Todos los capítulos de The Governor's Lost Heiress: Capítulo 71 - Capítulo 79

FrancoTumikhim muna ang may-edad na lalaki bago bahagyang umayos ng pagkakaupo. Maingat niyang inayos ang laylayan ng kanyang coat at saka marahang ipinatong ang magkabilang kamay sa ibabaw ng conference table. Nanatiling kalmado ang mukha niya, at kung hindi ako sanay magbasa ng kilos ng mga taong nakapaligid sa akin, malamang ay wala rin akong mapapansin na kakaiba sa kanyang kilos.“All these years ay nanatili lamang akong nakikinig at nakamasid sa bawat meeting,” panimula ni Anton sa isang malumanay ngunit madiing boses. “I believe in Gov. Franco’s vision. Simula nang pamilya nila ang mag-manage sa kumpanya, mas lalo pa itong lumaki, umunlad, at tumatag sa merkado.”Bahagya siyang ngumiti habang nagsasalita, na para bang wala naman siyang nakikitang anumang dahilan upang pagdudahan ang plano ko.Napakagalang ng pagkakasabi ni Anton, eksaktong katulad ng nakasanayan ng lahat sa kanya sa tuwing nagkakaroon ng pagtitipon. Walang yabang, walang unnecessary na pagpapakitang-gilas, at

Georgina“Georgina, about Franco…”Natigil ako sa pagsubo ng pagkain at marahang nag-angat ng tingin kay Reed. Halos kasabay niyon ay ibinaba ko ang kutsara ko sa tabi ng plato.Pagkakita ko pa lamang sa labis na kaseryosohan sa mukha niya, alam ko na agad na napakahalaga at napakalalim ng kanyang sasabihin. Wala na roon ang dating relaxed niyang expression habang kumakain kami.Bahagyang nakakunot ang kanyang noo, at seryoso ang pagkakatitig niya sa akin na para bang pinag-iisipan niyang mabuti kung paano niya sisimulan ang pag-uusap.“What about him?”Hindi agad sumagot si Reed.Sa halip, ilang segundo muna niya akong pinagmasdan bago siya bahagyang sumandal sa kanyang silya. Pinaglaruan niya sandali ang hawak niyang kutsara, tila nagdadalawang-isip kung itutuloy ba niya ang tanong na nasa isip niya.“Do you actually believe na may kinalaman ang pamilya niya sa nangyari sa pamilya ninyo?”Bahagya akong natigilan.Parang may malamig na batong biglang dumagan sa aking dibdib.Hindi ko

Third PersonSa wakas ay nakabalik na rin sa Manila si Franco.Tatlong linggo ang lumipas bago siya tuluyang nakalabas muli ng isla, na nangangahulugang ganoon na rin katagal na nasa Manila si Georgina.Nang malaman niyang muling pumunta sa Manila si Georgina nang hindi man lamang ito nagpapaalam sa kanya, gustong-gusto niyang agad itong sundan. Kung maaari lang sana, kinabukasan ay nasa Manila na rin siya. Ngunit hindi ganon kadali ang lahat. Napakarami niyang responsibilidad sa kapitolyo at sa shipping company na hindi niya basta-basta maaaring iwanan.Mula umaga hanggang gabi ay halos sunod-sunod ang meetings, reports, documents, at mga problemang kailangan niyang asikasuhin. Halos wala na siyang sapat na oras para huminga, lalo na para basta na lamang umalis ng isla nang walang sapat na paghahanda.Ngayon na sa wakas ay nakabalik na siya at nasa loob na ng sarili niyang condominium, hindi pa rin niya magawang maging kampante.May kung anong hindi magandang pakiramdam na mabigat na

Franco“This is your room,” malamig kong sambit, kahit pilit kong pinaamo ang boses ko habang marahan kong itinutulak ang pinto.Lumikha iyon ng bahagyang kaluskos nang tuluyan kong mabuksan ang silid na siyang ginagamit ni Georgina dito sa condo. Saglit akong nanatili sa bungad, nakatingin sa loob na para bang kailangan ko munang kumbinsihin ang sarili kong tama ang ginagawa ko bago ko tuluyang hayaan si Joanne na pumasok.Bago man ako umuwi galing sa kumpanya kanina, pinalipat ko na sa mga cleaner ang lahat ng personal na gamit ng dalaga papunta sa sarili kong silid.Napahigpit ang hawak ko sa doorknob nang maalala ko kung paano ako muntik nang mapaisip kung tama ba talaga ang desisyong iyon. Napabuntong-hininga ako nang patago at bahagyang kinusot ang sentido ko. Wala naman akong ibang choice. Hindi ko rin naman inaasahang biglang lilitaw si Jo ngayon, lalo na sa sitwasyong wala pa rin akong ideya kung nasaan si Georgina.Tatlo lang ang kwarto rito: ang master bedroom na ginagamit

Franco"Really?""Yeah." Tumango ako bago sumandal nang bahagya sa sandalan ng silya. "Madalas ikuwento sa akin nina Daddy ang tungkol sa pagkakaibigan nila. Matagal na silang magkakakilala, at hindi lang basta simpleng friendship ang mayroon sila. They trusted each other with almost everything, including the safety and future of their children."Nawala nang bahagya ang ngiti sa mukha ni Jo habang mas nagiging seryoso ang ekspresyon niya. Tahimik siyang nakinig, tila ayaw palampasin ang bawat salitang lumalabas sa bibig ko."Nang mawala ka, hindi tumigil ang mga magulang ko sa paghahanap sa iyo," patuloy ko. "Alam nilang hindi basta-basta bibitaw ang parents mo sa pag-asang mahanap ka, kaya ganon din ang ginawa nila. Inihabilin ka ng mga magulang mo sa kanila, Jo. At bago pa man nangyari ang lahat, may pangako na silang binitiwan sa isa't isa."Bahagya akong huminto upang bigyan siya ng pagkakataong unawain ang mga sinabi ko. Nang mapansing hindi siya nagsasalita, nagpatuloy ako."The