Alle Kapitel von สถานะให้แค่เพื่อน: Kapitel 81 – Kapitel 83

เรียกว่าช่วงเวลานั้นเขื่อนตักตวงจากเมียรักแทบทุกวัน ทุกเวลาสามมื้อหลังอาหาร สุดท้ายเมียรักของเขาต้องตั้งกฎเหล็กโดยให้เขาไปทำการทำงานบ้างและให้เขาแค่วันละครั้งเท่านั้น น้อยครั้งที่จะยอมให้วันละสองยก ‘ครั้งหนึ่งตั้งสองสามน้ำเขื่อนไม่เหนื่อยเหรอ’ เขาส่ายหน้ากับคำถามนั้นทันที ไม่เหนื่อยบอกเลย เวลานั้นเขามีความสุขมากยิ่งได้กินเธอเขายิ่งเป็นอมตะ “พ่อจะพาแม่จ๋าไปฮันนีมูน นินิวต้องช่วยพ่อนะ” เด็กหญิงนินิวขมวดคิ้วกับคำว่าฮันนีมูน นินิวรู้จักคำนี้ตอนนั้นพ่อกับแม่ไปหลังแต่งงาน กลับมาแม่ตาคล้ำ ตัวซีด “ไปทำไม” เด็กหญิงไม่เห็นด้วยกับฮันนีมูนของพ่อ “เขาว่ากันว่าไปฮันนีมูนจะได้น้องกลับมานะครับ” ผู้เป็นพ่อยังหาข้ออ้างโดยเอาเรื่องน้องมาอ้างซึ่งนินิวก็ไม่ค่อยอยากเชื่อเท่าไหร่ “คราวที่แล้วไปก็ไม่ได้น้อง” เด็กหญิงยังบ่นอุบตอนนั้นคุณย่าคุณยายบอกว่าให้พ่อแม่ไปฮันนีมูนจะได้น้องกลับมา พวกท่านบอกว่าท้องแม่จะเริ่มโตขึ้นเรื่อย ๆ จากนั้นพอได้เก้าเดือนน้องก็จะออกมาจากท้องแม่ที่โรงพยาบาล แต่นี่ก็ผ่านมานานน่าจะนานเกินเก้าเดือนแล้ว นินิวนับปีนับเดือนเป็น

นี่แม่ของเธอจับได้ตัวซีเคร็ตมาหรือไรทำไมน้องชายถึงได้ทั้งน่ารักและน่าตีในเวลาเดียวกัน “โอ๋ ๆ พี่นินิวรักน้องขุนที่สุด” “ติงนะ” น้ำตาที่ไหลอาบทั้งสองแก้มหยุดราวกับผู้กำกับสั่งคัตสมกับที่พี่นินิวบอกว่า ‘ขุนการละคร’ แต่ก็นั่นแหละถึงน้องจะดื้อถึงน้องจะน่าตีหรือขุนเขาจะการละครแค่ไหน พี่นินิวก็รักน้องที่ประคบประหงมมาตั้งแต่ในท้องแม่ ก็รักตั้งแต่ยังไม่เคยเห็นหน้า “จุ้ม ๆ” มือป้อม ๆ สองข้างชูขึ้นเพื่อให้พี่สาวอุ้ม ตั้งแต่เลี้ยงน้อง นินิวรู้สึกว่าตัวเองแข็งแรงขึ้นโดยเฉพาะกล้ามแขน น้องขุนของพี่นินิวน้ำหนักไม่ใช่น้อย ๆ เสียเมื่อไหร่แต่นินิวก็ยังอุ้มไหว “พี่ไม่มีแรง” เมื่อพี่สาวบอกว่าไม่มีแรง เด็กชายขุนก็ลุกขึ้นทันที กอดคอพี่สาวจุ๊บแก้มซ้ายแก้มขวาเพราะรู้ว่านี่คือค่าจ้างที่พี่นินิวต้องการเมื่อได้จุ๊บจากน้องนินิวก็อุ้มน้อง เดินไปเดินมาสองสามก้าวก็วางลง เท่านั้นแหละเด็กชายขุนก็อารมณ์ดีหัวเราะเอิ๊กอ๊ากผู้เป็นพ่อแอบมองพี่เลี้ยงน้องแล้วก็ต้องอมยิ้ม แม้น้องชายจะดื้อแต่พี่นินิวก็ใจเย็นและดูแลน้องได้ดี อย่างเช่นตอนนี้ทั้งสองคนกำลังเล่นตัวต่ออยู่ในคอกกั้น พูดคุยกั