Todos los capítulos de Leo: Capítulo 81 - Capítulo 90

เธอรู้คำตอบดีแต่ก็ถามไปอย่างนั้นเอง กลืนน้ำลายลงคอที่แห้งผากขณะมองฝ่ามือหนาชักรูดแก่นกายที่แข็งขยายใหญ่ขึ้นลงช้าๆ ยังไม่ทันตั้งตัวเขาก็กดมันเข้ามาจมมิดในคราเดียว ความรู้สึกจุกแน่นตรงนั้นทำให้ใบบัวส่งเสียงร้องออกมาเบาๆ พอเขาเริ่มขยับความรู้สึกเสียวซ่านก็แผ่ซ่านไปทั่วร่าง“ อืม ซี๊ดด ” เสียงครางต่ำพร่าดังลอดออกมาจากลำคอหนาเบาๆเธอชอบเสียงครางของเขามาก ถึงจะได้ยินแค่แผ่วๆ แต่ก็เซ็กซี่และเร้าอารมณ์ดีเอวสอบขยับโยกเข้าออกช้าๆ ก่อนเน้นหนักขึ้นอย่างเป็นจังหวะ ใบหน้าหล่อเหยเกด้วยความเสียวมองคนใต้ร่างที่มีสีหน้าไม่ต่างกัน เขาจับเรียวขาทั้งสองขึ้นพาดบนบ่ากว้าง มือหนาข้างหนึ่งจับตรึงเอวบางไว้แน่นก่อนจะบดเบียดสะโพกแกร่ง กระแทกเข้าออกหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ เสียงหอบหายใจหนักของพวกเขาทั้งคู่ผสมกับเสียงเนื้อกระทบเนื้อที่ดังลั่นห้องกว้าง เลโอจับเธอเปลี่ยนท่าไปตามความชอบของเขา อย่างท่าลิงอุ้มแตงก็เป็นท่าโปรดของเขา ดวงตาคมเป็นประกายแวววาวด้วยราคะ จ้องมองคนที่ถูกเขาอุ้มขึ้นลงกับแท่งแข็งร้อน เสียงร้องครวญครางหวานหูดังแว่วออกมาจากริมฝีปากจิ้มลิ้มไม่หยุด เธอฟุบหน้าลงกับบ่ากว้าง มือสองข้างคล้อ

มหาวิทยาลัยหลังจากได้ยินคำพูดของเลโอเมื่อคืน ใบบัวก็รู้สึกสบายใจขึ้นเล็กน้อยที่จะเผชิญหน้ากับแวววา เธอรับรู้ถึงสายตาของแวววาที่มองมา สีหน้าของอีกฝ่ายดูหนักใจเหมือนมีอะไรอยู่ในใจตลอดเวลา เธอแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น ปล่อยให้ทุกอย่างผ่านไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น รอคอยอย่างใจเย็น รอให้อีกฝ่ายทนไม่ไหวแล้วเป็นฝ่ายเข้ามาหาเธอเองเสียงกึ่งเดินกึ่งวิ่งที่ตามหลังมาทำให้ใบบัวเหลียวหลังกลับไปมอง เป็นแวววานั่นเอง..“ บัว วันนี้มีสอนพิเศษไหม”“ ไม่มี วามีอะไรเหรอ ”“ เอ่อ วามีเรื่องจะคุยด้วยหน่อย ”“ ว่า ”“ ไปคุยกันตรงนู้นไหม ” แวววาเหลือบมองเนยกับจิงเจอร์ที่ยืนอยู่ข้างใบบัวแวบหนึ่ง “ เธอสองคนนี่แปลกๆนะ มีอะไรกันหรือเปล่า ทำไมถึงพูดให้พวกฉันได้ยินไม่ได้ล่ะ ” น้ำเสียงเธอแฝงความสงสัยชัดเจน จิงเจอร์ขมวดคิ้วเล็กน้อย มองหน้าแวววาสลับกับใบบัว รู้สึกเหมือนถูกกันออกไปอยู่นอกวงแวววาไม่ตอบ สายตามองตรงมายังใบบัวนิ่ง ปฎิกิริยาที่แสดงออกมาของเธอยิ่งทำให้เพื่อนทั้งสองคนเริ่มมองหน้ากันด้วยความสงสัยมากกว่าเดิม“ ได้สิ เจอร์กับเนยไปรอบัวที่รถก่อนนะ”“ อืม ” เนยตอบรับสั้นๆ เธอดึงแขนจิงเจอร์ที

พลันใบหน้าของใครบางคนก็แทรกเข้ามาในห้วงความคิด เธอชะงักอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะเปิดกระเป๋าล้วงหยิบมือถือขึ้นมา นิ้วเรียวหยุดค้างเล็กน้อย ก่อนตัดสินใจกดโทรออก ไม่นานปลายสายก็กดรับ เสียงทุ้มต่ำที่ดังผ่านเข้ามาทำให้มุมปากของเธอยกขึ้นโดยไม่รู้ตัว“บัวไปหาพี่ได้ไหม”“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ อยู่ไหน”“ถ้าบัวบอก.. พี่ต้องรับปากก่อนว่าจะไม่โกรธ” ใบบัวเม้มปากเล็กน้อย ไม่กล้าบอกตรง ๆ เพราะเขาห้ามไม่ให้เธอไปยุ่งเกี่ยวกับผู้ชายคนนั้นอีก“อืม” ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนตอบสั้น ๆ“เดี๋ยวบัวค่อยเล่าให้ฟังดีกว่า พี่กินข้าวหรือยังคะ”“ยังเลย กำลังจะไปรับบัวไปกินข้าวพอดี”ใบบัวชะงักไปเล็กน้อย กวาดตามองรอบๆ เหมือนจะหาจุดสังเกต ก่อนตอบเสียงเบา“เอ่อ.. บัวอยู่สถานีรถไฟฟ้า XXX ค่ะ”“พี่อยู่แถวนี้พอดี เดี๋ยวไปรับ ” เสียงทุ้มตอบทันที มุมปากเขายกยิ้มเล็กน้อย ดวงตาคมจดจ้องร่างบางที่กำลังเดินมุ่งหน้าไปยังสถานีรถไฟฟ้าหน้าโรงพยาบาลอย่างไม่คลาดสายตาเลโอปล่อยให้เวลาผ่านไปชั่วครู่เพื่อป้องกันไม่ให้อีกฝ่ายสงสัย แล้วจึงขับรถออกจากลานจอดมุ่งตรงไปหาร่างบางที่ยืนรออยู่ ทันทีที่รถเทียบฟุตบาท ใบบัวรีบเปิดประตูก้าวขึ้นนั่งลงอย่า

ใบบัวสั่นสะท้าน ลมหายใจขาดห้วง จุดเสียวที่ถูกกระแทกย้ำๆ ทำเอาร่างบางเสียวซาบซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย ช่องคลอดภายในตอดรัดแก่นกายตุบๆ“ อื้ออ อ๊า นะหนูจะเสร็จ ”มือแกร่งเลื่อนขึ้นจับล็อกแอวบางไว้แน่น เมื่อร่างเล็กกระแทกขึ้นลงไม่หยุดหย่อนกระทั่งเสร็จสมไปในในที่สุด เธอเอนตัวลงไปซบบนแผงอกกว้างอย่างคนหมดแรง“พี่ยังไม่เสร็จ ทำต่อสิ” เลโอโอบกระชับร่างนุ่มนิ่มไว้แนบอก ในรถมันแคบเกินกว่าที่เขาจะเปลี่ยนท่าทางให้ได้อย่างใจนึกใบบัวหยัดกายขึ้น ค่อยๆโยกขยับอีกครั้ง ยังไม่ทันจะทิ้งน้ำหนักลงมาก็ถูกเอวสอบกระแทกกลับขึ้นมาอย่างหนักหน่วงถี่รัวตั่บๆ ตั่บๆ ตั่บๆ“ อ๊า พะพี่คะ นะหนูจุก ” เสียงหวานเอ่ยบอกกระท่อนกระแท่น เอวบางถูกมือหนาจับตรึงไว้แน่น ใบบัวจับยึดท่อนแขนแกร่งไว้มั่น จุดอ่อนไหวโดยกระแทกย้ำๆ รู้สึกเสียวแทบขาดใจเสียงครางต่ำดังลอดออกมาลำคอ ใบหน้าหล่อเหลาเหยเกด้วยความเสียวซ่าน ช่องทางที่บีบรัดแน่นทำเอาเขาแทบทนไม่ไหว เอวสอบเร่งจังหวะกระแทกขึ้นลงถี่รัวจนแทบหลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียวกัน ไม่นานนักท่อนเอ็นก็เกร็งกระตุกปลดปล่อยธารน้ำรักออกมาจนหมดสิ้น ลมหายใจหอบหนักดังอยู่พักใหญ่กระทั่งแผ่วเบาลง

“ คะคืนนี้บัวคงไม่ไหว ไว้วันอื่นนะคะ ”“ ก็ได้ งั้นเราไปอาบน้ำแล้วเข้านอนเถอะ ” “ แน่นะคะ ” ใบบัวมองเขาอย่างไม่ค่อยแน่ใจ“ อืม ถ้าบัวไม่อยาก พี่ก็ไม่ฝืนหรอก ”ใบบัวนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง หรี่ตาลมองใบหน้าหล่อเรียบเฉย คำพูดนั้นฟังดูดีแต่กลับทำให้เธอรู้สึกระแวงขึ้นมาไม่ได้ เขาเคยพูดแบบนี้มาก่อน เลโอเจ้าเล่ห์จะตาย สุดท้ายเธอก็ยังเสียท่าให้เขาอยู่ดี “ โอเคๆ ไม่ก็คือไม่ ”“ พี่ไปอาบน้ำก่อนเถอะ ”เลโอทำตามคำพูดของเธออย่างว่าง่าย รู้ดีว่าใบบัวยังเหนื่อยจากเมื่อคืน ส่วนเขาเองก็ไม่ได้ต่างกันนัก ที่ทำไปก็แค่แกล้งเธอเล่นไปอย่างนั้นเองใบบัวมองชายหนุ่มที่เดินออกมาจากห้องน้ำ ใบหน้าหล่อเหลาดูสดชื่น ผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัด เลโอเหลือบมองเธอเพียงแวบหนึ่ง ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องแต่งตัวใบบัวถอนหายใจเบาๆ ขณะก้าวเข้าไปในห้องน้ำเลโอไม่ได้ทำอะไรอย่างที่พูดจริงๆ ใบบัวนอนมองเขาที่หลับไปก่อนอยู่เงียบๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปกดปิดสวิตช์โคมไฟข้างเตียงความมืดค่อยๆ ปกคลุมทั่วห้อง แต่เธอยังไม่ง่วงนักเพราะได้งีบหลับไปแล้วเมื่อช่วงบ่าย มือบางหยิบมือถือขึ้นมาเลื่อนดูอะไรไปเรื่อยเปื่อย จนสายตาไปสะดุดกับ