All Chapters of สถานะให้แค่เพื่อน: Chapter 1 - Chapter 10

บทที่ 1 อ่อยผู้ชายหลังจากเขื่อนออกไปจากห้องแล้ว ฉันก็มีเวลาสำรวจห้องนอนที่เขื่อนให้ฉันอาศัย ห้องนี้เป็นห้องนอนแขกเตียงนอนก็เลยแค่ขนาดสามฟุตครึ่งและมีตู้เสื้อผ้าบิลต์อินขนาดเล็ก เล็กกว่าห้องนอนฉันสามเท่าได้ ถ้าไม่ใช่เพราะผู้ชายที่อยากได้จนตัวสั่นบอกเลยอีเนยจะไม่ลงทุนขนาดนี้“เนยกินข้าว” เสียงของผู้ชายที่อยากได้เรียกให้ฉันกินข้าว นานแค่ไหนแล้วนะที่เราสองคนไม่ได้กินข้าวด้วยกันสองคน อืม ก็ไม่นานนะก่อนเปิดเทอมไม่กี่วันเอง“มึง…กินได้ไหม” คำว่ามึงของเขื่อนชะงักทำให้ฉันค่อนข้างพอใจ เพราะตอนนี้ฉันเปลี่ยนเป็นชุดอยู่บ้าน ก็อากาศชลบุรีเวลาเที่ยงวันเช่นนี้ก็ร้อนแทบต้องแก้ผ้าเดิน ถึงเวลานี้เราสองคนจะไม่ได้ร้อนเพราะคอนโดของเขื่อนเปิดแอร์ เย็นฉ่ำทุกพื้นที่แต่ชุดของฉันก็ใส่ตามอากาศร้อนข้างนอกนั้นแหละ เสื้อกล้ามตัวโคร่งที่ไม่มีแขน ไม่ได้โนบรานะแต่ใส่เป็นบราปีกนกเท่านั้นเอง ส่วนกางเกงก็ขาสั้นกุดที่เสื้อกล้ามตัวใหญ่อาจปิดมันมิดไปหน่อยจนเหมือนไม่ได้ใส่“กินได้ ข้าวผัดไข่เหรอ” ฉันมองข้าวผัดไข่สีเหลืองทองตรงหน้า“อืม ในตู้เย็นมีแค่ไข่ ถ้ามึงกินไม่ได้โทรสั่งเอาก็ได้นะ แต่ต้องลงไปเอานะ เขาไม่ให้ขึ้นมาข้าง

“ก็ได้ อย่าทำแรงนะ เรากลัวเจ็บ” เอ้ย! นี่เป็นครั้งแรกไหมวะที่ไอ้เนยแทนตัวเองว่าเราไม่ใช่กู น่ารักอีกแล้วว่ะ หัวใจกูจะเต้นแรงเพื่อไอ้เขื่อน! มึงอย่าอ่อน นั่นเพื่อนมึง! สมภารไม่กินไก่วัดฉันใด มึงก็ไม่ควรกินเพื่อนฉันนั้น ไม่งั้นมิตรภาพมึงจะจบสิ้นเพราะความเงี่ยนตัวเดียว“เจ็บไหมเนย” แล้วมึงจะทำเสียงสองทำไมไอ้เขื่อน“อ๊ะ! อืม!” เชี่ย! แล้วเนยจะครางทำไมกูแข็งหมดแล้วเนี่ย!“อา…ไม่เจ็บแล้วเขื่อนเราไม่เจ็บแล้ว” โอ๊ย! ไอ้เหี้ยรูปประโยคแม่งพากูคิดไปถึงดาวอังคาร แล้วแม่คุณจะอ้าขาออกจากกันทำไมวะ กูยิ่งอยากมองตรงนั้นอยู่ด้วย แล้วตำแหน่งที่กูนั่งนี่ก็ใกล้กับตรงนั้นของเนยด้วยกลิ่นหอมอ่อนนี่ก็แม่งเชิญชวนกูเหลือเกิน เนื้อขาว ๆ นุ่มตรงโคนขาอ่อนนั่นอีกอยากจะซุกจมูก ซุกหน้าดมให้ทั่วอยากรู้แม่งหอมแค่ไหนวะผมต้องก้มหน้ากลับไปที่กล่องปฐมพยาบาลเพื่อหาปลาสเตอร์ปิดแผล เมื่อได้แล้วผมก็รีบปิดแผลให้เธอ“มือเราเหมือนเคล็ด คงต้องพันผ้า” เนยยื่นมือข้างขวามาตรงหน้าผม ผมชันกายขึ้นเล็กน้อยแต่ก็ยังคุกเข่าตรงหน้าเธอ“เจ็บไหม” ผมกดมือตรงข้อมือขวาของเนย เธอนิ่วหน้าเล็กน้อย“เจ็บแต่ไม่มากทายากับพันผ้าก็น่าจะดีขึ้น” เธอว่า

“เชี่ย ทุ่มหนึ่งแล้วเหรอวะ” ผมกระวีกระวาดลุกจากที่นอนเพื่อไปหาคนอีกห้องไม่รู้ว่าเนยจะหิวหรือยัง“เนย...เนย”“อืม เข้ามาได้”“มึงเป็นไงบ้าง อ้าว ทำไมไม่เปิดไฟ” ผมเอ่ยถามเมื่อเปิดประตูห้องแล้วเห็นแต่ความมืด“กูเพิ่งตื่นตอนมึงมาเคาะนี่แหละ” เมื่อผมเปิดไฟภาพที่เห็นทำให้ผมตาพร่าได้อีก มันเพิ่งตื่นนอนแน่นะ ทำไมน่ารักจังวะ ผมยุ่ง ๆ ตาปรือ ๆ นั่นทำหัวใจผมสั่น ซวยแล้วไอ้เขื่อนมึงกำลังจะกลายเป็นไอ้เถื่อนแล้ว“เออ มึงหิวหรือยัง”“อืมก็หิว แต่กูอยากเข้าห้องน้ำ”“เดินไหวไหม” ผมถามอย่างเป็นห่วง เสียงก็รู้สึกว่าหล่อกว่าทุกครั้ง กูอยากหล่อต่อหน้าไอ้เนยตอนไหนวะเนี่ย ไม่รู้โว้ย ไล่ความคิดไปเรื่อยของตัวเองออกผมก็เดินตรงไปประคองมันลงจากเตียง“อ๊ะ! เจ็บอะแก อุ้ย!” พอมันบอกว่าเจ็บผมก็ไม่รอช้ารีบช้อนตัวมันขึ้นอุ้มทันทีโคตรหอม ตัวมันหอมขนาดนี้เลยเหรอวะเราสองคนสบตากันแวบหนึ่ง ไม่รู้ผมคิดไปเองไหมว่าสายตาของไอ้เนยก็มีบางอย่างแอบแฝงอยู่ในนั้น“มึงไม่ต้องอุ้มกูก็ได้ ตัวกูหนัก”“ตัวเท่าลูกหมาเอาอะไรมาหนัก ดูกล้ามแขนกูก่อน” ว่าแล้วผมก็เบ่งกล้ามแขนโชว์สาว“จ้า ขอบใจ” ไอ้เนยขอบคุณในตอนที่ผมวางมันกับพื้นห้องน้ำ“ไม่

“กูเคยได้ยินว่าขนาดไม่สำคัญเท่าลีลา”“พอดีกูมีดีทั้งขนาดและลีลา” พูดจบแล้วเขื่อนก็ไม่ปล่อยให้ฉันได้พูดต่อเมื่อเขาปิดปากฉันด้วยปากเขา ฉันเผยอปากรับจูบ ปล่อยให้ปลายลิ้นร้อนของเขื่อนตวัดหยอกล้อเล่นกับลิ้นเรียวของฉันอย่างเอาแต่ใจเขาดูดลิ้นฉันเสียงดังจ๊วบ จ๊าบ น่าอายแต่เร่าร้อนเป็นบ้า มือสากของเขื่อนสอดเข้าใน เขาลูบไล้ผิวเนื้อด้วยมือร้อน ร่างกายของฉันราวกับโดนไฟลวก“อ๊ะ!” เสียงร้องของฉันดังขึ้นเพียงในลำคอเมื่อหน้าอกโดนขยำเต็มแรง ปากของเรายังคงประกบกันแน่น รสจูบเร่าร้อนของเขื่อนทำฉันจะขาดใจสองมือของฉันไร้เรี่ยวแรง วางมันไว้บนบ่าแกร่ง บีบไหล่เขาแรง ๆ เมื่ออารมณ์กำลังพลุ่งพล่าน“บนเตียงนะเนย” เขื่อนพูดพร้อมทั้งลุกขึ้นยืนโดยที่มีฉันเกาะอยู่ด้านหน้า มือข้างหนึ่งของเขื่อนประคองแก้มก้นของฉันไม่ให้หล่นก่อนถึงห้องอา...โคตรตื่นเต้นบทที่ 5 สุดจนสุข nc“อื้อ เขื่อน” ฉันร้องออกมาด้วยความตกใจเมื่อโดนเขาโยนบนเตียงไม่เบามือนัก ห้องเขื่อนตกแต่งด้วยโทนสีดำและน้ำตาลแดงเข้ม ไฟในห้องสลัวรางให้ความรู้สึกลึกลับและปนเร่าร้อน“เจ็บเข่าอยู่ไหม” เขาถามเสียงพร่าในขณะที่ถอดเสื้อกล้ามทิ้งลงข้างเตียง ตาเขื่อนยังจับจ

“เธอจะเสียวมากถ้าได้ขย่มเอง ลองดูไหมเสียวจนปิ๊แตกเลยนะ” คำแสนลามกที่ผมไม่เคยคิดว่าชีวิตนี้จะได้พูดกับเนยก็ขุดออกมาพูดจนได้“เราทำไม่เป็น” ไม่ใช่คำปฏิเสธใช่ไหม“เดี๋ยวเราสอน” ผมค่อย ๆ ถอดตัวตนออกช้า ๆ เสียงครางของเรายังคงดังในจังหวะที่แยกออกจากกัน ผมขยับนอนหงายโดยที่เนยพลิกกายมามองผม“เธอขึ้นคร่อมเราเลย มา” ผมแทบจะยกตัวเธอขึ้นมาวางบนร่างผม บอกเลยว่าอยากเห็นมากเวลาที่เธอขย่มโยกบนตัวผม เนยโคตรเซ็กซี่เวลานี้ผมไม่เคยมองมันในมุมนี้มาก่อน แต่เมื่อได้มอง ยิ่งมองเนยก็ยิ่งทำให้ผมละลาย“อย่างงี้เหรอ” เนยถามอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ เธอนั่งคร่อมบนหน้าขา เจ้าเขื่อนน้อยกำลังถูไถแก้มก้นของเธอไปมา“ยกก้นหน่อย” มือผมจับเอวเธอไว้ข้างหนึ่งส่วนอีกมือจับแก่นกายของตัวเองเตรียมมุดเข้ารูที่มันเพิ่งจากมา จ่อปลายหัวถอกกับร่องฉ่ำน้ำ ขนาดยังไม่ได้เข้าไปหัวใจผมก็เต้นโครมคราม“กดลงมาเลยเนย” ผมบอกพร้อมทั้งจับเอวเธอให้ขยับเข้าหากัน“อื้อ...อ๊ะ เขื่อน” ร่างของเนยเกร็งเมื่อเริ่มกดสะโพกของตัวเองลง คงเพราะความคับแน่นที่ทำให้เนยต้องชะงัก เธอยังไม่คุ้นเคยกับขนาดของผม“ทำแบบนี้เนย เธอค่อย ๆ กดให้มันเข้าออก เข้าออกแบบนี้” ผมจับข้