Todos los capítulos de จุมพิตเจ้าสาวมาเฟีย : Capítulo 61 - Capítulo 70

ถึงจะบอกให้ตัดใจ แต่กลับทำไม่ได้... เวก้าได้เเต่นั่งเหม่อลอยอยู่บนโซฟาในห้องรับแขกเพียงลำพัง รู้สึกสมเพชตัวเองกับโชคชะตาที่เล่นตลกมากถึงขนาดนี้ ทุกการกระทำในวันนี้ของชายหนุ่มบอกได้ชัดเจนที่สุดว่าให้ตัดใจและลืมเรื่องทั้งหมดที่ผ่านมา ถึงจะบอกแบบนั้นแต่นั่นไม่ใช่เรื่องที่จะทำกันได้ง่าย ๆ เวลานี้ข้างในอกรู้สึกปวดร้าวมากเหลือเกิน “ถ้าในวันนั้นฉันไม่เดินจากคุณ ป่านนี้เราสองคนคงมีความสุขด้วยกันงั้นเหรอคะ ทั้งที่ฉัน...” เวก้าพูดออกมาลอยๆ ทว่าคริสเตียนที่เดินผ่านมาได้ยินเข้าพอดี ชายหนุ่มยิ้มปลอบใจตัวเอง และรู้ว่า 'เวลา' ไม่อาจเปลี่ยนหัวใจหญิงสาวได้ มีเพียงเเค่คำว่ารอเเละยอมเป็นตัวสำรองเพื่อที่จะได้รักและครอบครองเวก้าไว้เพียงคนเดียว รู้ว่าทำราวกับเป็นคนโง่แต่หัวใจกลับต้องการแบบนั้นช่างน่าขันซะจริง คริสเตียนเดินเข้าไปหาหญิงสาวแล้วเอ่ยถามขึ้นในทันที “คุณไปหาเขา?” เวก้าพยักหน้าเเทนคำตอบ ใบหน้าสวยที่เดิมทีที่ดูหม่นหมองอยู่แล้ววันนี้กลับดูหมองยิ่งกว่าเดิมเเละก็เต็มไปด้วยคราบน้ำตา ชายหนุ่มทำได้เพียงแค่นั่งลงข้าง ๆ และเอื้อมมือเข้าไปแล้วปาดน้ำตาบนแก้ม ทว่ามือนั้นกลับไม่

เสียงนาฬิกาปลุกในยามเช้าดังขึ้น รอสซีขยับตัวลุกขึ้นจากที่นอนก่อนจะหยิบผ้าขนหนูเดินเข้าไปในห้องน้ำ ชายหนุ่มยืนอยู่หน้ากระจกมองบาดแผลที่เริ่มหายดีพลางถอนหายใจออกมา ไม่ใช่เพราะเหนื่อย แต่เกลียดตัวเองที่ต้องหยุดพักงานในตอนนี้ทั้งที่เมื่อก่อนรู้สึกชอบด้วยซ้ำกับการหยุดพักรักษาตัวเพื่อที่ตัวเองจะได้มีเวลาส่วนตัวบ้างเหตุผลที่ตัวเองก็รู้ดีว่าคืออะไร นั่นเป็นเพราะว่าไม่อยากอยู่ใกล้ไลลามากไปกว่านี้อีกแล้ว หลายวันที่ผ่านมาก็มากเกินพอที่จะทำลายกำแพงที่กั้นสูงทิ้งลงอยากยอมรับหัวใจตัวเองว่าชอบเธอ แต่กลับกลัวว่าไม่สามารถปกป้องได้ชายหนุ่มเปิดฝักบัวปล่อยให้น้ำไหลชโลมร่างกาย มือสองข้างยกขึ้นลูบใบหน้าของตัวเอง เขาอยากจะให้สายน้ำพาความรู้สึกแบบนี้ออกจากหัวใจไป รวมถึงความอึดอัดตัวเองที่ต้องเก็บไว้โดยที่ไม่พูดอะไร...จะต้องกั้นกำแพงขึ้นอีกครั้ง...เดินออกจากห้องน้ำมีเพียงผ้าขนหนูผืนเดียวที่ห่มส่วนล่างของกายไว้ ชายหนุ่มใช้ผ้าอีกผืนเช็คผมให้แห้งก่อนที่จะตะลึงมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความตกใจไลลาเข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน !!!“เอ่อ...ฉันเคาะประตูแล้วแต่คิดว่าคุณยังไม่ต

“ร้านหนังสือค่ะ” หญิงสาวตอบชายหนุ่มจึงเพียงแค่พยักหน้ารับ เมื่อได้คำตอบที่ทำให้ใจเลิกว้าวุ่นกับความคิดของตนเอง“อ้อ ! แล้วฉันก็ไปหาห้องเช่ามาด้วยค่ะ”“หาห้องเช่า ?” รอสซีทวนคำนึกหงุดหงิดตัวเองในใจ ทว่าความรู้สึกทั้งหมดถูกซ่อนและเก็บไว้ภายใต้สีหน้าเรียบนิ่ง“ค่ะ” ไลลาตอบก่อนหันมาเก็บของแล้วพูดต่อไปว่า “ฉันได้จองไว้แล้วค่ะเดือนหน้าคงจะย้ายออก คงรบกวนคุณอีกไม่นาน”ไลลาเก็บของใส่ตู้เย็นเสร็จโดยที่ไม่ทันสังเกตว่าบอดี้การ์ดหนุ่มยืนแข็งเป็นหินเมื่อหัวใจตัวเองกำลังเปลี่ยวเหงา สายตาคมมองหญิงสาวที่กำลังเก็บถุงทิ้งลงถังขยะแล้วเตรียมก้าวออกจากห้องครัว“ไม่ต้องย้าย อยู่ที่นี่แหละ” บอดี้การ์ดหนุ่มหันไปพูดด้วยน้ำเสียงเข้มทำให้ไลลาหยุดเดินแล้วหันกลับมามอง“คะ ?”“ไม่ต้องย้ายออก”รอสซีพูดย้ำอีกครั้งด้วยสีหน้ายังนิ่งเรียบเช่นเดิม“ทำไมคะ?” ไลลาถามด้วยความไม่เข้าใจเพราะชายหนุ่มเองไม่ชอบให้มาก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวสักเท่าไหร่และการที่ตัดสินใจ

หลังจากทานอาหารมื้อกลางวันเสร็จเรียบร้อยแล้วโรสบอกชายหนุ่มว่าต้องไปซื้อของใช้ส่วนตัวที่ห้างสรรพสินค้าก่อนที่จะกลับ และหญิงสาวบอกให้เขากลับไปทำงานต่อส่วนเธอจะนั่งรถกลับไปที่คฤหาสน์เอง แต่นั่นไม่ใช่ความคิดที่ดีเลยสำหรับอันโตนีโอ เพราะเวลานี้รอบข้างกายเต็มไปด้วยศัตรูที่มองไม่เห็นไม่สามารถรู้ได้ว่าใครเป็นมิตรหรือศัตรูกันแน่ ฉะนั้นแล้วควรจะอยู่ข้างโรสเพื่อความปลอดภัย“ให้ผมไปด้วย” มาเฟียหนุ่มบอกก่อนที่จะสั่งให้คนขับรถออกรถไปโดยไม่รอฟังคำตอบจากหญิงสาวว่าต้องการหรือไม่“นิกส์คะ ฉันไม่อยากให้เสียเวลาทำงานของคุณนะคะ”โรสบอกเหตุผลเพราะรู้สึกว่าตัวเองกลายเป็นตัวถ่วงเรื่องงานของชายหนุ่มที่ต้องตามเพื่อดูแลเธอ“ไม่เลย ผมให้ชาร์กลับไปเอางานที่บริษัทมาแล้ว”มาเฟียหนุ่มตอบด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง“แต่ฉันว่า...”“ไม่มีแต่”อันโตนีโอขยับตัวเข้ามาก่อนโน้มใบหน้าต่ำลงสบตามอง“ผมผิดตรงไหน ที่หวงคนรักตัวเอง”เงียบไม่มีเสียงใด ๆ ออกจากปากของหญิงสาวอีกเลยโรสเพียงก้มหน้าต่ำลงด้วยความเขิ

รอสซีกลับมาทำงานตามปกติทั้งที่บาดแผลนั้นยังไม่หายสนิทดีมากเท่าไหร่แต่ก็ไม่เป็นอุปสรรคในการทำงานมากนัก สาเหตุที่รีบมาทำงานคงไม่ใช่เพราะชาร์จะมีงานเยอะมากขึ้น แต่การที่อยู่บ้านทำให้ต้องพบหน้าไลลาแทบทุกเวลาแล้วปราการหัวใจที่สร้างขึ้นก็ยิ่งสั่นไหวง่าย ๆ ถ้าขืนอยู่พักอีกวันสองวันกำแพงที่กั้นขึ้นคงได้ล้มลงทั้งหมดแน่บอดี้การ์ดหนุ่มรู้สึกหงุดหงิดตัวเองตั้งแต่กลับบ้านมาพักรักษาตัว แม้ในใจอยากจะรั้งเอาไว้เพื่ออยู่ต่อแต่ทว่ากลับไม่กล้าที่จะเดินหน้าความสัมพันธ์อะไร อันที่จริงแล้วมันไม่ควรเกิดความรู้สึกนี้ขึ้นเลย เพราะตัวเองเป็นบอดี้การ์ดมีหน้าที่ปกป้องชีวิตของเจ้านาย หากแต่ความรักอาจจะทำให้ไม่สามารถทำหน้าที่ได้เต็มร้อย...ยิ่งคิดหัวแทบระเบิด ยิ่งรู้ว่าไลลาออกไปหางานทำ หนำซ้ำยังไม่พอยังคิดที่จะย้ายออกด้วยทำไมอยู่ ๆ ถึงคิดที่จะย้ายออก เป็นเพราะเขางั้นเหรอ ?รอสซีสะบัดความคิดฟุ้งซ่านในหัวของตัวเองออกและตั้งสมาธิให้สนใจกับเอกสารตรงหน้าที่แทบเป็นลมจับหลังจากหยุดพักตัวไปนานหลายวัน วันนี้คงต้องอยู่เคลียร์งานให้เสร็จ แม้จะมีชาร์มาช่วย แต่บางเรื่องที่เคยทำอยู่ก่อนแล้วอีกฝ่ายไ