All Chapters of Set นิยายอีโรติก หวามสวาทเมียเชลย: Chapter 11 - Chapter 20

“อยากรู้จังว่าพวกสาวชาวเมืองเวลามาอยู่ในที่ห่างไกลแบบนี้จะนุ่งผ้าซิ่นอย่างชาวบ้านเขาเป็นหรือเปล่า”“นายไม่ต้องมาดูถูกฉัน นายคีรินทร์”“ทำไมเรียกผัวอย่างนี้ล่ะเมียจ๋า...ฟังแล้วไม่น่ารักเอาเสียเลย”ชายหนุ่มยั่วโทสะยิหวาด้วยการไล้คางเรียวของเธอด้วยปลายนิ้ว หญิงสาวสะบัดหน้าใส่ เจ็บตัวไม่เท่าไหร่แต่เจ็บใจมันทำให้เธออยากจะตายไปต่อหน้าเขาเสียให้รู้แล้วรู้รอด“อย่ามาแตะต้องตัวฉันอีกนะ คีรินทร์!”เสียงขู่ฟ่อของยิหวาทำให้คีรินทร์ยิ้มออกมาแต่เป็นยิ้มเย้ยหยันอย่างสะใจ เขาไหวไหล่เบา ๆ“ทำไมผัวจะจับตัวเมียไม่ได้ คุณคิดว่าตัวเองดีกว่าผมนักรึไง ก็แค่น้องสาวของไอ้ผู้ชายที่มันกะล่อนเที่ยวหลอกลวงชาวบ้านเขาไปทั่ว”“แต่ฉันไม่ได้มีนิสัยอย่างพี่ยอดนะ นายคีรินทร์! เมื่อไหร่นายจะเข้าใจซะทีว่าฉันไม่รู้เรื่องที่พี่ยอดให้ฉันทำ”“ผมไม่อยากรับรู้อะไรทั้งนั้น! รู้แต่ว่าตอนนี้คุณต้องทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดขณะที่เป็นเมียของผมในไร่นี้ อ้อ...ผมได้ยินคุณว่าผมเป็นพวกพ่อค้าอาวุธสงคราม หน้าตาผมเหี้ยมขนาดที่ทำให้คุณคิดว่าผมเป็นพวกผิดกฎหมายอย่างนั้นเหรอ”ยิหวาไม่ตอบแต่เลื่อนสายตาไปทางอื่น เธอไม่อยากสบนัยน์ตาคมของคีรินท

“ยิหวา...” คีรินทร์ครางชื่อหญิงสาวขณะกำข้อมือเรียวบางไว้แน่น ยิหวายอมลดท่าทีพยศแต่สายตาของเธอกลับแน่วนิ่งอยู่ที่ใบหน้าคมคายของเจ้าของไร่ชาจอมโหด หญิงสาวกลืนน้ำลายลงคอเบา ๆ เหมือนมีบางอย่างแล่นขึ้นมาจุกอกและทำให้ไม่สามารถพูดอะไรได้ ไม่อาจเรียกเขาด้วยความฉุนเฉียวอย่างเก่า เธอจ้องหน้าเขานิ่งและสายตาคู่นั้นก็จับภาพอันหล่อเหลาของบุรุษที่เธอนั่งอยู่บนตักเขาและเขาก็กอดเธอแน่น เสียงลมหายใจของเธอเริ่มไม่สม่ำเสมอ หน้าอกอวบอิ่มที่กำลังจะล้นออกมาจากขอบผ้านุ่งซิ่นกระเพื่อมขึ้นลงเป็นจังหวะ ความร้อนรุ่มกำลังรุมเร้าในกาย พอได้อยู่ใกล้คีรินทร์หญิงสาวถึงได้พินิจเห็นชัด ๆ ว่าเขาหล่อไม่ใช่เล่น ใบหน้าคร้ามคมที่องค์ประกอบเครื่องหน้าสมบูรณ์แบบสำหรับเธอ ดวงตาคู่นั้นคมกริบและส่องประกายวาววาม จมูกโด่งเป็นสันและริมฝีปากหนาได้รูป สันกรามแกร่งถูกขบจนนูนขึ้นมาเล็กน้อย เธออาจไม่รู้ว่าตอนนี้คีรินทร์ก็กำลังเก็บกลั้นอารมณ์ของตัวเองอย่างเต็มที่ ก็ดูผู้หญิงที่นั่งอยู่บนหน้าตักของเขาสิ ยิหวาเป็นสาวสวยใบหน้าหวานซึ้งและท่าทีพยศของเธอก็ช่

“จะปิดไว้ทำไมล่ะยิหวา...ผมเห็นของคุณหมดแล้วนะ” เขาเงยหน้าขึ้นมองและว่าพลางพยายามแทรกนิ้วเข้าไปในรอยแยกที่ตรงกลางระหว่างเรียวขา ความสยิวซ่านทำให้ขาเรียวงามที่เบียดชิดกันค่อย ๆ แยกห่างออกทีละน้อย “ฉันไม่เคยนะ คีรินทร์” ยิหวาหน้าแดงก่ำ “แต่เมื่อคืนคุณก็เคยแล้วนี่” “ฉันไม่รู้สึกตัวนะ...นะ...นายบังคับฉัน” “บังคับที่ไหน...ถ้าถูกผมบังคับจริง ๆ คุณไม่ครางออกมาเสียงดังขนาดนั้นหรอก” “ขนาดไหน” เขาทำเป็นครุ่นคิด นัยน์ตาคู่นั้นแฝงไว้ด้วยความความเจ้าเล่ห์อย่างร้ายกาจพร้อมรอยยิ้มที่มุมปากหยักหนา “ก็...ขนาดที่ทำผมตื่นเต้นแทบบ้า” “บ้า...นายคีรินทร์...อ๊า...ซี๊ด” อยากจะเงื้อมือแล้วฟาดลงไปที่ไหล่ของเขาแต่ไหงดันกอดเกี่ยวคอของคีรินทร์ไว้เสียได้ ร่างเล็กบิดส่ายไปมาไม่หยุด แล้วนิ้วแกร่งของเขาก็ทะลุทะลวงเข้าไปถึงเนื้อในที่ซุกซ่อนลึกล้ำอยู่ในกลีบฉ่ำแสนสวย “ผมชอบเสียงของคุณนะยิหวา...เวลาร้องกระเส่าแบบนี้” “อย่ามาพูดบ้า ๆ

ยิหวาโยกร่างบางไปมา ส่ายวนสะโพกเป็นวงกลมและรู้จักที่จะบีบบังคับให้เขารับเรียวลิ้นเล็กจากปากจิ้มลิ้มที่บดขยี้ลงบนปากหยักหนาของเขาด้วยความหิวกระหาย เธอเหมือนนางแม่มดที่กำลังยั่วยวนและใช้อำนาจลึกลับข่มกำหนัดในตัวเขา คีรินทร์ต้องยอมสยบให้เมียเชลยสาวที่กำลังขย่มบนหน้าขาของเขาอย่างเมามัน “อ๊า...ซี๊ด...อ๊า...คีรินทร์...อูว...อูว” “ยิหวา...เบาหน่อยเมียจ๋า...ผัวจะทนไม่ไหวแล้ว...ซี๊ด...โอว” ยิ่งเขาส่งเสียงครางดังเท่าไหร่ก็เหมือนยิ่งยั่วยุให้เมียเชลยสาวแสนสวยขย่มลงบนแก่นกายของเขาเร็วและแรงมากขึ้นเท่านั้น ยิหวาเห็นกล้ามเนื้อของคีรินทร์เกร็งเป็นลอนแน่น ท่อนเอ็นขนาดโอฬารของเขาก็กำลังคัดแข็งอยู่ในตัวเธอเช่นกัน “ยิหวา...อา...ขออีกนิดเถอะ...ขออีกนิด” คีรินทร์ยกบั้นท้ายของเขาขึ้นจากเก้าอี้แต่ยังไม่ยอมปล่อยให้แก่นร้อนหลุดออกมาจากกลีบสวรรค์ ร่างสูงใหญ่ยกร่างแน่งน้อยขึ้นนั่งบนโต๊ะกินข้าวที่ทำจากไม้สักแข็งแรงมากขนาดที่มันไม่สั่นไหวแม้ต้องรับน้ำหนักของยิหวาที่หย่อนบั้นท้ายลงไปนั่ง

กระนั้นยิหวาก็ยังไม่คุ้นชินกับการนุ่งผ้าถุงอยู่ดี แต่เธอก็หาทางออกด้วยการรัดเข็มขัดไว้กันเลื่อนหลุด มันจะหลุดออกจากตัวเธอเฉพาะตอนกลางคืนเท่านั้น ซึ่งเป็นเวลาที่คีรินทร์จะเป็นคนถอดมันออกเอง แต่การมาอยู่ในไร่ชาในฐานะเชลยเป็นเวลาเกือบสองสัปดาห์ไม่ได้หมายความว่ายิหวาจะไม่คิดถึงบ้าน หญิงสาวยังคิดถึงยอดชายและตั้งความหวังว่าวันหนึ่งเขาจะกลับมาปลดหนี้เพราะตอนนี้พี่ชายของเธอไม่รู้ว่าน้องสาวตัวเองถูกกักตัวไว้ที่บ้านของคีรินทร์โดยไม่ได้มาอยู่ในฐานะเชลยเท่านั้นเธอต้องทำอีกหน้าที่ นั่นคือหน้าที่เมีย และดูเหมือนคีรินทร์จะพึงพอใจกับหน้าที่ที่เขาบังคับให้เธอเป็น แต่...ถูกบังคับอย่างนั้นหรือ...ยิหวาก็ยังสับสนในตัวเองเพราะบางครั้งเธอก็มีความสุขมากเสียจนลืมฐานะที่แท้จริงว่าเป็นเพียงเมียเชลยของเขาร่างบางซึ่งอยู่ในชุดแบบสาวพื้นบ้าน นั่นคือสวมเสื้อแขนยาวคอบัวและนุ่งผ้าซิ่นปักดิ้นเงินงดงามเดินออกมาจากห้องครัวเมื่อได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังอยู่ในห้องรับแขกมันไม่ใช่เสียงโทรศัพท์บ้าน แต่เป็นเสียงเรียกเข้าของสมาร์ทโฟนซึ่งวางอยู่บนโต๊ะรับแขก ยิหวาเดินเข้าไปดูใกล้ ๆ และหันไปมองรอบ ๆ ดูเหมือนว่ามันจ