Tous les chapitres de : Chapitre 171 - Chapitre 180

Third Person’s POVHindi na nagawa pa ni Caleb na magbutones ng kanyang polo o magsuot man lang ng sapatos. Kahit sobrang nagpapanic, nanginginig, at tila lulutang-lutang ang kanyang isip mula sa natitirang epekto ng ibinigay na gamot, pilit niyang itinulak ang kanyang nanghihinang katawan palabas ng master bedroom."Azalea! Sweetheart, please wait! Pakinggan mo muna ako!" paos, basag, at nanginginig na sigaw ng bilyonaryo habang patakbong tinatahak ang malawak at malamig na living room ng penthouse.Nang maabutan niya si Azalea sa may grand foyer—sa tapat ng napakalaking double doors pabalik sa elevator hallway—mabilis na lumapit si Caleb. Mula sa likod ay mahigpit niyang niliyag ang katawan ng dalaga. Ibinaon ng bilyonaryo ang kanyang mukha sa leeg ni Azalea, the hot streams of his tears soaking straight into the emerald green silk loungewear she wore while he sobbed uncontrollably like a broken man."Please... don't leave me, baby... please," hagulhol ni Caleb, throwing away every

Shun’s POVNang makalabas kami sa grand lobby ng Salvador Tower, tuloy-tuloy pa rin ang paghagulhol ni Ma'am Azalea. Wala siyang dalang bag, wala siyang dalang kahit anong gamit o telepono, at nakasuot pa rin siya ng kanyang emerald green silk loungewear na gulo-gulo at basang-basa ng kanyang mga luha. Ang kanyang mga paa ay madumi at nangingitim na sa paglalakad nang walang sapin sa malamig na semento ng VIP parking driveway.Mabilis kong pinalabas ang aking itim na SUV mula sa nakatalagang parking slot at dahan-dahang ipinoste ang sasakyan sa mismong tapat ng driveway kung saan siya nakatayo. Lumabas ako at pinagbuksan siya ng pinto sa passenger seat."Ma'am Azalea..." pormal ngunit napakalambing kong panimula habang maingat kong inaalayan ang kanyang siko para hindi siya matumba sa matinding panghihina. "Ipipagmamaneho ko po kayo. Ihahatid ko po kayo kung saan niyo man gustong magpunta ngayong gabi. Huwag po kayong mag-alala."Napatigil si Azalea sa pinto ng sasakyan.Dahan-dahan n

Seth’s POVHumupa nang kaunti ang malakas at humahagulgol na iyak ni Azalea, pero nananatili pa rin ang mabibigat at paulit-ulit na paghingal mula sa kanyang dibdib. Her entire body was still trembling violently, her eyes bloodshot, and her knuckles pale from clutching her knees so hard.Dahan-dahan siyang nag-angat ng mukha habang pilit na pinupunasan ang walang katapusang luha sa kanyang mga pisngi gamit ang basang silk sleeves ng kanyang damit."S-Seth..." pabulong at basag na panimula ni Azalea, her voice hoarse and physically strained. "P-Pwede ba... pwede ba muna akong magpalipas ng gabi rito? Pwede ba muna akong manatili rito kahit ilang araw lang? Please..."Tinitigan ko siya nang diretso. There was absolutely no hesitation in my mind. Even if this house was empty and I usually preferred solitude, I would never turn my sister away, especially not in a state as fragile and devastated as this."Of course you can stay, Azalea. You don't even have to ask," I answered firmly, keepi

Third Person’s POVMatapos ang napakasakit na pag-alis ni Azalea habang bitbit ang kanyang nawasak na puso, nawala ang huling katiting na pagpapakatao at pagtitimpi sa katawan ni Caleb Salvador.Ang gulo-gulong master suite ng penthouse na dating simbolo ng karangyaan at kaginhawaan ay nagmukhang impyerno sa loob lamang ng ilang segundo. Nanginginig ang buong katawan ng bilyonaryo habang nakatitig sa pinto kung saan huling lumabas ang babaeng pinakamamahal niya. Ang kanyang mga mata ay balot na balot ng dugong-galit, matinding panlulumo, at hindi maipaliwanag na pagnanasang pumatay.Nakatayo naman sa tabi ng grand foyer si Conrad, sapo-sapo pa rin ang kanyang kumikirot na ulo habang hindi magkandatuto sa matinding pag-aalala para sa kanyang sister-in-law." Fuck! Fuck!" mura ni Conrad habang naglalakad nang pabalik-balik sa malawak na living room, his face pale with panic. "Paano kapag totohanin ni Azalea ang sinabi niya?! She was hysterical, Caleb! Barefoot, broken, at wala man lang

Conrad’s POVTahimik ang buong penthouse. Ang dating napakagandang master suite na puno ng karangyaan ay nagmukhang isang sirang guho. Sa gitna ng kwarto, nakakalat ang nabasag na baso sa carpet, ang pader na may mantsa ng lumilipad na alak, at ang butas sa kisame na naitarak ng bala ng baril kanina.Nakatayo ako sa may pintuan habang nakasandal ang aking likod sa frame ng pinto. Hinihingal pa rin ako, pawisan, at nanginginig ang aking mga kamay habang hawak-hawak ko ang na-clear kong Sig Sauer pistol ni Caleb na inilagay ko na sa aking likurang bulsa para makasigurong walang gagamit nito muli.Sa paanan ng napakalaking master bed... nakaluhod si Caleb.Ang aking nakatatandang kapatid—ang walang katapat na CEO ng Salvador Conglomerate, ang lalaking kailanman ay hindi ko nakitang yumuko, natakot, o lumuha sa harap ng kahit kanino—ay nakayuko ngayon sa malamig na floor carpet, itinatakip ang dalawa niyang kamay sa kanyang mukha, at humahagulgol nang napakasakit."A-Azalea... sweetheart.