All Chapters of สถานะให้แค่เพื่อน: Chapter 151 - Chapter 160

บทที่ 1 อีตัว“แรง ๆ เอย” เสียงเร่งเร้าทำให้ร่างบางขย่มโยกบนตัวเขา ความตอดรัดจากร่องรักทำเขาครางระงม เธอส่ายร่อนทั้งซ้ายและขวา สลับกับการขย่มโยกเร็วสลับช้า ราวกับว่าต้องการจะให้เขาขาดใจตายคาอก“อ๊า! เสียว” เสียงหวานร้องครางมือบางบีบเคล้นหน้าอกคล้ายจะขาดใจเขาจับเอวบางให้ตรึงอยู่กับที่จากนั้นก็สาดซัดท่อนเนื้อแข็งขืนเข้าหาเธอแรงเร็ว เสียงกรีดร้องและน้ำรักจากร่างบางทำเขาแทบคลั่ง“อ๊า...เอย...เอย” เสียงคำรามผสมเสียงเนื้อกระทบเนื้อ ร่างบางกระตุกเกร็งนำทางเขาเข้าสู่ดินแดนหฤหรรษ์เพทายหอบหายใจ เซ็กซ์ของเธอไม่เคยทำให้เขาผิดหวัง ไม่ว่าครั้งไหนมันยังคงเร่าร้อนและซาบซ่านเหมือนทุกครั้งสองร่างนอนหอบหายใจอยู่ข้างกัน เพียงไม่นานร่างเล็กก็ลุกไปเข้าห้องน้ำและกลับออกมาพร้อมเสื้อแขนยาวมีฮู้ดตัวโคร่งกับกางเกงขายาวสีเดียวกับเสื้อ“คุณไพน์โอนให้เอยด้วยนะคะ”“ไม่ค้างเหรอ เดี๋ยวจ่ายเพิ่มให้” ชายหนุ่มเลิกคิ้วถาม“พรุ่งนี้มีเรียนเช้า” เธอตอบเสียงเรียบ“ตามใจ ไม่ส่งนะ” คำพูดเย็นชาเหมือนอย่างเคย เธอไม่ได้พูดอะไรแค่หยิบกระเป๋าสะพายใบโตและหยิบโทรศัพท์มือถือหย่อนลงในนั้นอริ‍ยาหรือเอยเดินออกจากคอนโดหรู นั่งรถไฟใต้

“ครับพี่ไพน์ มากันนานแล้วเหรอครับ”“อืมสักพัก เพื่อนมึงตามแน่ะ” เพทายหันมองโต๊ะของหมอกกับเพื่อนอีกสามคน พวกนั้นม่มีใครสนใจมองมาทางนี้สักนิด พวกมันจะตามเขาอย่างที่เพทายว่าได้อย่างไรกันนะ“อ๋อครับ สาว ๆ พี่กลับโต๊ะก่อนนะครับ เพื่อนตามแล้ว” หมอกยื่นแก้วชนกับทุกคนในโต๊ะ ก่อนจะขอตัวกลับ สายตาของเพทายแสดงออกอย่างชัดเจนว่าหวงของ“สุขสันต์วันเกิดนะริน” ยูเอ่ยอวยพรกับรุ่นน้องหากแต่สารินกลับพยักหน้ารับอย่างขอไปที“ครับ”“รินพี่ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม” หลายต่อหลายครั้งที่รุ่นพี่อย่างยูจะเวียนมาคอยถามข่าวเพื่อนสาวอย่างมะลิ พวกเธอทั้งสามคนต่างปฏิเสธไม่รู้ไม่เห็น แต่เขาไม่เคยลดความพยายาม“ไว้วันหลังดีกว่าครับ วันนี้ไม่สะดวก” คำปฏิเสธอย่างไม่มีเยื่อใย จากที่กำลังสนุก ๆ เพราะกำลังเต้นกันอยู่ ทำให้ทั้งสามนั่งลงอย่างไม่สบอารมณ์กับการมาของรุ่นพี่ทั้งสองคนแต่ดูสองหนุ่มจะหน้าหนาเกินกว่าพวกเธอคาดคิด นอกจากพวกเขาจะไม่ยอมกลับยังสั่งเครื่องดื่มมาเพิ่ม บอกว่าเลี้ยงวันเกิดสารินโซฟาที่นั่งเป็นรูปตัวยู สารินขยับเข้ามานั่งข้าง ๆ พรีน ส่วนยูนั่งลงแทนที่สารินส่วนเพทายนั้นนั่งลงข้าง ๆ เอยแทนที่หมอก“ไหนว่ามีงาน” เสีย

“มาอ่านที่ห้องฉันไหม วิวดี” เพทายว่าพลางลูบไล้หน้าท้องแน่น ๆ วิวที่ว่าคงหมายถึงเขานั่นแหละเอยหัวเราะ มองไปทางอื่นพลางขยับตัวเล็กน้อยให้เต้างามที่เบียดกันแน่นให้เบียดกันกว่าเดิม เสื้อสายเดี่ยวที่คอห้อยย้อนจนแทบปกปิดอะไรไม่ได้ทำหน้าที่อย่างดีนมแทบทะลักมาทั้งเต้า“อืมไม่ดีกว่าค่ะ” คำปฏิเสธของเธอทำให้อีกฟากของปลายสายหายใจแรงอย่างไม่พอใจ“นี่อ่านหนังสือสอบหรือรับงานคนอื่น รับเยอะระวังจะติดโรค” แม้คำพูดเขาจะรุนแรงจนทำเธอหน้าชา แต่คนอย่างเธอที่โดนมามากกว่านี้มีหรือจะสะทกสะท้านหญิงสาวยิ้มพราว “เอยใส่ถุงทุกครั้งค่ะ คุณไพน์ไม่ต้องห่วง” ใช่ เธอใส่ทุกครั้ง ถึงเขาจะขอสด เธอก็ไม่เคยยอม เรื่องนี้เพทายรู้ดี “ฉันห่วงตัวเองมากกว่า กลัวว่าเธอจะเอาโรคมาติดฉัน” คำไม่น่ารักเหมือนหน้าตายังดังมาตามสาย เขามันพวกหน้าตาดีแต่ปากหมา“ถ้าคุณไพน์กลัว ไม่ต้องเรียกเอยไปรับใช้ก็ได้ค่ะ”คำตอบเธอยิ่งทำให้เขาอยากจับคนในจอมาตีตูดให้เข็ด...ดื้อ“ฉันเหมาคิวเธอทั้งเดือนดีไหม” คนที่รู้ตัวว่าพาลเสียงอ่อนลง“ไม่ดีค่ะ” คนขายรีบปฏิเสธทันทีแทบไม่ต้องคิด เธอยังไม่อยากสิ้นชีพ ให้นอนกับเขาทุกวันเธอตายก่อนพอดี เขาเอาเบา ๆ ที่ไ

น้ำรักที่เปรอะเปื้อนทั้งเขาและเธอยิ่งทำให้เสียงเนื้อกระทบเนื้อนั้นลามกขึ้นกว่าเดิม“โคตรตอด โอย ไม่ไหวว่ะเอย พร้อมกันนะ” เขาสบถออกมาอย่างห้ามไม่ได้ ดึงลำเอ็นร้อนผ่าวออกจากร่องรักแทบหลุดออกจากกัน มือหนาบีบสองแก้มก้นดึงให้มันห่างออกจากกันหวังว่าเขาจะเข้าได้ลึกกว่านี้ตับ!!!“อา/อ๊า” ทั้งคู่ประสานเสียงเพราะความสุขสมที่ปลดปล่อยพร้อมกัน ทั้งคู่สั่นเกร็งและนิ่งค้างเนิ่นนาน ก่อนที่เขาจะถอดถอนและสวมกอดเธอไว้แน่นจากด้านหลัง“โคตรดี” คำชมมาพร้อมแรงจูบที่ข้างขมับ แต่เธอไม่มีแรงแม้แต่จะโต้ตอบ หมดแรงคาอกเป็นอย่างนี้สินะบทที่ 5 แค่เคยโง่“เอย…” ผู้ชายตัวโตมักกอดเธอไว้แน่นทุกครั้งที่เสร็จสิ้นกามกิจ หากเป็นก่อนหน้านี้ที่เธอยังอยู่ในวัยใส อริ‍ยาคงคิดว่านี่คือความรักและเซ็กซ์ที่เพิ่งผ่านพ้นคือการเมกเลิฟแต่เวลานี้เธอในวัยยี่สิบเอ็ดปีไม่ใช่สาวน้อยในวัยสิบแปดปีคนนั้นอีกแล้วคนเรามักโตเร็วกว่าอายุถ้าไม่มีที่พึ่ง นั่นเป็นคำพูดที่ถูกต้อง ในเวลานี้เธอไม่เคยนึกสงสัยกับคำพูดนั้นเลยร่างเปลือยเปล่าของอริ‍ยาขยับออกจากอ้อมกอดของเขาเพื่อตรงไปยังห้องน้ำ ใช้เวลาอาบน้ำไม่นาน เธอหยิบเสื้อยืดตัวโคร่งของเขามาใส่ก่อนเดิ

“เอยมีสิทธิ์ขายให้ใครก็ได้ มันร่างกายเอย ถ้าพี่หมั้น เอยจะไม่ขายให้พี่”“ที่ทำนี่อย่าบอกว่าหึง ไม่อยากให้พี่หมั้น” เพทายเลิกคิ้วถาม“เอยจะหึงพี่ทำไมกัน” ถ้าเป็นเมื่อก่อนเธอคงหึงแต่เวลานี้...“เพราะฉันคือผัวคนแรกของเธอไงเอย หึงก็บอกว่าหึง เผื่อฉันจะไม่หมั้น” เพทายตบหน้าขาเป็นสัญญาณให้คนที่ยืนค้ำหัวให้นั่งลงบนตักเธอหย่อนสะโพกนั่งบนตักแกร่ง กอดคอและพิงศีรษะไว้กับอกกว้าง“จะหมั้นไหม” เสียงคนบนตักทำคนฟังนิ่งก่อนจะกดจมูกลงบนกลุ่มผมนุ่ม“เดี๋ยวจะหาทางคุยกับย่า”อา...เธออยากเห็นจังว่า ‘อีแก่นั่น’ จะเป็นยังไงถ้าหลานชายคนเดียวขัดใจ“ถ้าคุณไพน์ไม่หมั้น เอยจะรับแค่งานคุณไพน์ให้เหมาคิวเลย”คุณหญิงอารีจะไม่มีทางสมหวังในสิ่งที่คิด เธอจะไม่ยอมให้เพทายหมั้นกับผู้หญิงที่คุณหญิงย่าเขาหาให้ ไม่ว่าจะต้องใช้มารยาสักกี่เล่มเกวียนเธอก็จะทำบทที่ 6 อย่ายุ่งกับพี่ไพน์ไอร‍ดาเม้มปากแน่น แม้เธอจะอยากกรีดร้องแค่ไหนก็ทำไม่ได้ ภาพที่เพทายพานังนั่นเข้าร้านโทรศัพท์มือถือชื่อดังและตอนออกมาทั้งสองหอบหิ้วถุงหลายถุงนั่นอีกเพื่อนเธอก็ช่างแสนรู้รีบส่งภาพนั้นมาให้เธอแต่ที่น่าเจ็บใจกว่านั้นคือ เขาไม่ยอมหมั้น!“พี่ไพน์เขาข