《จ้าวเยว่ฮวา อัจฉริยะแห่งพิษ》全部章節：第 11 章 - 第 20 章

        “อาการของท่านย่ำแย่กว่าที่ข้าคิดไว้มาก แต่มันก็ไม่ส่งผลต่อระยะเวลาที่ข้าจะรักษาท่าน แม้ว่าการฝังเข็มจะช่วยได้ แต่จะต้องกินยาควบคู่กันไปถึงจะเห็นผลภายใน 3 เดือน”          ปั้ง!          เห็นผลภายใน 3 เดือน ประโยคนี้แม้แต่หมอหลวงก็ยังไม่กล้าพูด! หลิวฮวนรีบเดินเข้ามาหาจ้าวเยว่ฮวา “น้องฮวา เจ้าเอ่ยจริงหรือ?”          “ใช่สิ ข้าไม่โกหกคนป่วยของข้าอยู่แล้ว” จ้าวเยว่ฮวาเอ่ยตอบเสียงเรียบ นี่มีอะไรน่าตื่นตกใจกัน หากเป็นเมื่อก่อนที่พลังของนางยังอยู่ วันเดียวนางก็รักษาหายแล้ว          แต่ตอนนี้ร่างกายของนางไม่อำนวย ถึงต้องเปลี่ยนเป็น 3 เดือนแทน          ม่อไป่เอ่ยก็ตื่นตกใจ “หากแม่นางรักษาคุณชายของข้าให้หายได้ นับว่าข้าติดค้างคำขอของท่านหนึ่งอย่าง ไม่ว่าเรื่

เงาดำที่พื้นเคลื่อนไหวเงียบๆ ไม่นานเท้าของชายทั้งยี่สิบคนก็เริ่มชาและขยับเคลื่อนไหวลำบาก กลิ่นเหม็นยังคงคละคลุ้งอยู่ในอากาศ ความหนาวเย็นจนขนลุกชันแผ่ออกมาจนใบไม้รอบๆ เริ่มจับกันเป็นน้ำแข็ง วิญญาณแข็งกล้า! จ้าวเยว่ฮวาชมเรื่องสนุกอยู่ในเงามืดอย่างสนุกสนาน ใบหน้างดงามซ่อนอยู่ในเงามืด ไร้แสงส่อง น่ากลัวถึงขนาดที่วิญญาณร้ายยังไม่กล้าเข้าใกล้ร่างบาง ทำให้ที่ที่นางยืนอยู่ไม่ได้รับผลกระทบจากความหนาวเย็นหรือกลิ่นเหม็น วิญญาณร้ายพวกนี้หวาดกลัวจ้าวเยว่ฮวายิ่งนัก ขบวนชายหนุ่มยี่สิบคนเริ่มก้มหน้ามองขาตนเอง สีหน้าแต่ละคนตกใจจนขนลุกชันกับเงาดำที่ตรึงขาตนเองเอาไว้ บางคนเริ่มชักกระบี่ฟันที่เงาดำ แต่กลับไร้ประโยชน์ กลายเป็นฟันขาตนเองจนเลือดอาบแทน ที่ร้ายกว่านั้นคือฟันขาของสหายที่อยู่ข้างๆ “อ้ากกก! ขาข้า!” “ผี วิญญาณร้าย!” “อ้ากก! เจ้าฟันขาข้าทำไม!” ความวุ่นวายที่เกิดขึ้นทำให้คุณชายหวางทั้งสามคนสีหน้าไม่ดียิ่งนัก หวางเหล่ยเป็นถึงคุณชายสาม เขายังคงรักษาสีหน้าเอาไว้ แต่หวางหมิงและหวางผิงกลับไม่เป็นเช่นนั้น

สุขภาพร่างกายที่แข็งแรงคือสิ่งที่สำคัญมากที่สุด คนบางคนสามารถทำงานแทนกันได้ หรือสามารถทำอะไรหลายๆ อย่างเพื่อกันและกันได้ แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้กันไม่ได้คือ เจ็บป่วยแทน คนที่เจ็บป่วยคือตัวเราเอง ใต้หล้านี้มีหลายสิ่งที่เป็นไปได้ แต่สัจธรรมบางอย่างก็ไม่มีวันเปลี่ยน ความเจ็บป่วยและความตายคือสิ่งที่แต่ละคนจะต้องแบกรับด้วยตัวเอง หากจะมีบางสิ่งที่เปลี่ยนสัจธรรมสองอย่างนี้ได้ สิ่งนั้นจะต้องมีราคาที่ต้องจ่ายแพงแสนแพง และในชีวิตนี้อาจจ่ายไม่หมดก็เป็นได้ ใบหน้างดงามของจ้าวเยว่ฮวาก้มๆ เงยๆ ฝังเข็มให้กับหวางจวินหลงด้วยสีหน้าจริงจังเหมือนครั้งก่อน มือพลิ้วไหวและรวดเร็วจนมองไม่ทัน ไม่นานเข็มนับร้อยเข็มก็อยู่บนตัวหวางจวินหลง หวางจวินหลงมองใบหน้างดงาม วันนี้จ้าวเยว่ฮวาสวมชุดสีขาวทั้งตัว ยิ่งนางมีท่าทางของหญิงสาวสูงศักดิ์ยิ่งทำให้นางงดงามมากกว่าเดิม “เมื่อวานข้าไปที่สุสานหมื่นวิญญาณ เจอกับคนกลุ่มหนึ่ง” จ้าวเยว่ฮวาเอ่ยขณะที่เริ่มถอนเข็มออกตามลำดับ หวางจวินหลงหลุบตาลง “พวกเขาเจอเจ้าหรือไม่?” จ้าวเยว่ฮวาส่ายหน

มังกรน้อยตัวนี้มีสีขาวค่อนไปทางโปร่งใสเล็กน้อย ความยาวของมังกรน้อยประมาณสองฝ่ามือต่อกัน บนหัวมีเขาน่ารักน่าเอ็นดูอยู่สองอัน ดวงตาน้อยๆ ที่พยายามทำให้น่ากลัวมีสีเขียวสดใส ปีกด้านหลังสีขาวน่ารัก สั้นและดูอ้วนกลมเหมือนกับขาทั้งสี่ไม่มีผิด หางด้านหลังยาวเล็กน้อย แต่รวมๆ แล้วความยาวทั้งตัวก็เท่ากับสองฝ่ามือต่อกัน วิ้ง! น่ารักเกินไปแล้ว! บู้มๆๆๆ แม้ว่ามังกรตัวน้อยจะพ่นไฟใส่จ้าวเยว่ฮวามากเท่าไหร่ก็ไม่อาจทำให้ร่างบางที่นั่งนิ่งอยู่ตรงหน้าบาดเจ็บได้ เจ้าตัวน้อยโมโหมาก มันพ่นไฟจนคอแหบคอแห้ง จ้าวเยว่ฮวายิ้มใจเย็น หันไปทางหว่าอินและชิงหยวน “มีน้ำหรือไม่?” หว่าอินพยักหน้า ส่งกระบอกน้ำที่นางพกเอาไว้ให้จ้าวเยว่ฮวา “มีเจ้าค่ะ” “ขอบใจมาก พวกเจ้าถอยไปก่อน” จ้าวเยว่ฮวารับน้ำมาพลางเอ่ยเตือนด้วยความหวังดี ต่อจากนี้ฉือฉือน้อยของนางอาจอาละวาดจนป่าแถบนี้ราบเป็นหน้ากลอง จ้าวเยว่ฮวายื่นน้ำไปให้มังกรน้อยด้วยท่าทางคุ้นเคย มังกรน้อยหยุดพ่นไฟและดื่มน้ำอย่างไหลลื่น เมื่อมันได้ดื่มน้ำและคอชุ่มชื่นแล้วก็จ้องจ้า

“เจ้านับเป็นตัวอะไร?” ปั้ง! คำเดียวสั้นๆ ของจ้าวเยว่ฮวาพังทุกอย่างลงมาทันที สีหน้าของนางไร้ความอ่อนหวาน มีแต่ความแข็งกร้าว เมื่อครู่นางยังมีท่าทางไม่ใส่ใจหลี่ซิ่วอิง แต่เมื่อนางรู้ตัวตนของหลี่ซิ่วอิงแล้ว... จะไม่ใส่ใจก็คงจะไม่ได้ ถึงอย่างไรก็เป็นญาติกัน! ญาติที่นางจะชำระไอแค้นให้กับร่างนี้! เดินทีนางคิดว่าอีกนานนางถึงจะไปเมืองหลวงเพื่อชำระไอแค้นแต่ละคน แต่ในเมื่อหญิงสาวตรงหน้ามาหาถึงที่ นางไหนเลยจะปล่อยไป? ฝันอยู่หรือ? หลี่ซิ่วอิงถอยหลัง นางไม่เคยเจอใครที่หยาบคายกับตนเองเช่นนี้มาก่อน นางรู้สึกถึงความโกรธของตนเองอย่างชัดเจน วันนี้ไม่ว่าอย่างไรนางก็จะต้องจัดการหญิงชาวบ้านคนนี้ ให้นางรู้ว่าใครใหญ่กว่ากัน! “ไป! ไปแจ้งนายอำเภอ บอกว่ามีหมอเถื่อนหลอกลวงชาวบ้านอยู่ที่นี่!” หลี่ซิ่วอิงดวงตาฉายแววอำมหิต บอกสาวใช้ให้ไปแจ้งนายอำเภอทันที “เจ้าค่ะ!” หญิงรับใช้คนหนึ่งรับคำและวิ่งออกไปทันที แต่ยังไม่ทันที่จะก้าวพ้นหน้าประตูบ้านหลิวฮวน พลังสายหนึ่งก็ซัดหญิงรับใช้คนนั้นจนกระเด็นไปข้างหน้าและหม