All Chapters of หวงรักยัยจอมหื่น: Chapter 101 - Chapter 110

“เฮ้อ….ฉันเข้าใจแกนะว่าแกกลัวว่าพี่ธามกับพี่เจไดจะมีปัญหากันน่ะ แต่แกลองคิดดูนะ ว่าถ้าแกคบกับพี่ธามแบบไม่ให้ใครรู้ต่อไป ถ้ามีผู้หญิงมาวอแวกับพี่ธามเขา แกก็ต้องฝืนใจยอมรับงั้นเหรอ…ฉันว่ามันไม่ดีเลยนะแบบนั้นน่ะ ขนาดแกยังอยากได้พี่ธามเขาเลย แล้วแกคิดว่าผู้หญิงคนอื่นเขาไม่อยากจะได้เหรอ หล่อ รวย เพอร์เฟคแมนขนาดนี้อ่ะ…” แบมบี้พูดไป เพราะเธอว่าวันหนึ่งมันต้องมีเรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นแน่ๆ ธามไทยิ่งฮอตๆอยู่ด้วย สาวๆที่ไหนก็อยากได้เขา“ยัยแบม…แกอย่าพูดให้ฉันคิดมากสิยะ…” เจนลดาพูดว่าเพื่อนสาวไป“ฉันไม่ได้พูดให้แกคิดมาก แต่ฉันแค่พูดเตือนสติแก กับสิ่งที่อาจจะเกิดขึ้นในอนาคต หากแกยังคบกันแบบเงียบๆไม่ให้ใครรู้แบบนี้…วันหนึ่งแกเจอเรื่องพวกนี้แน่…ดังนั้นแกควรจะคุยกับพี่ธามเรื่องความสัมพันธ์ของแกได้แล้วนะ ต่อให้พี่ธามจะมีปัญหากับพี่เจได แต่ถ้าเขาชอบแกจริงๆ ฉันว่ามันก็ไม่เกินความสามารถของเขาหรอก…ยังไงถ้าแกจะคบกับเขา แกก็ต้องบอกพี่เจไดอยู่ดี…” แบมบี้พูดบอกไป“แกดูอย่างฉันสิ ต่อให้ฉันจะชอบอาจารย์คิมเขาแค่ไหน ตอนนั้นฉันก็ยื่นคำขาดให้ตัวเองเลยนะว่าถ้าอาจารย์เขาไม่คิดจะจริงจังด้วย ฉันก็จะไม่เอากับเขาอีก แต่เขา

ณ บ้านของคิม“อ่าวคิม….ทำไมวันนี้กลับมานอนที่บ้านได้หึ ปกตินอนกกสาวๆอยู่คอนโดไม่ใช่เหรอยะ” พรรณิกาพูดแซวน้องชายไป เมื่อเห็นน้องชายเดินเข้ามาในบ้าน“ก็กลับมาให้พ่อแม่เห็นหน้าบ้างไงพี่ อีกสองวันก็จะบินไปดูเด็กแข่งแล้ว ผมก็ต้องมาเจอพ่อแม่สิครับ…แล้วนี่พี่ทำอะไรเนี่ย เลิกงานแล้วยังจะเอางานมาทำที่บ้านอีกเหรอเนี่ย…” คิมถามไปก็เดินไปนั่งที่โซฟาตรงข้ามพี่สาวไปแล้วเอนตัวนอนพิงไปอย่างเหนื่อยๆ“ก็คุณลุงบอกว่ามีสปอนเซอร์เข้ามาใหม่น่ะสิ แล้วเขาจะเอาลูกสาวให้ไปกับทีมดูแลของเราด้วย…พี่เลยต้องมาลงรายชื่อใหม่เนี่ย ไม่รู้ซวยอะไร ปีนี้มีแต่สปอนเซอร์หนักๆเพื่อแลกกับการให้คนตามไปกับทีมดูแลน่ะ เราเองก็คนนึงแล้ว…แล้วก็คุณภีมะอีกคน แล้วนี่ก็ยังมีอีก เฮ้อ…หวังว่าจะไม่มีมาอีกแล้วนะ พี่ส่งรายชื่อไปจนจะโดนเขาด่าแล้วเนี่ย” พรรณิกาพูดบ่นไป“ใครอ่ะพี่ไหนเอามาดูสิ…” คิมได้ยินแบบนั้นก็ขมวดคิ้วทันที ก่อนจะหยิบเอกสารมาดู“ผู้หญิงงั้นเหรอ คนนี้ผมเหมือนเคยเจอนะ น่าจะเป็นเพื่อนของธามไทกับเจไดแน่ๆ…แต่จะตามไปกับทีมดูแลทำไมกัน” คิมพูดไปแบบวิเคราะห์“ก็คงเหตุผลเดียวกับที่เราเอาเด็กปีหนึ่งของพี่ไปด้วยล่ะมั้ง…เด็กๆสมัยนี้เขารัก

ด้านเจนลดาและแบมบี้ก็มีเพื่อนสนิทของพวกเธอมาส่งนั้นก็คือมิกกี้และไอริน แล้วก็มีพี่ต้นแฟนของไอรินและแวนตามมาด้วย ทำให้เจนลดานั้นต้องพาทุกคนมาอีกมุมหนึ่ง เพราะกลัวว่าธามไทจะมาเห็น เพราะเธอก็พอจะรู้ว่าพี่แวน เพื่อนของพี่ต้นเขาชอบเธออยู่“เห้ยไอ้แวน น้องเจด้าเขาจะไปแล้วนะ แกตั้งใจมาส่งน้องเขาก็คุยกับน้องเขาหน่อยสิวะ ไม่ใช่เอาแต่เงียบแบบนี้” ต้นพูดไปแล้วก็ยิ้มออกมา เพราะเขากำลังหาจังหวะให้เพื่อนของเขาได้พูดกับเจนลดา“อ่อ…ฉันเห็นน้องเจด้าเขากำลังคุยกับเพื่อนๆอยู่ไง แกจะให้ฉันพูดอะไรล่ะวะ” แวนพูดตอบเพื่อนหนุ่มไปแล้วยิ้มออกมาแบบเขินๆ“เจด้า แกรู้ไหมว่าพอฉันบอกพี่ต้นว่าฉันจะมาส่งแกนะ พี่แวนเขาก็ขอตามพี่ต้นมาเลยนะรู้ไหม” ไอรินพูดบอกเพื่อนสาวไปด้วยรอยยิ้ม เพราะเธออยากให้เพื่อนสาวรู้ว่าพี่แวนเขาชอบเจนลดาจริงๆ“งั้นเราไปกันก่อนไหม แล้วให้พี่แวนกับเจด้าคุยกัน…ไอ มิกกี้ เราไปรอที่รถกันเถอะ…ป่ะ…” ต้นเอ่ยพูดไปแบบชงเพื่อนสุดๆ“ไม่เป็นไรแก ฉันก็อยู่กับเจด้า” แบมบี้เอียงตัวไปกระซิบบอกเพื่อนทั้งสอง เพราะเธอก็เข้าใจไอรินนะ เพราะแฟนก็อยากให้จีบไอลดาให้ติด ส่วนเรื่องของเจนลดาและธามไทพวกเธอก็พูดกันไม่ได้ มันก

ด้านเจไดก็เงยหน้ามองณิชาแบบจดจ้อง เพราะอยู่ๆเธอก็โผล่มาแบบนี้เขาก็คิดได้ทันทีเลยว่าเธอต้องหาเรื่องตามธามไทแน่ๆ มันก็ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดใจมากที่เธอยังพยายามตื้อธามไทไม่เลิก ทั้งๆที่เธอกับเขาก็ได้กันแล้ว นี่เธอไม่คิดจะอะอายใจบ้างเลยหรือยังไง เอากับเขาแล้วก็ยังอยากจะเอากับเพื่อนของเขาอีก เจไดคิดในใจไปอย่างไม่ชอบใจเลยสักนิดส่วนณิชาพอเดินตามอาจารย์คิมเข้ามาก็ยิ้มให้ทุกคนไปแบบสดใส แล้วเธอก็มองหน้าเจไดไปแต่กลับได้สายตาเมินเฉยกลับมา มันก็ทำให้เธอก้มหน้าลงอย่างเศร้าใจเลย เพราะเขาคงจะยังโกรธเธอเรื่องที่เธอว่าเขาไปตอนนั้นอยู่แน่ๆ“เจด้า…แบมบี้….เดี๋ยวอาจารย์ฝากณิชาอยู่กับพวกเราด้วยนะ พอดีณิชาเขาอาสามาช่วยงานทีมดูแลน่ะ อาจารย์เห็นว่าเขาเป็นเพื่อนกับธามไทแล้วก็เจได ก็เลยจะฝากเราสองคนช่วยสอนงานพี่เขาหน่อย” คิมพูดบอกไปเพราะณิชาไม่ได้รู้จักใครเลย ทำให้เขาต้องพาเธอมาฝากกับสองสาว“คะอาจารย์? เราสองคนยังไม่รู้งานอะไรเลยนะคะ อาจารย์เอาพี่เขาไปฝากคนอื่นดีกว่าไหมคะ เราสองคนสอนงานพี่เขาไม่ได้หรอกค่ะอาจารย์…” เจนลดาพูดบอกไป เพราะจะให้เธอมาดูแลผู้หญิงที่จะมาแย่งผู้ชายของเธอเนี่ยนะ มันไม่ได้“ก็ไม่ได้สอนงา

“ไม่เข้าหาอะไรคะ เมื่อกี้ยังวานพี่ยกกระเป๋าอยู่เลยนะคะ ไม่รู้แหละค่ะ เจด้ายังไม่ไว้ใจ…เพราะฉะนั้นพี่ธามห้ามยุ่งกับพี่เขานะคะ ไม่งั้นเราสองคนจบกัน…” เจนลดาพูดขู่เขาไป“ถ้าพี่จะยุ่งกับเขาพี่ก็ยุ่งไปนานแล้วสิ…แล้วจบกันอะไร…ไม่จบ…ห้ามพูดแบบนั้นออกมาอีก เข้าใจไหมยัยตัวแสบ…จุ๊บ…” ธามไทพูดไปแล้วก็หอมแก้มเธออย่างอดไม่ได้“อื้อ…พี่ธาม มาหอมแก้มเจด้าทำไมคะ เดี๋ยวคนอื่นเขาเห็นเข้าจะทำยังไงคะ” เจนลดาต่อว่าเขาแล้วก็รีบมองไปที่นั่งอีกฝั่งทันที แล้วก็โชคดีที่ฝั่งนั้นหลับไปแล้ว“ก็ไม่ได้มีใครเห็นนิ…ขอหอมนิดหอมหน่อยเองน่า…อืม…กลิ่นตัวเรานี่มันหอมจริงๆเลยเจด้า…” ธามไทพูดไปแล้วก็หลับตาดมกลิ่นของเจนลดาอย่างชอบใจเลย แล้วเขาก็เอามือไปลูบคลำท่อนเอ็นของเขาเบาๆ“ใจเย็นลูกพ่อ แข่งเสร็จแล้วพ่อจะจัดให้หนักๆเลยลูก…อย่าพึ่งตื่น…อ่าส์…” ธามไทพูดไปแล้วเขาก็ลืมตามายิ้มใส่เจนลดา“หื่นจริงๆเลยนะคะพี่ธาม…” เจนลดาว่าเขาแล้วก็ยิ้มส่ายหน้าไปมาอย่างอดไม่ได้กับท่าทีของธามไทที่ทำอยู่ในตอนนี้จากนั้นธามไทก็เอียงหัวซบไหล่ของเธอเบาๆแบบอ้อนๆ แล้วเขาก็ดูหนังกับเธอต่อไปแบบเงียบๆ เพื่อช่วยให้จิตใจของเขามันไม่ฟุ่งซ่านไปมากกว่านี้…ด้