คนนอกหัวใจ

ภูวดลกรุ๊ป

“นารา เมื่อคืนเจ้ากันต์กลับมานอนที่คอนโดรึเปล่าทำไมป่านนี้แล้วยังไม่โผล่หัวมาบริษัท”

“กลับค่ะ แต่คงยังไม่ตื่นมันเป็นความผิดของหนูเองค่ะที่ไม่ได้แวะปลุกเขาที่ห้องเมื่อเช้า พอดีหนูรีบมาเตรียมเอกสารการประชุมให้คุณแม่น่ะค่ะ"

“เมื่อไหร่จะเลิกสปอยลูกชายแม่สักทีนาราดูสิเนี่ยได้ใจเหลวไหลใหญ่แล้วและก็เลิกสักทีที่โทษว่าเป็นความผิดของตัวเองที่เจ้ากันต์มันไม่ตื่นเป็นเพราะตัวมันไม่มีความรับผิดชอบต่างหาก เฮ้อ!!!ถ้าไม่มีหนูสักคนมันจะเป็นผู้เป็นคนได้ไหมตั้งแต่สมัยเรียนยันทำงานก็มีเพื่อนที่แสนดีอย่างหนูนี่แหละที่ทำให้มันเป็นผู้เป็นคน”

“เดี๋ยวหนูตามให้ค่ะ เหลือเวลาอีก 2 ชั่วโมงที่จะประชุมหนูจะจัดการให้เขาเข้าประชุมพร้อมกับคุณแม่กับป๊าได้แน่นอนค่ะ”

“แม่เลือกคนไม่ผิดจริงๆนาราฝากด้วยนะ”

“ไม่ต้องห่วงค่ะมันเป็นหน้าที่ของหนูอยู่แล้วและอีกอย่างบุญคุณของครอบครัวภูวดลที่ให้ทุนหนูเรียนจนจบแล้วมีงานดีๆทำแบบนี้ชาตินี้ทั้งชาติหนูคงทดแทนไม่หมด”

“บุญคุณอะไรกันอย่าพูดแบบนี้แม่รักและเอ็นดูหนูเหมือนลูกสาวคนหนึ่งหนูเป็นเพื่อนที่สนิทของกันต์ตอนที่หนูลำบากพอกันต์มาบอกแม่กับป๊าไม่ลังเลที่จะช่วยเลยสักนิด”

“ขอบคุณนะคะที่เอ็นดูหนู”

สวัสดีค่ะฉันชื่อนาราแล้วคนที่ฉันคุยด้วยเมื่อกี้คือคุณลันตาแม่ของกันต์ ‘เพื่อนสนิท’ ของฉันเองค่ะ ฉันมาทำงานที่นี้ตั้งแต่เรียนจบในตำแหน่งผู้ช่วยของคุณแม่และเลขาของกันต์ ก็อย่างที่ได้ยินฉันคุยกับคุณแม่ครอบครัวนี้มีบุญคุณกับฉันค่ะเพราะฉันเป็นคนตัวคนเดียวไม่มีครอบครัวที่ไหนพ่อแม่ฉันเสียตั้งแต่ฉันอยู่ปีหนึ่ง

กันต์เป็นเพื่อนผู้ชายที่สนิทกับฉันที่สุดและพอฉันมีปัญหาเขากับครอบครัวก็ไม่ลังเลที่จะช่วยฉันแล้วตอนนี้มันถึงเวลาที่ฉันต้องทำภารกิจสำคัญแล้วค่ะก็คือการไปลากตัวว่าที่ประธานบริษัทในอนาคตที่เมาแฮงค์จากเมื่อคืนมาเข้าประชุมสำคัญในวันนี้…เฮ้อ!!!

คอนโดกันต์

เฮ้อ!!

พอเปิดห้องของเขาเข้ามาฉันต้องถอนหายใจออกมาอย่างปลงๆ กับภาพที่เห็นแล้วฉันก็เห็นมันจนชินตามาตลอดนั้นก็คือภาพเสื้อผ้าของผู้ชายกับผู้หญิงที่ถอดทิ้งเรี่ยราดยาวตามทาง

บราสีแดงสด กับจีสตริงที่เข้าชุดกัน ชุดเดรสสั้นๆ สีแดง รองเท้าส้นสูงภาพที่เห็นมันยืนยันได้ดีว่าในห้องนอนของเขาไม่ได้มีเขาแค่คนเดียวที่นอนอยู่ถึงฉันจะเห็นภาพนี้เป็นประจำแต่ในหัวใจของฉันมันก็จะถูกบีบรัดทุกครั้งที่เห็นและรับรู้ทำไมฉันถึงรู้สึกแบบนี้น่ะเหรอ..ก็เพราะหัวใจไม่รักดีของฉันมันเผลอไป ‘รักเพื่อนสนิท’ อย่างเขาน่ะสิผู้หญิงเย็นชาไร้ความรู้สึกอย่างฉันที่ใครๆเห็นมันไม่น่าจะรักใครได้แต่ฉันก็รักเขาไปแล้ว

ฟูว!!

ฉันพ่นลมหายใจออกมาอย่างเหนื่อยๆ ในตอนที่เดินไปถึงหน้าห้องเขาและกำลังจะหมุนลูกบิด

“ซี๊ด!! อมเข้าไปลึกแองจี้ อ่าส์!!!”

“แม่ง!!เสียว..xวยฉิบ!!ดูดแรงๆ”

ฉันหลับตาลงเพื่อข่มอารมณ์ตัวเองไว้เมื่อได้ยินเสียงของกันต์เล็ดรอดออกมาจากในห้องไม่ต้องเดาก็รู้ว่าในห้องนั้นเกิดอะไรขึ้นแต่หน้าที่ขอฉันต้องทำให้เขาไปประชุมให้ทันและนี้ไม่ใช่ครั้งแรกอีกเหมือนกันที่ฉันต้องเจอกับภาพแบบนี้เสียบกันสดๆ ฉันก็เห็นมาแล้ว

แกร็ก!!!

“อ่าห์!!!อย่างนั้นแองจี้..ปากเธอแม่ง”

พอเปิดประตูเข้าไปฉันก็เห็นภาพที่มันบาดหัวใจกันต์นอนอยู่โดยมีผู้หญิงคนนั้นทำอะไรกับเข้าใต้ผ้าห่มหน้ากันตอนนี้คือแหงนหน้าหลับตาซูดปากอย่างมีอารมณ์

“กันต์!!”

“เฮ้ย!! นาราเข้ามาได้ไงเนี่ย”

“อีกหนึ่งชั่วโมงมีประชุมสำคัญจัดการตัวเองให้เรียบร้อยฉันรออยู่ที่ห้องฉัน”

ปัง!!!

ฉันปิดประตูห้องของเขาแล้วเดินกลับมาที่ห้องของฉันที่อยู่ข้างๆ ห้องเขาทันทีฉันอยู่คอนโดเดียวกับเขาค่ะด้วยเหตุผลที่ว่าฉันเป็นเลขาและต้องคอยดูแลเขาทุกอย่าง

เฮ้อ!!หวังว่าเขาคงรีบจัดการตัวเองตามที่ฉันบอกนะเพราะฉันไปอยากไปตามเขาอีกรอบ...ไม่อยากเห็น