Todos los capítulos de The Governor's Lost Heiress: Capítulo 51 - Capítulo 60

FrancoBumalik ako sa isla nang hindi kasama si Georgina. Hindi ko man aminin, pero parang may kung anong kulang sa pakiramdam habang naglalakad ako sa airport papunta sa naghihintay na sasakyan. Nakakapanibago na wala sa tabi ko ang isang tao na nakakapagpairita sa akin.Napailing ako sa sarili ko nang mapansin kong iyon agad ang unang bagay na sumagi sa isip ko.Seriously, Franco?Isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan ko habang nakatitig sa kawalan. Hindi ko na muna masyadong pilit na inintindi ang tungkol sa bagay na iyon. Lalo na’t sariwa pa sa alaala ko ang ekspresyon ng kaniyang mukha—iyong mga matang tila nagsasabi na totoo ang kaniyang sinabi: gusto lang daw niyang maranasang maging bata ulit.Suspicious.Bahagya kong kinagat ang aking ibabang labi habang naglalakad, saka bahagyang napakunot-noo. Pero bakit naman siya magsisinungaling sa akin? Ano naman ang makukuha niya kung lolokohin niya ako? Wala naman siyang dahilan para gumawa ng kuwento. At kung gusto lamang

Georgina“Hi,” nakangiting bati sa akin ni Reed nang tuluyan siyang makalapit sa kinaroroonan ko. Medyo sumingkit pa ang mga mata niya dahil sa lapad ng kanyang ngiti, at kahit parang casual lang ang pagkakabati niya, hindi ko maiwasang pag-aralan ang mukha niya nang ilang segundo. “I didn’t expect to see you here.”Saglit akong natigilan habang nakatitig sa pamilyar niyang mukha, tila naputol ang paghinga ko bago ako tuluyang nakahuma.Hindi ko inaasahang siya ang makikita ko sa araw na iyon, lalo na sa gitna ng isang napakalaking mall kung saan napakaraming taong maaaring pagtaguan. Sa dami ng lugar na maaari kong puntahan, bakit naman sa lahat ng iyon ay dito ko pa siya makakasalubong?Mabilis kong inayos ang aking sarili at pilit na kinalimutan ang bahagyang kaguluhan sa isip ko. Hindi puwedeng mahalata niya ang gulat ko. Hindi rin puwedeng makita niya kung gaano ako naging alerto sa bigla niyang paglapit.“Yeah, ako rin. Hindi ko rin inaasahan na makikita kita rito,” pilit ang ton

Third PersonNagpatuloy ang malalim na pag-uusap nina Georgina at Reed habang unti-unting lumilipas ang oras. Limitado lamang iyon sa kanilang trabaho at mga bagay-bagay sa paligid.Si Reed ay umiiwas na magtanong ng tungkol sa personal na bagay kagaya ng pamilya kahit na gustong-gusto na niyang gawin ‘yon. Dahil doon ay naging maganda ang daloy ng kanilang usapan.Paminsan-minsan ay nagtatawanan sila, at may mga sandaling pareho silang napapatahimik habang tila nag-iisip kung gaano karami ang maaari nilang sabihin sa isa't isa.Sa paningin ng sinumang makakakita sa kanila sa sulok ng sikat na café na iyon, walang dudang maiisip na may espesyal na ugnayan silang dalawa. Kung ito ba ay sadyang platonic o romantiko ay nakadepende na lamang sa pananaw ng nakakakita.Magkatapat silang nakaupo, parehong komportable sa presensya ng isa't isa. Sa mga sandaling ‘yon, halos nakalimutan ni Georgina ang mabigat na problemang ilang araw nang gumugulo sa kaniyang isip.At marahil iyon ang dahilan

FrancoUmaga pa lamang ay ramdam na ang malamig na simoy ng hangin sa loob ng dining room. Bahagyang nakabukas ang malalaking bintana kaya malayang pumapasok ang preskong hangin mula sa hardin, kasabay ng mahinang huni ng mga ibon sa labas.Sa bahay, habang nag-aagahan ay masayang nagkukuwentuhan sina Mommy at Daddy. Maririnig ang mahinang kalansing ng mga kubyertos, ang paglalapat ng tasa sa platito, at ang banayad na tunog ng kanilang mga tawa.Kung tutuusin, ordinaryong umaga lamang iyon sa aming tahanan.Ngunit nang tuluyan akong makapasok sa dining room at dumating upang saluhan sila sa lamesa, biglang natigil ang lahat.Tila may invisible switch na biglang pinatay ang masayang atmosphere.Hindi nila nagustuhan ang pagpapaiwan ni Georgina sa Manila at tingin nila ay parang wala lamang iyon sa akin.Napatingin sa akin sina Mommy at Daddy, at sa loob lamang ng ilang segundo ay pinalitan ng isang pormal at mabigat na atmospera ang kanina lamang nilang masayang usapan.“How’s Georgin

Third PersonSamantala, habang mabilis na binabaybay nina Georgina at Reed ang daan patungo sa mansyon ng huli, balot pa rin ng matinding kaba at anticipation ang buong pagkatao ng dalaga.Tahimik siyang nakaupo sa passenger seat habang nakatitig sa labas ng bintana. Patuloy na gumagalaw ang mga gusali, sasakyan, at mga ilaw ng lungsod sa kaniyang paningin, ngunit halos wala siyang napapansin sa mga iyon. Masyadong abala ang kaniyang isip sa tanong kung ano ang dahilan kung bakit kailangan siyang dalhin ni Reed sa kanilang bahay.Nanlalamig ang kaniyang mga kamay habang bahagya niyang pinagdikit ang mga daliri sa ibabaw ng kaniyang kandungan. Ilang beses niya iyong kinusot upang maibsan ang panginginig, ngunit lalo lamang niyang nararamdaman ang kakaibang tensiyon na kumakalat sa buong katawan niya.Malakas at paulit-ulit ang bulong sa kaniyang dibdib.May kung anong nagsasabi sa kaniya na hindi simpleng pag-uusap lamang ang naghihintay sa dulo ng kanilang biyahe.Dama niyang may mala