All Chapters of เสี่ยเถื่อน ss.4 (crazy doctor): Chapter 101 - Chapter 110

สามเดือนต่อมา…“อาฟีนครับ” นอสเอ่ยเรียกฉัน เรียกแบบนี้จนฉันชิน เพราะตลอดสามเดือนที่ผ่านมาตั้งแต่เกิดเรื่อง นอสก็แวะมาหาฉันที่บ้านแทบทุกวัน แล้วก็มาทำหน้าอ้อนขอข้าวกิน ทำตัวยิ่งกว่าซึมเศร้าของฉันซะอีก เขาหลอกให้ฉันเอ็นดูเขา แล้วฉันก็เผลอเอ็นดูเขาจริง ๆ“ว่า” ฉันถามกลับด้วยคำสั้น ๆ ตอนนี้ฉันอยู่บ้านกำลังอบขนม โดยที่นอสกำลังจะเริ่มป่วนฉันหลังจากที่เขาเพิ่งจะกินข้าวที่ฉันทำให้จนหมด“ฝากนอสเอาไปส่งให้ไหม อาจะได้ไม่ต้องเหนื่อย” นอสถามและมองไปยังข้าวกล่องที่ฉันเตรียมไว้ให้วอร์ม วันนี้มาแปลก ปกติต้องอยู่กวนสักพักใหญ่ถึงจะกลับ“แต่อา…”“อาต้องทำขนมไม่ใช่เหรอครับ ยังไงนอสก็จะผ่านไปทางนั้นอยู่แล้ว ไม่ต้องกลัวว่านอสจะแอบกินนะครับ เพราะตอนนี้นอสอิ่มมาก” บางทีนอสก็เหมือนเด็ก 10 ขวบมากกว่าฆาตกรโหดเหี้ยม“งั้นขอโทรหาวอร์มก่อนนะ” ฉันยิ้มให้นอสแล้วก็คว้าโทรศัพท์มือถือข้างตัวขึ้นมากดโทรหาวอร์ม เวลานี้น่าจะไม่ได้ลงตรวจมั้งนะ ฉันก็ไม่ค่อยแน่ใจตื๊ด ตื๊ด ตื๊ด…ตื๊ด ตื๊ด…(ครับ)“มีตรวจเหรอ”(อื้ม)“เหรอ ให้ฟีนเอาข้าวไปให้ไหม”(ไม่ต้องหรอก น่าจะนานอยู่ เดี๋ยวกลับไปกินที่บ้าน)“งั้นเดี๋ยวฝากนอสไปให้นะ ฟีนเป็

“ยู้ฮู… ทำไมเอาแต่นอนล่ะครับลูก อ้วนมากแล้วรู้ไหม นี่หมารึหมูว้า… ซึมเศร้าครับ หนูจะมีน้องแล้วรู้ไหม น้องอยู่ในท้องแม่ตรงนี้ไงครับ” ฉันนอนลงที่พื้นห้องข้างตัวซึมเศร้า ตอนนี้ฉันอยู่ในห้องกับหมาตัวโต และมันอ้วนมาก วอร์มจับซึมเศร้าทำหมันเพื่อที่มันจะได้อยู่กับเราไปนาน ๆ วัน ๆ มันก็เลยกินแล้วก็นอน ตัวมันก็เลยอ้วนมาก ๆ“ดีใจไหมครับ แม่ดีใจมาก ๆ เลยนะ ต่อไปแม่ก็จะท้องใหญ่ จะวิ่งตามซึมเศร้าไม่ได้แล้วนะครับ” ฉันก็พูดกับหมานี่แหละ หมาที่เหมือนจะรู้เรื่อง แต่มันพูดไม่ได้แค่นั้นเอง“อิ๊ง อิ๊ง…” แต่ซึมเศร้ามันส่งเสียงดีใจได้นะ แล้วตอนนี้มันก็กำลังยิ้มให้ฉันและส่ายหางใหญ่ ๆ ของมันไปมา“ดีใจใช่ไหมที่มีน้อง แม่ก็ดีใจครับ ดีใจมาก ๆ”จากนั้นฉันก็นอนคุยกับหมาของฉันไปเรื่อยเปื่อย ถามหาสาระแทบจะไม่มีการที่ฉันท้องมันก็เป็นเรื่องดีนะ เพราะที่ผ่านมาวอร์มไม่เคยป้องกันสักครั้ง ไม่ท้องสิแปลก ถามว่าตอนนี้พร้อมที่จะเลี้ยงลูกไหม ก็คงต้องพร้อมแล้วล่ะ ก็เขามีชีวิตอยู่ในท้องฉันมาสองเดือนได้แล้วมั้งหลายชั่วโมงผ่านไป… 23.32 น.ฉันตื่นขึ้นมาอีกรอบ โดยที่มีซึมเศร้านอนอยู่ข้างตัว นี่ฉันคงคุยโม้กับหมาจนเผลอหลับไปสินะ นา

(สายแรกตั้งแต่ให้เบอร์ไว้ มีอะไรครับอาฟีน แล้วสรุปท้องไหม วันนี้นอสไม่ได้เข้าไปนะครับ) เสียงเจื้อยแจ้วไร้เดียงสามาเชียว ทำเป็นกระดี๊กระด๊าที่ฉันโทรหา“เมื่อวานทำอะไรผิด” ฉันถามออกไป(เมื่อวานโดดเรียนครับ) โดดแทบทุกวันเถอะ“นอส”(ชิ จับได้อีกละ อาวอร์มก็ขี้ฟ้องเกิ๊น อุตส่าห์ไม่รับสายยังโทรไปฟ้องเมีย)“นอส…”(ก็เมื่อวานต้องไปหาไอ้คุณพี่ทิว มีงานต้องเคลียร์ ก็เลยพกข้าวกล่องอาไปด้วยไงครับ รสชาติอร่อยมาก)“แล้วไหนบอกจะเอาไปให้วอร์ม”(เปลี่ยนใจกลางทางครับ เอาน่าอาฟีน ถือเป็นค่าตอบแทนที่นอสซื้อที่ตรวจให้ไง)“พูดมาขนาดนี้คงจะท้วงไม่ได้แล้วแหละ อีกอย่างข้าวก็ลงท้องไปแล้วด้วย แล้วทำไมวันนี้ไม่เข้ามา ไปก่อเรื่องอะไรอีกรึเปล่า”(ยังเคลียร์งานไม่เสร็จครับ อย่าบอกใครนะครับว่านอสรับสายอาฟีน เพราะที่บ้านพากันโทรมานอสก็ไม่รับ นอสรับอาฟีนเพราะนึกว่าอาเป็นอะไร ที่ไหนได้โทรมาทวงข้าวกล่องให้ผัว)“ดูพูดเข้าสิ ก็ขโมยไปทำไมล่ะ”(ไม่ได้ขโมยครับ แค่เปลี่ยนเส้นทางกลางครัน งั้นแค่นี้นะครับอาฟีน นอสทำธุระต่อก่อน) แล้วนอสก็กดวางสายหลังจากที่แก้ต่างให้ตัวเองได้อย่างมั่วซั่วมาก ๆถ้าเอาไปให้เองก็คงจะดี ไม่น่าไว้ใจนอ

“!” นี่คือความคิดของคนที่กำลังจะเป็นพ่อคนใช่ไหม ทำไมถึงยังคิดอะไรแบบนี้กันนะ“นี่กำลังด่าผัวใช่ไหม” แน่ะ รู้อีกว่ากำลังโดนฉันด่าในใจ ก็สมควรไหมล่ะ เอะอะเผา เอะอะยิง บอกเป็นโจรผู้ร้ายยังดูน่าเชื่อกว่าเป็นหมอ“ง่วงก็นอนค่ะคุณหมอ อย่าหาเรื่องสิคะ” ฉันลุกออกจากตักของเขาเพราะเขาควรนอนพักผ่อนได้แล้ว เนื่องจากตอนนี้ฉันรู้สึกว่าเขาจะเริ่มเพ้อ“ไม่นอนแล้ว เมียท้องจะพาไปฝากครรภ์ ไปซื้อของบำรุงด้วย”“รู้ค่ะว่าใจพร้อม แต่ถ้าร่างกายไม่พร้อมก็ไปไม่ไหวนะคะ ตอนนี้นอนก่อนดีกว่าเนอะ ตื่นมาเดี๋ยวค่อยไปก็ได้” ฉันบอกกล่าวและค่อย ๆ ผลักเขาให้นอนลง แล้วก็ดึงผ้ามาห่มให้เขาฉันมั่นใจมากว่าตอนนี้เขาง่วงนอนสุด ๆ“แต่…”“ตอนนี้ฟีนมีสองเสียงนะคะ วอร์มแพ้นะ” เขาที่กำลังอิดออด โดนฉันเบรคก็จอดทันที“แบบนี้ฟีนก็ชนะตลอดน่ะสิ”“แล้ววอร์มยอมให้ฟีนไม่ได้เหรอคะ” ฉันนั่งลงที่เตียงนอนแล้วก็ยื่นมือไปลูบที่ใบหน้าวอร์ม“ได้สิครับ วอร์มยอมแค่ฟีนคนเดียว รักนะครับ รักทั้งแม่ทั้งลูกเลย” วอร์มจับมือของฉันไปจูบแล้วเขาก็ยิ้ม“งั้นก็นอนนะคะ”“นอนด้วยกันสิ นอนให้กอดหน่อย คิดถึง” พอพูดแบบนี้ฉันก็นอนลงเลยล่ะ เพราะฉันก็อยากกอดเขาเหมือนกัน

“ทำไม?” และเมื่อฉันได้เห็นหัวสมองของฉันก็ดีดคำว่าทำไมขึ้นมามากมายเต็มไปหมด ฉันเริ่มรู้สึกไม่ดี เริ่มกลัว“บังเอิญล้วน ๆ”“เวย์ ไออยากได้คำอธิบายที่มากกว่านี้”“ไอไปที่นั่นเมื่อเดือนก่อน แล้วไอก็บังเอิญเจอ ซึ่งไม่สมควรเจอเพราะยูบอกไอว่ามันตายไปแล้ว นั่นทำให้ไอต้องหาคำตอบว่าอดีตคู่นอนชั่วคราวของไอทำไมยังมีชีวิตอยู่ ไอให้คนของเราที่อยู่เมืองนั้นเข้าไปตีสนิทและสืบหาข้อมูลมา สรุปมันยังไม่ตาย ไอก็ไม่รู้เหตุผลที่แด๊ดของยูต้องโกหกนะ ตรงนั้นยูต้องหาคำตอบเอง”“แล้วทำไมยูเพิ่งจะบอกไอ” ฉันไม่รู้ควรทำยังไง ควรตั้งหลักจากตรงไหน แต่สิ่งที่อยากได้คำตอบมากที่สุดคือ ทำไมพ่อต้องโกหกฉันว่าลูกบุญธรรมนั่นตายไปแล้ว แล้วฉันก็เคยใช้หัวใจมัน พ่อโกหกฉันทำไม“ยูก็เห็นว่ามันเปลี่ยนชื่อนามสกุล ไอก็คิดว่ามันคงตกลงอะไรบางอย่างกับแด๊ดของยูเท่าที่สืบดู ดูเหมือนมันจะไม่กลับมาไทยอีก ไอเลยคิดว่ายูไม่รู้จะดีกว่า ยูจะได้ไม่ต้องเครียด”“ถ้างั้นที่ยูบอกไอก็แสดงว่า…”“ใช่ มิเกลกำลังจะกลับมาเมืองไทย และน่าจะบินวันนี้จากที่คนของเรารายงาน มันกลับมาเพื่อทวงคนรักของมันคืน เรื่องนี้มันบอกกับคู่นอนของมันที่เป็นคนของเรา ซึ่งมันถูกใจค