All Chapters of Danger Zone เขตรักอันตรายวิศวะร้าย: Chapter 11 - Chapter 20

ในขณะเดียวกัน เมื่อมิตรวางสายก็ทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ในห้องนอน ยกมือขึ้นกดหน้าอก สีหน้าเหยเกไม่สู้ดี คนที่ยืนแอบฟังเขาคุยโทรศัพท์เพื่อง้องอนลูกสาวอยู่นานจึงรีบวิ่งเข้ามาหา“คุณมิตร เป็นอะไรไปคะ”รวิภา อดีตเลขานุการหน้าห้องที่ขยับฐานะขึ้นมาเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของชายวัยกลางคนที่ร่ำรวยที่สุดรีบทิ้งตัวลงนั่งคุกเข่าบนพื้น ยกมือลูบท่อนแขน ดวงตาไหวระริกกวาดมองเขาด้วยความเป็นห่วงเมื่อไม่กี่ปีก่อน สาวสวยที่เพิ่งเรียนจบใหม่ ๆ ก้าวเข้ามาสมัครงานในโรงแรมใหญ่โตด้วยความมั่นใจในรูปร่างหน้าตาและความสามารถ และเธอก็ได้รับเลือกให้ทำงานในตำแหน่งสำคัญ ถึงจะไม่มีประสบการณ์แม้แต่น้อยก็ตามไม่นานเธอก็มีความสัมพันธ์กับเจ้านายที่ยังคงดูหนุ่มแน่น ชายที่เหมือนคนอดอยากปากแห้งมานานหลงใหลเธอจนแทบคลั่ง แม้เธอจะไม่เคยเรียกร้องอะไร แต่เขาก็ประเคนให้เธอทุกอย่าง รวมถึงพาเธอเข้ามาอยู่ร่วมบ้านแม้ภรรยาตัวจริงของเขายังคงนอนป่วยกระเสาะกระแสะอยู่ในบ้านก็ตามสุดท้าย ตำแหน่งภรรยาตัวจริงของเขาก็ตกมาเป็นของเธออย่างง่ายดาย เมื่อภรรยาที่ป่วยใกล้ตายของเขาดันใจเสาะชิงตายไปเสียก่อน ทั้งที่เธอยังไม่ทันได้ทำอะไรเลยด้วยซ้ำและแม

ขุนพลเงยหน้าถอนใจ กัดกรามแน่น พยายามอย่างมากที่จะข่มอารมณ์ สุดท้ายก็ทนไม่ไหว หมุนตัวกลับมาประคองใบหน้าสวยหวานขึ้นรับจูบเวลาผ่านไปนานแค่ไหนก็สุดรู้ เสียงริมฝีปากกระทบกันดังลามกหยุดลงเมื่อเขาค่อย ๆ ละริมฝีปากออกห่าง คนตัวบางปรือตามองเขาอย่างงงงวย รู้สึกร่างกายยังเบาหวิวล่องลอยอยู่กลางปุยเมฆ“อย่าทำแบบนี้อีกถ้ายังไม่อยากเสียตัวฟรี ๆ เพราะพี่ไม่ได้ชอบเธอสักนิด”เสียงแหบพร่าโกหกเธอไม่ได้ แม้เขาอาจจะยังไม่ได้ชอบเธอแบบนั้น แต่ก็ต้องมีหวั่นไหวกันบ้าง จึงจับมือใหญ่ให้ยกขึ้นมาขยำหน้าอกตัวเองเบา ๆริมฝีปากอวบอิ่มเผยอยั่วยวน แล้วขุนพลก็ทนไม่ไหว โผเข้าบดจูบแลกลิ้นร้อนแรงก่อนดันร่างบอบบางชิดผนัง มือรั้งเสื้อผ้าเธอลงมาจนหลุดรุ่ยวาบหวิวหน้าอกอวบใหญ่เกินตัวตั้งเต้าตูม ปลายยอดสีชมพูแข็งเป็นไตถูกเขาดูดดึงอย่างหิวกระหาย เธอเงยหน้า หลับตาพริ้ม ร้องครางเสียงกระเส่าน่ารักแต่แล้วทุกอย่างก็หยุดลงดื้อ ๆ เหมือนเดิมเมื่อเขาไม่ยอมทำต่อ“พี่ขุน...”“พอแล้ว พี่กลับก่อน”“ไม่กลับได้ไหมคะ ค้างที่นี่กับโมนานะ”ขุนพลกวาดมองหน้าอกอวบอิ่มที่สวยงามที่สุดตั้งแต่เคยพบ เขากลืนน้ำลายอึกใหญ่แล้วดึงเสื้อเธอขึ้นปิดบังความครัด

“วันนี้โมนาก็ให้ลุงยอดกลับบ้านไปแล้วนะคะ พี่ขุนคงต้องนั่งรถเมล์ไปส่งโมนาเหมือนเดิมแล้วล่ะ”“ไม่ลำบากหรือไง” ปากบ่นแต่ก็พาเธอเดินมายังป้ายรถเมล์หน้าร้าน “ก็ไม่เห็นลำบากนี่คะ โมนาชอบนั่งรถเมล์ ลมเย็นออก ได้ชมวิวด้วย”แต่วันนี้คุณหนูโมนาไม่ได้โชคดีแบบนั้น เมื่อรถเมล์คันที่เขาพาขึ้นดันมีคนแน่นจนเธอและเขาต้องยืนทันทีที่รถออกตัว คนที่ใส่รองเท้าส้นสูงก็เซนิด ๆ ขุนพลที่ยืนโหนราวหันหน้าหาเธอจึงคว้ามือเล็กมาเกาะเอวเขาไว้แทนการที่ต้องยืนโหนรถเมล์ในสภาพแวดล้อมแออัดแบบนี้มันไม่น่าอภิรมย์เหมือนเมื่อวานสักนิด แต่เพราะคนตัวโตหอมฟุ้งที่ยืนอยู่เบื้องหน้าทำให้เธอเขินอายอย่างบอกไม่ถูกแต่อยู่ ๆ ก็เหมือนสวรรค์เปิดโอกาสให้ รถเมล์ดันเบรกกะทันหัน คนที่ไม่ชินกับการทรงตัวบนรถที่กำลังเคลื่อนที่จึงเซถลาจะล้ม แต่มือใหญ่แข็งแรงก็คว้าเธอได้ทันแล้วสวมกอดเธอแนบอกหัวใจดวงน้อยเต้นกระหน่ำ ทั้งตกใจและตื่นเต้น กลิ่นน้ำหอมของเขาช่างเย้ายวนจนต้องลอบสูดกลิ่นนั้นราวกับผู้หญิงหื่นเมื่อนึกขึ้นได้ว่าตัวเองกำลังทำเรื่องน่าอายจึงเงยหน้าขึ้นสบสายตาที่มีแววรู้ทันของพี่ชายเพื่อนยิ่งทำแก้มใสแดงซ่าน ใบหน้าร้อนผ่าวด้วยความเขิน“ยัย

คนตัวบางผิวขาวสว่างมีออร่าเดินเข้าไปใต้ตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์ที่มีประชากรชายหนุ่มมากกว่าหญิงสาวหลายเท่าตัวดึงดูดความสนใจจนแทบทุกสายตาหันมาจับจ้องต่างสะกิดเรียกกันให้หันมอง แต่คนสวยชินเสียแล้วจึงไม่ได้สนใจ เธอเดินตรงเข้าไปแล้วกวาดตามองหาเพียงร่างใหญ่ที่แสนคุ้นเคยเลี้ยวผ่านมุมตึก เห็นเขากำลังยืนอยู่จึงเดินเข้าไป แต่กลับต้องชะงักเมื่อมองเห็นชัด ๆ ว่าเขากำลังยืนคุยกับใคร จึงถอยชิดผนังแล้วแอบฟัง“พี่ขุนอย่าโกรธดาเลยนะ ดาขอโทษที่งี่เง่า ก็ดาคิดถึงพี่ขุนนี่นา เราไม่ได้ทำกันมานานแล้วนะคะ ไม่อยากบ้างเหรอ คืนนี้ดาว่าง ไปหาดาสิคะ”“คืนนี้ไม่ว่าง”“อย่ามาโกหกเลยค่ะ วันนี้เป็นวันหยุดงานของพี่ขุนนะ ดาจำได้”“คืนนี้ทำโปรเจกต์ น่าจะเลิกดึก คงเหนื่อย”ตอบแบบขอไปที เพราะเขาเองก็เริ่มเบื่อของเก่าอย่างรมิดาแล้วเหมือนกัน“ถ้าเหนื่อยก็นอนเฉย ๆ เดี๋ยวดาทำเอง”คำพูดตรงไปตรงมาทำโมนาเบิกตาตกใจ รู้อยู่แล้วว่าเขามีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับน้องสาวแม่เลี้ยงที่เธอเกลียดแสนเกลียด แต่พอได้ยินกับหูดันรู้สึกเจ็บจี๊ดในหัวใจแปลก ๆ“พี่นอนห้องเพื่อน”“ขอดาไปนอนด้วยคนสิคะ”“ห้องเพื่อนพี่มันมีแค่ห้องนอนเดียว ไม่ได้กว้างเหมือนค

ดึกสงัด มีเพียงแสงสว่างจากภายนอกส่องลอดผ่านผ้าม่านระเบียงที่รูดเปิดเอาไว้ให้พอมองเห็นบนเตียงกว้าง สาวสวยในชุดนอนกระโปรงสั้นขึ้นคร่อมร่างใหญ่ ต่างกำลังบดจูบแลกลิ้นกันอย่างลึกซึ้ง เสียงริมฝีปากกระทบกันประสานเสียงหอบหายใจกระเส่าน่าฟังทำให้ค่ำคืนมืดมิดร้อนฉ่าสวนทางกับอุณหภูมิในห้องปากนุ่มนิ่มไถลออกมาจูบไซ้ซอกคอแกร่ง คนตัวโตเชิดหน้าหลับตาพริ้ม ส่งเสียงแหบพร่าพอใจ“อืม โมนา...”เสียงเรียกทำเจ้าของชื่อรู้สึกฮึกเหิม ออกแรงดูดผิวเนื้ออ่อนบางตรงซอกคออย่างแรงจนเกิดรอยจ้ำแดงจุดใหญ่“ซี้ด โมนา”คนตัวบางโงหัวขึ้นสบตา ชายหนุ่มกัดกรามข่มอารมณ์ แต่ตัวตนที่เหยียดขยายจนปวดหนึบร้องประท้วงรุนแรงขึ้นทุกทีจนแทบจะต้านทานไม่ไหว“ถ้าอยาก...ก็ทำสิคะ ทำอย่างที่พี่ขุนชอบทำ”สิ้นสุดคำพูดและสายตาเชิญชวน ร่างใหญ่ก็พลิกกายขึ้นคร่อมแทน คนตัวบางที่ถูกพลิกลงนอนหงายโดยไม่ได้ตั้งตัวส่งเสียงร้องตกใจ“ว้าย”แต่เพียงครู่ก็โอบแขนคล้องลำคอหนาแล้วลูบมือเบา ๆ บนท้ายทอยหวังยั่วยวน และเธอคงไม่รู้ว่ามันทำฟางเส้นบาง ๆ เส้นสุดท้ายของเขาขาดสะบั้นลงไม่เหลือชิ้นดี“เธอยั่วพี่เองนะโมนา รับผลที่จะตามมาให้ไหวแล้วกัน”ขุนพลโผลงบดจูบเร่าร้