Alle Kapitel von Stealing The Trophy Wife: Kapitel 31 – Kapitel 40

The private plane was quiet, save for the low hum of the jet engines flying over the islands of Visayas.Nakatitig ako sa labas ng bintana habang pinapanood ang naglalakihang ulap. Sa tabi ko, walang tigil si Harold sa pagre-review ng mga financial statements sa laptop niya. Ni hindi niya ako nilingon mula nang umalis kami ng Maynila, maliban na lang nung tiningnan niya kung maayos bang natatakpan ng scarf ang leeg ko.A perfect trophy.Iyon lang naman ako sa kanya. Isang magandang dekorasyon na pwedeng iharap sa mga business partners, isang asawa na sumasagot ng tama sa mga interview, at isang babaeng may tamang pedigree para hindi mapahiya ang apelyidong Altamirano.Dahan-dahan kong nilingon si Harold. His profile was undeniably handsome—sharp jawline, neat hair, calculating eyes. dynamic siyang flaw. Pero napaisip ako... naranasan kaya ng lalaking 'to ang magmahal? Did he ever have a girlfriend na dinala niya sa isang normal na date? 'Yung tipong hindi corporate gala ang pinupuntah

Papalapit ng papalapit ang bawat yabag na papalapit, hanggang sa bumukas ang pinto ng kwarto. Pumasok si Harold habang ibinababa ang kanyang phone sa bulsa ng suit niya. Pero nung mag-angat siya ng tingin, napatigil siya sa may hamba ng pinto. Ang kanyang mukha na laging blangko ay panandaliang binalot ng matinding pagtataka at lamig nang makita si Hansell na nakatayo sa gilid ng kama ko.Napakapit ako nang mariin sa kumot, pilit na hindi nagpapakita ng takot kahit ang totoo ay parang sasabog na ang dibdib ko sa kaba."Hansell?" Harold's voice dropped into a dangerously low and freezing register. hindi niya inalis ang mga mata niya sa kapatid niya. "What are you doing inside my wife's bedroom at this hour?"Hansell didn't back down. Hindi man lang siya nag-atubili o nagmukhang guilty. He casually picked up the empty glass of water na ginamit ko kanina mula sa nightstand, completely embodying that rugged, untamed confidence."I brought the structural review blueprints and the site alig

"Anong ginagawa mo dito!"Halos mag-echo ang boses ko sa loob ng soundproof studio. Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Humakbang ako nang mabilis at gamit ang dalawa kong kamao, buong lakas kong pinagsusuntok ang matigas na dibdib ni Hansell."Nasisiraan ka na ba talaga ng bait, Hansell?! Hindi mo ba naiisip ang kamuntikan nang mangyari sa Cebu?!" paangil kong bulong, bawat hampas ko sa dibdib niya ay may kasamang tindi ng frustration at takot. "Naka-lock ang pinto! Muntik na tayong mamatay doon! At nakuha mo pa akong i-text at asarin pagkatapos?!"Hansell didn't even move. Hindi man lang siya umilag o nasaktan sa mga hampas ko. Hinayaan niya lang ang galit ko na tumama sa katawan niya, his dark, heavy gaze just fixed on my face habang humihinga siya nang malalim."Tapos ka na?" malamig at paos niyang tanong nung mapansin niyang napapagod na ako."Hindi pa!" sigaw ko, at itinulak niya. "Umalis ka rito ngayon din! Harold warned me! Alam niya ang Loyalty Clause at binantayan niya ako

Nagpatuloy lang ang halikan namin ni Hansell hanggang sa tuluyan ko ng maramdaman ang kamay niya sa kaselanan ko. Mahina akong napaungol ng biglang takpan ni Hansell ang bibig ko ng palad niya at sumenyas na wag mag ingay.Hanggang sa makarinig kami ng pagkatok mula sa pinto."Ma'am Francesca? Nandiyan po ba kayo sa loob?"Ang boses ni Manang Ising mula sa labas ng pinto ay parang isang balde ng yelo na ibinuhos sa nagliliyab naming katawan ni Hansell.Nakaupo pa rin ako sa ibabaw ng glass drafting table, habang ang malalapad na kamay ni Hansell ay nakahawak pa rin nang mariin sa bewang ko sa ilalim ng damit ko.Hingang malalim, Francesca. Huwag kang magpapahalata."Y-Yes, Manang?" pilit kong isinigaw, medyo nanginginig pa ang boses ko. "May kailangan po ba kayo?""Pinapatawag po kayo ni Sir Harold sa study room niya ngayon din, ma'am. May urgent documents daw po kayong kailangang pirmahan para sa merger bago siya umalis papuntang airport bukas ng madaling araw.""S-Sige po, Manang.

Ang unang dalawang araw ng pag-alis ni Harold patungong Singapore ay binalot ng isang kakaibang uri ng katahimikan ang buong mansyon. Kung noong mga nakaraang linggo ay halos mabaliw ako sa takot na baka may makahuli sa amin, ngayon naman ay parang unti-unti akong pinapatay ng sarili kong isip. Pilit kong ibinuhos ang buong oras ko sa pag-pa-practice ng opening speech ko para sa charity art auction sa Sabado. Pero kahit anong gawin ko, hindi ko magawa.Sa tuwing titingnan ko ang kama, naaalala ko ang nagliliyab na balat ni Hansell. Sa tuwing lalabas ako sa hallway, tila naririnig ko ang paos niyang bulong. Ang presensya niya ay nakaukit na sa bawat sulok ng silid na ito, at ang katotohanang natulog ako sa mismong unan kung saan kami nagkasala ay nagpaparamdam sa akin ng matinding guilt—at lalong matinding pagnanasa. Para makalimutan ang lahat ng nangyari samin ni Hansell, napagdesisyunan kong dumiretso nalang sa personal jewelry studio ko sa West Wing. Pinihit ko ang lock ng pinto mu