All Chapters of Set นิยายอีโรติก หวามสวาทเมียเชลย: Chapter 41 - Chapter 50

“ฉันขอโทษนะคะ คุณดมิทรี”“เธอขอโทษฉันเรื่องอะไร?”“ก็เรื่องที่ฉันไม่ทำตามที่คุณสั่ง ฉันผิดเองค่ะที่มาที่นี่เพราะความอยากรู้อยากเห็นของฉันเอง”คราวนี้คนที่เงียบไปคือดมิทรี เขาเก็บความรู้สึกบางอย่างไว้ข้างใน ไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองทำผิดมากอย่างนี้มาก่อน เมื่อตอนเย็นที่เขาตั้งใจจะเข้ามาที่นี่เพื่อดูว่าภัสราเป็นอย่างไรบ้าง เขาตั้งใจว่าจะแค่มาดูเท่านั้นเขาคิดว่าจะยังไม่พูดคุยกับเธอ ไม่ต้องการแสดงความห่วงใยใด ๆ ออกมาให้เห็น อยากให้หญิงสาวสำนึกในสิ่งที่ตัวเองทำลงไป นั่นคือการเข้ามาในสถานท่าที่เขาหวงห้ามทุกคนแต่กลับกลายเป็นว่าเขาเองที่เข้าใจอะไรผิดไปทั้งหมด ภัสราไม่ได้ตั้งใจมาที่นี่เพราะความอยากรู้อยากเห็น แต่คนที่ชักนำเธอมาคือดาเรน แม่บ้านสาวที่เปิดเผยความในใจให้เขาได้ยินจนหมดสิ้นตอนที่เขายืนอยู่นอกประตูนั่นเขาได้ยินสิ่งที่ดาเรนพูดกับภัสราทุกอย่าง เรื่องที่หล่อนกลั่นแกล้งบอกภัสราให้มาที่นี่ หอสีเงิน ที่ซึ่งไม่ได้มีความลับหรือเงื่อนงำอันใด แต่มันเป็นสถานที่ที่หัวใจของเขาสถิตอยู่เท่านั้น“เวอร์เน็ตตา...ฉันจะบอกให้ก็ได้ว่าทำไมฉันถึงไม่ชอบให้ใครเข้ามายุ่งย่ามที่บ้านหลังนี้”ดมิทรีโน้มใบหน้าของเ

“โอววว...เวอร์เน็ตตา...พระเจ้า...คืนนี้เธอร้อนแรงเป็นบ้า...เธอคงคิดถึงฉันใช่มั้ย” ดมิทรีซึ่งอยู่เบื้องล่างเป็นฝ่ายให้หญิงสาวรุกไล่เขาด้วยปากและลิ้นนุ่ม ๆ ของเธอ ภัสราดูร้อนแรงจริง ๆ เธอเปลือยเปล่าอยู่บนตัวเขา และเป็นครั้งแรกที่เธอเสนอสนองให้เขาทุกอย่าง “ฉันคิดว่าเธอจะเรียบร้อยเสียอีก เวอร์เน็ตตา” ดมิทรีเสียงหอบกระเส่าเมื่อภัสราถอนริมฝีปากออกแต่เธอยังอยู่บนตัวเขาและทำให้เขาตื่นเต้นด้วยการถอดเสื้อและกางเกงออกจากตัวเขาอย่างเร่งร้อน “มันไม่ได้แย่สำหรับคุณใช่ไหมคะ...ดมิทรี” ภัสราถามขณะถอดชั้นในตัวจ้อยที่ปิดแก่นกายของเขาไว้ไม่ได้อีกแล้ว แก่นกายอลังการของเขากำลังผงาดง้ำ มันดันชั้นในของเขาจนตุงขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด และเมื่อหญิงสาวปลดเปลื้องทุกอย่างออกจนหมดเธอก็ได้เห็นเนื้อแท้อันน่าหลงใหลของชายหนุ่ม ถึงดมิทรีจะอายุมากกว่าเธอถึงสิบหกปี แต่เรือนร่างของเขาก็ยังสมบูรณ์แบบ เขากำยำ ทุกมัดกล้ามแข็งแกร่งของเขาทำให้เธอตัวเล็กไปถนัดตา แขนของเขาแข็งแรง หน้าอกผึ่งผายของเขาหนั่นแน่น หน้าท้องแบนราบและเป็นลอนซิกส์

ดมิทรีคึกคักเหมือนม้าหนุ่ม แรงกระแทกจากตัวเขาทำให้หญิงสาวโยกคลอนไปมา กลีบสาวบีบรัดตัวเขาจนชายหนุ่มก็สั่นไปทั้งตัวเช่นกัน “โอววว...พระเจ้า...ทำไมมันคับอย่างนี้...เวอร์เน็ตตา นี่ต้องเป็นมนต์ดำของเธอแน่ ๆ” “ดมิทรี...คุณก็เหมือนกันนะคะ...อูววว...คุณทำให้ฉัน...อ๊า...อ๊า” ภัสราพูดออกมาแทบไม่เป็นภาษาคน ความอลังการของเขาเสียดสีกับกลีบบอบบางของเธอและซุกเข้าไปในตัวเธอราวกับเจ้ามังกรยักษ์ที่กำลังสำรวจถ้ำสวรรค์อันตระการตา ถึงแม้บางครั้งเขาจะเป็นจอมบงการ แต่ภัสรารู้ดีว่าเธอคงต้องยอมให้เขาทุกเรื่อง โดยเฉพาะเรื่องนี้ การร่วมรักที่แสนหฤหรรษ์ เธอรู้ว่าดมิทรีชอบออกคำสั่งที่ทำให้เธอตื่นเต้นจนแทบเก็บอารมณ์หวามไว้ไม่อยู่ “ดมิทรี...ซี๊ดดด...อู๊ววว...อู๊วววว” แล้วหญิงสาวก็เริ่มตอบสนองเขาบ้างด้วยการกระแทกร่างของเธอกลับลงมาหาเขา บดขยี้เขาด้วยกลีบดอกไม้ทรงพลังของเธอ ทำให้ใบหน้าของดมิทรีบิดเบี้ยวเหยเกด้วยความเสียวซ่านสุดจะบรรยาย “โอวว...พระเจ้า...พระเจ้า...” เสียงครางนั้นแผ่วต่ำแต่ค

ดาเรนหัวเราะเสียงดังราวกับนางพรายน้ำก่อนจะหันหลังว่ายกลับเข้าฝั่งปล่อยให้ภัสรานั่งหมดแรงอยู่เพียงลำพังในเรือเล็กที่ไหวโยก“ดาเรน...ดาเรน!”หญิงสาวตะโกนเรียกหากแต่เรือที่เธอนั่งอยู่ในนั้นลอยห่างออกจากฝั่งและดาเรนที่ว่ายกลับไปเรื่อย ๆ ภัสราเริ่มร้องไห้ เธอกลัวมากที่สุดในชีวิต ในขณะเดียวกันดาเรนก็ว่ายน้ำโดยไม่ยอมหันกลับหลังไปมองอีกหล่อนจ้ำกลับเข้าฝั่ง และเมื่อมาถึงก็รีบวิ่งกลับขึ้นไปบนหาดทรายอย่างเหนื่อยหอบ แม่บ้านสาวที่เนื้อตัวเปียกซ่กหันกลับไปยังลำเรือที่ภัสรานั่งอยู่ในนั้น มองมันลอยห่างออกไปเรื่อย ๆ อย่างพึงพอใจ“ดาเรน...เวอร์เน็ตตาล่ะ”เสียงห้าวที่ดังขึ้นทำให้ดาเรนที่กำลังจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาด้วยความสะใจถึงกับชะงักงัน แม่บ้านสาวหันกลับไปมองก็พบร่างสูงใหญ่ ของดมิทรีที่เดินย่ำทรายเข้ามา “ว่ายังไงล่ะ ดาเรน...เวอร์เน็ตตาอยู่ที่ไหน”เขาหันกลับมาถามหญิงสาว หล่อนถึงกับสะดุ้ง“เอ้อ...ฉันไม่เห็นค่ะ...ฉันไม่ทราบค่ะว่าเวอร์เน็ตตาไปไหน”“ไม่ใช่เธอพาเวอร์เน็ตตาออกทะเลไปเมื่อกี๊อย่างนั้นรึ!”คำพูดนั้นทำให้แม่บ้านสาวมือเย็นเยียบ หล่อนกลอกตาไปมาและทำสีหน้าไม่ถูกเมื่อดมิทรีทำเหมือนว่าเขารู้อะ

ดมิทรีกล่าวขึ้นหลังที่เขานำเรือไปเทียบอยู่ใกล้กับเกาะเล็ก ๆ เกาะหนึ่งซึ่งในความรู้สึกของภัสรามันห่างไกลออกมาจากแผ่นดินที่ตั้งคฤหาสน์ของเขามากพอควร ร่างสูงหย่อนตัวลงนั่งบนเบาะด้านตรงข้ามกัหญิงสาว เขาแยกขาออกจากกันเล็กน้อยและประสานมือไว้ด้านหน้า“บอกแล้วยังไงคะว่าดาเรนไม่ได้เลวร้ายมากอย่างที่คุณคิด...ดมิทรี”ภัสราเอ่ยขึ้นพลางลูบแขนเรียวขึ้นลงเพราะลมทะเลพัดเข้ามาปะทะ“ดาเรนเกือบจะทำให้เธอหายไปจากชีวิตของฉันอยู่แล้ว มันทำให้ฉันนึกได้ว่าฉันคงปล่อยให้มันเกิดขึ้นไม่ได้แน่นอน”ดมิทรีเลื่อนตัวกลับมานั่งข้างหญิงสาว ภัสรายิ้มเจื่อน ๆ“ไม่ดีหรือคะ ที่จริงคุณก็ไม่ได้ต้องการให้ฉันมาที่นี่ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว”“เธอรู้เรื่องนี้ได้ยังไง”“เบนจามินบอกฉัน”เขาบิดริมฝีปาก “เบนจามินนี่มันรู้เรื่องเจ้านาย ทุกเรื่องให้ตายซี!...แล้วเขาบอกเธอว่ายังไงอีก”“เขาบอกว่าให้ฉันใจเย็น ทำดีกับคุณให้มาก คุณเจ้าอารมณ์ โมโหง่าย”“พระเจ้า...”“แต่คุณเป็นเจ้านายที่ดีสำหรับเขามาก”จบคำนั้นแววตาของดมิทรีก็เปลี่ยนไป เขาดึงร่างเล็กเข้ามาในอ้อมแขนและก้มหน้าลงไปเพื่อเคลียแก้มเนียนด้วยจมูกโด่งเป็นสัน“ฉันอาจจะเคยคิดอย่างนั้น...แต่ต