All Chapters of Secretary of Mr. Caleb: Chapter 191 - Chapter 200

Azalea’s POVNang makita ko ang mukha ni Caleb na nakatayo sa may pinto ng VIP room, parang biglang huminto ang ikot ng mundo ko.visual overload. The noise outside faded into a distant buzzing sound. My heart pounded violently against my ribs like a trapped, panicked animal, and my vision blurred from the mixture of fresh tears and hyperventilation.Caleb is here.Ang lalaking nagbigay sa akin ng pinakamasayang mga pangarap—at ang lalaki rin na nagwasak ng buo kong pagkatao kaninang madaling araw—ay nakatayo sa harap ko. Nakasuit siya, bahagyang magulo ang buhok, at ang kanyang mga mata ay nanginginig sa matinding takot at galit habang nakatitig sa akin."Azalea... sweetheart... please," basag na basag ang boses ni Caleb habang pilit siyang humahakbang pabalik sa akin. " I am your fiancé, Azalea! Ako ang lalaking papakasalan mo! Look at me, please! I didn't touch Carmilla! Inosente ako, sweetheart! Pumunta ako rito para ipakita sa'yo ang ebidensya—""Step the fuck back!" galit na sig

Conrad’s POVNakatayo ako sa may gilid ng malamig na hallway ng Emergency Room, habang nakasandal sa sementadong pader ang aking likod.Nakatitig lang si Caleb sa malaking double doors kung saan isinara ang isolation curtain ng trauma bay. Tulala, hindi nagpoproseso ang utak, at tila nawalan na ng sariling kaluluwa ang kapatid ko. Nakaluhod pa rin siya sa malamig na sahig, hands covered in dried blood and tears, his bruised lip swollen from Seth’s heavy punch earlier. He looked completely shattered—the powerful CEO of Salvador Holdings rendered utterly powerless by the sight of his fiancée bleeding out.Dahan-dahan kong nilapitan si Seth. Nakatayo ito kasama ang tatlo niyang kaibigan—sina Nate, James, at Dante—na nakatitig din sa akin nang may halo pa ring galit at matinding pag-duda."Seth," pabulong ngunit seryoso kong tawag sa kanya. "Can I talk to you for a second? Away from the crowd."Tumingin si Seth sa akin. His dark, analytical eyes were still red with furious grief, but the

Third Person’s POVNapakatahimik ng buong VIP suite sa ikatlong palapag ng Quezon City Medical Center. Ang tanging naririnig lamang sa loob ng maluwag at malamig na silid ay ang banayad at paulit-ulit na beeping sound ng cardiac monitor at ang mabagal na paghinga ng nakahigang si Azalea.Nakahiga ang dalaga sa gitna ng malaking hospital bed, may nakakabit na IV fluid sa kanyang kanang kamay, at may makapal na reinforced bandage sa kanyang kaliwang pulso. Bagaman may kaunting kulay na ang kanyang mga labi kumpara kanina, nananatili pa rin siyang walang malay dahil sa anesthesia at matinding panghihina ng kanyang katawan.Sa kabilang gilid ng kama, nakaupo si Caleb sa isang recline chair. Nakayuko ang kanyang ulo, habang ang kanyang dalawang kamay ay mahigpit na nakahawak sa kanang kamay ni Azalea. Ipinapatong niya ang malamig na mga daliri ng dalaga sa kanyang pisngi, silently showering her knuckles with soft, tearful kisses. His bruised lip throbbed, but he didn't care about the pain.

Azalea’s POVNang dahan-dahang bumukas ang pinto ng VIP suite, parang biglang naputol ang hininga ko sa aking dibdib.Ang dahan-dahang pagpasa ng mga hakbang sa ibabaw ng tiles ay tila napakabigat. Lumabas si Seth, at sa kanyang likuran ay dahan-dahang pumasok si Caleb.My heart hammered painfully against my ribs.Hindi ko halos makilala ang lalaking nakatayo sa harap ko. Ang dating laging perfectly groomed, makapangyarihan, at walang katapat na CEO ng Salvador Holdings ay nakatayo sa dulo ng aking kama na completely ruined.Gulo-gulo ang kanyang buhok, may tuyong dugo at pasa ang kanyang ibabang labi mula sa suntok ni Seth kanina, at ang kanyang dark tailored suit ay may mga mantsa ng natuyong dugo—my blood. Ngunit ang pinakamasakit sa lahat ay ang kanyang mga mata. Red-rimmed, swollen, at puno ng labis na pagdurusa at takot habang nakatitig sa akin."A-Azalea..." pabulong at basag na usal ni Caleb.His voice was so raw, so broken, it sent a sharp pang of pain straight through my che

Azalea’s POVNapatitig ako sa mukha ni Caleb habang hawak-hawak ko pa rin ang kanyang confidential medical records sa aking kandungan.Ang maiinit kong luha ay patuloy na pumapatak, hindi na dahil sa sakit o galit, kundi dahil sa matinding habag at pagmamahal sa lalaking nakatayo sa harap ko. All this time, I thought he was this invincible, perfectly ruthless billionaire who had everything in the world. Pero sa kabila ng lahat ng kapangyarihan at yaman niya, may bitbit pala siyang napakabigat at nakakahiya na lihim—isang pagdurusa na ako lang pala ang nakatadhanang magpagaling."Caleb..." pabulong at basag kong usal, my voice trembling with raw affection. "Bakit hindi mo sinabi sa akin 'to nung una pa lang...?"Hyming nang malalim si Caleb, dahan-dahang hinahawakan ang dalawa kong pisngi habang pinupunas ng kanyang mga ibu-ibu ang aking mga luha. "Because I was terrified, sweetheart. Natatakot ako na baka isipin mo na ginagamit lang kita... o baka matakot ka sa akin. But more than any