Fake heart คนถูกรัก(ไม่)ควรเป็นเธอ (ตฤณ x ลูกศร) のすべてのチャプター: チャプター 31 - チャプター 40

ตอนที่ 30 สมน้ำหน้าตัวเอง ตฤณเดินกลับออกมาจากร้านด้วยสภาพหมดเรี่ยวแรง กว่าจะเดินกลับมาถึงรถได้ เขาเองก็นึกว่าเขาจะตายอยู่ตรงนั้นเสียแล้วเหมือนกัน มือหนาเปิดประตูรถได้ ก็รีบพาตัวเองเข้าไปในรถ พร้อมกับปิดประตูลงแล้วกลับมาอยู่กับตัวเองอีกครั้ง มือหนายกขึ้นมากุมหน้าผากตัวเอง พลางหลับตาลงแล้วปล่อยให้ตัวเองไหลไปตามความรู้สึกที่จะเป็น ผู้ชายที่เคยเอาแต่ทำร้ายผู้หญิงคนหนึ่ง ทั้งความรู้สึกและร่างกาย ตอนนี้เขากลายเป็นคนที่เจ็บจนร้องไห้เหมือนหมาเสียเอง ไหล่หนาสั่นจากอาการสะอื้นไห้ด้วยความเจ็บปวด เป็นครั้งแรกที่เขาปล่อยโฮจนเกิดเสียงดังลั่นรถ โดยไม่อายคนที่เดินผ่านไปผ่านมา มือหนาทุบเข้าไปที่พวงมาลัยด้านหน้าอย่างต้องการระบาย ปึก! ปึก! “ไอ้ควายเอ้ย มึงจะมารักอะไรเขาตอนที่เขากำลังจะแต่งงานกับคนอื่นว่ะ มึงมันโง่ไอ้ตฤณ” ตฤณสบถคำด่าต่างๆมากมายเพื่อมาตอกย้ำตัวเอง ตอนนี้เขากลายเป็นคนนอกในสายตาของเธอไปแล้ว เขาไม่สามารถเข้าไปแย่งเธอมาเป็นของตัวเองได้อีกแล้ว หากวันนั้นเขาย้อนกลับไปแล้วรับความรู้สึกของเธอมาซะ เรื่องวันนี้มันก็คงจะไม่เกิดขึ้น เรื่องรา

ตอนที่ 32 โอกาสที่ร้องขอ “เป็นอะไรหรือเปล่า ไม่สบายทำไมไม่ไปหาหมอ แล้วนี่กำลังจะไปไหน” เขาเห็นเธอแต่งตัวเต็มจนอดที่จะถามไม่ได้ คงจะทำงานหนักจนไม่ได้พักผ่อนสินะ มือหนายกขึ้นไปหวังจะไปอังที่หน้าผากเนียนของอีกคนเพื่อดูอาการ ทว่าหญิงสาวกลับปัดมือของเขาทิ้งอย่างไม่ใยดี “อย่ามาแตะต้องตัวหนู หนูจะเป็นอะไรก็ไม่เกี่ยวกับคุณ รบกวนหลีกทางด้วยค่ะ คุณกำลังยืนขวางทางเดินอยู่” ในใจเจ็บปวดมากแค่ไหนก็ต้องเก็บมันเอาไว้ไม่ให้แสดงออกมา เสียงแข็งๆและไม่มีเยื่อใยของลูกศรทำเอาตฤณมองเธอด้วยความรู้สึกผิด “ลูกศรฉันมีเรื่องจะบอกเธอ” คนตัวโตหลบสายตาลงก่อนจะตั้งใจพูด “…” “ฉัน…ขอโทษ กับทุกอย่างที่ผ่านมา วันที่ฉันเห็นเธอลองชุดแต่งงานกับคนอื่น ฉันเจ็บจนฉันแทบทนไม่ได้ ถ้าเป็นไปได้ฉันอยากให้คนคนนั้นเป็นฉันได้ไหม ฉันพร้อมให้เธอทุกอย่าง ขอแค่เธออภัยให้ฉันนะลูกศร” ตฤณพูดพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมา แสดงให้เห็นว่าเขารู้สึกผิดจริง และต้องการรั้งเธอเอาไว้ ไม่อยากให้เธอต้องไปแต่งงานกับใคร คิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน จ้องมองคนตรงหน้าด้วยความไม่เข้าใจ ว่าเขากำลังต้

ตอนที่ 34 เรื่องที่ไม่เคยรู้ ตฤณเดินกลับขึ้นมาบนรถ เขานั่งคิดอะไรนิ่ง สุดท้ายมือหนาก็ล้วงกระเป๋ากางเกงแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา พลางกดต่อสายไปยังหญิงสาวที่เขาต้องการเจอ Rrrr…!! (ขออภัยค่ะเลขหมายที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้...) มือหนาลดมือลงแล้วกดต่อสายไปใหม่อีกหลายครั้ง ทว่าก็ยังไม่สามารถติดต่อลูกศรได้เลย ตฤณเริ่มร้อนใจเขาไม่รู้เลยว่าต้องไปตามหาหญิงสาวที่ไหน แต่เมื่อคิดว่าจะลงไปถามคนที่บ้านนี้อีกครั้ง ก็คงจะทำไม่ได้ ร่างสูงถอนหายใจแล้วตัดสินใจขับรถยนต์คันหรูของตัวเองออกไปจากที่นี่ทันทีประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ลูกศรเดินออกมาชมธรรมชาติที่สามารถทำให้จิตใจสงบ เธอมาอยู่ที่นี่ได้หกเดือนกว่า อะไรหลายๆอย่างเริ่มลงตัวมากขึ้น การใช้ชีวิตของคนที่นี่ล้วนแล้วแต่ไม่สนใจกันและกัน แต่ก็มีบ้างที่เข้าทักทายเพราะอยู่ในแหล่งอาศัยใกล้เคียงกัน มือเรียวบางยกขึ้นมาจับที่หน้าท้องที่นูนขึ้นมาเล็กน้อยของตัวเองเบาๆ ก่อนจะก้มหน้าลงไปพูดคุยด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม ท้องของเธอไม่ได้โตขึ้นมากเหมือนคนอื่น อาจจะเพราะว่าเป็นท้องแรก บวกกับร่างกายของเธ

ตอนที่ 36 ใจจะขาด ลูกศรนั่งทำงานโดยการย้ายตัวเองออกมารับบรรยากาศดีๆ เธอเริ่มเบื่อที่จะนั่งทำงานอยู่แต่ในห้องสี่เหลี่ยม และคิดว่าเจ้าก้อนในท้องของเธอก็คงเบื่อไม่ต่างกัน จดหมายล่าสุดที่เธอส่งกลับไปให้กับทางบ้าน เธอเริ่มเข้าใจความรู้สึกของความเป็นแม่ยิ่งขึ้นทุกวัน และคิดว่าเสาวนีย์ผู้เป็นแม่คงคิดถึงเธออยู่ไม่น้อย เธอจึงฝากช่องทางติดต่อเป็นอีเมลส่งกลับไปให้ด้วย อย่างน้อยก็มีสักช่องทางที่สามารถสื่อสารกันได้เร็วกว่า ความคิดถึงก็อาจจะไม่ต้องรอนาน Message… เสียงข้อความจากอีเมลดังขึ้น ดวงตากลมโตละสายตาออกจากวิวด้านหน้า ก้มลงมากดกล่องข้อความในหน้าจอโน้ตบุ๊ก คิ้วบางขมวดมองอีเมลต้นทางที่ส่งเข้ามาด้วยความงุนงง เพราะเป็นอีเมลจากพี่ชายของเธอเอง ส่งมาว่าต้องการติดต่อจากเธอด่วน ‘เฮียเองลูกศร ตอนนี้ที่ไทยมีเรื่องวุ่นวายนิดหน่อย แต่เฮียอยากให้เรารับรู้…ติดต่อเฮียกลับมาหน่อยนะ สไกด์ผ่านเมลนี้มาก็ได้ ปล. เรื่องด่วนมากๆ’ ลูกศรชั่งใจอยู่สักพัก แต่ก็ยังไม่กดตอบกลับไปในทันที ร่างอวบอ้วนที่หน้าท้องมองดูเวลา ถึงได้เห็นว่านี่เป็นช่วงเวลาบ่าย

ตอนที่ 38 ยอมรับ คนตัวเล็กยืนนิ่งรอฟังคำจากปากคนที่บอกว่าต้องการจะอธิบาย ร่างสูงที่จับไหล่ของเธอทั้งสองข้างเพื่อให้เธอหันมาสนใจสิ่งที่เขาตั้งใจจะพูด สายตาคมมองจ้องเข้าไปในดวงตาของอีกฝ่ายเพื่อต้องการบอกว่าเรื่องทั้งหมดที่เขากำลังจะพูด มันคือเรื่องจริง “ฟังฉันนะลูกศร ฉันกับจีน่าไม่ได้มีอะไรเหมือนอย่างที่เธอเข้าใจ จีน่าแต่งงานและมีลูกกับสามีของเธอเอง เธอคงเห็นฉันที่โรงพยาบาลวันนั้น ใช่ ฉันพาจีน่าไปหาหมอ เพราะเธอโทรมาบอกกับฉันว่าเธอโดนสามีทำร้าย พอหลังจากนั้นจีน่าก็เข้ามาบอกกับฉันว่าต้องการหนีไปอยู่ที่อื่น ฉันเห็นว่าเธอกำลังท้องอยู่ ก็เลยให้เข้ามาพักที่คอนโด แต่มันไม่ได้มีอะไรนอกจากนั้นเลย” ตฤณพยายามจะบอกว่าเขากับเธอแทบจะไม่ได้เจอกันด้วยซ้ำ นอนก็นอนคนละห้อง อีกอย่างเขาเองก็ไม่ค่อยได้กลับไปหลังจากที่หญิงสาวเข้ามาอยู่ “ก็อยู่ด้วยกันอยู่ดี” ลูกศรพูดขัดพร้อมทั้งทำเสียงประชดประชัน คนฟังจึงต้องรีบอธิบายเพิ่มเติม “หลังจากที่ฉันไปหาเธอวันนั้นที่ร้านลองชุด…ฉันบังเอิญไปได้ยินจีน่ากำลังคุยโทรศัพท์กับคนคนหนึ่ง”เรื่องราวก่อนหน้านี้ “อย่าเร่