All Chapters of เพื่อน(ไม่)ลับ: Chapter 21 - Chapter 30

เสียงคลื่นกระทบฝั่งในยามค่ำคืนของเกาะส่วนตัวไม่ได้ให้ความรู้สึกผ่อนคลายอย่างที่ควรจะเป็น สำหรับ ขิม มันกลับเป็นเสียงที่ตอกย้ำถึงความเปราะบางของสถานะที่เธอคิดว่ามั่นคงแล้ว การปรากฏตัวของ 'ชื่อ' ของ มินตรา แม้จะเป็นเพียงผ่านหน้าจอโทรศัพท์ ก็เปรียบเสมือนรอยร้าวบนแก้วคริสตัลที่ดูสวยงาม ขิมเดินออกไปที่ระเบียงห้องพัก ลมทะเลที่พัดผ่านใบหน้าไม่ได้ช่วยพัดเอาความกังวลในใจออกไปได้เลย เธอพิงหลังกับราวระเบียง มองดูแสงไฟจากวิลล่าหลังอื่นๆ ที่อยู่ไกลออกไป พลางถอนหายใจออกมาแผ่วเบาภายในห้อง ใหญ่ ยังคงง่วนอยู่กับการแก้ปัญหาเอกสารโอนหุ้นที่ปลายสายบอกว่าเป็นเรื่องคอขาดบาดตาย เสียงพิมพ์คีย์บอร์ดที่ดังถี่ๆ สะท้อนอยู่ในความเงียบ มันเป็นเสียงที่เตือนขิมว่า แม้จะหนีมาไกลถึงกลางทะเล แต่ชีวิตของพวกเขาก็ยังคงติดอยู่กับโลกธุรกิจที่ยุ่งเหยิง ใหญ่ในชุดคลุมอาบน้ำสีเข้มมีสีหน้าเคร่งเครียด คิ้วขมวดเข้าหากันจนเป็นปม เขากำลังสลับหน้าจอไปมาระหว่างโปรแกรมจัดการบัญชีและหน้าต่างอีเมล ความกดดันที่เขารับผิดชอบอยู่สะท้อนออกมาผ่านแววตาที่เริ่มแดงก่ำจากการจ้องหน้าจอเป็นเวลานานขิมเดินกลับเข้ามาในห้อง เธอหยุดยืนมองเขาอ

หลังจากเหตุการณ์เผชิญหน้ากับมินตราที่ล็อบบี้โรงแรมผ่านพ้นไป ความกดดันที่เคยกดทับบ่าของ ใหญ่ มาตลอดหลายสัปดาห์ก็ดูเหมือนจะเบาบางลงราวกับมีคนยกภูเขาออกจากอก ท้องฟ้าเหนืออ่าวที่พวกเขากำลังยืนดูเรือใบอยู่นั้นแจ่มใสไร้เมฆหมอก เช่นเดียวกับใจของ ขิม ที่เริ่มมองเห็นเส้นทางข้างหน้าได้อย่างชัดเจนขึ้น เรือใบสีขาวลำงามจอดนิ่งอยู่บนผืนน้ำสีเทอร์ควอยซ์ ลมทะเลพัดพาเอาความเค็มของไอทะเลมาปะทะผิวหน้าของทั้งคู่ ทั้งสองยืนพิงระเบียงไม้ของท่าเรือ สายตามองดูคนงานกำลังเตรียมเรือเพื่อออกสู่ทะเลกว้าง"เรือลำนั้นสวยจังเลยนะ" ขิมเอ่ยขึ้นขณะที่มือของเธอประคองขอบระเบียงไว้แน่น "เหมือนชีวิตเราตอนนี้เลย... ที่พร้อมจะกางใบเรือออกไปหาอะไรใหม่ๆ แล้ว"ใหญ่หันมามองคนข้างกาย เขาไม่ได้มองเรือลำนั้น แต่มองใบหน้าของหญิงสาวที่เขารักสุดหัวใจ ความเหนื่อยยากในอดีตทำให้เขารู้สึกขอบคุณทุกสถานการณ์ที่เกิดขึ้น เพราะหากไม่มีอุปสรรคเหล่านั้น เขาก็คงไม่ได้เห็นความเด็ดขาดและความเข้มแข็งของขิมในมุมนี้ "เธอเป็นคนกางใบเรือที่เก่งที่สุดเลยนะขิม... ถ้าไม่ได้เธอคอยบอกทาง ผมคงหลงอยู่ในทะเลที่ไม่มีฝั่งไปนานแล้ว"ขิมยิ้มกว้าง หันมาสบตาเขา "ใหญ่

การเดินทางกลับจากเกาะส่วนตัวไม่ใช่แค่การจบสิ้นทริปฮันนีมูน แต่เป็นการก้าวเท้ากลับเข้าสู่สมรภูมิชีวิตจริงที่เต็มไปด้วยความคาดหวังและภาระหน้าที่ ใหญ่ และ ขิม เดินผ่านประตูทางเข้าคฤหาสน์ตระกูลใหญ่ด้วยความรู้สึกที่ต่างไปจากเดิม ความสงบที่ได้รับจากเกาะเมื่อช่วงเช้าค่อยๆ จางหายไป แทนที่ด้วยกลิ่นอายของความตึงเครียดที่อบอวลอยู่ในอากาศของบ้านหลังนี้ คุณธนา พ่อของใหญ่ นั่งรอพวกเขาอยู่ในห้องรับแขก สายตาที่ดูอ่อนล้าลงไปมากของชายผู้เป็นหัวหน้าครอบครัวจ้องมองมายังทั้งสองด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน"กลับมาแล้วเหรอ..." เสียงของธนาแหบพร่า เขาไม่ได้ลุกขึ้นยืน แต่กลับผายมือให้ทั้งสองนั่งลง "มีเรื่องที่ฉันต้องคุยกับแก... เรื่องบริษัทที่แกกำลังจะรื้อโครงสร้างใหม่"ใหญ่ไม่รอช้า เขาขยับกายเข้าไปนั่งเผชิญหน้ากับพ่อ ขิมนั่งเคียงข้างเขา มือของเธอจับมือของใหญ่ไว้แน่นเพื่อให้เขารู้ว่าเขามีกำลังใจอยู่ข้างๆ "ผมรู้ครับว่าพ่อคงได้ยินข่าวเรื่องที่ผมเตรียมจะฟ้องร้องคนที่ทุจริตในบริษัท... และผมก็มั่นใจว่านั่นคือสิ่งที่ถูกต้องที่สุดที่ผมทำได้ในฐานะผู้บริหาร"ธนาพ่นลมหายใจออกยาว ก่อนจะวางแฟ้มเอกสารบางอย่างลงบน

กลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกมะลิที่ปลูกไว้หน้าบ้านลอยมาตามลมยามเช้า ปลุกให้ ขิม ลืมตาขึ้นด้วยความรู้สึกที่สดชื่นผิดปกติ เธอค่อยๆ พยุงตัวลุกขึ้นจากเตียงนอนนุ่มๆ โดยมี ใหญ่ ที่ตื่นก่อนหน้านี้คอยประคองอยู่ข้างกาย แววตาของชายหนุ่มเต็มไปด้วยความเอาใจใส่ที่มากเป็นพิเศษ ตั้งแต่เรื่องข่าวดีที่พวกเขาสงสัยเมื่อวานนี้ ชีวิตในบ้านหลังนี้ก็ดูเหมือนจะอบอวลไปด้วยบรรยากาศแห่งการรอคอยและการดูแลที่ประณีตยิ่งกว่าเดิม ใหญ่รินน้ำอุ่นใส่แก้วแล้วยื่นให้ขิมด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความหวัง"วันนี้ไปหาหมอตามนัดนะ เดี๋ยวผมขับรถไปส่งเอง งานที่บริษัทปล่อยให้ผู้ช่วยจัดการไปก่อนได้" ใหญ่เอ่ยขึ้นขณะที่เขานั่งลงข้างๆ ขิมขิมรับแก้วน้ำมาจิบก่อนจะหันมามองหน้าสามีด้วยความซาบซึ้ง "ใหญ่ไม่ต้องกังวลขนาดนั้นก็ได้ค่ะ ขิมยังไม่ได้เป็นอะไรมากสักหน่อย... แต่มันก็ตื่นเต้นจริงๆ นะคะ ถ้ามันเป็นเรื่องจริง""สำหรับผม... มันคือเรื่องที่สำคัญที่สุดในชีวิตเลยนะ" ใหญ่กุมมือขิมไว้แน่น ความรู้สึกอบอุ่นไหลผ่านมือของทั้งคู่ ขิมอดไม่ได้ที่จะย้อนคิดถึงวันคืนเก่าๆ ที่พวกเขายังต้องหลบๆ ซ่อนๆ ความรู้สึก ยังต้องใช้ 'สถานะเพื่อน' มาเป็นกำแ

เช้าวันใหม่เริ่มต้นขึ้นด้วยแสงแดดอุ่นที่สาดส่องเข้ามาในห้องนอนกว้างขวางของบ้านที่กำลังปรับเปลี่ยนหน้าที่ให้กลายเป็น 'บ้านแห่งครอบครัว' อย่างเต็มตัว ขิม ตื่นขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกที่ต่างไปจากทุกวัน แม้การแพ้ท้องจะยังมีอยู่บ้าง แต่ความตื่นเต้นที่ลูกในครรภ์เริ่มเติบโตขึ้นเรื่อยๆ ทำให้เธอรู้สึกถึงพลังงานชีวิตที่พุ่งพล่าน ใหญ่ ยังคงเป็นสามีที่ใส่ใจทุกรายละเอียด เขาจัดวางผลไม้และเครื่องดื่มที่เหมาะสำหรับคนท้องไว้ให้เธอที่โต๊ะหัวเตียงเสมอ ความประณีตในการดูแลทำให้ขิมอดไม่ได้ที่จะนึกย้อนไปถึงวันเก่าๆ วันที่พวกเขาต้องแอบรักกันใน 'สถานะที่ไม่ใช่เพื่อน' ที่เต็มไปด้วยความกังวลและความไม่มั่นใจ แต่วันนี้ ทุกอย่างกลับดูเรียบง่ายและเป็นธรรมชาติอย่างที่มันควรจะเป็นใหญ่เดินเข้ามาในห้องด้วยชุดลำลองสบายๆ เขาเพิ่งกลับจากการออกกำลังกายยามเช้า เหงื่อซึมตามไรผมทำให้เขาดูแข็งแรงและมีความมั่นใจขึ้นมากกว่าแต่ก่อน เขาเดินตรงเข้ามาจุมพิตที่หน้าผากของขิมก่อนจะยิ้มกว้าง "ตื่นแล้วเหรอครับวันนี้ดูสดชื่นจังนะ""ค่ะ... รู้สึกว่าวันนี้ลูกจะคึกคักเป็นพิเศษเลย" ขิมยิ้ม พลางลูบหน้าท้องที่ยังราบเรียบอยู่เบาๆ ควา