جميع فصول : الفصل -الفصل 20

“What’s this?” I smiled at the cute girl who is currently standing infront of me. She is wearing a cute pink dress, she handed me a pink envelope. “Are you new here? Where’s Aurelia?” I smirked at her. “You should call her ate Aurelia, you know,” She raised her eyebrows at me. I smiled. “You didn’t answered my question,” “Oh? She’s inside, want me to call her here?” She pursed her lips. What a cute little girl. “No thanks, so? Are you new here?” “Yeah, a maid, actually.” “You don’t look like maid to me,” Humalakhak ako sa sinabi niya. “I get that alot,” Pinagmasdan ko kung paano lumipad ang kamay niya sa kanyang bibig habang nakatitig sa akin. Parang jinujudge niya ang buong pagkatao ko sa paraan ng pag tingin niya sa akin. Ngumisi lang ako sa kanya. “You sure you’re a maid here, or not a girlfriend of the twins?” “Oh I am pretty sure, you can ask Aurelia yourself, that’s her,” tinuro ko si Aurelia na nasa likuran niya. Galing ito sa labas. “Oh hi Caroline why are you h

Hindi namin namalayan ni Aurelia ng oras dahil nag enjoy kami sa loob ng mall. Pinauwi niya ang driver kanina dahil mas gusto niyang mag lakad papunta ng plaza. Malapit lang ang mall sa plaza. Hindi na ako nag takha pa dahil maliit na probinsya lang naman ito, and having a mall is really surprising for me. Hapon na nang lumabas kami sa mall, dala ang pinamili namin ay nag simula na kaming mag lakad papunta ng plaza. "This is your favorite place?" Tumango si Aurelia sa naging tanong ko. Ito ang napansin ko sa kanya. Palagi siyang nag lalagi rito sa may plaza. Wala namang iba rito sa plaza. "Palagi kaming nandito nila kuya noong bata pa kami, I used to play here with my friends, Sydelle," naka ngising sagot niya sa akin. How lovely it is to grow up in this province, parang sobrang ganda at gaan ng childhood niya para balik balikan ang lugar na ito. "Didn't you thought into leaving this place, Aurelia?" Dahan dahan siyang lumingon sa akin. "What do you mean?" "Say, living in ma

Maaga palang ay gising na ako dahil maagang kumatok si Aurelia sa pintuan ng kwarto ko. Tinitignan ko ang sarili ko sa salamin, I am wearing a short dress, naka sneakers din ako para hindi sumakit ang paa ko. Pinatungan ko ng denim jacket ang dress ko dahil malamig ang panahon, it’s the rainy seasons. Sana lang ay hindi umulan mamaya, sayang naman ang pa program ng school nila kung uulan lang. I bet nasa field ang mga stalls and booths nila. Habang tinitignan ko ang sarili ko sa salamin ay biglang nabuksan ang pintuan ng kwarto ko at niluwa nito si Atreus. “What are you doing here?” Hindi siya sumagot sa akin kaya tinalikuran ko nalang siya. Aayusin ko nalang ang mga gamit ko kaysa makipag usap sa kanya. “What are you wearing?” halos pag pantig ang tenga ko sa naging tanong niya sa akin. Tinaasan ko siya nang kilay dahil sa naging tanong niya. Imbes na ayusin ang mga gamit ko sa bag ay hinarap ko siya. “It’s a dress, what do you mean?” kunot ang noong tanong ko sa kanya. Bahag

After their valentines program, they have their prom. Aurelia refused to hire a make up artist dahil ako nalang daw ang mag ayos sa kanya. I know how to style someone, I have a great sense of fashion. May gown na rin si Aurelia, and I bet it was made by the top designer here in the philippines. “Are you sure you know how to style someone?” tanong ni Alessio sa akin. Inirapan ko naman siya. “If you don’t believe in me, just leave Alessio. It’s not funny,” Nag simula na ako sa pag aayos kay Aurelia. She have soft features kaya hindi mahirap ayusan, para siyang barbie sa sobrang ganda niya. Nakangiti lang ako habang inaayusan ko siya, habang si Alessio naman ay nasa gilid namin. Mabilis akong natapos ayusan si Aurelia. “You’re so pretty, Aurelia,” sambit ko agad nang makita kung gaano ka ganda ang kinalabasan ng pag aayos ko sa kanya. Binagay ko ang make up niya sa gown na susuotin niya, it’s an icy blue ball gown, ayaw niya ng long straight gown dahil nahihirapan siya sa pag lala

“May gusto siguro sa’yo si Alessio, Sydelle,” Galing sa pagkaka tulala ko ay napabalik ako sa wisyo dahil sa sinabi ni Lyka, ang isa sa mga kasambahay na nandito kasama ko sa likuran ng mansiyon, nag lalaba sila habang ako naman ay nakikipag kwentuhan sakanila. “Hindi niya ako gusto, Lydia,” naka ngising sagot ko sa kanya. “Uyy!” “Kinikilig siya!” “Hindi nga kasi! Baka kapag narinig kayo ni Alessio ay pagalitan kayo, that’s fake news,” Natawa lang sila sa sinabi ko. Kalaunan ay natigil din sila sa pang aasar. Hindi ko alam kung saan nila galing ‘yang mga inaasar nila sa akin. “Pero hindi ka ba na ga-gwapuhan kay Alessio, Sydelle?” Bahagya akong umayos sa kinauupuan ko dahil medyo nangangawit na ako. “Gwapo naman siya, they have the genes, maganda si Aurelia, gwapo ang mga kuya niya,” Humagikgik sila sa sinabi ko. “Natatandaan ko pa noon na sobrang nalilito ako sa dalawang ‘yan kasi magkamukhang magkamukha sila sa paningin ko,” “Kahit naman ngayon ay magkamukha pa sila,” “Hi