Todos los capítulos de นางร้ายพ่ายรัก ดวงใจแม่ทัพ (ภาคต่อจอมใจจอมมาร): Capítulo 1 - Capítulo 10

เจอกันอีกแล้วกับนิยายแนวจีนโบราณ(ยุคสมัยสมมติ) กับเรื่องนางร้ายพ่ายรัก(ดวงใจแม่ทัพ) ที่มีความรักโรแมนติกแบบเต็มขั้น ไม่มี-ดราม่าหนักหน่วง ไม่มีปมซ้อนทับกันยุ่งเหยิง เรื่องนี้เป็นเรื่องที่แยกออกมาจาก ‘จอมใจจอมมาร’ นะคะ เป็นคู่ที่ถูกเรียกร้องกันอย่างมากมาย นั่นก็คือ แม่ทัพหนุ่มรูปงามจอมวายร้ายกับนางมารที่ร้ายกาจเหนือผู้ใด นั่นก็คือหยวนจงกับฟางหลันนั่นเอง โดยเรื่องราวของพวกเขาเป็นเรื่องที่ดำเนินต่อจากเรื่องจอมใจจอมมาร หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจช่วยเหลือนายของตนให้รักใคร่จนได้แต่งงานแล้วอยู่ด้วยกันอย่างเป็นสุข พวกเขาจึงต้องการทำตามหัวใจของตนเองบ้างหลังจากนั้น มาดูกันว่าความรักของพวกเขาจะเป็นเช่นไร รับรองได้ว่า อ่านไปยิ้มไป อ่านไปฟินไปเหมือนเดิม ตามแบบฉบับของหลี่หงเจ้าเดิมค่ะสำหรับคนที่ยังไม่เคยอ่านจอมใจจอมมารอย่าได้กังวลว่าจะงุนงง เพราะว่าเนื้อเรื่องนี้แยกออกมาเป็นเอกเทศน์ มิได้ซ้อนทับกันแต่อย่างใด เพียงแค่เท้าความเล็กน้อยก็เท่านั้นในบทนำขอให้นักอ่านทุกท่าน อ่านด้วยความสุขกายสบายใจ คลายเครียดจากปัญหาทุกสิ่งอย่างที่รบกวนจิตใจนะคะขอขอบพระคุณจากใจ

ทั้งๆ ที่เราทะเลาะกันทุกวัน ประมือกันทุกครั้งที่เจอหน้า ทว่านางยอมมาอยู่กับเขาในตำแหน่งอนุเพียงนาม คอยปักผ้า ทำอาหาร นั่งรอเขากลับจากทำงาน ไม่กล่าววาจาเหยียดหยันทำร้ายจิตใจเขาในเรื่องภรรยาลอบคบชู้แม้เพียงครึ่งคำจนสุดท้าย เขาก็ได้รู้ว่า สาเหตุที่นางขัดขวางเขากับองค์หญิงเหม่ยหลิน หาใช่ความเกลียดชัง หากแต่เป็นความหวังดีเพราะคนรักขององค์หญิงเหม่ยหลินมิใช่บุรุษธรรมดา เขาเป็นถึงเจ้ายุทธภพ หนึ่งในใต้หล้านามว่าหงซือกวน แห่งสำนักหมื่นโลกันต์หากเขายุ่งกับหญิงคนรักของท่านประมุขหงซือกวนนั้นมิต้องเดาก็รู้ว่า ศพจะอยู่ในสภาพใด!หลังจากเสร็จสิ้นงานแต่งขององค์หญิงเหม่ยหลินกับเจ้าแห่งยุทธภพนามว่าหงซือกวนหยวนจงก็ยังคงเป็นชายหนุ่มที่ว่างงาน และอาศัยอยู่ที่สำนักหมื่นโลกันตร์ เพราะถูกองค์จักรพรรดิโจวเหวินหลงทรงยึดตราประจำตำแหน่งแม่ทัพไป เมื่อครั้งที่ลอบเข้าวังยามวิกาลแต่ทว่าเพียงไม่นาน เขาก็ถูกองค์หญิงเหม่ยหลินที่เป็นนายหญิงของสำนักหมื่นโลกันต์เรียกพบ เพื่อบอกกล่าวถึงเรื่องราวความลับที่ไม่ลับแห่งราชวงศ์โจว ที่มีบางส่วนเกี่ยวข้องกับเขาว่า องค์หญิงเหม่ยฮว๋าที่เป็นภรรยาพระราชทานของเขา ถูกจับได้ว่าลอบคบ

หลายราตรีผันผ่าน ในที่สุดหยวนจงก็ได้กลับเข้าเมืองหลวงแสงตะวันยังคงร้อนแรง แต่หนทางจากปลายเท้าเข้าวังหลวงเหลืออีกไม่ไกลเท่านั้น ไม่ถึงสองชั่วยามก็สามารถเข้าวังไปรายตัวได้แล้วหากแต่หยวนจงกลับไม่ทำ เพราะในระยะไม่กี่ลี้จากนี้ คือโรงเตี๊ยมร้อยห้องที่เขาต้องผ่านทางเสียงทุ้มต่ำของแม่ทัพหนุ่มจึงดังออกมา“เข้าพักที่โรงเตี๊ยมข้างหน้า”“หา!”รองแม่ทัพที่ติดตามพากันอุทาน“อีกหนึ่งชั่วยามสามเค่อก็เข้าวังหลวงแล้วนะขอรับ”“ข้าเหนื่อยแล้ว”“...”หยวนจงตอบแค่นั้น ก่อนพาร่างสูงใหญ่เดินไปเรื่อยๆ“พักก่อน แล้วเดินทางต่อ นี่คือคำสั่ง”“...”จบคำของแม่ทัพหนุ่ม รองแม่ทัพกับหัวหน้ากองต่างหันมองหน้ากันไปมาด้วยสีหน้าเหลอหลา ไม่เข้าใจเอาเสียเลยว่า ท่านแม่ทัพจะพาเดินทางอ้อมเมืองทำไม แล้วเหตุใดต้องเข้าพักทั้งที่ยังไม่พลบค่ำแต่สงสัยไปก็เท่านั้น มิสู้เข้าพักแล้วสั่งอาหารเลิศรสมากินให้อิ่มท้อง แล้วนอนหลับให้สบายดีกว่าเบื้องหน้าของเหล่าทหารคือโรงเตี๊ยมร้อยห้อง ซึ่งแท้จริงแล้วมีเพียงยี่สิบห้อง อีกแปดสิบห้องยังไม่มี และชื่อนี้ก็ตั้งเอาไว้เพื่อรองรับภายภาคหน้าก็เท่านั้นเมื่อทุกคนเดินเข้ามายังโรงเตี๊ยม สิ่งแรกที่เ

ภายในห้องพักกว้างขวาง ประดับประดาไปด้วยผ้าโปร่งพลิ้วไหว ซ้อนทับด้วยผ้าปักลายงดงามกลิ่นหอมรัญจวนใจคละคลุ้งตลบอบอวลไปทั่วห้อง หลังฉากกั้นบังตามีอ่างไม้พร้อมน้ำอุ่นโปรยด้วยกลีบดอกไม้หลากสี มีเครื่องหอมพร้อมสรรพ แม่ทัพหนุ่มจึงนั่งแช่น้ำอย่างสบายอารมณ์ ทั้งยังสบายตัวเป็นอย่างมากและยิ่งสบายใจเป็นหนักหนา ที่ได้มาเจอใครบางคนเวลาผ่านไปราวครึ่งเค่อ แม่ทัพหนุ่มก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเดินเข้ามาใกล้ใบหน้าหล่อเหลาพลันเกิดประกายเจ้าเล่ห์ในแววตาหยวนจงยกฝ่ามือขึ้นแล้วปล่อยพลังลมปราณสายหนึ่งออกไป ทำให้ฉากกั้นบังตาเลื่อนชิดมุมห้อง เผยให้เห็นตัวเขาที่กำลังเปล่าเปลือยแช่น้ำอยู่ จากนั้นก็นั่งนิ่ง รอคอยต่อไป ที่หน้าห้องพัก...ฟางหลันค่อยๆ เปิดประตูห้องแล้วเดินเข้ามา พร้อมอาหารรสเลิศจนเต็มถาด หญิงสาวนำอาหารมาวางเอาไว้ที่โต๊ะกลางห้อง แล้วมองหาหยวนจง“ข้าวมาแล้ว มากิน หือ...”ทันทีที่เห็นหยวนจงนั่งแช่น้ำอยู่ พวงแก้มของฟางหลันพลันแดงเห่อ ดวงตาคู่งามพลันเบิกกว้าง นั่นชายงามใช่หรือไม่?มิใช่ว่าไม่เคยเห็น เพียงแต่เนิ่นนานหลายเดือนที่ห่างหาย ผสมผสานกับกลิ่นเครื่องหอมชวนรัญจวนใจที่อบอวลอยู่เต็มห้องทำให้ฟางหลัน

เมื่อกาลก่อนยามที่หยวนจงยังคงมีรักปักใจกับองค์หญิงเหม่ยหลิน เขาได้เห็นเพียงความเป็นสหายที่ไว้ใจกัน กั้นกลางระหว่างเรา ผ่านแววตาคู่งามของนางไม่เคยเลยสักครั้งที่จะได้เห็นเป็นความรักเฉกเช่นหนุ่มสาวเผยออกมาแต่กระนั้น เขาก็ยังคิดว่าตนเองจะทำให้นางรักเขาเฉกเช่นชายหญิงได้ในสักวัน เขามั่นใจในเสน่ห์แห่งบุรุษเพศของตนที่มีมากอย่างล้นเหลือ ถึงแม้ว่าจะถูกสมรสพระราชาทานเข้ามากั้นกลางขวางทาง ก็หาได้เป็นอุปสรรคใหญ่หลวงแต่อย่างใดไม่เพราะด้วยเสน่ห์มากล้นที่เขามี เขาย่อมจัดการกับภรรยาพระราชทานได้ไม่ยากเย็นเขาแค่เพียงหว่านเสน่ห์ปลูกเมล็ดพันธุ์แห่งริษยาใส่สตรีให้ทั่ว เพื่อให้พวกนางจัดการกันเอง โดยที่มือของเขาไม่แปดเปื้อนหมายรอรับองค์หญิงเหม่ยหลินมาเป็นภรรยาใหม่อย่างถูกต้องเพียงหนึ่งเดียวทว่าเหตุการณ์กลับพลิกผัน เมื่อองค์หญิงเหม่ยหลินได้เจอคนรักที่เป็นถึงเจ้าแห่งยุทธภพ นามว่า หงซือกวนซึ่งพิศมองอย่างไร ตัวเขานี้ก็มิใช่คู่ต่อกรกับท่านผู้นั้นและเขาเองก็ได้รู้จักกับสตรีประหลาดนางหนึ่ง ซึ่งพิศมองอย่างไรนางก็ร้ายกาจไม่เบาทว่าในความร้ายกาจของนาง กลับเผยสิ่งที่ตรึงใจเขาโดยไม่รู้ตัวนางช่วยชีวิตเขาที่ลอยน