บททั้งหมดของ Love Me, Salvatoire Twins: บทที่ 41 - บทที่ 50

Pagkatapos namin sa restaurant ay agad din naman akong bumyahe pauwi. Pagod na pagod ako sa biyahe kaya agad akong nag lakad papunta sa kwarto ko pero bigla kong naka salubong si Atreus. Galit na galit ang itsura nito. “Where have you been?” his icy voice felt like acid into my skin. Am I scared? No. “Amber came home, hinatid ko siya,” “Without even informing me?” “I didn’t that I should inform you, Atreus,” I said mercilessly. He smirked without any humor. I stared at him blankly. I am tired, I just really wanna rest. “You still need to inform me at least, Elodie!” tumaas ang boses niya. Hindi ako maka paniwalang tumingin sa kanya. “You’re damn screaming at me?!” hindi maka paniwalang tanong ko sa kanya. “What did I told you about going out without any permission huh?” “What am I? Your sister?! I am your employee here but as far as I know, I don’t have any work! Kaya huwag mo akong pakielaman!” Gulat na gulat itong naka tingin sa akin. Umiwas ako ng tingin at bahagyang um

Nakasimangot lang ako habang nakatulala sa kisame ng kwarto ko. Sobrang sakit ng ulo ko dahil sa nainom namin kagabi kaya hindi pa ako lumalabas ng kwarto, naiinis din ako kay Atreus kaya hindi ako lumalabas ng kwarto ko. Nakanguso akong tumitig sa orasan na nasa bedside table ko nang biglang may kumatok sa pintuan ng kwarto ko, hindi na ako tumayo dahil kusa rin namang nabuksan ang pintuan. Ang naka ngising si Aurelia ang bumungad sa akin. May dala itong tray ng pagkain. “Hi! I heard you have a headache? Siguro dahil sa ininom natin kagabi?” Umupo ako sa kama ko at tinanguan ko siya. “Yeah, hindi ako sanay sa local beer,” nakangusong sagot ko. Alanganin siyang lumingon sa akin at nilapag sa kama ko ang tray. “Sorry, I just came here to give you foods, kailangan ko ring umalis dahil may lakad kami ng mga friends ko, Syd,” “Sure, thank you for this, Aurelia,” Nginitian ko siya. Pinanood ko lang siyang lumabas ng kwarto ko, isang kaway pa ang ginawa niya bago tuluyang naglaho.

Looking at the smiling girl in front of me, I cannot feel anything but weirdness. “You are their new househelp?” “No,” tipid na sagot ko sa kanya. Kaka lapag ko lang ng juice sa harapan niya at binigyan ko rin ng cake ang anak niya. “I hope your daughter is fine with a cake?” Nilingon niya ang anak niya at bahagyang ngumiti. “Yes, she loves cake. Go on Runa, eat the cake,” Masiglang tumango ang bata sa sinabi nito. “Uh. What’s your name again?” Sasagot na sana siya nang biglang dumating si Aurelia. “What the fuck are doing here, Rhea?!” dumagundong ang boses ni Aurelia. Kakapasok niya lang sa loob ng mansiyon. Agad na ngumiti si Rhea nang makita niya si Aurelia. Tumaas ang kilay ko. “I am here to visit your brother, besides. His daughter misses him so much,” Para akong nabingi sa sinabi ni Rhea. “Alessio is not here,” tipid na sagot ko. Nginitian ko ang bata nang mag tama ang tingin namin. Rhea chukled. “Bold of you to assume that my daughter is Alessio’s. I am talking ab

“Is the child really yours, Atreus?” tipid na tanong ko. Nasa sala kaming dalawa ngayon. Miraculously, Aurelia is nowhere to be found. Hindi pa rin mawala sa isip ko ‘yung narinig ko sakanilang dalawa kaninang umaga. “Why do you ask? She is my child, Elodie,” seryosong sagot niya sa akin. Ngumisi ako. “I see, I am just really curious,” kibit balikat na sagot ko sa kanya. Tahimik kong kinuha ang isang magazine na nasa coffee table at marahang binuklat ito. “Do we have a problem, Elodie?” “We don’t have any problem at all, Atreus,” sagot ko sa kanya nang hindi tinatanggal ang atensyon ko sa magazine na binabasa ko. Huminga siya nang malalim sa sinabi ko. “I feel like we have a problem,” nawala sa magazine ang atensyon nang hawakan niya ang kamay ko at dalhin niya ito sa hita niya. Dumako roon ang atensyon ko bago ko siya tinitigan sa mukha niya. Hindi ko mabasa ang mga emosyong nasa mukha niya. “You told me you love me,” He nodded. I licked my lips then smiled. “And you told

“Alessio!” Mula sa pag aayos ko sa sala ay napa baling ako sa lalaking kakapasok lang sa bukana ng mansiyon, akay akay ito ng isang tauhan nila Atreus. Kumunot ang noo ko nang makitang may benda ang mata niya. Nag mamadali akong lumapit sa kanila. Hindi pa ako makapag salita sa sobrang gulat. “Call Sydelle please..” namamaos niyang paki usap. Napa tingin sa akin ang mga tauhang naka alalay sa kanya. “Alessio.. What happened to you?” pabulong na tanong ko sa kanya. Agad ko siyang dinaluhan. Sinenyasan ko ang mga tauhan na iwan kaming dalawa. Mahigpit ang pagkaka hawak ni Alessio sa kamay ko. As if he is scared to let go of me. Kinagat ko ang ibabang labi ko habang inaalalayan ko siya. “What happened, Alessio?!” “I got into an accident Syd, I f-fucking lost my eyesight,” nag simula nang manginig ang balikat niya. Gulat na gulat akong naka titig sa kanya. Hindi ko maintindihan. “Alessio naman,” nanginig ang labi ko. Hinaplos ko ang magkabilaang pisngi niya habang hinahayaan k