“อ้าว แล้วเรื่องอะไร” “ก็กำลังจะเล่าไง พวกมึงก็ใจเย็น ๆ สิ สองคนนั้นเขาไปฝึกงานที่เดียวกัน ไปกันสองคนด้วยนะมึง” คำพูดของพรีนทำฉันตัวชา แบบนี้สินะ เขาถึงไม่ให้ฉันไปที่ห้อง ไม่ได้กลัวว่าแม่เขาจะรู้ แต่เขากลัวว่าผู้หญิงที่เขารักจะรู้ “พี่รินณีเขามีแฟนแล้วมึง” สารินเอ่ยแย้งพร้อมทั้งยื่นมือถือให้ดู เป็นรูปพี่รินณีถ่ายกับผู้ชายคนหนึ่งซึ่งใส่ชุดกาวน์ “มีแล้วก็เลิกได้ไหมมึง แล้วจะมีเหตุผลอะไรที่ไปฝึกงานกันแค่สองคน” คำแย้งของพรีนก็มีเหตุผล “พวกแก ฉันเหมือนไม่ค่อยสบาย ขอกลับห้องก่อนนะ” ฉันรีบขอตัวเพราะไม่อยากให้เพื่อนเห็นน้ำตาตัวเอง รีบเดินออกจากกลุ่มตรงเข้าห้องน้ำ น้ำตาที่กลั้นไว้ไหลออกมาทันที คงมีแค่ในห้องน้ำเท่านั้นที่ฉันจะร้องไห้ออกมาโดยไม่มีคนถามว่าร้องทำไม จะสะอื้นเสียงดังสักครั้งก็ทำไม่ได้ ถ้าร้องอยู่ที่บ้านก็กลัวว่าแม่ที่นอนเตียงเดียวกันจะรู้ ร้องอยู่ที่หอก็เกรงใจรูมเมตอีกสองคน รสชาติของการมีความรักมันเจ็บจัง สองสัปดาห์ที่ฉันไม่ได้เจอเขา คุณยูไม่ได้กลับบ้านมาสองอาทิตย์แล้ว ฉันก็ไม่ได้ไลน์ไปหาเขา และเขาไม่ได้
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-13
