บททั้งหมดของ Secretary of Mr. Caleb: บทที่ 201 - บทที่ 210

Conrad’s POVNakatayo ako sa dulo ng VIP hallway ng Quezon City Medical Center, tahimik na nakasandal sa malamig na sementadong pader habang dahan-dahang ibinababa ang aking telepono mula sa aking tainga.I just finished a long, extremely intense phone call with Jane. Sinabi sa akin ni Jane na naisampa na ang pormal na reklamo at legal restraining order laban kay Carmilla sa Palawan upang masiguradong hindi na ito muling makakalapit kahit kailan sa Maynila, sa pamilya Salvador, o lalong-lalo na kay Azalea.But that wasn't the biggest, most stressful news from our conversation.Huminga ako nang napakalalim at inilagay ang aking telepono sa panloob na bulsa ng aking suit jacket. Dahan-dahan kong itinulak ang pinto ng VIP suite at muling pumasok sa loob ng maluwag na silid.Nakaipon silang lahat sa paligid ng kama—si Caleb na maingat at buong lambing na pinapakain ng mainit na chicken broth si Azalea, si Seth na nakatayo sa kabila habang banayad na nakangiti, at si Shun na inaayos ang mg

Azalea’s POVNakatitig lang ako sa pinto ng VIP suite habang hindi mapakali ang aking mga kamay sa ibabaw ng kumot.Bawat minutong dumadaan ay parang isang taon para sa akin. Pilit kong inaalala ang pamilyar na init ng halik ni Caleb sa aking noo bago siya umalis kanina, ngunit hindi pa rin mawala-wala ang matinding kaba sa aking dibdib. Kilala ko si Mommy Amie. She is a deeply devoted mother who would tear the entire world apart just to keep me safe. At ngayong nalaman niyang muntik na akong mamatay, alam kong walang sinumang makakapigil sa galit niya.CLICK.Dahan-dahang bumukas ang malaking double doors ng silid.Unang pumasok si Caleb. Agad na napako ang tingin ko sa kanyang mukha. Ang kaninang mga matang nakangiti at punung-puno ng lambing noong umalis siya ay napalitan na ngayon ng matinding kalungkutan, pagod, at labis na pagpapakumbaba. Ngunit ang mas nakakapagpasinghap sa akin ay ang kanyang kanang pisngi—kapansin-pansin ang pumuputok na pamumula at bahagyang pamamaga nito na

Azalea’s POVNakahinga ako nang maluwag habang nakasandal sa malambot na unan ng hospital bed sa loob ng aming VIP suite.Ang matinding alikabok ng galit, kaba, at takot na dumaan sa aming pamilya ngayong umaga ay unti-unti nang napapawi. Nakatayo na si Mommy Amie sa tabi ko, maingat na hinahaplos ang aking buhok habang si Tito Wade naman ay tahimik na nakikipag-usap kay Seth sa may bintana. Si Caleb naman ay nananatiling nakahawak sa aking kanang kamay, making sure his fingers were constantly intertwined with mine—as if he was perpetually anchoring himself to my presence.Dahan-dahang humakbang si Caleb patungo sa pinto kung saan nakatayo si Shun na tahimik na naghihintay ng utos."Shun," pormal at mababang utos ni Caleb sa kanyang matapat na assistant. "I-process mo na ang buong discharge papers ni Azalea ngayon din. Make sure all medical clearance, prescriptions, and follow-up schedules with the top OB-GYN are fully settled.""Yes, Sir Caleb," agad na pagtugon ni Shun nang may maga

Azalea’s POVNaging napakainit at punung-puno ng ginhawa ang natitirang oras ng hapon sa loob ng bagong penthouse. Matapos ang masayang tanghalian, nagpalipas pa ng ilang oras sina Mommy Amie at Tito Wade para makipagkuwentuhan at masiguradong talagang komportable at maayos ang lagay ko.Nang sumapit ang alas-singko ng hapon, dahan-dahan nang nag-impake ang aking mga magulang."Uuwi na muna kami sa bahay sa Quezon City, anak," malambot na paalam ni Mommy Amie habang ginagawaran ng halik ang aking noo habang nakasandal ako sa malambot na sofa sa living room. "Babalik din kami rito bukas o sa makalawa para dalhan ka ng mga paborito mong lutong-bahay. Tumawag ka agad kapag may kailangan ka o kapag sumakit ang tiyan mo, mali ba?""Opo, Ma," nakangiti kong sagot, hugging her waist tightly. "Salamat po sa pagpunta rito nina Tito Wade."Humarap si Tito Wade kay Caleb na nakatayo sa likod ng aking sofa. Nakapalit na ito ng simpleng white cotton shirt at lounge pants—na walang kahit anong wisi

Azalea’s POVHindi ko na hinintay na makapagsalita pa si Caleb ng kung anong alalahanin para sa kalusugan ko. Nagsawa na ako sa pag-aalala niya sa akin mula pa kaninang umaga. Ang gusto ko ngayong gabi ay maramdaman ang init ng kanyang katawan, ang pagmamahal na ilang araw na nawala sa akin, at ang katotohanang buong-buo at ligtas kaming dalawa sa piling ng isa't isa.Nang binuhat ako ni Caleb mula sa pintuan ng bathroom patungo sa aming napakalambot na king-sized bed, parang lumulutang ako sa ulap. Maingat niya akong ibinaba sa gitna ng kama, tila isang napakarupok at mamahaling ginto ang hawak niya.Dahan-dahang lumuhod si Caleb sa ibabaw ng kama, nakatukod ang kanyang magkabilaang bisig sa gilid ng aking ulo habang nakatitig sa akin mula sa itaas. Ang kanyang dark at maugat na dibdib ay mabilis na umaakyat at bumababa sa matinding pagpipigil at pagnanasa."Sweetheart..." pabulong at paos na usal ni Caleb, his breath scorching hot against my lips. "Tell me if it hurts, tell me if you