แต่จนแล้วจนรอด ผ่านเที่ยงวันมาแล้ว ปารเมศและโรสิตาก็ยังไม่มีใครยอมลงมากินข้าว ทำรินรดานั่งไม่ติด“ยาหยี เป็นอะไรครับ พี่เห็นผุดลุกผุดนั่งตั้งนานแล้ว”ปรินทร์เอ่ยถามเมียรัก ท่าทางลุกลี้ลุกลนดูไม่สมกับเป็นเธอ“เอ่อ ลูกยังไม่ลงมากินข้าวกันเลยค่ะ ห้องก็ปิดเงียบกริบ น่าจะยังไม่มีใครตื่น หรือยาหยีจะไปปลุกดีคะพี่ปรินซ์”“อย่าเลยครับ ให้ลูกนอนกันไปเถอะ เมื่อคืนคงเมากันมากจริง ๆ เดี๋ยวตื่นเมื่อไหร่สองคนนั้นก็ลงมากินข้าวกันเอง ตาแปงมันไม่ปล่อยให้เมียมันอดข้าวหรอกน่า”“ก็เป็นห่วงนี่คะ”“เอาน่า โต ๆ กันแล้ว อย่าเป็นห่วงลูกให้มากไปเลย”“เดี๋ยวอีกสักพักยาหยีค่อยไปปลุกลูกดีกว่า”ในขณะที่ทุกคนกำลังเป็นห่วง สองร่างภายใต้ผ้าห่มก็กำลังขยับโยกอย่างเมามันท่านประธานหนุ่มที่พาเลขานุการสาวโดดงานอีกแล้วพลิกกายขึ้นคร่อมแล้วจับเธอกินอย่างมูมมามทันทีตั้งแต่รู้สึกตัวตื่นไม่รู้เพราะฤทธิ์ยาปลุกอารมณ์ยังไม่หมดหรือเพราะว่าเขาหื่นด้วยตัวเองกันแน่ แต่คนตัวบางใต้ร่างที่เหนื่อยจนแทบสลบกลับยอมตามใจเขาไม่มีอิดออดอึดใจ ผ้าห่มก็ถูกสะบัดออกพร้อมร่างใหญ่ที่จับเธอพลิกกายคลานเข่า เขากดแทรกความเป็นชายเข้าไปอย่างรวดเร็วแล้วเร่ง
Last Updated : 2026-07-11 Read more