جميع فصول : الفصل -الفصل 30

มือหนากวาดเอกสารบนโต๊ะร่วงหล่นลงสู่พื้น ก่อนจะช้อนร่างเล็กขึ้นวางบนโต๊ะทำงาน สายตาคมดุจรัตติกาลจ้องมองคนตรงหน้าก่อนจะถอยเก้าอี้ออกห่างราวกับจงใจเปิดทางให้เธอได้ทำตามใจตัวเองเฌอแตมสูดลมหายใจรวบรวมความกล้า เธอค่อย ๆ ยกขาขึ้นตั้งบนโต๊ะในรูปตัวเอ็ม กระโปรงทรงเอถูกรั้งขึ้นสูงจนเกือบเผยให้เห็นบั้นท้ายอวบ โดยมีเพียงแพนตี้สีดำตัวจิ๋วที่ทำหน้าที่ปกปิดส่วนสงวนไว้“จะลงโทษตัวเองยังไง” เสียงเข้มเอ่ยถามพร้อมยกยิ้มมุมปากแต่หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นไม่แพ้กัน ราชารู้ตั้งแต่เฌอแตมพูด เขาไม่คิดจะขัดขวางแต่ตั้งตารอที่จะชมบทลงโทษที่เธอหยิบยื่นให้ตัวเองอย่างตั้งใจ“ก็คงทำให้ตัวเองทรมานที่สุด” มือเรียวเลื่อนลงต่ำสัมผัสจุดอ่อนไหวกลางกาย ใบหน้าสวยช้อนมองเขาด้วยสายตาหวานเยิ้ม นิ้วเรียวค่อย ๆ ลากไล้ไปตามแพนตี้ตัวน้อย ยิ่งขยับ ยิ่งสัมผัส เธอก็ยิ่งรู้สึกวาบหวามจนร่างกายสั่นสะท้านไปกับสิ่งที่ตัวเองทำอยู่ “ฉันไม่เห็นว่าเธอจะทรมาน” “อื้อ…คุณราชา” เสียงหวานครางกระเส่าด้วยความทรมานเมื่อก้านนิ้วยาวของเขาแตะลงที่กลางกายสาว แรงสอดแทรกจากนิ้วแกร่งที่รุกล้ำเข้ามาทำให้ความเสียวซ่านแล่นผ่านไปทั่วทั้งตัว “อ๊ะ ! คุ

“ไหวหรือเปล่า” น้ำเสียงเข้มเอ่ยถามด้วยความกังวล มือหนาประคองร่างเล็กให้นั่งพิงเตียง ดวงตาคมจ้องมองคนตรงหน้าด้วยความเป็นห่วง“คุณราชา” เสียงแหบพร่าเอ่ยเรียก สองมือน้อยยกขึ้นขยี้ตาด้วยความสะลึมสะลือ ความหนักอึ้งที่ศีรษะทำให้เธอแทบจะประคองสติไม่อยู่“เธอสลบไปเลย”“หนูไม่เป็นไรค่ะ” เฌอแตมฝืนตอบออกไปทั้งที่ความเป็นจริงตรงกันข้าม ความปวดร้าวแล่นผ่านไปทั่วจากพิษไข้ที่รุมเร้า เธอรู้ดีว่าตัวเองกำลังแย่แต่ก็ไม่อยากให้เขาเป็นห่วงไปมากกว่านี้ “ไม่เป็นไรแต่ตัวร้อนแทบแย่” มือหนาแตะลงบนหน้าผากสวยอย่างแผ่วเบา ความร้อนที่ได้รับสัมผัสไม่ได้ลดน้อยลงเลยแต่กลับเพิ่มจนเขาเป็นห่วง“แค่ตัวร้อนเอง สบายมาก” “สบายมากตรงไหน หน้าซีดตัวแดงขนาดนี้” “คุณทำทั้งนั้น” เฌอแตมยู่หน้าใส่คนตรงหน้าอย่างค้อน ๆ เพราะที่เธอต้องมานอนซมอยู่แบบนี้ก็เป็นเพราะฝีมือของเขาทั้งนั้น ตอนแรกเธอก็ตั้งใจจะลงโทษตัวเองแท้ ๆ แต่ไม่รู้ทำอีท่าไหน เขากลับลงโทษเธอซะงั้น “ฉันลงโทษเด็กดื้อ” “วันนี้อดใส่ชุดนักศึกษามาให้คุณเอาเลย” ดูเอาเถอะ ! คนป่วยที่ไหนจะกล้าพูดจาแบบนี้ แถมไม่ใช่แค่คำพูด ร่างเล็กยังถือวิสาสะปีนขึ้นมานั่งคร่อมบนตักแกร่งของเ

“คุณราชาคะแต่เรา…” เบลล่าพยายามจะเอ่ยแย้งแต่เมื่อสบเข้ากับสายตาของราชา คำพูดของเธอก็กลืนหายไปในลำคอ“จะพูดอะไร” ราชาตวัดสายตามองด้วย เขาก็อยากรู้เหมือนกันว่าเธอจะอ้างอะไร ในเมื่อคืนนั้นไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยด้วยซ้ำ เขาเพียงแค่ให้เธอช่วยและไม่ได้ล่วงเกินเธอแเลย“แบบนี้ฉันเสียหายนะคะ” “ตรงไหนที่เธอเสียหาย” ราชากอดอกมองอีกฝ่ายด้วยความไม่พอใจ ใบหน้าคมเรียบเฉยไร้ความรู้สึกแต่สายตากลับจ้องมองมาราวกับจะกดดันให้เธอยอม“ก็คุณ…”“ผมไม่ได้ทำอะไรคุณด้วยซ้ำ เป็นคุณหรือเปล่าที่คิดไปเอง” “ผมว่าตอนนี้เรา…” ฉัตรเทพเอ่ยแทรกขึ้นเพื่อทำลายบรรยากาศที่น่าอึดอัด เขาอยากจะเขกกะโหลกลูกสาวตัวดีที่พูดเรื่องแบบนี้ เพราะนั่นเท่ากับเป็นการรนหาเรื่องใส่ตัวชัด ๆ“อย่าพูดเรื่องแบบนี้อีกแล้วอย่าหาว่าผมไม่เตือน” ราชาทิ้งท้ายไว้เพียงแค่นี้ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งที่เก้าอี้ประจำตำแหน่งหัวโต๊ะเวลาล่วงเลยไปกว่าสองชั่วโมงกว่าของการประชุม ธุรกิจใหม่ดำเนินไปได้ด้วยดี แม้จะมีผู้ถือหุ้นเข้าร่วมหลายรายแต่อำนาจการตัดสินใจก็ยังคงอยู่ในมือของราชาผู้ถือหุ้นใหญ่ถึงเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์“นายจะกลับเลยไหมครับ” พลเอ่ยถามตามหน้าที่ เมื่อเห็

“หนูควรทำยังไงดีนะ” เฌอแตมใช้นิ้วเคาะแก้มเบา ๆ อย่างใช้ความคิดพร้อมลอบมองใบหน้าหล่อที่กำลังยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ในหัวของเธอมึนตื้อไปหมดจนไม่รู้จะรับมือกับเขายังไงดี“เธอคิดว่าอะไรกระตุ้นฉันได้ดีที่สุด” ใบหน้าสวยยกยิ้มอย่างรู้ทัน สิ่งที่เขาพูดทำเธอคิดอะไรดี ๆ ออก ในเมื่อเขาไม่ชอบให้เธอยุ่งเกี่ยวกับผู้ชายคนไหน เธอก็จะหยิบยกเอาเรื่องนี้มาปั่นประสาทเขา “ถ้ามีคนมาจีบหนู คุณจะทำยังไงเหรอคะ” คิ้วหนาขมวดมองหน้าเฌอแตมอย่างทันที จากสีหน้าเรียบนิ่งเริ่มมาคุไปด้วยความหงุดหงิด ราชาพยายามระงับอารมณ์ของตัวเองด้วยการพ่นลมหายใจออกมาหนัก ๆ “รู้ใช่ไหมพูดอะไรออกมา” “หนูอยากรู้คำตอบ” “ไปเรียนมาไม่กี่วัน มีคนมาจีบแล้วหรือไง” ปากพูดแต่มือหนากลับกระชับอ้อมแขนราวกับหวงแหนคนตัวเล็ก ยิ่งได้ยินก็ยิ่งไม่พอใจจนเส้นเลือดที่ขมับมันขยับตุบ ๆ “ใครถามหนูก็บอกว่าโสด” เฌอแตมจงใจยั่วโมโห เห็นสีหน้าของเขา เธอก็ยิ่งมั่นใจว่ามาถูกทางแล้ว คนอย่างเขาต้องโดนไม้แข็งแบบนี้เท่านั้น“เฌอแตม” เสียงเข้มกดลงต่ำราวกับกำลังทำให้รู้ว่าไม่พอใจและกำลังหมดความอดทนเฌอแตมไม่แน่ใจว่าที่ทำลงไปนั้นดีหรือไม่ดีแต่ดูจากสายตาที่คุกรุ่นขอ

“นั่งด้วยได้ไหมคะ” เสียงหวานเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มทักทายทุกคนที่โต๊ะ ร่างเล็กถือวิสาสะหย่อนตัวลงนั่งตรงที่ว่าง ทำเอาเพื่อน ๆ ถึงกับนึกหมั่นไส้ในความกวน“สัส ! กูคิดว่าสาวสวยที่ไหนมาทัก” ธิเบตเอ่ยออกมาด้วยความเสียดาย ตอนแรกเห็นเงาไกล ๆ ก็หลงดีใจแต่พอรู้ว่าเป็นเเพื่อนฌอแตมเพื่อนสนิทตัวดี ความหวังก็จบลง“ม่อมาก”“ก็มาเพื่อเอาสาว” เอสสวนกลับหน้าตาตาย จุดประสงค์ที่มาในคืนนี้ไม่ใช่แค่มานั่งดื่มแต่ตั้งใจมาล่าเหยื่อต่างหาก ใครจะไปคิดล่ะวะว่าคนที่เดินเข้าหาจะเป็นเฌอแตม ปกติก็ไม่ค่อยจะมีใครเข้าหาอยู่แล้ว พอมีคนมาจีบดันกลายเป็นเพื่อนสนิทซะได้ แม่ง !“คิดจะชวนกันหน่อยไหม” เสียงหวานเอ่ยท้วงขึ้นอีกครั้ง พร้อมกวาดสายตามองธิเบตสลับกับเอสอย่างคาดโทษ “ผัวหวงขนาดนี้กูไม่ชวนหรอก” ธิเบตตอบกลับตามตรง มือหนาหยิบแก้วเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ขึ้นกระดกเข้าปากเพื่อกลบเกลื่อนอาการของตัวเองเขากลัวคุณราชาหัวหด ! “ผัวที่ไหนกัน ไม่มีสักหน่อย” “ไม่มีผัว” ทั้งธิเบตและเอสต่างกันมองหน้ากัน เพื่อนตัวดีของเขาพูดว่าไม่มีผัว แล้วคุณราชาจะมาคุยกับพวกเขาทำไม ! เฌอแตมมันจะรู้บ้างไหมว่าลับหลังมัน เขาหวงมันฉิบหาย ถึงยื่นคำขาดห้า