Fake heart คนถูกรัก(ไม่)ควรเป็นเธอ (ตฤณ x ลูกศร) のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

ตอนที่ 11 ความรู้สึกที่แปลกไป ลูกศรตื่นขึ้นมาในเช้าของวันต่อมา ร่างกายของเธอปวดร้าวเหมือนพึ่งไปออกศึกมาอย่างไหนอย่างนั้น ร่างบางชันตัวเองให้ลุกขึ้นพลางมองไปรอบๆห้อง กลับเจอแต่ความเงียบงันเหมือนไม่มีใครอยู่ หญิงสาวค่อยๆหย่อนขาลงข้างเตียง แต่เมื่อเท้าบางสัมผัสเข้ากับพื้นแข็งๆ ความปวดร้าวที่เป็นต้นเหตุก็ทักทายเธอเป็นสิ่งแรก “โอ้ยย เจ็บเป็นบ้า” ร่างบางค่อยๆพาตัวเองเดินออกไปยังด้านนอกที่เมื่อคืนเขานอนอยู่บนโซฟา ประตูห้องนอนค่อยๆแง้มออกพร้อมกับไร้เงาของตฤณ มีเพียงแค่ถุงเสื้อผ้าแบรนด์ดังวางอยู่บนโต๊ะกลางห้องรับแขก หญิงสาวค่อยๆเดินไปที่ถุงพร้อมทั้งหยิบโน๊ตที่ติดอยู่กับถุงขึ้นมาอ่าน ‘ใส่ซะแล้วรีบออกไปจากห้องของฉัน หวังว่าฉันกลับมาจะไม่เห็นเธอแล้วนะ’ “คนใจร้าย ได้เราแล้วก็ทิ้งกันแบบนี้เลยเหรอ” ลูกศรพลางหน้ามุ่ยน้อยใจคนตัวโตที่เมื่อคืนลากให้เธออยู่ พอเช้ามากลับหายตัวคลินิกของตฤณ ตฤณนั่งคอพับอยู่ภายในห้องทำงานของตัวเอง เนื่องจากเมื่อคืนเขาออกมานอนที่นี่หลังจากที่แอบเข้าไปดูร่างบางว่าหลับไปหรือยัง เมื่อแน่ใจแล้วว่าเธอหลับเขาจ

ตอนที่ 13 เล่นกับใจจนเหมือนไฟเผา “แต่ฉันอยากอยู่” คำพูดของตฤณเรียกให้หญิงสาวหันกลับไปมองใบหน้าหล่อเพราะไม่เชื่อคำที่เธอพึ่งจะได้ยินจากปากของเขา คนที่แทบจะเกลียดเธอจนอยากเอาเธอออกไปให้พ้น “จะอยากอยู่กับหนูทำไมคะ วันนั้นคุณได้หนูแล้วคุณก็ทิ้ง คุณแค่อยากเอาชนะหนู พอคุณได้สิ่งที่คุณต้องการคุณก็ทิ้งให้หนูอยู่คนเดียว” ลูกศรพรั่งพรูออกมาด้วยเสียงที่สั่นเครือ หลังจากที่เธอตื่นขึ้นมาแล้วเห็นเพียงแค่ถุงเสื้อผ้าที่วางไว้อยู่บนโต๊ะ จิตใจของเธอมันก็เริ่มไม่เหมือนเดิม เหมือนกับว่าเธอได้เริ่มถลำลึกลงไปแล้วอย่างยากจะเอาคืน “ฉันไม่ได้ทิ้ง ฉันแค่ไม่พร้อม เธอก็รู้คืนนั้นฉันเมา” ตฤณเอ่ยออกมาด้วยเสียงที่อ่อนลง วันนั้นเขาเองก็รู้สึกผิดที่ทำแบบนั้นกับเธอ แต่เมื่อคิดว่าผ่านไปอีกวันเรื่องราวแบบนั้นมันก็จะหายไป แต่มันกลับผิดคาดเพราะมันทำให้เขานึกเห็นภาพของเธอทุกวันแม้ตอนจะหลับตานอน “หนูไม่รู้ว่าคุณต้องการอะไรจากหนู แต่หนูก็มีหัวใจค่ะ หนูก็เจ็บเป็น หนูก็รักเป็นเหมือนกัน…ถ้าคุณแค่อยากเอาชนะ งั้นคุณก็ชนะไปเลยค่ะ…หนูยอมแพ้แล้ว” เธอนึกสมเพศตัวเองที่รักคนง่าย

ตอนที่ 15 ปกป้องเขาทำร้ายฉัน ลูกศรเดินขึ้นมาเพื่อขวางตฤณเมื่อเขากำลังจะพุ่งตัวเข้าไปทำร้ายพี่ชายของเธออีกครั้ง ท่ามกลางสายตางุนงงของทุกคนที่อยู่ในห้อง แต่ความโกรธทำให้ตฤณลืมตัวจนมองเห็นแค่ลูกศรและศิลาที่อยู่ในห้องนี้เท่านั้น “แล้วสิ่งที่พี่เธอทำกับผู้หญิงตัวเล็กๆ อย่างคุณเพลงล่ะ ไม่เรียกว่าเลวแล้วเรียกว่าอะไร แค่โดนต่อยมันยังไม่พอเลยด้วยซ้ำ” ประโยคที่หมอหนุ่มพูดออกมาด้วยความเป็นห่วงผู้หญิงที่นอนอยู่ เขาไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่ากำลังทำร้ายผู้หญิงอีกคนด้วยคำพูดไม่คิดอีกแล้ว คำพูดของเขาทำให้ลูกศรเริ่มปากสั่น เธอเม้มริมฝีปากตัวเองไว้แน่นพร้อมกับมองใบหน้าของเขาอย่างเจ็บปวด ก่อนอะไรทุกอย่างมันจะแย่ลง คีตีกา ฟื้นขึ้นมาและเอ่ยเรียกพี่ชายเสียก่อนทำให้ทุกคนหันไปสนใจที่หญิงสาว แล้วเลิกสนใจความวุ่นวายตรงหน้านี้ไป ตฤณได้ยินเสียงคนตัวเล็กที่นอนอยู่บนเตียง จึงได้มองเลยผ่านคนตรงหน้าและเดินเข้าไปหาคนบนเตียงทันที จังหวะที่เขาเดินเข้าไปหาคีตีกาเขาแทบมองไม่เห็นคนตัวเล็กที่อยู่ตรงหน้าเขาด้วยซ้ำ ทำให้เขาเดินกระแทกที่ไหล่ของร่างบางจนเธอกระเด็นไปด้านข้าง ยังดีที่เธอต

ตอนที่ 17 อาการมันฟ้อง ตฤณขับรถเข้ามาจอดยังชายหาดส่วนตัวที่เงียบไร้ผู้คน เขาใช้เวลาในการขับรถท่าเดิมประมาณสองชั่วโมงกว่า ร่างเพียวบางที่อยู่ในอ้อมกอดของเขาตอนนี้หลับสนิทไปแล้ว ด้วยความทำตัวไม่ถูกและเมื่อคืนเธอเองก็ไม่ได้นอน แอร์เย็นๆบนรถจึงทำให้เธอเคลิ้มจนหลับไป ถึงเธอจะเลิกดิ้นแล้วยอมหยุดโวยวายแล้ว ตฤณก็ยังไม่ยอมปล่อยให้เธอได้ลุกออกไปอยู่ดี แม้กระทั่งตอนนี้ที่รถจอดสนิทแล้วแต่ตฤณก็ยังไม่ยอมปลุกให้เธอตื่น แต่เขากลับมองใบหน้าจิ้มลิ้มของลูกศรนิ่ง มุมปากกระตุกยิ้มเมื่อจ้องใบหน้าของหญิงสาวแล้วหัวใจของเขาเริ่มมีอาการแปลกๆ จนเมื่อเวลาผ่านไปได้สักพักฟ้าเริ่มมืดครึ้มเพราะฝนกำลังจะตก คนตัวเล็กก็ยังไม่มีท่าทีจะตื่น ทำให้เขาตัดสินใจเลื่อนรถเข้าไปจอดในบ้านหลังหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลจากหาดที่เขาจอดมากนัก ตฤณอุ้มร่างบางลงจากรถด้วยความเบาที่สุด กลัวว่าทำอะไรแรงๆแล้วเธอจะตื่นเอาได้ บ้านวิลล่าหลังใหญ่เปิดรอพร้อมต้อนรับเมื่อเขาส่งแชทแจ้งเข้ามาก่อนล่วงหน้าประมาณหนึ่งชั่วโมง วิลล่าริมหาดส่วนตัวนี้เป็นของที่บ้านของเขาเอง ตั้งใจซื้อไว้เพื่อใช้เป็นบ้านพักตากอากาศ ตฤณเองก็ไม่ได้

ตอนที่ 19 เกือบจะดีอยู่แล้ว ตฤณนอนมองใบหน้าจิ้มลิ้มของร่างบางได้ไม่นาน ลูกศรก็เริ่มรู้สึกตัวพลางยกมือขึ้นมาบิดขี้เกียจ ความงัวเงียทำให้เธอลืมไปสนิทว่าเธอไม่ได้อยู่คนเดียวในตอนนี้ “อ๊ะ อื้ออ คุณตฤณ” ลูกศรยกมือขึ้นมาปิดปากตัวเอง ที่โดนคนเจ้าเล่ห์ขโมยจูบไปตั้งแต่ตื่น “ฉันบอกว่าให้เรียกว่าอะไร” เสียงเข้มเอ่ยขึ้นปนดุ คิ้วหนาขมวดจ้องมองหญิงสาวให้รู้ว่าเขากำลังโกรธ “ก็หนูตกใจนี่คะ หนูยังไม่ได้แปรงฟันเลยมาจุ๊บหนูได้ยังไง” คนตัวเล็กพูดขณะที่มือยังปิดปากของตัวเองไว้อยู่ เรียวขายาวลุกก้าวออกจากเตียงเพื่อเดินไปยังห้องน้ำทันที ตฤณได้แต่อมยิ้มมองตามหลังคนตัวเล็กที่รีบวิ่งเข้าห้องน้ำไปด้วยความเปลือย ก็เมื่อคืนรอบสุดท้ายก่อนจะหมดแรง เขาพาเธอเล่นบทเพลงรักกันบนเตียง จนเขาเห็นว่าเธอไม่ไหวเพราะหลับไปทั้งๆที่เขายังขยับคาอยู่ ร่างสูงที่อยู่ในสภาพเปลือยเปล่าไม่ต่างกัน เดินตามเข้าไปในห้องน้ำช้าๆ ไม่ได้สนใจว่าหญิงสาวจะอายมากแค่ไหนและจะเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้นอีกต่อในยามเช้าๆแบบนี้สองชั่วโมงผ่านไป “ทำไมมีเสื้อผ้าผู้หญิงเยอะขนาดนี้คะ” ลูกศรเป