ภายในห้องนอนที่มีม่านโปร่งอ่อนพลิ้ว แสงจากเปลวไฟของเทียนไขบนเชิงเทียนสั่นไหวเบาๆ เพราะต้องลมจากหน้าต่างที่เปิดแง้ม ทว่าเพียงอึดใจ...หน้าต่างบานนั้นก็ถูกพลังลมปราณกระแสหนึ่งตกกระทบให้ปิดสนิทหยวนจงก้มหน้าลงต่ำจรดริมฝีปากจุมพิตเบาๆ ที่ข้างแก้มของฟางหลันจากทางด้านหลัง ทิ้งสัมผัสร้อนผ่าวไปทั่วผิวขาวหอมกรุ่น ฝ่ามือนางที่โอบเอวบางค่อยๆ เอื้อมขึ้นมาปลดสายคาดเอวของนางออก ก่อนจะเปิดสาบเสื้อจนเผยเอี๊ยมสีแดงปักลายดอกเหมยที่มิอาจปกปิดความอวบอิ่มของเนินอกได้เลยลมหายใจของหยวนจงร้อนกรุ่นขึ้นเรื่อยๆ เมื่อไล่ริมฝีปากไล้ปลายลิ้นแต้มผิวเนียนไปทั่วลำคอและไหล่มน ฝ่ามือก็ล้วงเข้าไปในเอี๊ยมบาง สัมผัสความหยุ่นนุ่มสบายมือตัวนางหอมมาก ผิวเรียบลื่นน่าหลงใหล ทุกสัมผัสของเขาที่ทำต่อนางล้วนมาจากใจ ทำให้เขารู้สึกร้อนรุ่มไปทั่วเนื้อตัว กล้ามเนื้อเกร็งไปหมด“หลันเอ๋อร์...” เขาครางเสียงทุ้มต่ำเรียกขานนาง“อืม...” ฟางหลันหลับตาพริ้ม เรือนร่างอ่อนระทวย ปล่อยอารมณ์ไปตามแต่ใจ แล้วแต่เขาจะพาไปหยวนจงจับพลิกฟางหลันให้หันหน้าเข้าหา ประกบริมฝีปากตนเข้ากับริมฝีปากนางอย่างแนบแน่น ประทับจุมพิตนางอย่างดูดดื่มและเร่าร้อนเอี๊ยม
Last Updated : 2026-09-01 Read more