All Chapters of Set นิยายอีโรติก หวามสวาทเมียเชลย: Chapter 21 - Chapter 30

เสียงนุ่มนวลของคีรินทร์ดังขึ้นขณะวางร่างบอบบางของยิหวาที่เขาอุ้มเธอมาให้ค่อย ๆ นั่งลงบนเตียงภายในห้องนอนของเรือนไม้สักหลังจากที่เขาพาเธอกลับจากโรงพยาบาลหลังจากนายแพทย์ยืนยันว่าไฮโซสาวปลอดภัยจากพิษงูแล้วเขาก็รีบพาเธอกลับมายังไร่ชา ยิหวายังอยู่ในชุดเสื้อแขนยาวคอบัวและนุ่งผ้าซิ่นทอลายปักดิ้นเงินแสนสวยและคีรินทร์ก็ยังไม่ยอมเปลี่ยนเสื้อตัวที่เขาฉีกแขนมันออกเพื่อสกัดพิษบาดแผลที่ข้อเท้าของหญิงสาวใบหน้าของเขาราบเรียบลงกว่าเก่า ทั้งไม่ได้แสดงออกว่าเหนื่อยหน่ายกับการดูแลคนไข้แต่อย่างใด เหตุการณืครั้งนี้ทำให้ความรู้สึกของยิหวาเปลี่ยนไป เธอไม่ได้มองเขาเป็นคีรินทร์ เจ้าของไร่ชาจอมโหดคนเก่า“ว่าไงล่ะ...บอกได้มั้ยว่ายังเจ็บแผลอยู่หรือเปล่า?”คีรินทร์ถามย้ำโดยที่แขนแกร่งยังโอบบนไหล่ของหญิงสาว มืออีกข้างของเขาประคองมือเล็กเอาไว้ ลูบมันไปมาเบา ๆ ราวกับว่าเขาอยากปลอบประโลมให้เธอหายจากความกลัวด้วยกระนั้น“ไม่เป็นไรแล้ว...ค่ะ” คำพูดและน้ำเสียงที่เปลี่ยนไปของไฮโซสาวทำให้คีรินทร์ประหลาดใจเล็กน้อย ทว่าเขาก็ไม่ได้แสดงออกว่าดีใจมากแค่ไหนที่เห็นว่าเธอปลอดภัย ชายหนุ่มบรรจงจูบลงบนขมับของเธอแผ่วเ

“ผมว่าคุณอาจจะนอนไม่หลับ”หญิงสาวเลิกคิ้วกระทั่งเขาพลิกตัวแล้วจับเธอให้นอนอยู่เบื้องล่าง ยิหวาไม่ร้องออกมาสักแอะ ตรงข้ามเธอกลับจ้องมองใบหน้าคร้ามเข้มด้วยดวงตายั่วยวนขี้เล่น“คีรินทร์”เป็นครั้งแรกที่เธอเรียกเขาพร้อมด้วยรอยยิ้มแสนหวาน มันเป็นสิ่งที่เธอรออยู่แล้ว อ้อมกอดและร่างกายของเขาที่ทาบทับบนตัวเธออีกครั้ง หญิงสาวมองปากหยักหนานั้นแล้วขนชันด้วยความสยิว คีรินทร์โน้มใบหน้าต่ำลงไปหาพร้อมกระซิบด้วยเสียงพร่า“ยิหวา...ถ้าผมนอนไม่หลับแล้วคุณจะหลับได้ยังไง”พูดจบก็แทรกปลายลิ้นเข้าไปในปากอิ่มที่เผยอรอรับอยู่แล้ว ความอุ่นซ่านจากปลายลิ้นของเขาที่แทรกซอนเข้าไปแผ่ขยายไปทั่งร่างกายที่เบียดเข้าหาตัวเขายิหวาลูบไล้ฝ่ามือไปบนแผ่นหลังของชายหนุ่มก่อนจะสอดเข้าไปใต้ชายเสื้อและเลิกมันขึ้นไปบนแผ่นหลังของเขา เลื่อนปลายนิ้วขึ้นลงบนหลังเคร่งเครียดและเลื่อนกลับลงมาที่ขอบกางเกงยีนส์ก่อนเลื่อนมือมาข้างหน้าเพื่อสัมผัสหัวเข็มขัดแล้วคลายมันเบา ๆ โดยที่เขาแทบไม่รู้สึกตัว“อา...ยิหวา...คุณทำอะไรผม”คีรินทร์ครางเมื่อหัวเข็มขัดหลุดออกจากกันและมือเล็กซุกซนกำลังรูดซิบของเขาลงอย่างเชื่องช้า ร่างกายของเขาที่ตรงนั้นแสดงควา

กล่องกำมะหยี่สีดำทรงสูงที่วางอยู่บนโต๊ะภายในห้องรับแขกของเรือนไม้สักถูกเลื่อนเข้าหาร่างสูงใหญ่ซึ่งอยู่ในชุดลำลองเสื้อยืดกางเกงยีนส์ดังเช่นที่สวมใส่ทุกวันก่อนมันจะถูกเปิดออกเผยให้เห็นเครื่องเพชรส่องประกายระยิบระยับอยู่ภายในทั้งสร้อยคอ สร้อยข้อมือเข้าชุดกัน ด้านข้างเป็นซองสีน้ำตาลหนาซึ่งถูกหยิบขึ้นเปิดออก ภายในบรรจุธนบัตรใบละพันเป็นปึก คีรินทร์มองสิ่งที่ยอดชายนำมาให้เขาตามคำสัญญาที่ว่าจะนำเงินและเครื่องเพชรส่วนหนึ่งมาชดใช้หนี้ด้วยสีหน้าราบเรียบ “เป็นไงล่ะ...คราวนี้ฉันไม่หลอกแกหรอกนะคีรินทร์ เพชรนี่ฉันรับประกันเลยว่าเป็นของแท้เพราะมันเป็นของแม่ฉันเอง แล้วเงินสดอีกห้าล้านบาทนี่ฉันเอามาใช้หนี้ ทีนี้เราก็คงจะหมดข้อผูกพันกันซะที” ยอดชายกล่าวขึ้นขณะนั่งอยู่บนเก้าอี้ตรงข้ามกับเจ้าของไร่ชาหนุ่ม อีกด้านหนึ่งคือร่างบอบบางของหญิงสาวในชุดกระโปรงผ้าชีฟอง ยิหวานั่งมองผู้ชายทั้งสองคนด้วยความรู้สึกที่ไม่อาจอธิบาย วันนี้พี่ชายของเธอกลับมาพร้อมทรัพย์สินเพื่อชดใช้หนี้ตามสัญญา เขามาที่นี่ก็เพื่อจะพาเธอกลับไปด้วย ในขณะเดียวกันเธอก็มองดูท่าทีของ

ทาสสวาทจอมบงการภัสรา ต้องทดแทนบุญคุณป้าแท้ ๆ ด้วยการเอาตัวมาใช้หนี้ให้กับดมิทรี มาร์โควิค หนุ่มใหญ่เชื้อสายฝรั่งเศส-รัสเซียนักธุรกิจเจ้าของรีสอร์ตกลางหุบเขาแสนสวยแห่งเซนต์ ลูเซียเธอไม่เพียงต้องก้มหน้ารับใช้ผู้ชายจอมหยิ่งแถมเจ้าอารมณ์ ทำทุกอย่างให้เขาพอใจแต่ยังต้องเป็นทาสสวาทบำเรอใคร่ให้กับเขาผู้ชายจอมบงการบทที่ 1“เบนจามิน...นี่ฉันให้แกไปทวงหนี้ลูกหนี้ของฉันไกลถึงเมืองไทย ไม่ใช่ไปเอาผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้มาให้ฉัน!”เสียงดุดันที่ดังขึ้นบอกอารมณ์ฉุนเฉียวของผู้พูดทำให้คนฟังซึ่งเป็นชายรูปร่างสูงใหญ่วัยสามสิบกว่าถึงกับสะดุ้ง เขาปาดเหงื่อเม็ดเล็กที่ขมับเบา ๆ เพราะรู้แล้วว่ามันต้องเป็นอย่างนี้“ครับ...คุณดมิทรี ผมไปเมืองไทยเพื่อพบลูกหนี้ของคุณตามคำสั่งแล้วครับ”“แล้วแกได้อะไรมา! ไหนบอกฉันมาซิ ถ้าแกอธิบายเรื่องนี้ให้ฉันเข้าใจไม่ได้แกมีปัญหาแน่เบนจามิน”ร่างสูงใหญ่ในชุดลำลองโยนหนังสือพิมพ์ซึ่งถูกม้วนไว้อย่างดีลงบนโต๊ะก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้นวมตัวใหญ่ภายในห้องทำงานอันโอ่อ่าของคฤหาสน์อันตระการตาที่อิงแอบอยู่ในหุบเขาแสนสวยแห่งเซนต์ลูเซีย (Saint Lucia)เซนต์ลูเซียเป็นประเทศที่เป็นเกาะ

“ถามจริง ๆ เถอะ” ดมิทรีลุกขึ้นและเดินเข้าไปหาหญิงสาวที่ยืนประสานมือไว้ด้านหน้าและทำท่าสงบเสงี่ยม “ป้าเธอสอนอะไรบ้างก่อนมาที่นี่...เวอร์เน็ตตา”เขาหยุดยืนข้างหน้าภัสรา หญิงสาวหรุบเปลือกตาลงต่ำ เธอได้ยินเสียงลมหายใจของเขาชัดเจน หลายครั้งที่เธอแอบเหลือบมองเขาตั้งแต่เข้ามาในห้องนี้ ป้าของเธอเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับมหาเศรษฐีคนนี้ให้เธอฟัง ทว่าอย่างหนึ่งที่ป้าดวงไม่เคยบอกเธอนั่นคือ ดมิทรี มาร์โควิค เป็นผู้ชายที่ไม่ได้น่ามองแค่เรือนร่างสูงสง่า แต่ใบหน้าคร้ามเข้มเต็มไปด้วยเสน่ห์ราวกับเทพบุตรของเขาทำให้เธอหายใจผิดจังหวะทุกครั้ง“ป้าสอนให้ฉันมาเป็นแม่บ้านให้คุณค่ะ”“เวลาพูดเธอต้องสบตากับคนฟัง...เวอร์เน็ตตา”ดมิทรีเชยคางมนของเธอให้หญิงสาวเงยหน้าขึ้นสบนัยน์ตาสีฟ้าน้ำทะเลของเขา ดวงตาบนใบหน้าหล่อเหลาเป็นประกายเจิดจรัสแต่ก็ดุดันในความรู้สึกของหญิงสาว“ค่ะ” ภัสราตอบเขาด้วยน้ำเสียงที่บอกว่าเธอประหม่าและหวั่นกลัวในที แต่สิ่งหนึ่งที่น่าอับอายสำหรับหญิงสาวคือใบหน้าที่เริ่มแดงซ่านขึ้นมาจนยั้งไม่อยู่ ดมิทรีจับจ้องบนใบหน้างาม ริมฝีปากจิ้มลิ้มของเธอเผยอออกดูเย้ายวนโดยไม่ตั้งใจ“อย่างนั้นแล้ว ถ้าฉันสั่งอะไรเธอก