All Chapters of Danger Zone เขตรักอันตรายวิศวะร้าย: Chapter 41 - Chapter 50

เมื่อวายุกลับเข้าไปในห้องขวัญข้าวอีกครั้ง ขุนพลจึงกดส่งรูปที่ถ่ายเอาไว้ตอนวายุมานั่งรอเขาหาสมุดเลคเชอร์ส่งให้โมนา จากนั้นก็รีบเข้าไปอาบน้ำ ออกมาก็ถ่ายรูปส่งอีกตั้งใจจะนอนสักงีบแต่ดูจากเวลาโมนาคงใกล้ถึงคอนโดมิเนียมแล้ว จึงลงไปกินข้าวฆ่าเวลาโดยไม่ลืมถ่ายรูปตัวเองกำลังนั่งกินข้าวอยู่ในบ้านเพื่อรายงาน ไม่นานก็กลับขึ้นห้องอีกครั้งเขาทิ้งตัวลงนอน เปิดทีวีดูข่าว กะเวลาว่าเหมาะสมจึงวิดีโอคอลหาโมนาทันที“ทำอะไรอยู่”“เพิ่งอาบน้ำเสร็จค่ะ พี่ขุนอาบแล้วใช่ไหม”“อาบแล้ว ก็ที่ส่งรูปให้ดูไง”คนตัวบางอมยิ้ม เขาทำตามที่พูดเอาไว้จริง ๆ ตั้งแต่กลับถึงบ้าน ไม่ว่าจะทำอะไรก็ถ่ายรูปรายงานเธอตลอดเวลาตั้งแต่ที่เธอยังขับรถไม่ถึงคอนโดมิเนียมเลยด้วยซ้ำ“มันไม่ใช่รูปตอนพี่ขุนอาบน้ำนี่คะ เป็นรูปตอนพี่ใส่เสื้อผ้าแล้ว”“อันนั้นเอาไว้ดูของจริง”“เห็นบ่อยจนเบื่อแล้วค่ะ”“เธอกล้าเบื่อพี่เหรอ”“ก็พี่แก้ผ้าให้โมนาดูคืนละตั้งสี่ห้ารอบ เห็นจนเอียนเลยค่ะ”“เหอะ พูดแบบนี้ถ้าพี่ไม่ให้ดูแล้วอย่ามางอแงว่าพี่มีคนอื่นนะ”พูดแล้วก็ชะงัก บรรยากาศของเธอกับเขามันเปลี่ยนไปทุกทีจนน่ากลัว“ห้ามมีค่ะ โมนาไม่ให้มี”“เธอลืมข้อตกลงอีกแล้ว

เรื่องราวของขุนพลและโมนาดำเนินต่อไปเงียบ ๆ ทั้งคู่อาศัยอยู่ด้วยกันที่คอนโดมิเนียมของฝ่ายหญิง ตอนเช้าตื่นไปเรียนพร้อมกัน และตอนเย็นก็กลับคอนโดมิเนียมพร้อมกันหลังจากนั่งรอเขาทำโพรเจกต์ ก่อนจะใช้ค่ำคืนแสนหวานด้วยกันจนแทบไม่ได้หลับได้นอนแม้จะผ่านมาร่วมสองเดือนแล้ว แต่ขุนพลดันไม่มีท่าทีจะเบื่อโมนาสักนิด กลับกันเขาดันรู้สึกชอบเธอมากขึ้นทุกวันจนแทบไม่อยากเชื่อว่าจะมีผู้หญิงคนไหนทำให้เขารู้สึกแบบนี้ได้เขามีความสุขมากจนทุกอย่างรอบตัวเหมือนหยุดเคลื่อนไหว แทบไม่ได้กลับบ้านเพราะอยากที่จะอยู่กับเธอทุกวัน จึงไม่ได้รู้เรื่องราวความเป็นไปของน้องสาวเลย...จนวันนี้วายุและครอบครัวนั่งอยู่ในห้องรับแขกบ้านขวัญข้าวที่มีครอบครัวลงมาต้อนรับกันครบทุกคน ไม่เว้นแม้แต่ขุนพลที่ไม่ค่อยอยู่บ้าน“ขอโทษที่มารบกวนในวันหยุดนะคะคุณมล คุณเขต”วิมลมาศและเขตยิ้มรับ ด้วยรู้ว่าครอบครัวของวายุมาหาเธอด้วยเรื่องอะไร ถ้าไม่ใช่เรื่องที่ชายหนุ่มสารภาพกับเธอในวันที่จะไปตามลูกสาวกลับมาจากพัทยา แต่ก็หายกันไปทั้งคืน“ค่ะ คุณพิกับคุณรุตมีอะไรหรือเปล่าคะ”“เอ่อ ขอโทษที่ทุกอย่างมันฉุกละหุก ไม่ทันได้เชิญผู้ใหญ่มาด้วย แต่ยังไงพิกับคุณรุต

ในขณะที่ขุนพลกำลังทำอาหารเช้าง่าย ๆ ในวันหยุด โมนาก็ได้รับสายสำคัญที่เธอรอคอย“สวัสดีค่ะ คุณประทีป”“สวัสดีครับคุณโมนา เรื่องที่คุณโมนาให้ไปสืบ ตอนนี้ได้เรื่องแล้วครับ”ประทีป นักสืบเอกชนชื่อดังที่แทบไม่มีคิวว่าง ติดต่อหานายจ้างสาวเมื่อรวบรวมหลักฐานได้มากพอสมควรแก่การปิดจ๊อบแล้ว“จริงเหรอคะ ขอบคุณมากเลยค่ะ”“คุณโมนาออกมาพบผมหน่อยได้ไหมครับ ผมจะเอาหลักฐานที่ผมหาได้ไปให้ รับรองถูกใจคุณโมนาแน่ครับ”“ได้ค่ะ งั้นเดี๋ยวโมนาจะออกไปเลย เจอกันที่เดิมนะคะ”แล้วโมนาก็ให้ขุนพลขับรถพาไปยังจุดนัดหมาย เป็นร้านกาแฟเล็ก ๆ ใจกลางเมืองที่ไม่ค่อยมีใครรู้จักโดยที่ขุนพลนั่งรออยู่ในรถเท่านั้นเขามองเข้าไปในร้านที่เป็นกระจกใสรอบด้าน เห็นโมนาคุยกับชายวัยกลางคนด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มติดจะสะใจก็นึกแปลกใจ“นี่ครับ หลักฐานทั้งหมดที่ผมและคนของผมหาได้”ส่งซองเอกสารหนา ๆ ถึงสองซองให้ โมนารับมาเปิดดู เป็นรูปภาพแม่เลี้ยงของเธอกับชเยนทร์ในอิริยาบถต่าง ๆ และเสื้อผ้าที่แตกต่างออกไป แสดงให้เห็นว่าทั้งคู่ลักลอบมีความสัมพันธ์กันมานานแล้ว“ในนี้มีแฟลชไดร์ฟด้วย เป็นวิดีโอที่สองคนนั้นไปไหนมาไหนกัน แล้วก็ตอนพากันขึ้นคอนโดครับ ในผั

โมนากับขุนพลใช้เวลาอยู่ด้วยกันในวันพักร้อนอย่างมีความสุข ทุกเช้าเธอกับเขาจะออกมาเดินเล่นริมชายหาด ปูเสื่อนั่งรับลมพร้อมด้วยตะกร้าปิกนิกที่เต็มไปด้วยอาหารเช้าที่ตื่นมาช่วยกันทำตอนกลางวันเขาจะพาเธอไปจ่ายตลาดสด แม้มันจะร้อนและเหม็น ไม่เหมือนในห้างสรรพสินค้า แต่แค่มีเขาอยู่ข้าง ๆ เธอก็มีความสุขมากหลังจากนั้นก็จะเป็นลูกมือช่วยเขาทำอาหารกลางวันด้วยเมนูง่าย ๆ บางเมนูแม้จะต้องเปิดดูคลิปวิดีโอไปด้วยทำไปด้วย แต่มันก็ออกมาอร่อยมาก...แค่มีเขาเท่านั้น ทุกอย่างก็ดีไปหมดจะว่าเธอลุ่มหลงเขามากจนโลกเป็นสีชมพูก็ไม่ผิด ก็เธอรักเขามากจริง ๆ นี่นาพอตกเย็น ถ้าไม่เดินเล่นริมชายหาด ดื่มน้ำมะพร้าวจากลูกสด ๆ ที่เขาซื้อมาแช่เย็นไว้ให้ นั่งกินลมชมวิวและทำเรื่องวาบหวิวชวนตื่นเต้นกัน เขาก็พาเธอไปเดินเล่นตลาดนัดถนนคนเดิน ชี้ชวนกันกินอาหารเมนูแปลกใหม่จนสองมือของเขาเต็มไปด้วยถุงที่เธอเป็นคนวิ่งตรงดิ่งเข้าไปซื้อ การมีเขาในชีวิตมันสนุกและมีความสุขมากจริง ๆไม่ต่างจากขุนพล ที่เดินมองแผ่นหลังบอบบางในชุดเดรสน่ารัก เดินเข้าร้านนั้นออกร้านนี้ ต่อคิวซื้อขนมอร่อย ๆ มาให้เขาถือ จนตอนนี้มือเขาไม่ว่างไว้จับมือเธออีกแล้วแม้จะ

“ศรี ดูแลคุณผู้ชายให้ดีนะ ฉันออกไปธุระ เดี๋ยวจะรีบกลับมา”รวิภาสั่งแม่บ้านเก่าแก่ที่คืนนี้ต้องมาช่วยเธอดูแลคนป่วยที่โรงพยาบาล แล้วรีบผลุนผลันออกจากห้องไปเมื่อสามีกินยาตามที่หมอจัดให้จนหลับสนิทไปแล้วศรีมองตามหลังผู้หญิงที่เข้ามาทำให้ครอบครัวเจ้านายที่รักแตกสลายไม่เหลือชิ้นดี คุณหนูโมนาที่เธอเลี้ยงมาแต่อ้อนแต่ออกไม่ยอมกลับบ้าน คุณผู้หญิงที่แสนดีและเป็นที่รักของทุกคนจากไปอย่างไม่มีวันกลับ ก็อดรู้สึกแค้นใจไม่ได้ จึงถลึงตาเบะปากใส่“ย่ะ ไปไหนก็ไปเถอะแม่คุณ ออกไปจากชีวิตเจ้านายฉันเลยก็จะเป็นพระคุณมาก สาธุ คุณผู้หญิงขา ช่วยไล่แม่นี่ออกไปจากชีวิตคุณผู้ชายกับคุณหนูสักทีเถอะค่ะ ศรีสงสารคุณหนูจะแย่แล้ว” ยกมือไหว้ท่วมหัวแล้วหันมามองเจ้านายที่นอนหลับไม่รู้เรื่องใช้เวลาร่วมครึ่งชั่วโมง รวิภาก็เปิดประตูเข้ามาในคอนโดมิเนียมสุดหรูของชเยนทร์เสื้อผ้าตกเกลื่อนพื้นและรองเท้าส้นสูงสีแดงวางระเกะระกะทำคนตัวบางของขึ้น ตรงดิ่งเข้าไปกระชากประตูห้องนอนเปิดก็เจอกับภาพบาดตาบาดใจชเยนทร์กำลังตอกสะโพกใส่สาวสวยอย่างเมามันในช่วงสุดท้ายของอารมณ์ แต่กลับต้องหยุดชะงักเมื่อรวิภากรีดร้องลั่นห้อง“กรี๊ด...คุณชเยนทร์”“เฮ