All Chapters of จ้าวเยว่ฮวา อัจฉริยะแห่งพิษ: Chapter 181 - Chapter 190

        เช้าวันต่อมา          ในเมื่อตกลงกันแล้ว หลังจากที่ได้เงินมาหนึ่งล้านตำลึงทอง คนทั้งหมดก็ออกเดินทางทันที ไม่ว่าจะเดินทางผ่านไปที่เมืองใดก็ตาม จ้าวเยว่ฮวา เฉินเหมี่ยว และกัวเจียงต่างก็หยุดพักเพื่อรักษาคนแบบไม่คิดเงิน          ส่วนอาการบาดเจ็บของหนานกงอี้หรูจะเป็นอย่างไรนั้น ไม่มีใครสนใจ          หนานกงอี้จงไม่พอใจที่พวกจ้าวเยว่ฮวาหยุดแต่ละเมือง มันทำให้การเดินทางไปยังเมืองหลวงช้าลงกว่าเดิม อีกทั้งอาการของหนานกงอี้หรูผู้เป็นน้องสาวก็ไม่ดีขึ้นเลย วันๆ หนึ่งนางไข้ขึ้น ได้แต่ดื่มยาเพื่อรักษาอาการต่อไป          เดิมทีสภาพร่างกายของหนานกงอี้หรูไม่เหมาะที่จะออกเดินทาง แต่ไม่ว่าอย่างไรนางก็ไม่ยอมรักษาตัวอยู่ที่เมืองชายแดน นางยืนยันจะกลับเมืองหลวงด้วยกัน          หนานกงอี้จ

        งานแข่งขันเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ          คนที่เข้าร่วมการแข่งขันล้วนเป็นแพทย์รุ่นเยาว์ที่ถูกบ่มเพาะมาอย่างดีของแต่ละสำนักแพทย์ ปรมาจารย์แต่ละแคว้นต่างพบปะและพูดคุยกันถึงรุ่นเยาว์ของตน          กัวเจียงเองก็เป็นหนึ่งในนั้น          ชื่อเสียงของพวกเขาโด่งดังจากการรักษาคนเจ็บตั้งแต่ที่เมืองชายแดน ตลอดทางที่ผ่านมาก็ยังรักษาตามเมืองที่หยุดพัก เรื่องนี้มีข่าวมาตั้งนานแล้ว          การแข่งขันจัดขึ้นที่สำนักแพทย์ของแคว้นเปยโจว สำนักแพทย์ที่นี่พื้นที่กว้างใหญ่ ลานกว้างจุคนได้นับพันคน ที่นั่งถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ ด้านบนเป็นพื้นที่ยกสูงสำหรับผู้เข้าแข่งขัน          รอบๆ พื้นที่ยกสูงเป็นที่นั่งของแพทย์ปรมาจารย์ของแต่แคว้น แน่นอนว่าพื้นที่ตรงกลางเป็นของเชื้อพระวงศ์ของแคว้

        ผู้คนเองก็ตะลึงเช่นกัน          แม้ว่าการแข่งขันจะไม่มีอะไรให้ลุ้นระทึก แต่พวกเขาเองก็ใคร่รู้ว่าจะมีใครผ่านบ้าง รุ่นเยาว์ของแคว้นใดเก่งกาจบ้าง ถึงอย่างไรการที่จะเรียนด้านการแพทย์ก็ไม่ง่ายเลย นอกจากจะมีเงินแล้วยังต้องฉลาดมากด้วย          และดูเหมือนว่าการแข่งขันจะเจอโจทยากเข้าแล้ว!          จนเมื่อผู้เข้าแข่งขันออกไปเรื่อยๆ เพราะตอบปัญหาไม่ได้ ยิ่งสร้างความแปลกใจให้กับผู้ชม ด้านแพทย์ปรมาจารย์ที่กำลังนั่งชมการแข่งขันเองก็หน้าเคร่งเครียด          “โจทนี้... ช่าง!”          “โจทนี้ยากเกินไปแล้ว แม้แต่ข้าก็ไม่มั่นใจว่าจะได้เต็มสิบ”          “คราวนี้โจทยากกว่าทุกครั้ง ไม่รู้ว่าทางนั้นคิดสิ่งใดอยู่? รุ

        การแข่งขันของสำนักแพทย์ในวันสุดท้ายมีคนต้องการเข้าชมจำนวนมาก!          เพราะเพียงข้ามคืน เรื่องการรักษาโรคระบาดก็รู้กันไปทั่ว ทุกคนจึงอยากจะเห็นว่าแพทย์รุ่นเยาว์ของแคว้นหลงอันหน้าตาเป็นเช่นไร?          ชาวบ้านคนหนึ่งถือตะกร้าผลไม้ จิบปากจิบคอเอ่ยเสียงดัง “มีคนบอกว่าพวกนางหน้าตางดงามมาก”          “ใช่ๆ ข้าเห็นกับตาเลยละ!” ชาวบ้านอีกคนตอบกลับ          “แคว้นหลงอัน? ข้าว่าเป็นข่าวลือที่สร้างขึ้นมามากกว่า พวกเราจะรู้ได้อย่างไรว่านางพูดเรื่องจริง!” ชาวบ้านอีกคนเอ่ยปาก น้ำเสียงจับผิด          “เพ้ย! เจ้าหมายความว่าต้องการให้มีโรคระบาดเพื่อพิสูจน์ว่าพวกนางพูดจริงหรือเป็นข่าวลือหรือ?”        

        พรึ่บ!          หวางจวินหลงเคลื่อนตัวเข้ามาหาจ้าวเยว่ฮวาทันที สีหน้าเย็นชาจนทำให้คนอื่นถอยหลังไปหลายก้าว ทางด้านไท่ซ่างหวงยังคงมึนงง แต่องครักษ์ข้างกายกลับมีสัมผัสเฉียบคมไม่น้อย          แต่พิษมาในรูปแบบกลิ่น เขาเองก็สูดเข้าไปเช่นกัน          “ไท่ซ่างหวง ระวัง...” องครักษ์ล้มลงเป็นคนแรก ต่อมาก็เป็นไท่ซ่างหวงที่นั่งลงอย่างหมดแรง ตามมาติดๆ คือฮ่องเต้ที่เริ่มสติเลือนราง          ผู้ที่แข็งแกร่งย่อมตอบสนองพิษร้ายมากกว่าคนธรรมดา!          จ้าวเยว่ฮวามองหวางจวินหลง ทั้งสองคนพยักหน้าให้กันก่อนจะแยกย้ายไปทำสิ่งที่ตนเองถนัด หวางจวินหลงตามจับคนร้ายที่ลอบวางยาพิษ ส่วนจ้าวเยว่ฮวาก็ไปรักษาคนที่ถูกพิษ