Lahat ng Kabanata ng ไออุ่นแห่งขุนเขา: Kabanata 31 - Kabanata 40

เช้าตรู่ของวันถัดมา“คุณ! สรุป ผมต้องแต่งงานกับคุณเหรอ”ขุนเขาเอ่ยถามออกไปในขณะที่บัดนี้ทั้งสองได้มานั่งมองหน้ากันบนเรือนไม้ที่ชายหนุ่มอาศัยเป็นบ้านพักชั่วคราว“ใช่…โธ่โว้ย! ไม่น่าเล้ย!!!ทำไงดีๆ…เอางี้! คุณรีบกลับบ้านคุณไปเลยนะ เดี๋ยวฉันลงไปส่งในเมือง เก็บของเลย”ม่อนดอยกล่าวอย่างหัวเสีย ก่อนจะนึกขึ้นได้รีบดึงชายหนุ่มให้ลุกขึ้นเพื่อให้เขาทำตามคำบอกของเธอ นั้นก็คือให้เขากลับบ้านของเขาไป“นี่คุณไม่อยากแต่งงานกับผมขนาดนี้เลยเหรอ”ขุนเขาเอ่ยถามออกไป น้ำเสียงราบเรียบนั้นทำให้ม่อนดอยชะงักไปชั่วครู่“ก็…คุณไม่ได้รักฉัน แล้วฉันก็ไม่ได้รักคุณ เราไม่ได้รักกัน แล้วเราจะแต่งงานกันทำไมอ่ะ”ม่อนดอยตอบกลับ“แล้วคุณจะให้ผมหนีเนี้ยนะ! ผมว่าไม่ทันแล้ว…อาซือกับพวกชาวบ้านมากันมานู้นแล้ว”ขุนเขาบอกพลางบุ้ยใบ้ไปทางถนนลูกรังที่ทอดยาว ชาวบ้านกลุ่มหนึ่งกำลังเดินตรงมาทางนี้ ในมือแต่ของละคนถือข้าวของพะรุงพะรังมากันเต็มนำโดยอาซือผู้นำของหมู่บ้าน“ฉิบหายแล้วฉ้าน!!!!”ม่อนดอยรำพึง อุสาห์อยู่เป็นโสดมาได้สามสิบกว่าปี จะมาโดนจับแต่งงานเอาบนดอยเสียแล้วหรือนี่ และไม่คิดไม่ฝันว่าแทนที่ว่าที่สามีจะเป็นหนุ่มชาวดอย แต่นี่ก

“เสียดายฉันไม่เห็นคุณเขาก่อนนะ มัวแต่ยุ่งๆออกไปทำงานต่างหมู่บ้าน นี่ก็กลับมาเพราะอาทิวไม่สบายหรอกนะเมื่อวาน พอเมื่อคืนได้ยินว่าแกจะเสียผีกับคนเมือง ฉันงี้ดีใจกับแกเลยนะเว้ย”อาลีเผาะยังคงสาธยาย พร้อมทั้งหัวเราะคิกคักกับหญิงสาวทั้งหลายที่ตอนนี้ต่างเข้ามากรุ่มรุมพยายามจับเธอถอดเสื้อผ้า"ถอดเสื้อผ้าแล้วก็ไปอาบน้ำเลยนะอาม่อน ขัดสีฉวีวรรณให้สะอาดๆล่ะ จะมีผัวแล้วนะ อิอิ"นางอาหลิง หนึ่งในผู้หญิงหลายๆคนที่มาช่วยหญิงสาวแต่งตัวพูดขึ้นพลางหัวเราะคิกคัก ทั้งยังหันไปคุยกับอาลีเผาะและคนอื่นๆกันอย่างสนุกสนาน"ต้องทำให้ผัวรักผัวหลงเราให้ได้นะอาม่อน ยิ่งคุณเขาเป็นคนเมืองหน้าตาก็งดงามเหมือนพระเอกหนังที่เคยดูเลย เผลอๆหล่อกว่าเสียด้วยซ้ำไป ผิวก็ขาว หุ่นก็ดี โอ้ย นี่ถ้าย้อนวัยไปได้นะ แม่จะจับปล้ำเสียตั้งแต่วันแรกที่เข้ามาในหมู่บ้านแล้วล่ะ คิดแล้วก็เสียดาย"ยังมีแม่ป้าที่โอดครวญอยากจะย้อนวัยไปปีนขุนเขาอยู่อีก!"เฮอะ! รูปร่างหน้าตาดีเท่านั้นแหล่ะ! คนอะไร หลงตัวเองก็ที่หนึ่ง แถมหยิบจับอะไรก็ไม่เป็นอีก ไม่น่าเลยฉัน! ยังไงก็ไม่เอาอ่ะ เสียผีพอเป็นพิธีพอ!

“แหมๆ บ่าวสาวรักกันดีจริงๆเลยนะ เห็นแล้วอิจฉาว้อย! อาทิว! ข้าว่าไม่นานเอ็งจะได้เลี้ยงน้องแล้วล่ะวะ”อาลีเผาะส่งเสียงแซวมา ตอนท้ายหันไปส่งเสียงกับเด็กชายทิวไผ่“จริงหรือครับแม่ม่อน! ผมอยากได้น้องชาย ผมจะสอนให้น้องยิงหนังสติ๊กให้เก่งๆเหมือนกับผมเลย”เด็กชายทิวไผ่ตะโกนตอบอย่างดีใจ ในขณะที่กำลังช่วยพวกผู้ใหญ่จัดเตรียมของตรงลานกว้างหน้าบ้าน“อาลีเผาะ! จะบ้าเหรอ! มีนงมีน้องที่ไหนกันเล่า”ม่อนดอยตวัดเสียงคำรามใส่เพื่อนรักใบหน้างามแดงซ่าน แค่แต่งงานกันในนาม ในหมู่บ้านนี่หรอก ไม่ใช่แต่งงานจดทะเบียนสมรสกันจริงๆเสียหน่อย จิ!“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไม่ต้องเขินเหรอกน่า มาๆ ลงมากินข้าวกันได้แล้ว ได้เวลามื้อเย็นพอดี พวกชาวบ้านเขาล้มหมูดำกับไก่ดำให้แกเลยนะเว้ย แถมเหล้าต้มอีกหลายไห พูดแล้วเปรี้ยวปาก ไม่ได้กินเหล้าต้มงานเสียผีมานานแล้ว วันนี้เพื่อนรักเสียผีทั้งทีต้องจัดเสียหน่อยแล้ว มาๆ เร็วๆ คุณผัวเพื่อนรีบพาเมียลงมาเลย”อาลีเผาะยังตะโกนเรียกอยู่ตรงชานบันไดบ้าน เรียกร้องให้หนุ่มสาวสามีภรรยาหมาดๆลงมายังด้านล่างซึ่งบัดนี้ลานกว้างหน้าบ้านพักของเธอกลายเป็นสถานที่จัดงานเลี้ยงไปเสียแล้วด้วยชาวบ้านในหมู่บ้านที่ช่วยกั

ริมฝีปากบางประท้วง ร่างบางนิ่วหน้าน้อยๆเมื่อรู้สึกถึงความคับแน่นจากนิ้วเรียว สะโพกกลมพยายามกระถดถอย แต่ลำขาหนักๆกดทับไว้ไม่ยอมให้ขยับ“อื้อออ…ทำไมมันคับจัง”ขุนเขาพึมพำเบาๆ พยายามสอดนิ้วลึกรับรู้ถึงแรงบีบรัดรอบลำนิ้วอดรู้สึกทึ่งไปกับร่างกายของผู้หญิงไม่ได้ นี่ขนาดผ่านการมีครอบครัวมีลูกมาแล้วภายในถ้ำงามยังคงคับแคบอยู่แถมยังตอดรัดนิ้วเขาเสียแน่น น้ำหวานที่เจิ่งนองไม่ช่วยให้ความคับแน่นของร่องหลืบถ้ำร้อนลดน้อยลงไปเลย น้ำหวานจากภายในถ้ำและเรียวนิ้วคงยังไม่พอถ้าหากเขาจะสอดใส่มังกรยักษ์ฝังมุกของเขาเข้าไป เขาไม่อยากจะให้เธอเจ็บเพราะเม็ดมุกของเขา เขาต้องการให้เธอมีความสุขกับมันรับรองเธอจะต้องติดใจเหมือนสาวๆหลายๆคนที่พอได้ลิ้มลองมังกรยักษ์ฝังมุกของเขาแล้วเป็นต้องติดใจกันทุกรายไปฟร่างสูงเริ่มขยับนิ้วเร็วและแรงขึ้นแถมด้วยนิ้วเรียวนิ้วที่สามที่เขาสอดเข้าไปสอดลึกพร้อมทั้งขยับคลึงภายใน ในขณะที่นิ้วโป้งบดขยี้รุนแรงขึ้น ขุนเขาเงยใบหน้าหล่อเหลาจับนิ่งไปยังใบหน้านวลด้วยแววตาแห่งความใคร่ ใบหน้างามบิดเบ้ด้วยความเสียวกระสัน ดวงตาหวานหลับพริ้ม คิ้วเรียวขมวดมุ่นมือเล็กพยายามปิดปากตัวเองไว้เพื่อสะกดกลั้นเสี

หลายวันต่อมาสองหนุ่มสาวต่างใช้ชีวิตปกติเหมือนทุกๆวันที่ผ่านมา จะแตกต่างกันคือตอนนี้ขุนเขาได้ย้ายมาอยู่บ้านไม้ยกพื้นสูงหลังใหญ่ที่ตั้งอยู่ด้านหลังเรือนรับรองที่เขาเคยใช้เป็นที่พักอาศัยก่อนหน้าเรือนไม้แห่งนี้เป็นไม้เนื้อแข็งผ่าครึ่งเรียงต่อกันแบบคล้ายบ้านไม้แถบตะวันตกถูกเคลือบเงาจนเห็นลายไม้ชัดเจนหลังคาทำด้วยใบจากสานกันเป็นแผงจัดเรียงกันอย่างปราณีต รอบตัวบ้านมีระเบียงล้อมรอบ มีโต๊ะไม้ไผ่เตี้ยๆกับเบาะรองนั่งวางเข้าชุดกันภายในตัวบ้านถูกประดับด้วยผ้าปักลวดลายของชนเผ่าผืนใหญ่ ตรงกลางโถงของบ้านมีเตาไฟรูปสี่เหลี่ยมไม่ใหญ่มาก มีกาน้ำถูกวางอยู่บนตะแกรงเหล็ก ควันไฟสีเทาลอยเอื่อยในขณะที่ไฟได้ดับมอดไปหมดแล้วมีเพียงเศษขี้เถ้าที่ยังกรุ่นๆอยู่เท่านั้น ด้านบนเป็นปล่องไฟขนาดเล็กเพื่อใช้ระบายควันม่อนดอยกึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนพรมขนสัตว์เทียมผืนใหญ่ เท้าศอกนอนเอนพิงหมอนอิงใบโตในมือถือซองจดหมายหลายฉบับที่ถูกส่งมาถึงเธอ หญิงสาวพึ่งได้รับมันมาจากผู้หมวดชัชชายที่เป็นผู้อาสาเข้าไปรับจดหมายจากตู้ ปณ.ในเมืองให้กับเธอทุกๆครั้งที่มีโอกาสเข้าเมืองนั้นเองหญิงสาวไล่เปิดจดหมายแต่ละฉบับ จนมาสะดุดเอากับจดหมายฉบับสุดท