บททั้งหมดของ 1988 ย้อนเวลามาเป็นภรรยาแสนดีของสามีใบ้: บทที่ 91 - บทที่ 98

บทที่ 52 โต้แย้งในชั้นศาล (1)“เอาล่ะ… หมดเวลาพูดของฝ่ายจำเลยแล้ว คุณทนายฝ่ายจำเลยเชิญนั่งลงและโปรดอยู่ในความสงบ” ผู้พิพากษาชายเอ่ยขึ้น ก่อนจะเอี้ยวหน้าหันไปทางฝ่ายโจทก์"ตามเอกสารที่แนบมา ฝ่ายโจทก์มีพยานฝากขัง อย่างนั้นอนุญาตให้ฝ่ายโจทก์เบิกตัวพยานปากแรกได้"เมื่อสิ้นเสียงของผู้พิพากษา ทนายเสิ่นที่เป็นทนายฝ่ายของฟ่านอี้ก็ลุกขึ้นยืนในทันที เขาผายมือไปทางประตูด้านข้าง แล้วเอ่ยเสียงดังฟังชัดว่า"ข้าพเจ้าในนามทนายความของฝ่ายโจทก์ขอเบิกตัว นายจางเหว่ยหรือลุงจางอดีตหัวหน้าช่างซ่อมบำรุงรถยนต์ประจำตระกูลฟ่าน ขึ้นมาให้การครับ"สิ้นเสียงประกาศของทนายเสิ่น ประตูห้องด้านข้างก็ถูกเปิดออกทันที ร่างผอมเกร็งของลุงจางในชุดเสื้อเชิ้ตสะอาดสะอ้านเดินเข้ามาอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ แม้ท่าทางของลุงจางจะดูประหม่าตื่นกลัวไปบ้าง แต่เมื่อเขาหันไปมองสบตากับฟ่านอี้ที่นั่งส่งกำลังใจให้อย่างเงียบ ๆ ความกล้าหาญบางอย่างก็ถูกจุดประกายขึ้นมา ด้านของฟ่านเจาถัวกับทนายคนสนิทที่เห็นการปรากฏตัวของลุงจาง บอกตรง ๆ ว่

บทที่ 53 ต้อนให้จนมุม (1)แต่แล้วในขณะที่ดูเหมือนว่าฟ่านเจาถัวกำลังจนมุมและกำลังหาทางออกไม่เจอ จู่ ๆ ทนายหวังก็คิดอะไรขึ้นมาได้แผนการของเขาคือ… เลือกใช้จุดอ่อนและข้อด้อยของอีกฝ่ายเพื่อเอามาเป็นอาวุธ ทนายหวังลุกขึ้นยืนพร้อม ๆ กับฟ่านอี้ คราวนี้เขาชิงพูดขึ้นมาก่อนว่า"ท่านผู้พิพากษาที่เคารพครับ" ทนายหวังเอ่ยเสียงดังฟังชัด "ทางฝ่ายโจทก์พยายามสร้างเรื่องราวใหญ่โต กล่าวหาลูกความของผมว่าเป็นฆาตกร ล้วนเป็นคำกล่าวหาที่ไม่บริสุทธิ์เชื่อถือไม่ได้ แม้ว่าจะมีหลักฐานพวกนั้นอยู่ในมือก็ตาม”ทนายหวังปั้นหน้าให้ดูเข้มแข็งเข้าไว้ เขาพยายามยืนกรานปฏิเสธทุกข้อกล่าวหาแทนฟ่านเจาถัวทั้งหมด “เพราะอะไรถึงบอกว่าเชื่อถือไม่ได้น่ะเหรอ… ก็เพราะว่าฟ่านอี้คนนี้พูดไม่ได้น่ะสิ คนที่พูดไม่ได้จะมาร้องเรียนต่อศาลได้ยังไงกัน"ทนายหวังชี้นิ้วไปที่ฟ่านอี้ซึ่งยืนสง่าอยู่อีกฟากหนึ่งของห้องพิจารณาคดี "ทุกคนในอำเภอนี้ต่างทราบกันดีว่า นายฟ่านอี้ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ สมองได้รับการกระทบกระเทือน ส่งผลทำให้

บทที่ 54 โทษทุกอย่างยกเว้นตัวเอง (1)ฟ่านเจาถัวคิดอยู่เสมอว่า… เธอจะต้องหาทางทวงสมบัติส่วนที่ควรเป็นของเธอมาจากน้องชายให้ได้ เริ่มแรกฟ่านเจาถัวเข้าไปเจรจาพูดคุยกับฟ่านเจี้ยนเจี๋ยดี ๆ บอกให้เขายกสมบัติส่วนตัวให้เธอซะ แล้วเธอจะไม่เข้ามายุ่งวุ่นวายกับสมบัติของฟ่านเจี้ยนเจี๋ยกับฟ่านอี้อีกแต่ทว่าฟ่านเจี้ยนเจี๋ยกลับปฏิเสธเสียงแข็ง เพราะฟ่านเจี้ยนเจี๋ยต้องการยกสมบัติของตนให้ลูกชายเพียงคนเดียวอย่างฟ่านอี้ หนำซ้ำฟ่านเจี้ยนเจี๋ยยังโต้แย้งไปอีกว่า แท้จริงแล้วพ่อไม่ได้ลำเอียงยกสมบัติให้เขา 70% เป็นพี่สาวที่เข้าใจผิดคิดไปเองแต่ไม่ว่าฟ่านเจี้ยนเจี๋ยจะอธิบายยังไง ฟ่านเจาถัวก็ไม่ยอมเชื่อ หนำซ้ำยังบอกว่าน้องชายของตน ก็แค่กุเรื่องขึ้นมาโกหก เพื่อทำให้หล่อนยอมวางมือที่ถูกต้องคือ พ่อมอบสมบัติให้ลูกคนละ 30% เท่า ๆ กัน ส่วนอีก 40% ที่เหลือคือมอบให้ภรรยาที่เป็นคู่สมรส ด้านคนเป็นแม่ที่เห็นว่าฟ่านเจาถัวแต่งงานออกไปอยู่กับครอบครัวอื่นแล้ว ผนวกกับตอนที่ฟ่านเจาถัวแต่งออกไป หล่อนกับสามียกเงินสินเดิมให้ฟ่านเจาถัวไปจำนวนมาก ม

บทที่ 55 รางวัลของผู้ชนะ (1)หลังจากพายุลูกใหญ่ผ่านพ้นไป ความสงบสุขที่แท้จริงก็กลับคืนสู่บ้านตระกูลฟ่านอีกครั้ง ตอนนี้พวกเขายังไม่ได้ย้ายเข้าไปอยู่คฤหาสน์ตระกูลฟ่านตามเดิม เพราะต้องรอให้ทนายเสิ่นจัดการเรื่องทางกฎหมายให้เรียบร้อยซะก่อนยังไม่ได้รีบขนย้ายข้าวของไปอยู่คฤหาสน์ตระกูลฟ่านก็ดีเหมือนกัน เพราะระยะนี้อู๋หลิวเหนื่อยมากจริง ๆ หล่อนต้องการพักผ่อน ถ้าเป็นไปได้นอนหลับพักผ่อนไปหนึ่งวันเต็ม ๆ ได้ก็ยิ่งดี“เป็นยังไงบ้าง อาการดีขึ้นหรือเปล่า” ฟ่านอี้เดินเข้ามาหาอู๋หลิวในห้องนอน ใบหน้าของชายหนุ่มค่อนข้างเป็นกังวลอย่างเห็นได้ชัด ฟ่านอี้เดินมานั่งลงข้างเตียง เอื้อมมือไปดึงถุงน้ำร้อนออกจากหน้าท้องให้เธอ ก่อนจะวางถุงน้ำร้อนใบใหม่ที่อุณหภูมิร้อนกำลังดีลงไปบนหน้าท้องที่แบนราบของเธอฟ่านอี้เห็นใบหน้าของเธอมีเม็ดเหงื่อเกาะพราวก็ยิ่งรู้สึกเป็นห่วงเข้าไปใหญ่ เพื่อให้กำลังใจเธอ เพื่อทำให้เธอรู้สึกอุ่นใจ เขาไม่ลืมเอื้อมฝ่ามือหยาบไปเกาะกุมหลังมือของภรรยาไว้“ทำไมทำหน้าอย่างนั้นล่ะ ฉันแค่ปวดท้องรอบเดื