บทที่ 62 ลบเงาของอดีต (1)เย็นวันต่อมา…ณ คฤหาสน์ตระกูลฟ่านบนระเบียงกว้างชั้นสองของคฤหาสน์ตระกูลฟ่านมีสองชีวิตยืนอยู่บนนั้น และมีอีกสองชีวิตนั่งอยู่ข้างหลัง ท้องฟ้าหลังฝนช่างงดงามตระการตา หมู่เมฆดำลอยผ่านพ้นไป เผยให้เห็นดวงดาวนับล้านดวงทอประกายระยิบระยับเต็มผืนฟ้าอู๋หลิวในร่างของจินเซี่ย ยืนเกาะราวระเบียง สูดอากาศบริสุทธิ์เข้าปอดด้วยใบหน้าสดชื่นแจ่มใสแม้ว่าตอนนี้จะเป็นเวลากลางคืนก็ตาม ข้างกายเธอคือฟ่านอี้ที่ยืนโอบไหล่เธอไว้อย่างอบอุ่น ที่เก้าอี้โยกใกล้ ๆ กัน คือย่าทวดหมิงฉีที่นั่งห่มผ้าผืนบาง โดยมีฟ่านมี่อิงนั่งตักคอยชี้ไม้ชี้มือชวนให้ดูดาวบนท้องฟ้าอย่างตื่นเต้น"ย่าจ๋า พ่อจ๋า แม่จ๋า ดูดาวดวงนั้นสิคะ! สว่างจังเลย มันสวยมาก ๆ" มี่อิงชี้นิ้วมือป้อม ๆ ไปที่ดาวเหนือ"สวยมากเลย" อู๋หลิวหันไปยิ้มให้ลูกสาว "แล้วลูกสาวของแม่รู้ไหมคะ ว่าเวลาที่มี่อิงยิ้มกว้าง ๆ และมีความสุข ในดวงตาของมี่อิงก็มีดวงดาวสวย ๆ แบบนั้นเหมือนกัน”&nbs
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-10-20 อ่านเพิ่มเติม