Alle Kapitel von Stealing The Trophy Wife: Kapitel 51 – Kapitel 60

Balot ako ng kumot na nakaupo at nakasandal sa headboard ng kama ko, habang si Harold ay kalmado lang na nagbibihis. Nanginginig ang mga kamay ko at kalamnan matapos ng marahas na ginawa niya sakin. Ramdam na ramdam ko ang pangingirot ng pagkababae ko dahil sa ginawa niyang pagbayo ng walang tigil habang mahigpit niyang sakmal ang s-so ko na parang sasabog na kanina. Sobrang sakit ng katawan ko, sobrang lamog ako at parang hndi ko na kayang tumayo."Kaya naman pala baliw na baliw sayo si Hansell eh. Pag uwi ko mamayang gabi, maligo ka, at gusto ko wala ka ng kahit na anong suot pagdating ko." Saad nito matapos niyang magbihis tsaka na siya dere-deretsyobng lumabas habang ako ay naiwan lang na tulala sa pinto na nakasara habang patuloy sa pag tulo ang mga luha ko.Hindi ko akalain na sa likod ng tahimik at kalkyulado niyang pagkatao ay napakarahas niya. Hindi ko akalain na ang hinahangaan na si Harold Altamirano ay may tinatagong demonyo sa likod ng maamo niyang mukha. Umayos na lang

I stayed in a hotel room for a while, selling of my own jewelry and luxury bags and shoes, even my dresses truh online using an anonymous account. I even hired a rider para siya ang magdrop off ng mga binibenta ko. Hindi ko pa rin maisip na kahit gaano kamahal ng mga gamit ko ay maibebenta ko ;ang sa maliit na halaga, because i needed a money for my expenses,lalo na at magpapakalayo layo ako. I want to escape to his reality. Hindi ko naman itatanggi na may kasalanan ako kung bakit nagawa akong saktan ni Haold, pero hindi rin naman siguro tama na bugbugin niya ako. Kahit na nakalayo na ako ngayon kay Harold, natatakot pa rin ako. Hindi dahil sa ipapahanap niya ako or what dahil aalm kong hindi niya yon gagawin. Natatakot ako dahil ang dali lang niyang pumayag sa sinabi kong mag annull kame at magpapakalayo ako. Hindi ko alam kung anong pinaplano niya pero sana... sana hindi niya na kami magkita pa.Ilang araw at gabi akong nag stay sa hotel, hanggang sa mapagtanto kong mas mapapadalin

Months later...Lian Batangas. A quiet, sleepy coastal barangay in Batangas. Walang matataas na glass skyscrapers ng BGC, walang maiingay na paparazzi camera, at walang mabibigat na yapak ng mga Altamirano na nagpapatalon sa kaba sa dibdib ko.Naupo ako sa gilid ng aking maliit na papag. Ang inuupahan kong bahay-kubo ay nakatayo ilang metro lang ang layo sa dalampasigan. Simple lang ang silid—isang maliit na higaan, isang lumang kasangkapan kung saan nakatupi ang iilan kong damit, at ang pinakamahalagang bahagi ng bawat araw ko ngayon: isang maliit na wooden folding table sa tabi ng bintana na ginawa kong pangkasalukuyang workbench.Dinama ko ang aking mga pisngi sa tapat ng maliit na salamin. Naglaho na ang mga pasa. Ang pangingitim at pamamaga sa gilid ng labi ko ay napalitan na ng normal nitong kulay. Physical scars heal fast, pero ang sikip sa dibdib ko sa tuwing naaalala ko ang gabi sa mansyon at ang boses ni Hansell na tumatawag sa pangalan ko sa hallway... iyon ang ayaw gumaling

"Let go of me, Hansell! Please... lumayo ka!"Francesca’s hands slammed against my chest, her fists pounding frantically against my leather jacket as she tried to push me back. Her breathing was frantic, her body trembling so violently against mine that I could feel her rapid heartbeat hammering right against my ribs."I told you to stay away!" she cried out, her voice breaking as tears immediately welled up in her dark eyes. "Nasisiraan ka na ba ng bait?! Paano kapag nalaman ni Harold na nahanap mo ako?! Paano kapag sinira niya ang kumpanya ni Dad—""Shut up about Harold, Francesca," I growled softly, my grip on her waist tightening until there wasn't a single inch of space left between us.I leaned down, locking my dark eyes onto hers with an intensity that made her breath hitch. "Look at me. Look at my fucking face."She froze, her hands still resting on my chest, staring at me in complete terror and shock."Do I look like a man who gives a single fuck about Harold's empty threats?

Nakatitig lang si Hansell sa akin. Nawala ang lahat ng saya sa mukha niya, napalitan ng matinding pagtataka at dahan-dahang pag-igting ng panga niya."Francesca... what's wrong?" mahinang tanong niya. Lumapit siya nang dahan-dahan at lumuhod sa harap ko para kapantay niya ang mukha ko. Inabot niya ang mga kamay ko na nanginginig pa rin hawak ang ultrasound picture. "Hey... look at me. Bakit ka natatakot? Is it because of the baby? Natatakot ka ba sa mangyayari sa atin?"Nang marinig ko ang boses niya, parang may sumabog sa loob ng dibdib ko. Hindi ko na napigilan. Napatakip ako sa mukha ko at tuluyan nang humagulgol nang napakalakas. Nanginginig ang buong katawan ko, ang bawat paghinga ko ay parang may tumutusok na kutsilyo sa lalamunan ko."Francesca, please talk to me! Natataranta ako, anong problema?!" maawtoridad pero halatang natatarantang asik ni Hansell. Hinawakan niya ang magkabila kong balikat, pilit akong inihaharap sa kanya. "Bakit ka umiiyak nang ganyan?!""Hansell... n-na