All Chapters of Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด: Chapter 41 - Chapter 50

ตอนที่ 40 ไม่ทันไรก็จะเขี่ยทิ้ง-2ด้วยรู้ว่าเพื่อนรักหายตัวไปและทางครอบครัวของอธิพัฒน์โภคินคงวุ่นวายเป็นอย่างมากจึงต้องหาเจ้าสาวมาแต่งงานแทน แต่จนแล้วจนรอด ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ พวกเธอก็ยังไม่มีใครติดต่อแพรวพิลาศได้เลย“ดูท่าทางคุณแปงหลงยัยนั่นน่าดูเลย”“ก็แหงล่ะ สวยซะขนาดนั้น ทั้งสดทั้งใหม่กว่ายัยแพรวตั้งเยอะ ผู้ชายที่ไหนได้ลองก็ต้องหลงทั้งนั้นแหละ”“ยัยแพรวนี่ก็ยังไงนะ หายไปเลย ฉันส่งข้อความไปเท่าไหร่ก็ไม่อ่านไม่ตอบ ของพวกแกล่ะ มีใครติดต่อยัยแพรวได้ไหม”“เหมือนกันนั่นแหละ ไม่น่าเชื่อเลยนะว่ายัยแพรวมันจะทิ้งคุณแปงแล้วหนีไปกับกิ๊กเด็กของมันน่ะ”“ไม่ทิ้งได้ไงล่ะ ก็มันท้อง”“ถ้าโมเมเอาเด็กในท้องเป็นลูกคุณแปงตั้งแต่แรกก็สุขสบายอยู่ในตระกูลอธิพัฒน์โภคินไปแล้ว เขาคลั่งรักมันจะตาย นึกยังไงไปเลือกเด็กนั่นก็ไม่รู้ ทายาทคนสุดท้ายของตระกูลที่ไม่ได้มีบทบาทอะไรเลยในบริษัท หรือจะสู้ทายาทคนสำคัญของอธิพัฒน์โภคินได้”“ยัยแพรวมันเป็นคนทำอะไรตามใจตัวเองแต่ไหนแต่ไรอยู่แล้ว ใครก็รู้ ก็คงหลงเด็กนั่นจนหัวปักหัวปำ ถึงได้พลาดปล่อยให้ตัวเองท้อง แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะอยู่ด้วยกันได้สักกี่น้ำ”ด้วยรู้นิสั

พุฒิเทพตวาดออกไปอย่างเหลืออดกับสองแม่ลูกที่ไม่รู้จักคำว่าสำนึก แต่แทนที่ทั้งคู่จะคิดได้ กลับเชิดหน้าขึ้นมองเขาด้วยแววตาถือดี ติดจะสะใจเสียด้วยซ้ำไป“ก็ถือเสียว่าเป็นกรรม ที่แม่มันเที่ยวแย่งผัวชาวบ้านแล้วกันนะ ลูกสาวมันถึงต้องมาเสียประวัติแบบนี้ ชาตินี้คงไม่มีผู้ชายดี ๆ ที่ไหนเอาแล้วล่ะ”“แพรวจะบอกอะไรให้นะคะพ่อ ว่าลูกสาวพ่อมันกำลังมีความสุขค่ะที่มันแย่งผัวแพรวไปได้ ตอนนี้มันกำลังใช้มารยาออดอ้อนให้แปงตกหลุมรักมัน จะได้ไม่ต้องทิ้งมัน แต่พ่อไม่ต้องดีใจไปว่ามันจะทำสำเร็จหรอกนะคะ เพราะแพรวจะไม่ยอมให้มันมีความสุขกับผัวแพรวแน่ ตอนนี้แพรวกลับมาแล้ว มันต้องคืนทุกอย่างให้แพรวเหมือนเดิม”“แกพูดอะไรออกมาแพรว”“ถ้าพ่อไม่เข้าใจ ก็แค่รอดูค่ะ ว่าแพรวจะทำยังไงกับลูกสาวพ่อ”พูดจบก็จับมือคนเป็นแม่แล้วพากันเดินออกจากห้องไป ไม่สนใจเสียงเรียกของคนเป็นพ่อสักนิด“แพรวคิดจะทำอย่างที่พูดกับพ่อจริง ๆ เหรอลูก”เมื่อเข้ามาในห้องนอนส่วนตัวของคนเป็นลูก พุธิตาก็เอ่ยถามทันที“เรื่องอะไรคะแม่ แพรวพูดไปตั้งเยอะ”“ก็เรื่องที่แพรวจะแย่งตาแปงกลับมาไง”ดวงตาเป็นประกายเจิดจ้า รู้สึกมีความหวังเพราะยังอยากได้ปารเมศเป็นลูกเขย

“ชอบห้องนี้ไหมครับ”โรสิตาที่กำลังยืนมองบรรยากาศนอกระเบียงที่มีภูเขาเขียวขจีโอบล้อมรอบทิศสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อปารเมศเดินมาสวมกอดด้านหลังจมูกโด่งพรมจูบเบา ๆ ข้างแก้มใส ทำคนตัวบางเขินอายย่นคอหนี แต่เขากลับคลายอ้อมกอดแล้วใช้มือรั้งใบหน้าเธอให้หันกลับมาหา ก่อนจะแตะจูบผะแผ่วบนริมฝีปากสีชมพู“คุณแปง”“ว่าไงครับ ชอบที่นี่ไหม”“ชอบค่ะ”“งั้น...ให้รางวัลผมหน่อยสิครับ”พูดจบก็จับเธอหมุนตัวกลับมาหาแล้วสอดมือรั้งท้ายทอย เอียงหน้าบดจูบดูดดื่มจนร่างบางอ่อนระทวยแทบหลอมละลายคาอ้อมแขน เมื่อพอใจก็ละริมฝีปากออกมาดวงตาคมกริบหวานฉ่ำมองสบตาเธอตลอดเวลา คนขี้อายก้มหน้างุดหนีสายตาชวนใจสั่นคู่นั้น แต่เขาไม่ยอม ยกมือเชยคางเธอขึ้น ดวงตาจ้องมองริมฝีปากอวบอิ่ม กลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่จนลูกกระเดือกขยับขึ้นลงแรง ก่อนยื่นนิ้วหัวแม่มือไปเช็ดน้ำลายที่เขาทำเปื้อนใต้ริมฝีปากล่างดวงตากลมเบิกขึ้นเล็กน้อย แก้มใสแดงเรื่อทันตา เธอเผยอริมฝีปากราวกับจะพูดอะไร แต่จนแล้วจนรอดกลับไม่มีคำพูดใดหลุดออกมาเขาเลิกคิ้วถาม ก่อนอมยิ้มเมื่อเห็นความประหม่าในสายตา จึงละมือไปลูบแก้มใสแล้วรั้งใบหน้าสวยเข้าหาอีกครั้ง“ชอบให้ผมจูบเหรอครับ”“ปละ เป

“ไม่คิดจะจีบโรสเลย อยู่ ๆ ก็โมเมเอามาเป็นเมีย”“ก็จีบอยู่ทุกวันนี่ไง แล้วเมื่อไหร่โรสจะรักผมล่ะ”คนตัวบางหน้าแดงซ่านอีกครั้งเมื่อเขาทวงคำตอบที่เธอพยายามเฉไฉพูดอ้อม ๆ“ถ้าไม่รัก โรสจะยอมแต่งงานด้วยเหรอคะ ลูกเมียน้อยที่ไม่เคยได้รับความรักอย่างโรสต้องใส่ใจด้วยเหรอว่าพ่อหรือใครจะต้องมาล้มละเลยหมดตัวเพราะคนอื่นที่ไม่ใช่โรส”“นี่คุณกำลังจะบอกผมว่า...”“ค่ะ โรสรักคุณ รักมาตลอดเหมือนกันนั่นแหละ”พูดจบก็จูบคางเขาเบา ๆ แต่เมื่อเหลือบมองสบตาหวานฉ่ำที่เปิดเปลือยความรู้สึกออกจนหมดเปลือกก็ต้องหัวใจเต้นแรงจนแทบกระเด็นออกนอกอก“ผมรักโรส ไม่ต้องกังวลกับสิ่งที่ยังไม่เกิด ขอให้โรสเชื่อใจ ว่าผมจะรักและมีโรสแค่เพียงคนเดียวเท่านั้น”“คุณแปง...”สามีหนุ่มโน้มลงละเลียดจูบภรรยาสาวด้วยสัมผัสแสนรักทำเธออ่อนระทวย ยกแขนขึ้นโอบกอดรอบลำคอแกร่ง ปล่อยตัวและหัวใจไปตามจังหวะรัก...จนสุดทาง“อะไรนะ แปงไปไหน”แพรวพิลาศตะโกนใส่หน้าวิสา ท่ามกลางสายตาหลายคู่ของเลขานุการสาวที่นั่งรวมตัวกันอยู่ในชั้นผู้บริหารระดับสูงที่ตอนนี้ท่านประธานหนุ่มลงมาใช้ห้องทำงานร่วมระหว่างรอตกแต่งห้องใหม่เสร็จ“คุณแปงไปทำงานต่างจังหวัดกับคุณโรสค่ะ”

“ผมชื่อภูตะวันครับ ต้องขอโทษคุณพ่อคุณแม่มากครับที่ผมพาแพรวหนี ตอนนั้นผมไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงแล้วเหมือนกัน เพราะเด็กในท้องเป็นลูกของผม แต่แพรวดันกำลังจะแต่งงานกับคนอื่น”คนเป็นพ่อกัดกรามแน่น แม้จะโกรธแต่ก็เข้าใจความรู้สึก เพราะคงไม่มีใครยอมให้เมียตัวเองแต่งงานกับคนอื่นแถมยังจะยกลูกของตัวเองให้เป็นลูกของคนอื่นอีกต่างหาก เรื่องนี้คงต้องโทษลูกสาวเขาเป็นคนแรกที่หลอกลวงทุกคน“ที่จริงเราสองคนควรเข้ามาคุยกับพ่อแม่ก่อนที่จะถึงวันแต่งงาน เผื่อจะแก้ไขอะไรได้ทัน เรื่องมันคงไม่วุ่นวายแบบนี้ ยัยโรส ก็คงไม่ต้องแต่งงานกับตาแปงเพื่อรับผิดชอบแทนพี่สาวไม่มีหัวคิดหรอก”นี่คือเรื่องใหม่ที่ภูตะวันเพิ่งรู้ ว่าน้องสาวต่างแม่ของแพรวพิลาศเข้าพิธีแต่งงานกับผู้ชายคนนั้นแทนเธอ“ผมขอโทษครับ ที่ไม่กล้าพอ ตอนนั้นแพรวเองก็คงลังเล เพราะผมมันไม่ได้เรื่อง สู้อะไรผู้ชายคนนั้นไม่ได้สักอย่าง แต่ตอนนี้ผมตัดสินใจแล้วว่าจะเข้าไปทำงานที่โรงแรมของที่บ้านอย่างจริงจัง คุณพ่อคุณแม่จะได้วางใจฝากแพรวให้ผมดูแลได้”“ที่บ้านมีกิจการโรงแรมเหรอ”“ครับคุณพ่อ โรงแรมทั้งหมดในเครือมันตราธาราครับ”คนเป็นพ่อพยักหน้า ทั้งหล่อทั้งรวยขนาดนี้ ลูกส