Todos os capítulos de เมีย(รัก)ของสิงหา: Capítulo 41 - Capítulo 50

ตอนที่41 แลก...กัน NC20++++++🔥🔥สิงหาตะโบมจูบอย่างดูดดื่มมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อร่างเล็กยินยอมให้ความร่วมมือ เขาเริ่มหันมาปลดตะขอกางเกงยีนออกมาอย่างรวดเร็วในขณะที่ริมฝีปากยังคงบดจูบเธออย่างเร่าร้อนลิ้นร้อนเกี่ยวตวัดกับลิ้นเล็กอย่างชำนาญ เขาอาศัยจังหวะที่เธอยอมโอนอ่อนเบียดกายเข้าใส่ เอ็นร้อนเริ่มจะปริแตกมากขึ้นเรื่อยๆ เขาถอดกางเกงออกได้ในเวลาถัดมา น้ำอิงผละออกเพียงชั่วขณะ เธอทำในสิ่งที่เขาไม่อาจคาดคิดคือ เธอยื่นมือไปถอดเสื้อเขาออกอย่างลืมอาย ใบหน้าหวานมีรอยยิ้มยั่วยวนจนสิงหาอยากจะกลืนกินเธอตอนนี้ไปเสียเลย“กะจะยั่วให้พี่ขาดใจตายเลยรึไงหืม…”“ไม่ได้ยั่วสักหน่อย พี่ช้า”“ช้า? หึ” สิงหาหัวเราะในลำคอ เมื่อฟังประโยคนี้ของเธอเสร็จ เขาเริ่มชักอยากจะกำราบเธอขึ้นมาเสียแล้ว กล้าพูดแบบนี้ออกมาได้ยังไง“...”“ใครสั่งใครสอนให้พูดแบบนี้หืม...รู้รึเปล่า ว่ามันไม่ดีต่อตัวหนูมากๆ”“พี่จะทำอะไรอิงละ” น้ำอิงว่าพลางเลื่อนมือไปสัมผัสกับแก่นกายของเขาอย่างใจกล้า เธอไม่รู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไร พูดอะไร เพราะพิษน้ำเมาแท้ๆ เธอเลยกลายเป็นผู้หญิงใจกล้าขนาดนี้“ซี๊ดดด! อ๊าา อิง อืมมม”สิงหาเงยหน้าขึ้นเมื่อเธอใช้นิ้ว

ตอนที่43 โดนลงโทษสิงหาชะลอรถเข้ามาจอดตรงหน้าคณะวิศวะ เสียงเครื่องยนต์ค่อยๆ เบาลง ก่อนที่เขาจะหันไปมองร่างเล็กข้างตัวซึ่งยังจัดผมหน้าม้าให้เข้าที่เหมือนกลัวจะดูไม่เรียบร้อย น้ำอิงกำลังจะเปิดประตูลง แต่เธอกลับชะงัก หันมาถามทันทีด้วยน้ำเสียงสั่นนิดๆ อย่างเป็นห่วง“พี่สิงห์… ไทเกอร์ไปไหนคะ อิงไม่เห็นเลย”สิงหาถอนหายใจนิดๆ ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงเรียบๆ“เอาไปไว้ที่บ้านก่อนน่ะ มันต้องฉีดยา ไม่มีใครคอยดูแล ถ้าปล่อยไว้ที่ห้องมันจะซน”“อ๋อ… งั้นก็โอเคค่ะ อิงนึกว่ามันหายไปไหน” เธอกะพริบตา ยิ้มบางๆ อย่างโล่งใจ“ห่างกันไม่ได้เลย” เขาพึมพำเบาๆ ก่อนจะเห็นว่าเธอกำลังจะเปิดประตูลงจริงๆ แต่สิงหากลับยื่นมือมาคว้าข้อมือเล็กไว้แน่นพอให้เธอสะดุ้งเบาๆ“อ๊ะ!… มีอะไรเหรอคะ?” น้ำอิงหันขวับ “จูบก่อน” เขาพูดตรงๆ ไม่อ้อมค้อม“พี่สิงห์! นี่มันหน้าคณะนะ เดี๋ยวคนเห็น”“ฟิล์มกระจกรถพี่หนามาก ไม่มีใครเห็นหรอกน่า” น้ำเสียงเขาโคตรมั่นใจ แววตาก็ยิ่งกว่า ท้าทายจนเธอหน้าแดงวาบน้ำอิงกลืนน้ำลายเฮือกหนึ่ง แล้วก็ทำสิ่งที่สิงหาคาดไม่ถึง เธอโน้มตัวเข้าไปจูบเขาแรงๆ หนึ่งที เสียงเหมือนจุ๊บชัดเจน ก่อนจะผละออกอย่างรวดเร็วเหมือนกลัวต

ตอนที่45 ของใครในห้องน่านน้ำขับรถเข้ามาจอดในช่องประจำหน้าตึกเงียบๆ ไฟเพดานสลัวทาบเงาร่างสูงให้ดูนิ่งสงบขึ้นกว่าเดิม น้ำอิงเดินตามเขาลงมาพร้อมแรงลมเย็นที่พัดลอดเข้ามาในลานจอดรถ เธอยังสะพายกระเป๋าใบเล็กของตัวเองประตูห้องถูกไขเปิดเข้าไป กลิ่นหอมอ่อนๆ ของห้องที่เพิ่งทำความสะอาดโชยออกมาต้อนรับ ทั้งสองก้าวข้ามธรณีเข้าไปด้วยบรรยากาศเหนื่อยล้าปนอบอุ่น ห้องของน้ำอิงไม่ใหญ่ไม่เล็ก เป็นสตูดิโอที่จัดแบ่งอย่างเรียบร้อย โซนเตียงกับโซนนั่งเล่นถูกกั้นด้วยฉากโปร่งสีอ่อนที่เธอชอบเลือกซื้อมาแต่งเองน่านน้ำวางกระเป๋าเป้ของตัวเองลงบนโซฟาเสียงดังตุ้บ ก่อนยืดตัวเล็กน้อยเหมือนกำลังคลายเมื่อย เขาก้าวไปเปิดตู้เย็น หยิบขวดน้ำเย็นออกมา กระดกดื่มสองสามอึก น้ำอิงมองเขาอย่างลุ้นๆ แล้วถามเสียงเบาเหมือนกลัวรบกวนความอ่อนล้าของเขา“พี่น่านจะอาบน้ำก่อนมั้ยคะ”น่านน้ำยิ้มเอื่อย พยักหน้าเบาๆ แทนคำตอบ ก่อนเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ เธอได้ยินเสียงเปิดฝักบัวสาดลงบนพื้นกระเบื้องดังแผ่วๆ บอกได้ว่าพี่ชายคงเพลียมากจริงๆบรรยากาศค่อยๆ เลื่อนจากความอิดโรยของสองพี่น้องไปยังอีกบ้านหนึ่ง ซึ่งหรูหราแต่เต็มไปด้วยความอบอุ่นแบบที่ไม่ค่อยมี

ตอนที่47 ความลับเปิดเผยหลังจากอาหารเย็นมื้อเรียบง่ายที่อร่อยอย่างแปลกประหลาดเพียงเพราะมีอีกฝ่ายนั่งอยู่ตรงหน้า สิงหาก็ขับรถมาส่งเธอถึงหน้าอาคารอย่างค่อยเป็นค่อยไป เขาดึงเบรกมือเบาๆ ก่อนหันมามองด้วยสายตาแบบที่ทำให้น้ำอิงใจสั่นแทบ ทุกครั้ง“เสร็จธุระแล้วจะมาหา”เสียงทุ้มของเขาเอ่ยเหมือนสัญญาที่ไม่เคยทำให้เธอสงสัยน้ำอิงพยักหน้าช้าๆ มือกำลังจะเอื้อมไปดึงที่เปิดประตู แต่แค่เสี้ยววินาทีสิงหาก็ดึงข้อมือเธอไว้ แล้วดึงร่างเล็กเข้าหาตัวอย่างรวดเร็ว จูบของเขาประทับลงมาช้าๆ แต่ลึกซึ้ง ราวกับเขาคิดถึงเธอมาตลอดทั้งวัน ลมหายใจร้อนจัดแนบกับริมฝีปากอ่อนนุ่ม อบอุ่นจนเธอแทบละลาย แต่ก็แฝงแรงปรารถนาแบบที่เป็นตัวเขาเสมอปลายนิ้วของเขาลูบหลังคอเธอแผ่วๆ ริมฝีปากแทรกจูบซ้ำๆ เหมือนคนที่ไม่อยากปล่อยให้เธอลงจากรถเลยด้วยซ้ำ น้ำอิงหน้าแดงจัด ความอายผสมความอุ่นวาบไหลซึมไปทั่วทั้งร่าง ก่อนที่เธอจะกลั้นยิ้มไม่อยู่แล้วรีบเปิดประตูลงไปเธอหันมาโบกมือให้เขาอย่างเขินๆ สิงหายิ้มมุมปากตอบแทน เป็นรอยยิ้มที่มีเฉพาะเวลาอยู่กับเธอเท่านั้นรถเขาแล่นออกไปอย่างเชื่องช้า ทิ้งให้หัวใจของเธอเต้นไม่เป็นจังหวะไปอีกพักใหญ่เมื่อขึ้นห

ตอนที่49 ขาดเธอไม่ได้รุ่งเช้าวันถัดมา แสงแดดลอดผ่านผ้าม่านบางๆ เข้ามาในห้อง แต่สิงหาก็ยังคงนั่งอยู่ที่เดิม มุมเดิม ท่าเดิมตั้งแต่เมื่อคืน ร่างสูงเอนหลังชิดขอบเตียง มือข้างหนึ่งกำกล่องกำมะหยี่สีขาวแน่นจนเส้นเลือดขึ้น เขามองมันนิ่งๆ เหมือนมันคือสิ่งสุดท้ายที่เหนี่ยวรั้งให้เขายังหายใจอยู่กล่องเล็กที่เขาตั้งใจจะให้เธอ แต่ตอนนี้กลับดูไร้ความหมายจนเจ็บแทบขาดใจทันใดนั้นเสียงประตูด้านนอกก็ถูกเปิดออก พร้อมเสียงพูดคุยโหวกเหวกของผู้ชายหลายคน“เชี้ย!… กลิ่นอะไรวะ ห้องมึงนี่มีคนตายเหรอ” ใต้ฝุ่นตะโกนขึ้นก่อนใคร“มึงอย่าเหี้ย พูดดีๆ หน่อย เดี๋ยวผีมันโผล่มา” พระพายดีดหลังเพื่อนองศาเดินนำเข้ามาเห็นประตูห้องนอนแง้มอยู่ เขาเดินเข้าไปทันที ก่อนชะงักกับภาพตรงหน้าสิงหานั่งนิ่งเหมือนรูปปั้น ใบหน้าบวมช้ำ เลือดกรังเต็มคาง องศาสบตาเพื่อนแล้วพูดออกมาตรงๆ แบบไม่ปิดซ่อนอะไร“สิงหา… มึงนี่สภาพอย่างกับศพที่ยังไม่โดนฝัง”“ไอ้ฉิบหาย… มึงโดนหมาเหยียบหน้ามาเหรอวะ” คีตะตามเข้ามา เห็นแล้วถึงกับผิวปาก“เหี้ย กูไม่คิดว่าสิงหาผู้หยิ่งยโสจะดูอนาถได้ขนาดนี้” แสงเหนือตามหลังมาด้วยตาเบิกโพล่ง สิงหาก็ยังคงนั่งนิ่งเหมือนไม่ไ