All Chapters of Stealing The Trophy Wife: Chapter 11 - Chapter 20

Saturday came way too fast.The Manila Cathedral was packed with the country's top billionaires, politicians, and media personalities. Outside, the paparazzi flashes were non-stop. For the public, this was the wedding of the century—isang modern-day royal wedding ng dalawang elite families.But behind the heavy wooden doors of the bridal holding room, I was staring at my reflection in the full-length mirror, feeling absolutely detached.Naka-suot ako ng isang bespoke, structural mermaid-style gown na gawa sa French lace at silk tulle, perfectly matching the long, cathedral-length veil running behind me. Sa daliri ko, nagniningning ang high-carat diamond engagement ring na ipinadala ng pamilyang Altamirano. Perfect setup, perfect bride. Isang mamahaling ornament para sa isang milyong-bilyong kasunduan."You're gorgeous, Francesca," mahinang sabi ni Dad habang pinapahiran ang kaunting luha sa mata niya. "Thank you for doing this. Pinasok na ng Altamirano Group ang initial investment kan

The moment Harold's footsteps echoed closer, I grabbed Hansell's bare shoulder at tinulak ko siya pabalik sa madilim na sulok ng malaking walk-in pantry, sa likod mismo ng refrigerator."Stay. Still," pabulong kong banta, giving him a death stare na sapat na para sabihing 'I will kill you kung gagawa ka ng ingay.'Hansell just raised his hands in surrender, a silent, wicked smirk plastered on his face as he leaned back against the wall, perfectly hidden by the shadows. Sumara ang pinto ng walk-in pantry kasabay ng pagpasok ni Harold sa main area. I quickly grabbed the electric kettle at nagpanggap na nag titimpla lang ako ng tsaa, completely hiding the fact na nanginginig ang mga kamay ko sa tindi ng kaba."Francesca," tawag ni Harold habang naglalakad papasok. Naka-suot pa rin siya ng dress shirt niya pero nakaluwag na ang necktie, looking stiff and formal as always."Harold," I turned around, forcing a calm, relaxed, and thoroughly professional smile on my face. "Hindi ka pa pala na

Alas-onse na ng gabi. Ang buong mansyon ng mga Altamirano ay binalot na ng katahimikan. Wala na ang parents ni Harold at Hansell dito dahil umalis na pa ibang bansa just to setlle. Si Hansell naman na may sarili namang condo ay dito pa rin ng stay dahil siguro nag eeenjoy sa pang aasar sakin.I was wearing a simple oversized gray sweater and denim shorts, my hair tied up in a messy bun. Gupit-gupit ang mga sketch papers sa paligid ko habang hawak ko ang soldering torch habang pinapanood ko ang pagkatunaw ng silver sa ilalim ng blue na apoy, unti-unting bumabalik ang focus ko bilang isang designer.I was working on the base setting ng Padparadscha sapphires na ipinadala ni Hansell. Tahimik lang ako at halos dito na namamalagi dahil wala naman akong ibang pupuntahan sa loob ng mansyon na to. Habang abala ako sa ginagawa ko ay natigilan ako ng biglang bumukas ang pinto ng studio. Napaangat ang tingin ko at awtomatikong pinatay ang apoy ng torch ko. Hansell was standing by the door, weari

"Dalawang formal gowns, tatlong corporate pantsuits, and my specialized jewelry kit," I muttered to myself habang tinitingnan ang rimowa suitcase na nakalatag sa gitna ng master bedroom ko.The flight to Tokyo was tomorrow at 6:00 AM. Stressed na stressed ako dahil bukod sa kailangan kong makipag-plastikan kay Harold sa harap ng mga Japanese investors, kailangan ko ring i-secure ang final sketches ko para sa awards page. I was running on caffeine and pure willpower.Naka-suot lang ako ng isang oversized silk sleep shirt habang pabalik-balik ako mula sa walk-in closet patungo sa maleta ko. Pero napatihil ako ng biglang bumukas ang adjoining door na nakakonekta sa jewelry studio ko."Francesca, look at this design layout for the—"Napatigil si Hansell sa may pintuan. Naka-casual black sweatpants lang siya at hawak ang ilang blueprints para sa resort line niya, pero ang paningin niya ay awtomatikong bumaba sa mga binti ko at sa maikli kong sleep shirt. Mabilis kong hinila ang isang sati

The Imperial Hotel Tokyo was the epitome of Japanese luxury—sleek, minimalist, and overlooking the breathtaking view of the Hibiya Park. Pagkadating pa lang namin ng Japan ay agad na kaming nakipag meeting kay Mr. Tanaka, kahit pa mukha akong sabog dahil hindi naging maaayos ang tulog ko kagabi, hindi rin ako nakatulog sa flight baka isipin ni Harold na sobrang puyat ko at magtanong kung anong ginawa ko magdamag. Hindi naman pwedeng sabihin ko na napuyat ako kakaisip sa magaling niyang kapatid."The Tanaka group was highly impressed by your input kanina, Francesca. Good job," pormal na pahayag ni Harold habang tinatanggal ang kanyang charcoal gray suit coat at isinasabit ito sa desk chair ng aming Executive Suite.Kakabalik lang namin mula sa isang four-hour state dinner. Literal na sumasakit ang panga ko sa katatawa at kapagpapanggap sa harap ng mga foreign investors na kami ang pinaka-in love na power couple sa Pilipinas."Salamat, Seb. I just highlighted what your shipping lines ca