Fake heart คนถูกรัก(ไม่)ควรเป็นเธอ (ตฤณ x ลูกศร) のすべてのチャプター: チャプター 41 - チャプター 46

ตอนพิเศษ 1 รถตู้ VIP สีขาวจอดรออยู่ด้านหน้าโรงเรียนนานาชาติแห่งหนึ่ง ด้านในมีชายหนุ่มร่างสูงใหญ่เฝ้ามองหาลูกสาวออกมาทางหน้าประตูทางเข้า พักหลังมานี้สัตวแพทย์หนุ่มเลิกงานเร็วเพราะช่วงนี้เขาต้องการดูแลลูกสาวตัวน้อยด้วยตัวเอง และจะเป็นเขาเองทุกครั้งที่จะทำหน้าที่มารับลูก ส่วนแม่ของลูกช่วงนี้ก็ฮอตไม่หยุด เดี๋ยวรายการนู้น รายการนี้ดึงตัว ถึงแม้ว่าตฤณจะพยายามบอกให้ออกจากวงการเลยก็ตาม แต่ลูกศรก็คือลูกศรเคยดื้อหัวชนฝายังไงตอนนี้ก็ดื้ออย่างนั้น ชายหนุ่มเบนสายตาไปมองยังประตูด้านข้างที่เปิดออก จากนั้นก็มีสาวน้อยที่เขาเฝ้ารอกระโดดขึ้นรถมา แล้วพุ่งตัวเข้ามากอด อ้อนผู้เป็นพ่ออย่างมีแผน “สวัสดีค่ะคุณพ่อ วันนี้ลูกหว้ามีอะไรมาอวดคุณพ่อด้วยนะคะ” เจ้าตัวแสบปรับท่าลุกขึ้นมายืน มือบางคว้าเอากระดาษที่อยู่ด้านในกระเป๋าเป้ขึ้นมาโชว์ หวังจะได้รับคำชมจากผู้เป็นพ่อให้ชื่นใจ “อะไรคะ ไหนคุณพ่อดูสิ้…โอ้โห คะแนนทดสอบวิชาวิทยาศาตร์เต็มร้อยเลยเหรอคะ” เรื่องความแสบลูกหว้าถอดแบบแม่มาไม่ผิด แต่เรื่องความเก่งและฉลาดนี่ได้พ่ออย่างตฤณมาเต็มๆ “หนูได้คะแนนเต็มวิชานี

ตอนพิเศษ 3 ตฤณคว้าเอากุญแจรถแล้วขับออกไปโดยไม่สนใจอะไร แม้ฝนจะตกแรงขนาดไหน เท้าที่เหยียบคันเร่งไม่เคยคิดที่จะผ่อนลง รถสปอร์ตหรูสีแดงวิ่งไปบนทางด่วนที่เปิดโล่ง ไม่มีรถขวางเลยทำให้ตฤณยิ่งเหยียบมัน ความเร็วของรถแข่งกับอารมณ์ที่ร้อนดั่งไฟ สายฝนที่โปรยลงมาไม่ได้ช่วยดับชโลมจิตใจให้ตฤณใจเย็นลงได้เลย ตั้งแต่ที่สามีออกจากบ้านไปเมื่อคืน หญิงสาวก็ไม่ได้นอนเพราะเอาแต่นั่งมองประตูรอร่างสูงกลับมา แต่รอจนแล้วจนเล่าก็ไม่มีวี่แววของตฤณโผล่มาให้เห็น ลูกศรรู้สึกร้อนใจอยู่ไม่น้อย นึกเป็นห่วงสามีไม่รู้ว่าป่านนี้จะไปอยู่ที่ไหน จะเกิดอันตรายอะไรกับเขาอีกครั้งหรือเปล่า เธอกลัวเหลือเกิน กลัวว่าหากเป็นเหมือนอย่างตอนนั้นอีก ชายหนุ่มอาจจะไม่มีโอกาสกลับมาเป็นรอบที่สองแล้วก็ได้ “คุณแม่ วันนี้ยังไม่ไปทำงานเหรอคะ” ลูกศรยกหลังมือเช็ดคราบน้ำตาออกจากใบหน้า หมุนตัวหันกลับไปทำสีหน้าปกติ พร้อมส่งรอยยิ้มให้ลูกสาวที่กำลังเตรียมตัวจะไปโรงเรียน “วันนี้คุณแม่ไม่มีงานเช้าค่ะ ลูกหว้าเตรียมตัวไปโรงเรียนเรียบร้อยแล้วใช่ไหมคะ” แม้ใจจะเห็นหน้าลูกแล้วนึกถึงหน้าคนรักมากแค่ไหน

ตอนพิเศษ 5 “ปล่อยหนูเดี๋ยวนี้พี่ตฤณ หนูไม่อยากอยู่กับคนใจร้ายแบบพี่แล้ว พี่เลือกที่จะทิ้งหนูไว้เกือบเดือน พอวันนี้พี่กลับมา แค่พูดว่าขอโทษงั้นเหรอ” พูดขณะที่ใบหน้ายังซุกอยู่ที่อก คราบน้ำตาเลอะเต็มเสื้อเชิ้ตสีขาวที่อีกคนใส่มาจนเป็นทางยาว “ลูกศรอยากให้พี่ทำอะไร พี่จะทำให้ลูกศรทุกอย่างเลย ขอแค่อย่าไล่พี่ไปไหนเลยนะ ถ้าพี่ไม่มีลูกศรกับลูก ชีวิตพี่มันก็คงไม่มีความหมาย” “พี่ก็ทำพูดดีแบบนี้ทุกครั้ง” “เชื่อใจพี่อีกครั้งได้ไหม พี่ได้คุยกับคุณไฟแล้วนะ” ร่างบางค่อยๆขยับ วงแขนของตฤณคลายออกช้าๆ ดวงตากลมโตช้อนแววตามองประสานกับคนสูงกว่า ตาหวานที่ยังคงมีน้ำใสๆคลออยู่รอบๆ เธอจ้องเขาอยู่อย่างนั้นอย่างไม่คิดจะหลบ ริมฝีปากล่างขบเม้มเข้าไปให้ฟันบนกัดเบาๆด้านใน “เขามาบอกกับพี่ว่า ลูกศรรักพี่มากๆ ลูกศรไม่ยอมกินข้าว ไม่ยอมนอนคอยนั่งเฝ้าประตูทุกวัน คอยคิดถึงแต่พี่ ร้องไห้หาพี่ตลอดเวลา” “ไม่จริงอ่ะ พี่ไฟเขาไม่มีทางพูดแบบนั้นแน่ พี่ตฤณโกหก” คนอย่างไฟเนี่ยนะ ให้ตายก็ไม่มีทางเชื่อ มีแต่เขานั่นแหละที่แต่งเติมมาเอง “ก็แล