All Chapters of สถานะให้แค่เพื่อน: Chapter 81 - Chapter 90

222 Chapters

บทที่80

เรียกว่าช่วงเวลานั้นเขื่อนตักตวงจากเมียรักแทบทุกวัน ทุกเวลาสามมื้อหลังอาหาร สุดท้ายเมียรักของเขาต้องตั้งกฎเหล็กโดยให้เขาไปทำการทำงานบ้างและให้เขาแค่วันละครั้งเท่านั้น น้อยครั้งที่จะยอมให้วันละสองยก ‘ครั้งหนึ่งตั้งสองสามน้ำเขื่อนไม่เหนื่อยเหรอ’ เขาส่ายหน้ากับคำถามนั้นทันที ไม่เหนื่อยบอกเลย เวลานั้นเขามีความสุขมากยิ่งได้กินเธอเขายิ่งเป็นอมตะ “พ่อจะพาแม่จ๋าไปฮันนีมูน นินิวต้องช่วยพ่อนะ” เด็กหญิงนินิวขมวดคิ้วกับคำว่าฮันนีมูน นินิวรู้จักคำนี้ตอนนั้นพ่อกับแม่ไปหลังแต่งงาน กลับมาแม่ตาคล้ำ ตัวซีด “ไปทำไม” เด็กหญิงไม่เห็นด้วยกับฮันนีมูนของพ่อ “เขาว่ากันว่าไปฮันนีมูนจะได้น้องกลับมานะครับ” ผู้เป็นพ่อยังหาข้ออ้างโดยเอาเรื่องน้องมาอ้างซึ่งนินิวก็ไม่ค่อยอยากเชื่อเท่าไหร่ “คราวที่แล้วไปก็ไม่ได้น้อง” เด็กหญิงยังบ่นอุบตอนนั้นคุณย่าคุณยายบอกว่าให้พ่อแม่ไปฮันนีมูนจะได้น้องกลับมา พวกท่านบอกว่าท้องแม่จะเริ่มโตขึ้นเรื่อย ๆ จากนั้นพอได้เก้าเดือนน้องก็จะออกมาจากท้องแม่ที่โรงพยาบาล แต่นี่ก็ผ่านมานานน่าจะนานเกินเก้าเดือนแล้ว นินิวนับปีนับเดือนเป็น
last updateLast Updated : 2026-07-06
Read more

บทที่81

ตอนพิเศษ 2 พี่นินิว ค่ำคืนนี้ฉันตั้งใจจะพูดคุยกับเขื่อนเรื่องลูกคนที่สองอย่างเป็นจริงเป็นจังเพราะถ้าจะมีลูกครั้งนี้เราต้องมีการวางแผนอย่างจริงจัง การเลี้ยงเด็กเล็กสักคนไม่ใช่เรื่องง่าย มีหลายคู่ที่เลิกรากันเพราะมีลูกคนที่สองฉันไม่อยากให้การมีลูกเพิ่มทำให้ครอบครัวเราแตกแยกกัน เขื่อนไม่เคยเลี้ยงลูกเล็กฉันไม่รู้ว่าเขาจะไหวไหม“พ่อแน่ใจนะว่าอยากมีลูกเพิ่ม” เราสองคนเปลี่ยนสรรพนามเรียกกันเป็นพ่อแม่ชินปากเสียแล้ว แรก ๆ ก็แค่พูดต่อหน้าลูกแต่เมื่อเวลาผ่านไปเราสองคนรู้สึกว่าคำเรียกแบบนี้ให้ความรู้สึกว่าเราเป็นครอบครัว“อืมแน่ใจ อยากมีหลาย ๆ คนเลย”“เลี้ยงเด็กไม่ใช่เรื่องง่ายนะ เหนื่อยมากตอนกลางคืนก็ไม่ได้นอนดีแล้วต้องตื่นมาทำงานแบบนอนไม่อิ่มอีกนะ” มันเป็นช่วงเวลาที่ยากลำบากจริง ๆ“งั้นเดี๋ยวพ่อลาออกจากงานดีกว่า มาเลี้ยงลูก” นั่นความคิดของคนรวยฉันกลอกตามองบน อยากออกจากงานเนี่ยคิดดีไม่ได้เลย“ไม่ต้องทำหน้าอย่างนั้นเลยนะเนย เราออกจากงานเพราะอยากเลี้ยงลูกไม่ได้คิดเรื่องลามกอะไรเลย”“เรายังไม่ทันพูดอะไรเลยเขื่อน เธอนี่ร้อนตัวนะเนี่ย” ตุ๊กแกมันกินปูนร้อนท้องยังไงเวลานี้ผัวฉันก็กินปูนร้อนท้อ
last updateLast Updated : 2026-07-06
Read more

บทที่82 (จบ)

นี่แม่ของเธอจับได้ตัวซีเคร็ตมาหรือไรทำไมน้องชายถึงได้ทั้งน่ารักและน่าตีในเวลาเดียวกัน “โอ๋ ๆ พี่นินิวรักน้องขุนที่สุด” “ติงนะ” น้ำตาที่ไหลอาบทั้งสองแก้มหยุดราวกับผู้กำกับสั่งคัตสมกับที่พี่นินิวบอกว่า ‘ขุนการละคร’ แต่ก็นั่นแหละถึงน้องจะดื้อถึงน้องจะน่าตีหรือขุนเขาจะการละครแค่ไหน พี่นินิวก็รักน้องที่ประคบประหงมมาตั้งแต่ในท้องแม่ ก็รักตั้งแต่ยังไม่เคยเห็นหน้า “จุ้ม ๆ” มือป้อม ๆ สองข้างชูขึ้นเพื่อให้พี่สาวอุ้ม ตั้งแต่เลี้ยงน้อง นินิวรู้สึกว่าตัวเองแข็งแรงขึ้นโดยเฉพาะกล้ามแขน น้องขุนของพี่นินิวน้ำหนักไม่ใช่น้อย ๆ เสียเมื่อไหร่แต่นินิวก็ยังอุ้มไหว “พี่ไม่มีแรง” เมื่อพี่สาวบอกว่าไม่มีแรง เด็กชายขุนก็ลุกขึ้นทันที กอดคอพี่สาวจุ๊บแก้มซ้ายแก้มขวาเพราะรู้ว่านี่คือค่าจ้างที่พี่นินิวต้องการเมื่อได้จุ๊บจากน้องนินิวก็อุ้มน้อง เดินไปเดินมาสองสามก้าวก็วางลง เท่านั้นแหละเด็กชายขุนก็อารมณ์ดีหัวเราะเอิ๊กอ๊ากผู้เป็นพ่อแอบมองพี่เลี้ยงน้องแล้วก็ต้องอมยิ้ม แม้น้องชายจะดื้อแต่พี่นินิวก็ใจเย็นและดูแลน้องได้ดี อย่างเช่นตอนนี้ทั้งสองคนกำลังเล่นตัวต่ออยู่ในคอกกั้น พูดคุยกั
last updateLast Updated : 2026-07-06
Read more

สถานะแค่รู้สึกดี บทที่ 1

บทที่ 1 สิ่งที่ฝันกับสิ่งที่เป็น ฉันนั่งบีบมือตัวเองด้วยหัวใจที่ตื่นเต้น ฉันกับเขานั่งตรงหน้าผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่าย “ผมรักมะลิจริง‍ ๆ นะครับ พ่อกับแม่ให้เราแต่งงานกันเถอะ” เสียงของเขาทำให้ฉันน้ำตารื้น ไม่คิดว่าเขาจะทำอย่างที่พูด ในเมื่อได้เกินเลยกันแล้ว เขาก็ยินดีจะรับผิดชอบ “คุณยู!” มองใบหน้าหล่อเหลาด้วยความปลาบปลื้มใจ เขาคือผู้ชายแสนดีที่ฉันหลงรักมานานแสนนาน ตั้งแต่จำความได้ ฉันก็รักผู้ชายคนนี้ไปทั้งหัวใจ เมื่อหัวใจเป็นของเขาแล้ว ไม่ยากเลยที่ร่างกายจะเป็นของเขาด้วย แค่เพียงเขาสัมผัสแตะต้อง ฉันก็อ่อนระทวยและยอมเป็นของเขา “จะแต่งงานกับเด็กในบ้านได้อย่างไรกันยู” เสียงทรงพลังของคุณดา หรือคุณปรีญาดา ผู้เป็นแม่ของเขาเอ่ยขัด ฉันน้ำตารื้นเพราะความเสียใจ ‘เด็กในบ้าน’ ‘คนใช้’ ไม่ว่าจะคำไหน สำหรับคนที่เกิดมาพร้อมตำแหน่งที่ไม่อยากรับอย่างฉันก็จำใจรับอยู่ดี “แต่ผมรักมะลิจริง‍ ๆ” เขายังคงจับมือฉันแน่นอย่างเคย ความรู้สึกตื้นตันใจไม่เคยเกิดขึ้นแบบนี้มาก่อน เขาไม่เคยทำให้ฉันรู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่าเท่านี้มาก่อน ดีเหลือเกิน “ยู แม่รับไม่ได้หร
last updateLast Updated : 2026-09-13
Read more

สถานะแค่รู้สึกดี บทที่ 2

“คุณยู” ฉันเรียกคนที่นอนกอดก่ายกันอยู่เบา ๆ อยากบอกข่าวดีให้เขาได้รับรู้ “ว่าไง” “มะลิสอบเข้าที่เดียวกับคุณยูได้แล้วนะคะ” ฉันกอดเขาแน่นกว่าเดิม ฉันไม่เคยได้เรียนพิเศษ ทั้งหมดที่ได้มาเกิดจากความพยายามของตัวเองล้วน ๆ อยากเทียบเคียงกับเขา อยากให้เขาภูมิใจ อยากยืนข้างเขาอย่างสง่างาม “เหรอ ดีใจด้วย” เสียงเขาแผ่วเบา เขายินดีกับฉันจริง‍ ๆ ใช่ไหม “มะลิเรียนมหา’ลัยแล้ว ไปอยู่คอนโดกับคุณยูได้ไหมคะ” เพราะบ้านของเขาห่างจากมหาวิทยาลัยค่อนข้างมาก ใช้เวลาเดินทางกันสองสามชั่วโมง คุณยูเลยเลือกที่จะอยู่คอนโดใกล้มหาวิทยาลัย และจะกลับบ้านมาเพียงแค่วันเสาร์อาทิตย์ในบางสัปดาห์เท่านั้น “ปีแรกไม่ต้องอยู่หอในเหรอ ถ้าอยู่หอนอก แม่เธอจะสงสัยเอานะ” คำพูดของเขาทำฉันเม้มปากกับการปฏิเสธกลาย ๆ ว่าไม่ให้ฉันไปอยู่คอนโดเขา “เหรอคะ งั้นมะลิอยู่หอในก็ได้ค่ะ” เขาผละออกเดินตรงไปยังห้องน้ำ เขาน่าจะไปจัดการเรื่องเครื่องป้องกัน เขาจะตรวจสอบทุกครั้งว่าเครื่องป้องกันรั่วไหม นอกจากนี้เขายังพาฉันไปฉีดยาคุมกำเนิดไว้ด้วย กลัวฉันท้องขนาดนั้นเลยเหรอ ฉันไม่คิดโง่
last updateLast Updated : 2026-09-13
Read more

สถานะแค่รู้สึกดี บทที่ 3

“เขาว่าพี่ยูแอบชอบพี่รินณี[1]มาตั้งแต่มัธยมแล้ว”‘รินณี’ รุ่นพี่ปีสี่เอกโยธาเช่นกัน เพื่อนของพี่ใบเฟิร์นย่ารหัสของฉันเอง ความเจ็บจนหายใจไม่ออกเป็นอย่างนี้เองสินะ มีคนชอบเขาก็ว่าเจ็บแล้ว แต่เจ็บยิ่งกว่าเมื่อได้รู้ว่าเขามีคนที่ชอบคอนโดหรูใกล้มหาวิทยาลัย ห้องหมายเลขสองสามศูนย์หนึ่ง ฉันยืนอยู่หน้าห้องสักพักก่อนจะกดรหัสเข้าไป บอกเขาไว้แล้วว่าจะมาหา เขาบอกว่าจะกลับช้า ฉันมองรอบห้อง ตรงไปยังตะกร้าผ้าที่เขาใส่แล้ว แยกผ้าอย่างที่เคยทำ เสื้อผ้าถูกจัดการใส่เครื่องซักผ้าอย่างเรียบร้อย จากนั้นฉันก็นำผ้ามาเช็ดชั้นวางของต่าง ๆ อย่างที่เคยทำ กว่าจะทั่วห้องก็ใช้เวลาไม่น้อย เพราะเคยทำเป็นประจำตั้งแต่เด็กเลยทำได้อย่างคล่องแคล่ว เช็ดชั้นต่าง ๆ จนครบทั้งสองห้อง ห้องหนึ่งเป็นห้องอ่านหนังสือและทำงาน ส่วนอีกห้องเป็นห้องนอน เสียงเครื่องซักผ้าบอกว่าทำงานเสร็จเรียบร้อย ฉันนำเสื้อผ้าใส่เครื่องอบผ้าต่อและใส่เสื้อผ้าที่แยกไว้อีกกองลงเครื่องซักผ้า จากนั้นก็จัดการดูดฝุ่น ฉันมองนาฬิกาบนข้อมือที่บอกเวลาสองทุ่มกว่า นำผ้าออกจากเครื่องอบ จัดการรีดผ้าให้เรียบร้อยและนำไปจัดเ
last updateLast Updated : 2026-09-13
Read more

สถานะแค่รู้สึกดี บทที่ 4

“ขอโทษค่ะ งั้นเดี๋ยวมะลิกลับก่อนนะคะ” ฉันลุกจากเตียงตรงไปยังห้องน้ำ อาบน้ำแต่งตัวเสร็จ หันไปมองคนที่คงหลับสนิทไปแล้ว เดินออกจากห้องเขามา หัวใจก็คิดอะไรเรื่อยเปื่อย มองหารถประจำทางปรับอากาศ อาจต้องขึ้นรถหลายต่อหน่อยก็ดีกว่านั่งแท็กซี่ เพราะราคาจากนี่ไปถึงบ้านแพงมากโขอยู่โลกปัจจุบันนี้ทุกอย่างขับเคลื่อนด้วยเงิน หาใช่ความรัก ในเมื่อเขาไม่สามารถหยิบยื่นความรักให้ได้ เขาก็เลือกที่จะหยิบยื่นเงินมาให้แทน เขาไม่เคยเอ่ยเรื่องสถานะ และฉันก็ไม่มีความกล้าพอที่จะถามเอากับเขา ฉันยกโทรศัพท์มือถือไอโฟนรุ่นใหม่ล่าสุดที่เขาซื้อให้และฝากแม่ของฉันมาให้ เขาบอกว่าเป็นของขวัญที่ฉันสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ เขารู้ว่าต้องทำอย่างไรเพื่อไม่ให้ใครสงสัยเรื่องความสัมพันธ์ของเราสองคน ฉันส่งข้อความบอกแม่ว่ากำลังจะกลับบ้าน คิดถึงแม่เหมือนกัน ปกติเราสองคนแทบไม่ห่างกันเลย ฉันเกิดมาเท่าที่จำได้ก็มีแต่แม่ ไม่เคยรู้ว่าพ่อเป็นใคร เพราะแม่ไม่เคยพูดถึง แม่มีฉันตั้งแต่อายุสิบแปด ทำให้แม่ในวันนี้ก็ยังสาวและสวย จำความได้ฉันก็อยู่บ้านของคุณท่านแล้ว ได้เล่นกับคุณยูบ้างบางครั้ง จนกระทั่งเขาเริ่
last updateLast Updated : 2026-09-13
Read more

สถานะแค่รู้สึกดี บทที่ 5

เสียงรถจักรยานยนต์บีบแตรไล่รถเมล์คันที่ตัดหน้าเข้ามาจอดรับผู้โดยสารทำฉันตกใจตื่นจากภวังค์พาตัวเองออกจากความคิดเรื่องวาบหวาม ถ้าไม่มีครั้งนั้น เรื่องทุกอย่างจะดีกว่านี้ไหมนะ เมื่อคิดถึงตรงนี้ ฉันก็ปัดความคิดออกไป มันแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว ในเมื่อทุกอย่างมันผ่านมานานเกือบปีกว่า คิดไปก็เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้ ฉันก้าวขึ้นรถเมล์ปรับอากาศ จากตรงนี้น่าจะไปต่ออีกสาย ก่อนจะนั่งวินมอเตอร์ไซค์เข้าบ้าน ดูเวลาแล้วเกือบเที่ยงน่าจะถึงบ้าน อยู่ดี ๆ สายฝนก็โปรยลงมา ฉันถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย รถคงติดอีกแน่ จากที่คิดไว้ว่าจะถึงบ้านตอนเที่ยง น่าจะถึงบ่ายโน่นแหละ เป็นอย่างที่ฉันคิด ฉันมาถึงบ้านคุณท่านเป็นเวลาบ่ายแล้ว พอกวาดตามองรอบโรงจอดรถก็เห็นรถของคุณยูจอดอยู่แล้ว เขาคงขึ้นทางด่วนมา ‘น่าจะให้มาด้วย’ ฉันปัดความน้อยเนื้อต่ำใจออกไป ไม่มีประโยชน์ที่จะด้อยค่าตัวเองจากการกระทำของคนอื่น “ป้าน้อย แม่ล่ะคะ” ฉันตรงไปหลังบ้านโซนของคนรับใช้เพื่อถามหาแม่ของตัวเอง “อ๋อ แม่วรรณขึ้นไปห้องคุณย่าน่ะ” ฉันเดินตรงไปยังชั้นสองของบ้านมุ่งสู่ห้องคุณย่า แม้แต่แม่บ้านเ
last updateLast Updated : 2026-09-13
Read more

สถานะแค่รู้สึกดี บทที่ 6

“สนุกค่ะแม่ มีทั้งเพื่อนที่อยู่ห้องเดียวกันกับเพื่อนที่อยู่สาขาเดียวกัน แต่เรียนยากมากเลยค่ะ” ฉันกอดเอวแม่ ขยับตัวไปนอนหนุนตักแม่ มองแม่แล้วก็ยิ้มทุกครั้ง แม่อายุเพิ่งสามสิบหกย่างสามสิบเจ็ด ยังสาวอยู่มาก ถ้าแม่แต่งเนื้อแต่งตัว คนคงคิดว่าเป็นพี่สาวฉันมากกว่าเป็นแม่ “ก็เราเลือกเรียนเอง น่าจะเรียนสายภาษาอย่างที่ตัวเองถนัด” แม่บ่นอุบเพราะรู้ว่าฉันไม่ชอบสายคำนวณเลยสักนิด “ก็คุณท่านบอกว่าเรียนสายนี้จะรับเข้าทำงานทันทีนี่นา” นั่นเป็นแค่เหตุผลรองที่ฉันใช้อ้างกับแม่ เหตุผลหลักและเหตุผลจริง‍ ๆ คือฉันอยากอยู่ใกล้ ๆ คุณยู ไม่ว่าตอนเรียนหรือตอนทำงาน ความหวังเล็ก ๆ ของฉัน โอกาสที่น่าจะพอเป็นไปได้ ไม่นานแม่ก็หลับไปแล้ว ส่วนฉันยังลืมตาโพลงในความมืด ในหัวคิดเรื่องเขาไม่หยุด หัวใจมันร้อนรุ่ม ทั้งคนที่เขาชอบ คนที่ชอบเขา ผู้หญิงที่เขาเกี่ยวข้อง นอกจากฉัน เขาจะมีคนอื่นอีกไหมนะ น้ำตาเจ้ากรรมไหลหยดลงหมอนเบา ๆอึดอัด นี่คือความรู้สึกที่ฉันเป็นเช้าวันอาทิตย์ ฉันตื่นขึ้นมาไม่สดชื่นเลยสักนิด คงเพราะเมื่อคืนนอนไม่ค่อยหลับ คิดเรื่องเขาทั้งคืน เวลานี้แม่คงไปดูแลคุณย่าแล้ว เ
last updateLast Updated : 2026-09-13
Read more

สถานะแค่รู้สึกดี บทที่ 7

อยากทำให้เพราะอยากไปหาเขาที่ห้อง อยากใช้เวลาอยู่กับเขา กลัวว่าเขาจะพาคนอื่นมาที่ห้อง อีกอย่างเขาก็ให้คีย์การ์ดเข้าออก และฉันยังเข้าออกได้โดยที่ไม่ต้องขอเขาห้องไลน์ส่วนตัว มะลิ : คุณยู มะลิจะเข้าไปที่คอนโดนะคะ ผ้ายังไม่ได้รีด OnlyYou : อืม ฉันกำลังจะออกไป เธออยู่ไหนแล้ว มะลิ : ป้ายรถเมล์ค่ะ OnlyYou : งั้นรอใกล้ ๆ แถวนั้นแหละ เดี๋ยวอีกสิบนาทีฉันไปรับ ฉันยิ้มกับข้อความของเขา บางวันฉันก็ได้มีโอกาสกลับพร้อมเขาบ้าง แต่ก็ไม่ใช่ทุกครั้ง ถ้าวันไหนโชคดีนะ วันที่โชคดีอย่างวันนี้ไง ไม่เกินสิบนาทีเขาก็มาถึง ฉันขึ้นรถไปด้วยหัวใจที่อิ่มฟู “คุณยูกินข้าวมาหรือยังคะ” ฉันถามทันทีที่นั่งลงข้างคนขับ ทั้งยังรัดเข็มขัดเรียบร้อย “ยังเลย อาบน้ำเสร็จ เห็นไลน์เธอก็รีบออกมา” มือหนาคว้ามือฉันไปกุมไว้ในตอนที่เขาละมือจากเกียร์รถยนต์ “งั้นเราสั่งอะไรไปกินที่ห้องดีไหมคะ” ฉันเสนอทางออก เพราะถ้าจะให้ไปนั่งกินที่ร้านอาหาร ฉันก็กลัวว่าเขาจะลำบากใจ ด้วยเข้าใจสถานะของเราสองคน เขาไม่อยากให้คนที่บ้านรู้ ฉันเองก็ไม่พร้อมจะรับผลที่ตามมาของมัน ถ้า
last updateLast Updated : 2026-09-13
Read more
PREV
1
...
7891011
...
23
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status