บททั้งหมดของ จ้าวเยว่ฮวา อัจฉริยะแห่งพิษ: บทที่ 191 - บทที่ 200

        การแข่งขันของสำนักแพทย์จบลงด้วยเหตุการณ์ร้ายอย่างลอบปลงพระชนม์ฮ่องเต้ มันคือโทษกบฏที่ตัดสินตายถึงเก้าชั่วโคตร          แม่ทัพใหญ่เซี่ยอวี้สั่งให้ทหารปิดประตูเมืองหลวงตามคำสั่งของไท่ซ่างหวง ต่อมาฮ่องเต้บัญชาการต่อ การตามหาคนร้ายจึงเข้มข้นขึ้น          ผ่านไม่ครึ่งชั่วยาม ทหารที่รับหน้าที่ตามหาอ๋องหนานกงโยวหมิงก็ยังไม่กลับมา          “ไป! พวกเราไปจวนท่านอ๋อง!”          แม่ทัพใหญ่เซี่ยอวี้ขึ้นชื่อเรื่องความห้าวหาญ เขาไม่สนใจว่าการไปครั้งนี้จะทำให้แคว้นจะต้องสูญเสียท่านอ๋องเพียงคนเดียวไปหรือไม่ เขารู้เพียงว่าเขามีหน้าที่ปกป้องบ้านเมืองและกษัตริย์          แม่ทัพใหญ่นำทหารไปยังจวนอ๋องหนานกงโยวหมิง!        

        จ้าวเยว่ฮวาถูกพากลับห้องตัวเองแบบงงๆ          กว่ารู้ตัวว่านางกลับห้องแล้ว ร่างของนางก็นั่งอยู่บนตักของหวางจวินหลงเสียแล้ว ใบหน้าหล่อเหลายิ้มอ่อนโยนให้นาง เขาลูบผมจ้าวเยว่ฮวาด้วยสัมผัสแผ่วเบา          คล้ายกับว่า ถ้าลงแรงอีกนิด นางอาจเจ็บได้          จ้าวเยว่ฮวาจับที่บ่าของหวางจวินหลง ใบหน้าของทั้งสองใกล้กันมาก แต่เป็นเพราะจ้าวเยว่ฮวานั่งอยู่บนตักของหวางจวินหลง ใบหน้าของนางจึงอยู่สูงกว่าเล็กน้อย          “พวกเขา?” จ้าวเยว่ฮวาเอ่ยเสียงเบา          “พวกเขากำลังพัฒนาความสัมพันธ์” หวางจวินหลงตอบเสียงต่ำ น้ำเสียงยังมีความแหบพร่าในตอนท้าย ใบหน้างดงามลอยเด่นอยู่ตรงหน้าเขาจนทำให้เขาเริ่มอดทนไม่ไหว        &nb

        เงือกสาวแสนสวยมีนามว่า หลี่น่า           นางแนะนำตัวง่ายๆ และลากม่อไป่เข้าครัวไปทันที ด้วยนิสัยที่ไม่มีเล่ห์เหมือนมนุษย์ ไม่นานหลี่น่าก็เข้ากันทุกคนได้          นางค้นพบว่าอยู่ที่นี่ดียิ่งนัก          แต่เรื่องราวไหนเลยจะราบรื่นเช่นนั้น          ผ่านมาสามวัน เรือลำใหญ่ก็พบกับพายุขนาดใหญ่!          ครื้นนนน!          จ้าวเยว่ฮวายืนมองไปด้านหน้า ทุกคนมีสีหน้าเคร่งเครียดเมื่อมองไปยังพายุด้านหน้า ท้องฟ้าในตอนนี้เป็นสีดำคล้ำ มีฟ้าร้องคำรามไม่หยุด ลมพัดแรงจนเรือเอียง ยิ่งคลื่นทะเลสูงยิ่งคล้ายกับว่าเรือลำนี้กำลังจะจมลงก็ไม่ปาน          หลี่น่ามือหนึ่

        สถานที่ทดสอบของเกาะร้อยพิษอยู่อีกด้านของเกาะ           วันหนึ่งมีคนเข้ามาทดสอบจำนวนไม่น้อย ดังนั้นคนที่เข้าพักที่เกาะจึงมีมาไม่ขาดสาย การค้าขายและเม็ดเงินจึงไหลเข้ามาในเกาะให้ชาวเกาะได้มีกินมีใช้          อีกด้านของเกาะเป็นสถานที่แปลกประหลาด สิ่งแรกที่ทุกคนเห็นจะเป็นบันไดสูง ไม่มีทางขึ้นอื่นอีกแล้วนอกจากจะขึ้นบันไดไป          ชายคนหนึ่งสวมชุดฟางและสวมหมวกสานนั่งอยู่ใต้ต้นไม้ข้างๆ บันได เมื่อเห็นว่ามีคนอีกกลุ่มจะเข้าร่วมการทดสอบจึงเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยก่อนจะกลับมาในท่าเดิม          “พวกเจ้าเดินขึ้นบันไดนี้ไป ไปถึงด้านบนถึงจะมีสิทธิ์เข้าร่วมการทดสอบที่สอง” เสียงอธิบายดังขึ้น “ผู้ใดไปไม่ถึงยอดเขาแสดงว่าไม่ผ่าน ห้าปีให้หลังถึงจะเข้าร่วมการทดสอบได้อีกครั้ง”       

        การทดสอบที่สาม          “การทดสอบที่สามจะเป็นการปิดตาเลือกทางเดินในเขาวงกต ทางหนึ่งจะเข้าไปได้เพียงสองคนเท่านั้น เมื่อเข้าไปครบสองคนแล้ว ทางนั้นจะปิดทันที การทดสอบนี้อันตรายมาก ใครที่ต้องการจะออกมาจากเขาวงกตให้บีบปะการังที่ข้ามอบให้ให้แตก ข้าจะดึงเจ้าออกมาทันที”          ชายสวมชุดฟางยังคงเป็นคนรับผิดชอบการทดสอบกลุ่มจ้าวเยว่ฮวาเหมือนเดิม ไม่มีใครรู้ว่าหน้าตาของเขาเป็นเช่นไร เพราะเขาเอาแต่ก้มหน้าต่ำตลอดเวลา          แต่ฟังจากเสียงแล้ว เขาน่าจะเป็นชายวัยกลางคนที่มีพลังสูงส่ง!          ไม่มีใครรู้ว่าเขามีตำแหน่งอะไรในการทดสอบ แต่ทุกคนต่างเข้าใจว่าเขาเป็นผู้ควบคุมและนำทางทุกคนเข้าการทดสอบ มองรางวัล และอื่นๆ อีกมากมาย          ดูเหมือนเขาจะทำเป็นทุกอย่า