Lahat ng Kabanata ng ไออุ่นแห่งขุนเขา: Kabanata 21 - Kabanata 30

“ทำอะไรไม่อายเด็กๆเลย”ขุนเขาคิด แล้วทำไมเขาต้องหงุดหงิดด้วยวะ!!! คิดแล้วก็โมโหตัวเอง ก่อนจะสาวเท้ายาวๆไปยังบุคคลทั้งสองด้วยความหงุดหงิด“คุณม่อน คุณช่วยถ่ายรูปให้ผมหน่อยสิ ผมจะส่งรูปให้ที่บ้านดูว่าผมอยู่ที่นี่ผมสบายดี”ว่าแล้วก็ยื่นสมาร์ทโฟนราคาแพงในมือส่งให้กับร่างบาง“แหม…คุณขุนครับ คุณก็ไม่น่าจะต้องมาลำบากลำบนอยู่บนดอยเลยนี่ครับ ทำไมไม่กลับบ้านล่ะ ที่บ้านเป็นห่วงมากไม่ใช่เหรอ”หมวดชัชชายไม่วายที่จะเอ่ยแขวะชายหนุ่ม ขุนเขาไม่ตอบเพียงแต่ถือวิสาสะดึงข้อมือบางของร่างเล็กพลางเอ่ย“คุณม่อนไปถ่ายตรงนู้นดีกว่าผมว่าวิวตรงนู้นสวยดี เห็นวิวดอยด้วย”ม่อนดอยเดินตามร่างสูงอย่างว่าง่าย ทั้งยังจัดท่าจัดทางให้กับชายหนุ่มเรียบร้อยชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในเสื้อยืดสีเข้มกับเสื้อแจ็คเก็ตผ้าเนื้อดีสีเข้ม เข้าชุดกันกับกางเกงยีนส์สีเข้มกับรองเท้าท๊อปบู้ทแบบเดินป่า ใบหน้าหล่อเหลารูปร่างสมส่วนราวกับนายแบบที่หลุดออกมาจากปกนิตยาสารแฟชั่น เส้นผมสีน้ำตาลเข้มที่เริ่มยาวระต้นคอ ผิวที่ขาวเนียนบัดนี้เริ่มคร้ามลงบ้างแต่ไม่มากกลับส่งให้ชายหนุ่มแลดูแบดๆลุยๆ“โอเคคุณ สุดยอด หล่อเหมือนไม่ใช่คนเลย!!!”ม่อนดอยตะโกนบอกในมือก

ใบหน้างามร้อนวูบวาบในความมืดเมื่อจมูกสัมผัสกับกลิ่นบุรุษเพศผสมกับกลิ่นน้ำยาหลังโกนหนวดหรือไม่ก็น้ำหอมราคาแพงหอมอ่อนแตะจมูกอยู่กับป่ากับดงยังจะฉีดน้ำหอมอีก! คุณชายจริงๆเล้ย!! ม่อนดอยอดที่จะค้อนชายหนุ่มร่างสูงข้างตัวไม่ได้ละอองสายฝนสาดกระเซ็นเข้ามาเป็นฝอย ไฟฉายเดินป่าหลอดเล็กในมือของร่างบางสาดไปเบื้องหน้าไม่ไกลนัก ในขณะที่เท้าสองคู่ย่ำเดินไปตามทางรถที่ฉ่ำแฉะ สองข้างทางปกคลุมด้วยต้นไม้ใหญ่น้อยหนาทึบ แลดูน่ากลัวด้วยความมืดที่เข้าปกคลุมชายหนุ่มหญิงสาวก้าวเท้าไปตามทางอย่างไม่รีบเร่ง สายฝนยังคงตกลงมาอย่างต่อเนื่อง เสียงหริ่งหรีดเรไร ผสมผสานกับเสียงนกกลางคืนดังแว่วมาแต่ไกล“คุณเดินดีๆนะ ทางข้างหน้าค่อนข้างรก ระวังงู ฝนตกๆแบบนี้งูมันมักจะออกหากินกบกินเขียด เผลอๆอาจจะไปเหยียบพวกมันเอาได้”ม่อนดอยเอ่ยเตือนชายหนุ่มให้ระวัง พลางกวาดไฟฉายในมือไปมาฝ่าเม็ดฝนที่ตกลงมาอย่างต่อเนื่องคำเตือนของร่างบางทำเอาชายหนุ่มเบียดร่างสูงแกร่งเข้ากับร่างเล็กโดยอัตโนมัติ มือใหญ่ที่ปล่อยสบายๆข้างลำตัวยกขึ้นโอบเอวเล็กไว้มั่น พยายามเบียดตัวหนาๆเข้ากับร่างเล็กเสียจนเจ้าของร่างเล็กอดที่จะขมวดคิ้วมุ่นไม่ได้“จะเบียดอะไร

“ทหารพม่าจะไม่เข้ามายุ่มย่ามแถบนี้ พื้นที่ฝั่งนู้นเป็นของรัฐปกครองตนเอง ทหารพม่าไม่มีสิทธิ์เข้ามาเพ่นพ่าน นั้นจึงเป็นเหตุให้พวกว้าแดงมันใช้เส้นทางนี้ขนยาเสพติดกันไงล่ะ วันดีคืนดีถ้าพวกว้าแดงปะทะกับพวกขุนส่านะคุณเอ้ย!!! ได้หลบระเบิดกันแหล่ะ”อันตรายขนาดนี้แล้วยังจะมาอยู่ที่นี่อีกนะ!!! แม่คุณเอ้ย!!! ขุนเขารำพึงในขณะที่หญิงสาวอธิบายเพื่อให้ชายหนุ่มเข้าใจ ค่อยๆสืบเท้าย่ำลงบนพื้นดินแฉะบางแห่งที่เต็มไปด้วยโคลนบัดนี้ผ้าใบคู่เก่งของเธอเลอะเปรอะเปื้อนไปด้วยดินโคลนทั้งยังเปียกชื้นเย็นไปถึงข้างใน เสื้อเชิ้ตผืนบางเปียกชุ่ม กางเกงยีนส์สีเข้มก็ไม่ต่างกัน อากาศเริ่มเย็นลงอย่างเห็นได้ชัด หมอกเริ่มหนาม่อนดอยห่อไหล่สองมือกอดอกไว้แน่นเมื่อรู้สึกถึงความเย็นที่ประทะกับผิวกาย พยายามบังคับไม่ให้คางสั่นกระทบกันแต่แล้วจู่ๆม่อนดอยก็รับรู้ถึงความอุ่นวาบที่ประทับลงบนบ่าเล็ก หญิงสาวชะงัก ก่อนจะก้มมองเสื้อแจ็คเก็ตผ้าเนื้อดีที่คลุมทับลงบนบ่าเล็กของตน ความอุ่นซ่านจากร่างแกร่งยังคงหลงเหลืออยู่ในเนื้อผ้านั้น มันเหมือนกับอ้อมกอดอันอบอุ่นที่โอบกอดร่างบางไว้ม่อนดอยทำท่าจะดึงแจ็คเก็ตที่ชายหนุ่มถือวิสาสะถอดของตัวเองออก

ม่อนดอยบอกพลางยื่นมือไปรับเสื้อผ้าของชายหนุ่ม ขุนเขาทำท่าลังเลด้วยความเกรงใจ แต่ก็ช้ากว่าหญิงสาวที่รวบไว้แล้วเดินพาไปพาดไว้บนเก้าอี้นักเรียนที่ตั้งอยู่เรียงราย ไม่เว้นแม้แต่กางเกงชั้นในบ๊อกเซอร์รัดรูปสีขาวของเขาขุนเขาสังเกตุว่าบัดนี้หญิงสาวจัดการถอดเสื้อผ้าของเธอออกเรียบร้อยหมดแล้ว ร่างบางมีเพียงผ้าห่มนาโนผืนใหญ่พันกายเฉกเช่นเดียวกันกับเขา แต่แตกต่างกันแค่ผ้าห่มผืนนั้นดูใหญ่และรุ่มร่ามกว่าของเขามาก เส้นผมยาวสยายที่ปกติถูกมัดรวบผูกเป็นหางม้า บัดนี้ปล่อยระยาวจนถึงกลางแผ่นหลังเนินเนื้อแขนขาวๆรวมไปถึงเนินหน้าอกวับแวมตามการขยับของร่างบาง มันช่างเป็นภาพที่ค่อนข้างแปลกตาสำหรับชายหนุ่ม แต่ทำไมมันทำให้หัวใจเขาเต้นแรงขึ้นมาได้ยังไงกัน ยิ่งเมื่อสายตาเหลือบไปเห็นแพนตี้สีขาวตัวน้อยกับเสื้อชั้นในเข้าชุดกัน พาดผึ่งอยู่ไม่ไกลกับเสื้อผ้าของเขานัก ก็ยิ่งทำให้ใบหน้าหล่อเหลาร้อนเห่ออย่างไม่รู้ตัว เมื่อสำนึกได้ว่าร่างบางภายใต้ผ้าห่มที่ห่มคลุมร่างกายอยู่นี่ ไม่ได้ใส่อะไรเลย!ขุนเขากลืนน้ำลายลงคอดังเอื้อก ก่อนจะสะดุ้งพยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติเมื่อร่างบางเดินเข้ามาใกล้“น่าจะสุกแล้วนะคุณ กินข้าวกันเถอะ ฉ

“อืม…เช้าแล้วเหรอ”ร่างบางงัวเงีย ยกมือขยี้ตา พลางพลิกตัวก่อนจะทำท่าลุกขึ้น พลางกระพริบตาถี่ เมื่อสายตาเริ่มปรับรับกับแสงสว่างที่สาดส่องเข้ามา เห็นร่างกายเปล่าเปลือยแกร่งกำยำนอนหงายอยู่ข้างกายสาว ทั้งส่วนกึ่งกลางกายที่ตั้งเด่ เห็นเม็ดตะปุ่มตะป่ำเรียงตัวสวยได้อย่างชัดเจน“ว้าย!!!! ทำอะไรของคุณอ่ะ!! นี่คุณคิดจะทำอะไรฉัน!!!”ม่อนดอยผงะถอย ใบหน้างามแดงก่ำ รีบรวบผ้าห่มนาโนที่หลุดลุ่ยปกปิดทรวงอกอิ่ม“คุณนั้นแหล่ะ!! ทำให้มันตื่น!! คุณตั้งใจยั่วผมใช่มั้ย…ถ้าอยากลองก็บอกกันดีๆก็ได้ ผมพร้อมสนอง”ขุนเขาเอ่ยพลางชันกายลุกขึ้น มองร่างบางอย่างไม่วางตาแต่ก่อนที่หญิงสาวจะทันได้ตอบกลับ เสียงฝีเท้าและเสียงพูดคุยดังขึ้นอยู่ไม่ไกลนัก ก่อนจะดังใกล้เข้ามา“ใคร? ใครอยู่ในนั้น