All Chapters of Love Me, Salvatoire Twins: Chapter 51 - Chapter 60

Abala ako sa pag aayos ng kama ko ng may marinig akong mahihinang katok mula sa pintuan ng kwarto ko kaya agad kong nilingon ito. Naabutan kong naka tayo sa may pintuan si Aurelia. “What is it, Aurelia?” “Can we have a little favor? Ayaw kasing kumain ni kuya Alessio, baka kapag ikaw ang mag aasikaso, he will eat,” I narrowed my eyes at her. Sila nga na kapatid hindi nagagawang pakainin ang pasaway na ‘yon, ako pa kaya? But I can try, right? Pagka tapos kong ayusin ang kama ko ay agad na akong tumango. “Sure thing, nasaan ang pagkain niya?” Sumunod ako sa pag baba sa kanya. Nasa kusina pa ang pagkain niya, ang adobo na niluto ko. Ako na ang kumuha ng tray at sinamahan ako ni Aurelia. “I told you Aurelia I am not hungry!” napangiwi ako sa pag sigaw ni Alessio. Tumikhim ako at nilapag ko ang tray sa may lamesa. “Alessio,” I called him softly. Lahat ng pasensya ko ay iniipon ko na baka pati ako ay sungitan niya. “Syd,” mahinahong tawag niya sa pangalan ko. “You need to eat, wh

Dala ko ang lunch ni Alessio nang bigla akong matigilan sa pag pasok sa kwarto niya nang marinig ko ang usapan ng mag kakapatid. “Ilang beses ba nating pag tatalunan ‘to, Alessio?” “I already told you what I want kuya,” matigas na sagot ni Alessio. Ano namang pinag uusapan nila? Alam kong mali ang makinig sa usapan ng may usapan pero nandito na ako. Kailangan kong malaman ang magiging usapan nila. “And what? You want Sydelle to go with you in the states?!” galit na tanong ni Aurelia rito. Humigpit ang pagkaka hawak ko sa tray na hawak ko. “You can’t, Alessio. Sydelle’s already mine.” malamig na sagot ni Atreus. Bahagya akong ngumisi. “You have Rhea and her daughter in the side, what will be Sydelle’s reaction if she learned that you are not planning on removing that child from your life?” ani Alessio. “What kuya?! Akala ko ba nag usap na tayo? Sydelle won’t like it if you will lie to her! I don;t even know if that child is really yours. damn it!” galit na sagot ni Aurelia. I

Tahimik kong pinapanood si Aurelia habang malalim ang iniisip niya. Simula nang makauwi ako galing manila ay hindi pa kami nag uusap ni Atreus. Siguro ay nag iisip pa siya. I am just actually waiting him to talk to me. “Nag usap na ba kayo ni kuya?” Alanganing tanong sa akin ni Aurelia. Bumuntong hininga ako at bahagyang umiling. “Not yet, why?” “He wants to talk to you,” “I am just here, but he is clearly isolating himself,” Huminga ito ng malalim kaya bahagya ko siyang nginitian. I know she is worried at his brother, I am too. “Will you still accept him after what he’s going to do?” mapait nitong tanong sa akin. Hindi ako sumagot. “I hope you do,” “How’s Alessio?” pag iiba ko sa usapan. “He’s fine, I think. Up until now I can’t talk to him, I am hurting for him, Sydelle,” naiiling na sagot niya sa akin.“You need to, your brother needs all the help he can get,” “I will, but just not now,” I smiled at her. Hinawakan ko ang kamay niya kaya tinitigan niya ako sa mukha. I kn

I didn’t know what to do while staring at the ingredients on the table. Dapat nag chef nalang ako imbes na mag take ng business. Huminga ako nang malalim habang tinatabi ko ang mga ingredients ng sinigang, nawalan na ako ng gana mag luto. I should just order food. Habang inaayos ko ang mga ingredients sa fridge ay may narinig akong yabag palapit sa akin, hindi ako nag angat ng tingin. “Sydelle,” narinig ko ang pag tawag sa akin ni Atreus. Maingay akong bumuntong hininga. I don’t want to talk to him and I want him to know that. “What is it? I am busy, Atreus,” iritadong sagot ko sa kanya.Tinapos ko na ang pag aayos ng mga ingredients sa fridge kaya nilingon ko siya. Nakita ko ang batang kasama niya. I cutely waved at the child, she smiled at me. “Tita Sydelle, hi!” nakangiting bati niya sa akin. Humagikgik ako. Dito na nakatira si Rhea kaya palagi kong nakikita ang baby nila. I’ve come at peace at their presence, besides I accepted it now. “Can we talk?” Atreus asked. I nodd

“Pardon?” “Salvius Rosseau, I am your missing older brother,” Tulala pa rin ako sa lalaking nagpakilala bilang kuya. Jaw dropped, I stared at Alessio. He’s just silent. Ito ba ‘yung sinasabi niya sa akin na importante? kaya kailangan kong sumama sa kanya? “H-how? I know I am an only child, this can’t be,” natatawang sagot ko sa kanya. Hindi pa rin ako makapaniwala. Nanatiling seryoso si Silvius habang nakatitig sa akin. Nilapag niya sa lamesa ang folder na hawak niya kanina pa kaya agad ko itong kinuha. “You can look into that, that contains our DNA test that solidify my claim that I am your older brother. When mom was pregnant again, and that’s you, someone kidnapped me,” Umawang ang labi ko at tinignan ko ang mga papeles sa harapan ko. It’s true, DNA test nga ‘to, may mga pictures din siya kasama sina mommy at daddy. “Our family decided to hide my identity and just claim you as their child, but I know mom and dad didn’t believe that I was dead, some syndicate took me until t