Semua Bab คนนอกหัวใจ: Bab 11 - Bab 18

-เวลา 11.30 น.-ภูวดลกรุ๊ปแกร็ก!!ผมเงยหน้าขึ้นจากกองเอกสารบนโต๊ะทำงานเมื่อได้ยินเสียงคนเปิดประตูห้องทำงานเข้ามาคงไม่ใช่ใครอื่นไกลหรอกครับนอกจากคนที่ใช้ห้องทำงานห้องเดียวกับผมและก็เป็นคนเดียวกันกับที่ผมเอาเมื่อคืนอึดดีเหมือนกันนะตอนแรกผมคิดว่านาราคงจะลุกมาทำงานไม่ไหวเพราะเมื่อคืนผมจัดหนักซะขนาดนั้นแถมยังเป็นครั้งแรกของนาราแต่สุดท้ายนาราก็มาทำงานจนได้แต่พอเห็นท่าเดินนาราแล้วแม่งโคตรขัดตาผมเลยครับทำไมไม่นอนพักวะนี่ผมก็อุตส่าห์เข้ามาเคลียร์งานของวันนี้ที่ทั้งผมและนาราต้องทำกะว่าถ้าเสร็จจะรีบกลับไปดูสักหน่อย"จะเดินยังลำบากทำไมไม่นอนอยู่ห้อง"ผมพูดขึ้นมาในตอนที่นารากำลังจะนั่งลงที่โต๊ะทำงานของเธอ"ฉันมีงานต้องเคลียร์"นาราคนเย็นชาคนเดิมกลับมาแล้วสินะไม่เหลือเค้าคนที่นั่งร้องไห้อ้อนวอนขอความรักจากผมเมื่อเช้าเลยสักนิดเพราะคำตอบนี้ของเธอมันดูนิ่งๆเย็นชาตามแบบฉบับเจ้าหญิงน้ำแข็งแถมยังเมินไม่มองผมอีกด้วย"ฉันเคลียร์ใกล้เสร็จแล้วเธอกลับไปพักเถอะเมื่อคืนฉันเอาแรงไปหน่อยเธอคงระบม"นาราไม่พูดอะไรกลับมาเธอก้มหนาก้มตาเปิดแม็คบุคบนโต๊ะทำงานของเธออย่างไม่ใส่ใจสนใจสิ่งที่ผมพูดบรรยากาศในห้องตอนนี้โคตร

“เลว!!”นารามองคริปที่อยู่ในโทรศัพท์ในมือผมแล้วพูดคำนี้ออกมาทั้งน้ำตานารากำมือแน่นตัวสั่นไปหมดผมที่เห็นนาราเป็นแบบนี้ก็ใจหายเหมือนกันผมยอมรับครับว่าวิธีการนี้ของผมมันดูเลวและใจร้ายกับนาราผมไม่ได้จะปล่อยคริปนั่นจริงๆหรอกครับแต่ที่ผมถ่ายไว้เพราะผมรู้ครับว่านาราจะไม่มีทางยอมผมแน่ๆผมไม่อยากเสียนาราไปไม่ว่าจะฐานะเพื่อนหรือฐานะอะไรก็ตามผมยังอยากเก็บนาราไว้ใกล้ๆแบบนี้ไม่อยากให้นาราใกล้ใครสนิทกับใครมากกว่าผม"ถึงเธอจะลบคริปนั้นหมดก็ใช่ว่าฉันจะไม่บอกเรื่องเมื่อคืนกับใครโดยเฉพาะไอ้โซนถ้ามันรู้ว่าฉันเอากับเธอแล้วมันยังจะอยากได้เธออีกไหมเพราะกฎของพวกฉันคือไม่กินผู้หญิงซ้ำกัน"ผมพูดขึ้นมาในตอนที่นารายื่นมือมาฉกโทรศัพท์ออกจากมือผมแล้วกดลบคริปนั่นอยากลบก็ลบไปครับผมไม่ได้จะใช้มันจริงๆอยู่แล้ว"ต้องการอะไร"นาราถามผมด้วยดวงตาแดงก่ำ"ก็บอกไปแล้ว..ฉันต้องการเธอ"ผลัก!!พูดจบผมก็พุ่งไปดันนาราให้ติดกับผนังห้องแล้วเอาแขนยันผนังค่อมตัวเธอไว้"ปล่อยฉัน""ฉันปล่อยแน่แต่ขอ..ปล่อยในก็แล้วกันนะ"พูดจบผมก้มลงไปดูดปากนาราทันทีนาราก็พยายามส่ายหน้าหนีแต่คงยากหน่อยครับเพราะไม่ว่าจะหันหน้าหนีไปทางไหนผมก็ไล่ต้อนไว้หมดย

หลังจากขับรถออกจากผับไอ้คิงมาสักพักผมก็พึ่งนึกขึ้นได้ไม่รู้ว่านาราจะตื่นขึ้นมารึเปล่านี้ก็เที่ยงคืนกว่าข้าวเย็นก็ยังไม่ได้กินว่าแล้วผมก็ตบไฟเลี้ยวเข้าข้างทางที่มีร้านขายยาที่เปิด 24 ชั่วโมงซื้อยาเคลือบกระเพาะให้นารา นาราเป็นโรคกระเพาะครับชอบปวดท้องเวลากินข้าวผิดเวลาไม่นานผมก็ขับรถกลับไปที่คอนโดโดยที่ไม่ลืมแวะหน้าปากซอยก่อนถึงคอนโดที่มีร้านบะมี่เกี้ยวเจ้าโปรดของผมกับนาราตั้งอยู่ปกติถ้าหิวตอนดึกๆผมกับนาราจะพากันแว้นมอไซค์ออกมาครับที่คอนโดผมซื้อเวสป้าไว้คันหนึ่งไว้ใช้ไปหาอะไรกินแถวๆปากซอยแล้วทุกครั้งก็จะมีนาราซ้อนท้ายไปด้วยทุกครั้งจนเป็นภาพที่ชินตาของคนแถวนี้"เหมือนเดิมครับป้าอย่างละถุง""เกี้ยวน้ำหนึ่ง บะหมี่เกี้ยวแห้งหนึ่ง รอแปปนะจ๊ะ""ครับผม"เห็นไหมครับว่าผมกับนารามาบ่อยแค่ไหนป้าเจ้าของร้านจำเมนูของผมกับนาราได้ดีเลยนาราชอบกินบะมี่เกี้ยวแห้งครับกินแบบไม่ปรุงเลยเพราะนารากินเผ็ดไม่ได้"ได้ละจ๊ะสองถุงสุดท้ายพอดี""ทำไมหมดเร็วล่ะครับวันนี้ทุกทีเห็นขายโต้รุ่งนี่พึ่งจะเที่ยงคืนกว่าเอง""วันนี้ป้าเตรียมของมาน้อยแล้วก่อนหน้าคุณมามีคนมาเหมาไปซื้อไปทุกแบบทั้งแห้งทั้งน้ำบะหมี่ต้มยำเอาไปอย่างละถ

"เธอโกรธฉันเหรอ""นายเคยพูดไม่ใช่เหรอว่าไม่อยากมีอะไรผูกมัดกับฉันความจริงเรื่องของเรามันน่าจะจบตั้งแต่วันนั้นแค่คืนนั้นที่นายพลาดมามีอะไรกับฉันเพราะคิดว่าฉันเป็นผู้หญิงที่นายรัก ครั้งเดียวแค่ครั้งนั้นครั้งเดียวมันก็น่าจะจบแล้วเราก็กลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมโดยที่ไม่มีใครพูดถึงเรื่องผิดพลาดนั้นอีก""มันไม่ได้ผิดพลาดนาราวันนั้นที่ฉันเอาเธอ...ฉันตั้งใจ""....."ฉันหันไปมองหน้าเขาอย่างไม่เข้าใจที่เขาพูดประโยคนี้ออกมา อะไรคือเขาตั้งใจก็คืนนั้นเขาเพ้อถึงผู้หญิงคนนั้นก่อนที่จะได้สติรู้ว่าไม่ใช่แต่เป็นฉัน"ฉันตั้งใจที่จะมีอะไรกับเธอคืนนั้นนาราฉันรู้ว่าคนที่ฉันนอนเอาวันนั้นคือเธอตั้งแต่แรก""นายกำลังจะพูดอะไรจะปั่นหัวอะไรฉันอีก""ฉันไม่ได้ปั่นฉันตั้งใจทำให้เธอเป็นของฉันจริงๆคืนนั้นไอ้โซนมันจะสารภาพรักเธอแล้วก็ขอเธอเป็นแฟนที่งานเลี้ยงรุ่น ฉันไม่อยากให้เธอไป""ทำไม"ฉันถามเขาออกไปด้วยเสียงสั่นๆมันจุกจนอยากจะร้องแต่ร้องไม่ออกค่ะมันสับสนมันไม่เข้าใจว่าเขารั้งฉันไว้ด้วยวิธีแบบนี้ทำไมทั้งๆที่เขาพูดเองว่าไม่มีวันรักฉัน"ฉันไม่รู้นาราตอนนั้นฉันรู้อย่างเดียวว่าฉันจะเสียเธอไปให้ใครไม่ได้ฉันไม่อยากให้