เสี่ยเถื่อน ss.4 (crazy doctor)

(WARM TALK)

   “อื้ม แรงกว่านี้สิคะหมอ เค้าอยากได้แบบรุนแรงกว่านี้ อื้ม...” ผมปิดเสียงเว้าวอนของเธอด้วยจูบที่แสนอ่อนโยนของผม จากนั้นผมก็สอดท่อนเอ็นเข้าออกที่รูสวาทของเธออย่างเนิบนาบ เพราะกลัวเธอจะเจ็บ

   “หมอ... อื้อ ทำไมหมอไม่...” เธอเอื้อนเสียงกระเส่าเมื่อผมนั้นถอนจูบออก

   “ก็กลัวเกลเจ็บไง เค้าไม่อยากให้เกลเจ็บ” ผมลูบที่อกอวบอิ่มของเธออย่างเบามือ ด้วยความที่กลัวว่าเธอนั้นจะเจ็บ

   “แต่เกลอยากให้หมอเย-โหดน้า... หมอขา หมอ อ๊ะ แบบนั้นแหละหมอ อื้อ หมอขา... เกลเสียว เกลเสียวอ่าส์” พอเธอเว้าวอนมากขึ้นผมก็อดไม่ได้ที่จะทำตามที่เธอนั้นร้องขอ เพราะสายตาของเธอมันยั่วยวนกระตุ้นอารมณ์ทางเพศของผมให้พลุ่งพล่าน

แต่ผมก็ยั้งแรงไว้ เพราะกลัวเธอจะเจ็บและตกใจ ผมอยากทะนุถนอมเธอไว้ให้ดีที่สุด

   “ซี้ด... อื้ม โหดกว่านี้ก็แหกแล้วนะครับฮันนี่” ผมว่าและบีบที่เต้าของเธอแรงขึ้น

   “ก็เอาให้แหกไปเลย เค้าอยาก...อ๊ะ!” เมื่อเธอร้องขอ ผมก็กระแทกแรงกว่าเดิม สอบสะโพกใส่กายเธอไม่ยั้ง

   “อ๊ะ! แบบนั้นแหละหมอ แบบนั้นเลย อื้อ เค้าเสียว เค้าเสียวอ่า อื้ม จะไม่ไหวแล้ว หมอขา หมอ... อื้อ” เธอกำลังจะถึงจุดสุดยอด

   “รอเค้าก่อนสิเกล เกลครับ เกลสวยที่สุดรู้ไหม ซี้ด...” ผมว่าและกระแทกใส่กายเธอแรง ๆ พร้อมกับมือที่กำหน้าอกของเธอ ผมอยากจะกำให้แหลกคามือ และกระแทกให้มันแหกไปเลย

   แต่เพราะผมรักเธอถึงต้องข่มอารมณ์แบบนั้นไว้

   “วอร์มรักเกลนะ รักเกลมากรู้ไหม” ผมจูบที่กลีบปากอวบอิ่มหลังจากที่หลั่งน้ำกามใส่เครื่องป้องกันในกายเธอ

   “รู้สิคะ มิเกลก็รักหมอวอร์มนะคะ” เธอฉีกยิ้มสวย

   “บินกี่โมงนะ เค้าลืม” ผมถามพลางลุกออกจากายของเธอ

   “สองทุ่มค่ะ แล้วรีบตามเกลไปนะ” เธอให้คำตอบและลุกยืนเปลือยกายสวยต่อหน้าผม

   “เค้าต้องคิดถึงเกลมากแน่ ๆ เลย” ผมสวมกอดเธอเมื่อคิดว่าเราต้องห่างกันอีกแล้ว

   “ไม่งอแงสิคะ เดี๋ยววอร์มก็ตามเค้าไปแล้วไง ห่างแค่เจ็ดวันเอง” เธอหันมาฉีกยิ้มที่แสนสดใสให้ผม

   “หนึ่งนาทีเค้าก็จะขาดใจแล้วครับ” ผมจูบลงที่หน้าผากของเธอ

   “อ้อนยังไงเค้าก็ไม่เลื่อนไฟล์ทบินหรอกนะ” เธอพูดอย่างรู้ทัน

   “ทำไมใจร้ายจังครับ”

   “ไม่ได้ใจร้าย เค้าพูดจริง ๆ วอร์มเข้าใจเค้าใช่ไหม”

   “เข้าใจสิ เค้าก็แค่ลองอ้อนดูก็แค่นั้น”

   “เอาไว้เจอกันที่เมืองไทยนะคะ” เธอแตะจูบที่ปากผม

   “ต้องเจออยู่แล้ว เกลเป็นแฟนเค้านะ”

   “อาบน้ำด้วยกันไหมคะคุณหมอวอร์ม” เธอส่งสายตาเชิญชวน

   “เค้าไม่เคยปฏิเสธเกลอยู่แล้ว” ผมอุ้มเธอขึ้น แล้วพาเธอมายังห้องน้ำ จากนั้นเราสองคนก็สวีทกันในห้องน้ำอีกรอบ

   ตัวผมนั้นชื่อว่า ‘วอร์ม’ ผมเป็นลูกชายแท้ ๆ ของป๊าคงคา ซึ่งตอนนี้ผมอยู่อเมริกา เพราะท่านส่งผมมาเรียนที่นี่ และกำหนดกฎเกณฑ์ให้ผมนั้นเรียนหมอ

   ผมไม่รู้เหตุผลหรอก แค่ท่านบอกให้เรียน ผมก็เรียนตามคำสั่ง เพราะทุกอย่างที่ท่านให้ผมนั้นมักจะเป็นเรื่องดีเสมอ แม่ของผมบอกแบบนั้น

   และมันไม่มีความจำเป็นอะไรที่ผมนั้นต้องขัด เนื่องจากสมองที่ชาญฉลาดของผม การเรียนหมอจึงไม่ใช่เรื่องยากสักนิด

   ส่วนบรรดาพี่ ๆ ของผมแต่ละคนนั้นต่างมีความสุขกันดี พวกเขาทุกคนกลายเป็นคนดี และมีความเป็นผู้ใหญ่สูง ต่างผมที่เป็นเด็กที่เพิ่งจะโต กว่าจะผ่านชีวิตแบบพวกพี่ ๆ คงอีกนาน

   อีกทั้งตอนนี้ป๊าและพี่ ๆ ของผมวางมือจากธุรกิจมืดมานานหลายปีมาก พวกอริและคู่แข่งจึงเบาบางลง และการต่อสู้ห้ำหั่นกันจึงลดน้อย

   น่าเสียดายที่ผมนั้นเกิดไม่ทันช่วงนั้น ไม่งั้นคงมีอะไรสนุก ๆ ให้ทำเยอะแยะ

   ผมมีผู้หญิงที่ผมรัก เธอคนนี้ชื่อ ‘มิเกล’ เธอมาเรียนหมอที่นี่เหมือนกับผม และบังเอิญเราพักห้องใกล้กัน

   ทำให้เราสองคนสานความสัมพันธ์กันอย่างง่ายดาย เนื่องจากเรารู้จักกันมาก่อนที่ผมจะมาอยู่ที่อเมริกา เพราะเธอคือลูกสาวบุญธรรมของอาหมอเพื่อนของป๊าผม

   เราตกลงคบกันโดยที่คนทางบ้านไม่รู้เรื่องอะไร ผมก็แค่อยากจะเซอร์ไพรส์ตอนกลับไทยก็แค่นั้น

   ผมกับมิเกลเรารักกันมากเพราะเราใกล้ชิดกันตลอด

   มันไม่ใช่เวลาน้อยสำหรับผมสักนิด เพราะผมกับเธอคบกันเป็นแฟนมาสี่ปีแล้ว

   เธอกลับไปหาครอบครัวบ่อย ต่างจากผมที่ขี้เกียจกลับ เพราะเบื่อการเดินทาง

   เธอแทบจะเป็นลมหายใจของผมเลยก็ว่าได้ จะว่าผมเวอร์ก็ได้นะ

   แต่ชีวิตที่ขาดเธอของผมนั้น ถ้ามันเกิดขึ้นจริง ๆ ผมแทบจะมองไม่เห็นแสงสว่างเลยล่ะ

   เพราะทั้งชีวิตของผม มีเธอเป็นลมหายใจไปแล้ว

   แต่เห็นผมไม่กลับไทยแบบนี้ ผมก็มีเพื่อนร่วมแก็งค์ที่เมืองไทยนะครับ เพราะเราติดต่อกันผ่านโซเชียล และเป็นเพื่อนที่โรงเรียนสมัยที่ผมเรียนอยู่ที่ไทยก่อนที่จะมาอยู่อเมริกา

   ก็ต้องบอกว่าเพื่อนแต่ละคนของผมนั้นมีเอกลักษณ์ประจำตัว

   และไม่ได้คบกันแบบมั่วซั่วแน่นอน

   เพราะแต่ละตัวนั้นโคตรแสบ และคงจะหาความดียากพอสมควร