جميع فصول : الفصل -الفصل 67

“We’re here,” Giniya ko si Kalista papasok sa bakuran ng bahay, tahimik lang siyang naka sunod sa akin. Bago ko pa buksan ang pintuan ay kusang nabuksan ‘to. “Kalista,” nakangiwing sambit ni kuya nang makita niya kung sino ang kasama ko. Isang irap ang sinagot ni Kalista sa kapatid ko dahilan para matawa ako nang bahagya. “Why are you here, Silvius?” “I am a friend of your boyfriend,” nakangising sagot ni kuya Silvius. Bumuga ako ng marahas na hininga. Agad akong pumasok sa bahay, sumunod sila. Nasa sala si Alessio nang madatnan ko siya. Nakikinig lang siya ng music mula sa tv. “Alessio,” “Where have you been, Sydelle? Your brother is such a pain in the ass,” “Pain in the ass! Such an ungrateful friend you asshole,” natatawang sambit ni kuya. Tinabihan niya si Alessio at inakbayan. Huminga ako ng malalim at tinignan si Kalista na nakatitig lang kay Alessio. “You have a visitor, Alessio,” “Who? Is Aurelia here?” “No, it’s Kalista.” Natahimik naman ito. “What is she doing

“Damn philippine air,” naka ngiwing bulong ko habang dinadama ng mukha ko ang init ng hangin na dulot ng araw. Nasa bungad na kami ng airport dahil malapit na raw sina Amber. Nasa tabi ko si kuya Silvius, tahimik lang siyang naka upo sa maleta niyang malaki. Hindi pa namin napag uusapan kung saan siya tutuloy pero sigurado namang titira siya kung nasaan ako. I am planning to live in the mansion. “I will live with you, sa mansiyon ka ba?” nag tatakhang tanong ni kuya sa akin. Agad ko siyang nilingon. “Yes kuya, Cole sometimes go there to sleep, but mostly ako lang ang nandoon and the househelps. But I don’t know that now, especially with tito Alexander’s plans. Baka sila na ang nakatira sa mansiyon ngayon. Hindi na muling sumagot si kuya sa akin dahil naagaw ng dalawang tao ang atensyon niya. Malapad ang ngiti ni Amber para sa akin, habang si cole naman ay mariin ang titig kay kuya Silvius. Mas matanda lang ng isang taon si kuya Silvius kay Cole, kaya siguradong magkakasundo sila

“I already talked to tito Arthur, you need a lawyer?” tanong sa akin ni kuya. Nginuya ko muna ang cookies na hawak ko bago ako tumango. Nasa dining room kami ngayon, kumakain kami ng breakfast. Umuwi na si Amber sa kanila dahil tinawag na siya ng daddy niya, habang si Cole naman ay umuwi na sa condo niya. “I know someone,” “Lawyer?” tumango siya. “He’s good, you can see his credentials later,” sagot niya. Tinanguan ko siya. Inubos ko na ang cookies na nasa platito ko, ininom ko na rin ang gatas na nasa gilid ko. Pagka tapos naming kumain ay sa sala muna ako nagpa lipas ng oras dahil parating na raw ‘yung attorney na kilala ni kuya. I don’t know the expense of his connections, pero sigurado akong sobrang lawak nito. I don’t wanna fight my family, pero kung hindi ko lang iniisip ang magiging reaksyon ni lolo kahit wala na siya, I still want to honor his decisions. It’s so exhausting to fight for your rights, kahit alam ko namang sa akin naman talaga ito lahat, naiintindihan ko r

Pagka tapos naming kumain tatlo ay dumating na rin ang mga pulis, nanatili akong nasa sala, habang hinihintay ko sina kuya na ibaba ang attacker. Kumunot ang noo ko nang makitang wala nang buhay ang lalaki. “What happened?” naka ngiwing tanong ko sa kanila. Bumuntong hininga naman si kuya. “He killed himself,” “How?” “Poison pill, Sydelle,” seryosong sagot niya sa akin. Umawang ang labi ko. So this is his suicide mission huh? Bahagya akong ngumisi, hindi ko maisip kung sino ang gustong gawin ito sa akin. Just for money huh? “We need to solve this as soon as possible,” sambit ni Asta. Siya ang kumauspa sa mga pulis dahil siya naman ang lawyer ko. “What’s with the commotion?” isang panibagong boses ang narinig namin kaya sabay sabay naming nilingon ang bagong dating. “What are you doing here, Sandra?” nababagot kong tanong sa pinsan ko na may dalang maleta. Mukhang kararating lang nito kung saan man siya nanggaling. Tumaas ang kilay niya nang makita ako. “Why are YOU here,