะไม่รู้เลยว่าตัวเองกำลังเล่นอยู่กับใคร ที่ผ่านมาไม่ว่าราชาอยากรู้อะไร เขาก็สามารถรู้ได้ซึ่งแน่นอนมันแตกต่างจากตอนนี้“กูไม่ท้อหรอก เมียกูทั้งคน” ราชาไม่ท้อแต่ทว่าในใจมันมีเพียงอยากจะหาเธอให้เจอ เขาแค่รู้สึกเหนื่อยแต่ไม่เคยรู้สึกอยากพัก เขาอยากเจอเฌอแตม อยากกอดเธอแน่น ๆ ให้สมกับความห่างที่เราห่างกัน“ตอนนี้ผมเช็ครายชื่อจากสายการบินแล้วนะครับ”“เป็นยังไง” “ไม่มีรายชื่อคุณเฌอแตมเดินทางออกนอกประเทศกับสายการบินไหนเลยครับ” ความเงียบเกิดขึ้นราวกับพื้นนี้ตรงนี้เดดแอร์ ราชาเพียงตวัดสายตามองพลนิ่ง ๆ ทั้ง ๆ ที่ภาวนาขอให้เจอชื่อของเธอ จะได้รู้ต้นต่อว่าในตอนนี้เธอหายไปอยู่ที่ไหน แต่ยิ่งไ

“ไม่มีแฟนค่ะ” คำตอบของเฌอแตมทำทั้งสองคนมองหน้ากันก่อนที่ใบหน้าของแม็กซ์ก็ยกยิ้มออกมาด้วยความดีใจเพราะแบบนี้มันถือว่าทางสะดวก ยิ่งเธอไม่มีแฟน โอกาสของแม็กซ์ก็เพิ่มมากขึ้น แม็กซ์ไม่เคยคิดจีบใครแต่เมื่อเห็นเฌอแตมตั้งแต่ครั้งแรก หัวใจของเขาก็เต้นแรงราวกับว่ารักแรกพบ “มีแววแล้วแม็กซ์” จอร์นตบไหล่เพื่อนด้วยความดีใจเพราะตัวเขาเองก็ดูออกว่าเพื่อนกำลังคิดอะไรอยู่“แต่มีเบบี้ในท้อง” “ห๊า !” คำพูดของเฌอแตมทำทั้งสองคนงุนงง ใบหน้าแสดงออกถึงความไม่เข้าใจก่อนจะมองต่ำมาที่หน้าท้องแบนราบของเฌอแตม มันหมายความว่ายังไง ? “ฮ่า ๆ ตกใจเหรอ” เฌอแตมถึงกับหัวเราะออกมา เธอโบกมือเรียกสติสองคนตรงหน้าที่ดูเหมือนจะนิ่งค้างไปแล้ว“คือยังไงนะเฌอแตม” แม็กซ์ที่ได้สติก็ถามขึ้น เขาใช้มือทึ่งหัวตัวเองเพราะไม่มั่นใจว่าสิ่งที่ได้ยินมันจริงหรือเปล่า มีเบบี๋มันแปลว่ามีลูก เขาเข้าใจไม่ผิดใช่ไหม“หนูท้องค่ะ” คำตอบของเฌอแตมยืนยันให้ทั้งสองคน ความสับสนยังคงเกิดขึ้นเพราะสิ่งที่เฌอแตมพูดมันกำลังสวนทางกันไม่มีแฟนแต่มีลูก มันหมายความว่ายังไง“แล้วแฟน เอ่อ…หมายถึงพ่อของเบบี้” น้ำเสียงของแม็กซ์สั่นเครือเพราะความไม่เข้าใจและก็

“มีอะไรจะคุยก็ว่ามา” น้ำเสียงของราชาเรียบนิ่งแต่แฝงไปด้วยความกดดัน สายตาที่เขามองฉัตรเทพมันเดือดดาลราวกับไฟร้อนสุมอยู่ในใจ “ลูกก็ต้องตายก็เพราะมึง” ฉัตรเทพเอ่ยออกมาด้วยความโกรธเคือง ใบหน้าเต็มไปด้วยความโมโหที่พร้อมจะปะทุใส่ราชาได้ตลอดเวลา“กูไว้ชีวิตมึงขนาดนี้ มึงยังไม่สำนึกอีกหรือไง” “กูต้องสำนึกอะไร ทั้ง ๆ ที่มึงเป็นคนฆ่าลูกกู” สำหรับฉัตรเทพเขาไม่มีเหตุผลอะไรจะต้องกลัว ราชาคือเหตุผลเดียวที่ทำให้ลูกสาวผู้เป็นที่รักต้องตาย แม้รู้ดีว่าการกระทำของลูกจะเป็นยังไงแต่ฉัตรเทพก็เลือกที่จะมองข้าม ยกความผิดให้เป็นของราชาคนเดียวเพราะผู้ชายคนนี้ก็ขึ้นชื่อว่าคนที่คร่าชีวิต “ก็ลูกมึงมันสวมเขาให้กูก่อน” “แต่ก็คงไม่ใช่ลูกมึงคนเดียวที่วางแผน มันคงมีมึงอยู่ในแผนด้วยใช่ไหมฉัตรเทพ” ราชาพูดจบก็เท้าแขนลงกับโต๊ะราวกับกำลังกดดันฉัตรเทพ เขามองอีกฝ่ายนิ่ง ๆ จนสีหน้าของมันถอดสีมีความกลัวถาโถมเข้าใส่ “มึงจะพูดเรื่องอะไรมึงพูดมา ก่อนที่ไม่มีโอกาสได้พูด” ราชายังคงให้โอกาสให้อีกฝ่ายได้เล่นลิ้นเพราะรู้ดีว่าคนอย่างฉัตรเทพมันไม่ได้พูดจบในครั้งเดียวดูจากหน้ามันราชาก็รู้ว่ามันมีเรื่องอะไรที่ต้องเอามาใช้ต่อร

“ลืมหรือเปล่าถ้าทำแบบนั้น คุณราชาคงรู้พอดี” ภานุเอ่ยขัดภรรยาเพราะในตอนนี้ลูกสาวผู้เป็นดั่งดวงใจกำลังหนีห่างจากอันตรายอย่างเขา แม้ภานุจะรู้ว่าอีกฝ่ายรักลูกสาวเขามากแต่ไหนแต่ในเมื่อมันเป็นเรื่องรักของพวกเด็ก ๆ เขาก็จะไม่เอาตัวเองไปยุ่ง ให้เด็ก ๆ จัดการกันเอง“ทำยังไงดี แม่อยากบอกให้ทุกคนรู้” ใบหน้าของเหม่ยหลิงเต็มไปด้วยรอยยิ้ม เธอดีใจจนไม่อยากเก็บความดีใจเอาไว้คนเดียว เธออยากประกาศให้ทุกคนรู้ว่าเธอได้เจอลูกสาวที่ห่างจากอ้อมอกแล้ว “ขอร้องนะคุณแม่ หนูไม่อยากให้คุณราชารู้จริง ๆ” เฌอแตมมีแต่ความกังวล เธอเอ่ยขอร้องเพราะเธอไม่พร้อมที่จะเจอเขาจริง ๆ แม้รู้ดีว่าทุกอย่างมันคือแผนการที่เขาวางไว้แต่ความเจ็บปวดที่เธอได้รับทำให้หัวใจของเธอแตกสลาย ทุก ๆ คำพูดของเขามันราวกับคมมีดทิ่มแทงหัวใจ“เข้าใจค่ะลูก แม่จะอดใจไว้นะคะ” แม้จะรู้สึกขัดใจแต่เหม่ยหลิงก็เข้าใจในเหตุผล ลูกสาวของเธอช้ำรักจนไม่อยากเจอเขาคนนั้น ยิ่งเขาพยายามตามหาก็ยิ่งต้องปกปิดให้มิดเพราะคนอย่างราชาก็ไม่ใช่ไก่กาในตอนนี้เขาอาจจะยังไม่รู้แต่มันไม่นานหรอก เขาคงตามหาเจอ อิทธิพลที่ราชามีมันไม่ต่างกับพวกเขาและคนแบบนั้นคงต้องทำทุกวิถีทางต่อ

เวลาผ่านไปแล้วร่วมเดือนที่ราชาเอาแต่หมกตัวทำงานและสืบหาเบาะแสของเฌอแตม เขาไม่เคยได้คำตอบและไม่มีร่องรอยอะไรให้เขาตามเจอ “มีอะไรคืบหน้าไหม” ราชาเอ่ยถามลูกน้องคนสนิทด้วยความหวังที่มีอยู่เต็มหัวใจ จนถึงตอนนี้ทั้งราชากับพลก็ต่างสืบหากันอย่างเคร่งเครียด “ผมเจาะข้อมูลการบินของคุณภานุและคุณเหม่ยหลิงได้แล้วครับ” คำตอบของพลทำราชามีหวังได้บ้าง เขาแหงนหน้าสบตาพลด้วยความดีใจเพราะมันคือเบาะแสเดียวที่เขาได้มาในรอบหลายเดือน “เขาบินไปที่ไหน” “ส่วนใหญ่ไปโซนยุโรปครับ” “บริษัทแม่อยู่นั่นก็ไม่แปลก” ไม่แปลกเลยจริง ๆ เพราะบริษัทชินอ้ายมีอยู่ทั่วโลกแต่บริษัทหลักศูนย์กลางใหญ่อยู่โซนยุโรป ประเทศฝรั่งเศษ ราชากำลังคิดไม่ตก ไตร่ตรองทบทวนเรื่องราวต่าง ๆ เขาไม่ได้อ่านเกมผิดใช่ไหมที่ปักใจเชื่อว่าเป็นคุณภานุกับคุณเหม่ยหลิง เพราะจนถึงตอนนี้ราชาก็ยังหาข้อมูลอะไรไม่เจอ มันราวกับว่าสองสามีภรรยาคู่นี้ ไม่เคยมีอะไรอยู่ในวงโคจรของเฌอแตม “ผมกำลังสืบต่อว่าในการบินทุกครั้ง มีบินกี่คน นายรอหน่อยนะครับ” “กูเข้าใจว่ามันยากเพราะเขาใช้เรื่องบินส่วนตัว” หากเป็นสายการบินธรรมดาคงไม่เกินมือของราชาแต่เมื่อเป็นเครื่องบินส่ว