Mag-log inFIONA ANGELYN PEREZ POVHabang tumatagal ang biyahe patungo sa aming lumang kalsada sa Tondo, lalong humihigpit ang hawak ko sa aking sariling kandungan. Ang bawat minutong lumilipas ay parang isang taon sa tindi ng aking pag-aalala. Ang imahe ni Ferlyn na umaatake ang sakit sa puso at ni Piolo na umiiyak sa takot ay paulit-ulit na sumasagi sa aking isipan, na nagdudulot ng matinding panginginig sa buong katawan ko.Naramdaman ni Miles ang aking balisa. Binitawan niya ang kanyang telepono, inabot ang aking nanginginig na kamay, at isinara ang kanyang malalaking daliri sa paligid nito."Huminga ka nang malalim, Fiona," marahang pakiusap ni Miles, ang kanyang boses ay naging tila panatag na kanlungan sa gitna ng aking takot. "Nakausap na ni Arthur ang head ng security team na nauna roon. Ligtas ang mga kapatid mo sa loob ng bahay. Nakalock ang pinto at binabantayan ng apat na tauhan ko ang paligid."Napahinga ako nang malalim, pilit na pinakakalma ang aking mabilis na pagtibok ng dibdib
FIONA ANGELYN PEREZ POVMatapos ang marahas na pagbaba ni Miles ng telepono sa kanyang ama, nanatili ang mabigat na katahimikan sa loob ng master bedroom. Bagamat ramdam ko ang seguridad sa mga halik at pangako niya, hindi ko pa rin maiwasang makaramdam ng matinding kaba. Ang mga salita ng ama ni Miles ay patuloy na nag-iiwan ng sugat sa aking pagkatao.“Para sa isang dukhang katulong?! You are a Martinez! You are supposed to marry someone from our class, not a nobody!”Tama siya. Sa mata ng mundo ng mga mayayaman, isa lang akong katulong. Isang babaeng walang maipagmamalaking pangalan o yaman. At ngayon, dahil sa akin, nakatayo si Miles sa gitna ng dalawang malaking apoy ang galit ng kanyang sariling pamilya at ang paparating na kaso laban sa mga Sanchez."Fiona, stop thinking too much," marahang bulong ni Miles habang itinataas ang aking baba gamit ang kanyang mga daliri. "I can see your brain overworking from here. Huwag mong isipin ang mga sinabi ni Dad.""Hindi ko po maiwasan, Mi
FIONA ANGELYN PEREZ POVNagising ako sa banayad na sikat ng araw na tumatagos sa pagitan ng makakapal na kurtina ng master bedroom. Sa kauna-unahang pagkakataon sa loob ng maraming taon, hindi takot o pag-aalala ang unang sumalubong sa akin sa aking paggising. Ang naramdaman ko ay ang mabigat, mainit, at napakaginhawang braso ni Miles na nakapulupot sa aking baywang.Nakatagilid siya sa akin, pikit pa ang mga mata, at ang kanyang gulo-gulong buhok ay nakabagsak sa kanyang noo. Sa ganitong anyo na walang salamin, walang mamahaling suit, at walang malamig na ekspresyon mukha lang siyang isang ordinaryong lalaki na naghahanap ng pahinga.Dahan-dahan kong inangat ang aking kamay at marahang hinaplos ang kanyang panga. Naalala ko ang lahat ng nangyari kagabi. Ang halik niya. Ang mga pangako niya. Ang paraan ng pagyakap niya sa akin habang sinasabi niyang ako ang dahilan kung bakit naging tahanan ang malamig na mansyong ito.Bahagyang gumalaw si Miles at dahan-dahang idinilat ang kanyang mg
MILES LAWRENCE MARTINEZ POVNang tuluyang makatutog si Fiona sa ibabaw ng aking kama dahil sa matinding pagod at emosyon, dahan-dahan kong inayos ang kumot sa kanyang balikat. Tinitigan ko ang kanyang payapang mukha. Nawala na ang panginginig sa kanyang mga labi, at wala na rin ang mga luhang walang patid sa pag-agos kanina sa bodega.Kinuha ko ang paborito niyang mamahaling silk blanket at ibinalot sa kanya nang maigi bago ako dahan-dahang tumayo at lumabas ng silid.Nang maisara ko ang pinto, agad na bumalik ang lamig sa aking mukha. Naglakad ako pababa sa ikalawang palapag patungo sa aking library, kung saan naghihintay na si Arthur kasama ang dalawa ko pang legal advisers at security heads."Sir Miles," mabilis na bati ni Arthur habang napaayos ng tayo mula sa sofa. May bitbit siyang makapal na leather briefcase. "Nakaayos na po ang lahat ng affidavit para sa Korte Suprema at ang press release kit para sa mga pangunahing news networks bukas ng umaga."Naupo ako sa aking executive
FIONA ANGELYN PEREZ POVTahimik ang buong biyahe pabalik sa mansyon. Ang tanging naririnig sa loob ng mamahaling sasakyan ni Miles ay ang mahinang hum ng aircon at ang aming magkasabay na paghinga. Sa buong biyahe, hindi binitawan ni Miles ang aking kamay. Ang kanyang malalaking daliri ay nakakulong sa akin, tila ba kapag binitawan niya ako kahit sa loob ng ilang segundo ay bigla na lang akong maglalaho na parang bula.Nang makarating kami sa malaking garahe ng mansyon, mabilis siyang bumaba at siya mismo ang nagbukas ng pinto sa gilid ko. Dahan-dahan akong lumabas. Pakiramdam ko ay hilong-hilo pa rin ako sa tindi ng mga pangyayari sa lumang bodega ang galit ni Brix, ang mgapag-aalinlangan sa isip ko, at ang mabilis na pagdating ni Miles para iligtas ako."Kaya mo bang maglakad?" mahina at pabulong niyang tanong habang nakatitig sa akin.Tumango ako nang bahagya. "O-Opo, Sir Miles. Kaya ko po."Ngunit sa unang hakbang ko pa lang, naramdaman ko ang matinding panginginig ng aking mga t
FIONA ANGELYN PEREZ POVNang lumabas ako sa likurang pinto ng mansyon, pakiramdam ko ay iniwan ko ang lahat ng proteksyon na natitira sa aking buhay. Ang malamig na hangin ng hapon ay sumampal sa aking mukha, na tila ba isang babala ng kamaliang ginagawa ko. Ngunit wala na akong balikan. Ang mga salita sa sulat ni Brix at ang mga lihim na itinatago ni Miles ay paulit-ulit na nagpapasikip sa aking dibdib. Kailangan ko ng mga sagot mga sagot na ako mismo ang makahahanap at hindi lang idididikta sa akin ng dalawang lalaking naglalaban sa tuktok.Mabilis akong naglakad palayo sa Forbes Park, pilit na iniiwasan ang mga CCTV camera at ang mga guwardiya sa gate. Bitbit ang maliit kong bag at ang matinding takot sa aking puso, sumakay ako ng dyip patungo sa lumang bodega na tinukoy ni Brix sa kanyang sulat.Pagkarating ko sa gilid ng industriyal na kalsada sa labas ng subdivision, naramdaman ko ang kakaibang katahimikan ng paligid. Ang lumang warehouse ay nakatayo sa gitna ng matataas na damo







