All Chapters of The Four Twins and the Billionaire's Regret: Chapter 31 - Chapter 40

Dahan-dahang ibinaba ni Nathan ang cellphone at isinilid iyon sa bulsa ng kanyang pantalon. Balak na sana niyang bumalik sa VIP ward nang mapahinto siya sa paghakbang. Pagharap niya, bumungad sa kanya sina Medela at Leslie na kapwa nakatayo ilang hakbang lamang ang layo.Batay sa ekspresyon ng dalawa, malinaw na narinig nila ang buong usapan sa telepono. Bahagyang kumunot ang noo ni Medela at sinuri ang mukha ng anak."Nathan," maingat niyang tanong, "aga-aga pa, pero parang ang talas ng tono mo. Kanino ka ba nakikipag-usap?"Kaswal ang tanong, ngunit halatang may bahid ng pagsisiyasat.Hindi nagbago ang ekspresyon ni Nathan."Sa client."Sa kabilang banda, halos magbaon sa palad ang mga kuko ni Leslie sa sobrang higpit ng pagkakakuyom ng kanyang kamao.Hindi man binanggit ni Nathan ang pangalan ng kausap nito, alam na alam niya kung sino iyon.Si Serenity.Dalawa ang may-ari ng CYLO, at nitong mga nakaraang araw ay personal pang nakipagkita si Nathan upang pag-usapan ang posibilidad

"Serenity, sumosobra ka na! Sino ang sinasabihan mong nakakahiya?"Halos manginig sa galit si Medela habang mariing sinasaway si Serenity. Hindi na niya maitago ang inis sa matatalim nitong salita.Ngunit sa halip na matinag, malamig lamang na ngumiti si Serenity."Why? May mali ba sa sinabi ko?"Lalong nanigas ang mukha ni Medela."Ikaw..." Mariin niyang kinuyom ang kanyang kamao.Kung nangyari ito noon, malamang ay nasampal na niya ang babaeng nasa harapan niya nang walang pag-aalinlangan.Pero ngayon, hindi na si Serenity ang dating manugang ng Tomas.Wala na siyang karapatang tratuhin ito gaya ng dati. Napilitan siyang pigilan ang sarili, kahit halos magngitngit na siya sa galit."Huwag mo akong lokohin, Serenity." Malamig at puno ng pangmamaliit ang kanyang boses. "Akala mo ba hindi ko alam ang totoong pakay mo?""Para lang mapangasawa si Nathan noon, ginawa mo ang lahat. Hindi ka pa nakuntento roon, itinulak mo pa si Leslie sa hagdan. Pagkatapos, buong kapal ng mukha mong ipinag

Napakurap si Nathalie. Halatang hindi nito agad naintindihan ang ibig sabihin ng kuya niya.Napabuntong-hininga si Nathaniel bago marahang nagpaliwanag."Ganito..." Tumingin siya sa kapatid at seryosong nagtanong. "Kung papipiliin ka, sino ang pipiliin mo? Si Mommy... o si Daddy?" Saglit siyang tumigil bago muling nagsalita. "Isa lang ang puwede mong piliin."Natahimik si Nathalie. Mahigpit niyang hinawakan ang maliit na bolpen habang seryosong nag-iisip.Kung puso lang ang pagbabasehan… Gusto niyang piliin si Mommy. Pero nang sumagi sa isip niya ang ama… Unti-unti siyang nag-alinlangan.Mabait din ang Daddy nila. Mahal din sila nito ng kuya niya. Lagi rin silang inaalagaan.Habang lalo niyang iniisip, lalo siyang nahihirapan.Paano siya pipili? Parang napakalupit naman ng tanong na iyon.Matagal siyang nag-isip. Hanggang sa huli, bahagya na lamang siyang ngumuso at malungkot na umiling.Hindi niya kayang pumili sa pagitan ng Mommy at Daddy. Nang makita ni Nathaniel ang nahihirapang e

Pagkarinig nito, bahagyang ibinuka ni Nathan ang mga labi, tila may nais sanang sabihin. Ngunit bago pa man siya makapagsalita, agad siyang pinutol ni Serenity.“Hayaan mo na. Hindi na mahalaga.”Malamig ang tono niya, ngunit sa loob-loob niya ay unti-unting sumisikip ang dibdib niya. Hindi niya alam kung bakit kailangan pa niyang pag-usapan ang mga bagay na iyon. Kahit malaman pa ni Nathan ang nangyayari, ano naman ang magagawa niya? Malamang, papanigan pa rin nito si Leslie. Kaya bakit pa niya pahihirapan ang sarili sa pagtatanong?Tahimik na pinagmasdan ni Nathan ang babae. Mula nang muli silang magkita, para bang nagkaroon na ito ng makapal na pader sa paligid ng sarili. Malamig, mailap, at palaging handang umiwas sa kanya. Kahit anong lapit niya, lagi itong may paraan para panatilihin ang distansya sa pagitan nila.Bahagyang kumunot ang noo niya.“Kung may gusto kang sabihin, sabihin mo. Huwag mong sarilinin,” malamig niyang wika. “Tungkol ba sa nanay ko at sa pamilya mo…?”Hindi

Maging si Cielo ay halatang balisa. Namumula ang kanyang mga mata at bakas sa mukha ang matinding pag-aalala. “Pero kumusta na si Mommy? Malala daw ba? Puwede ba natin siyang makita?”Agad namang sinubukan ni Nathaniel na pakalmahin ang dalawa. Sa kabila ng sarili niyang pangamba, naging mahinahon ang kanyang boses habang sinasabi, “Kakacheck lang sa kanya. Wala naman daw malubhang nangyari sa katawan niya. Pero… nasa loob pa rin ng hospital room si Daddy. Kapag pumunta tayo roon ngayon, baka makita niya tayo.”Bahagyang gumaan ang mukha ni Cielo. Kumislap ang kanyang mga matang puno ng luha habang nagtanong muli, “Talaga?”“Talaga,” paniniguro ni Nathaniel habang marahang tumango. “Okay lang si Mommy.”Nang makitang maayos naman ang kalagayan ng kapatid, nakahinga nang maluwag si Cyler. Gayunpaman, hindi pa rin nawala ang pag-aalala sa kanyang mga mata. Muli siyang tumingin kay Nathaniel at seryosong nagtanong, “Okay. Ngayon, sabihin mo na sa amin kung ano talaga ang nangyari.”Tuman